[ΒΙΝΤΕΟ]ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΝ ΕΛΕΓΧΟ ΣΤΗΝ ΤΡΟΦΗ ΤΟΥΣΠόλεμος καλλιεργητών με τις Αρχές στις Η.Π.Α.

Ένας ανοιχτός πόλεμος εναντίον των μικρών ιδιόκτητων κήπων έχει ξεσπάσει τα τελευταία χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες. Με διάφορες αφορμές, δημοτικές αρχές σε διάφορα σημεία της χώρας εξαναγκάζουν τους πολίτες να διαλύσουν τους μικρούς ιδιόκτητους κήπους των σπιτιών τους.

Αν και καμία επίσημη αρχή δεν αναφέρει ανώτερες κυβερνητικές διαταγές για το «ξήλωμα», αυξάνονται και πληθύνονται οι αντιδράσεις απέναντι στους νέους διατροφικούς νόμους, τους οποίους όλοι πλέον υποπτεύονται για την νέα… κατάσταση που δημιουργείται.
Όλο και περισσότερα είναι τα περιστατικά στα οποία οι δημοτικές αρχές με διάφορες αιτιολογίες αναγκάζουν τους ιδιοκτήτες μικρών κήπων να τους καταστρέψουν, να τους μεταφέρουν, ή ακόμα και να τους σμικρύνουν.
Ο Καρλ Τρικάμο, στην πόλη Φέργκιουσον του Μιζούρι, πρέπει σύμφωνα με τις δημοτικές αρχές να ξεριζώσει τον κήπο μπροστά από το σπίτι του, επειδή παραβιάζει «τα μίνιμουμ στάνταρ εξωτερικής εμφάνισης» που θέτει η πόλη, τα οποία απαιτούν οι ιδιόκτητοι κήποι να βρίσκονται όπισθεν και όχι εμπρός της οικίας!
Ο δήμος της πόλης του Ορλάντο επέβαλλε πρόστιμο 500 δολαρίων για κάθε επιπλέον ημέρα που το ζεύγος Χέλβενστον θα κράταγε τον λαχανόκηπό του. Ο δήμος έδωσε διορία στο ζεύγος να ξεριζώσει τον κήπο του σπιτιού του, με αιτιολογία ότι ο νόμος δεν επιτρέπει τη «δημιουργία αγροτικών ζωνών εντός κατοικήσιμων περιοχών» και, όπως στο Φέργκιουσον, τη δημιουργία κήπων στο μπροστινό μέρος των κατοικιών. Η απόφαση αυτή ξεσήκωσε θύελλα διαμαρτυριών, καθώς παρά τις διαβεβαιώσεις του δήμου ότι η διορία δεν υπόκειτο σε άνωθεν κυβερνητική εντολή, όλο και περισσότεροι Αμερικάνοι βλέπουν τις τοπικές αρχές να έχουν επιδοθεί σε μία προσπάθεια διάλυσης των μικρών ατομικών κήπων. Το ζεύγος Χέλβενστον κινήθηκε νομικά και δικαιώθηκε με δικαστική απόφαση της 14ης Ιανουαρίου 2013.
Σε πολλές περιπτώσεις, οι δημοτικές αρχές χρησιμοποιούν τελείως παράλογα τοπικά νομοθετήματα (για τα οποία είναι γνωστές κάποιες πολιτείες των Η.Π.Α), όπως για παράδειγμα, έναν νόμο στη Φλόριντα ο οποίος προϋποθέτει ότι ο κήπος δεν θα καταλαμβάνει έκταση μεγαλύτερη του 25% των συνολικών τ.μ. της οικίας που τον φιλοξενεί.
Αυτές βέβαια οι δικαιολογίες που έρχονται με τη μορφή κάποιων περίεργων και ως επί το πλείστον ξεχασμένων νόμων -όταν αυτοί υπάρχουν, γιατί έχουν γίνει και παρατυπίες όπως στην υπόθεση Χέλβεστον-, δεν είναι παρά η αρχή της προσπάθειας συγκέντρωσης της αγροτικής παραγωγής σε λίγες εταιρίες και μονάδες.
Κατά τη διάρκεια των δύο παγκοσμίων πολέμων, στις Η.Π.Α. το κράτος προωθούσε την ιδέα ανεξάρτητης γεωργικής παραγωγής, ακόμα και εντός των πόλεων, ως «πατριωτικό καθήκον». Τώρα, που τα εταιρικά συμφέρονται «μυρίστηκαν αίμα», φαίνεται ότι ακόμα και ένας απλός λαχανόκηπος αποτελεί πρόβλημα, και θα πρέπει να ξηλωθεί, με νόμους που υπάρχουν ή και που …εφευρίσκονται εκείνη την ώρα.
Με δεδομένο το Νόμο S510 του 2011, η δυνατότητα ανεξάρτητης αγροτικής παραγωγής από αυτόνομους καλλιεργητές αρχίζει πλέον να αμφισβητείται ευθέως. Η προσπάθεια συγκεντροποίησης της αγροτικής παραγωγής σε λίγες συγκεκριμένες εταιρίες, απειλεί ευθέως την ελευθερία στην γεωργική καλλιέργεια, όχι μόνο στις Η.Π.Α. αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο.
Οι προϋποθέσεις που θέτει ο νόμος S510 για τον τρόπο παραγωγής και διανομής των παραγόμενων προϊόντων, είναι τόσες πολλές, ώστε είναι θεωρητικά αδύνατον να καλυφθούν από έναν μικρό ανεξάρτητο καλλιεργητή. Με κύρια αιτιολογία την “ασφάλεια” της γεωργικής παραγωγής, τα κέντρα αποφάσεων, τα οποία στη συντριπτική τους πλειοψηφία ελέγχονται ή/και επηρρεάζονται άμεσα από τις πανίσχυρες εταιρίες του χώρου, έχουν ως άμεσο στόχο την επιβολή χρησιμοποίησης συγκεκριμένων ποικιλιών, ως επί το πλείστον μεταλλαγμένων, συγκεκριμένων ζιζανιοκτόνων και αυξητικών αντιβιοτικών, συγκεκριμένων βέβαια εταιριών.
Η νομοθεσία, τόσο στις Η.Π.Α. όσο και σταδιακά στην Ευρώπη, κινείται προς την κατεύθυνση της ολιγοπώλησης της αγοράς, αφού οι όλο και αυστηρότερες προδιαγραφές για καθαρότητα, νεότητα και τρόπου παραγωγής των προϊόντων φωτογραφίζουν ουσιαστικά τα βιομηχανικά προϊόντα και μόνο αυτά. Δεν είναι άλλωστε τυχαία η δύναμη και η επιρροή μεγάλων πολυεθνικών προς τους διαμορφωτές αντίστοιχων νόμων και αποφάσεων, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις Η.Π.Α.
Για τις εξαρτώμενες από τα κορπορατικά συμφέροντα κυβερνήσεις, το μερίδιο του 53% στην παγκόσμια αγορά σπόρων που κατέχουν τρεις πολυεθνικές, η Μonsanto, Syngenta και DuPont φαίνεται ότι δεν είναι αρκετό.
Τα δύο ευρωπαϊκά σχετικά προσχέδια που είδαν το φως της δημοσιότητας το 2012, προσχέδια του Κανονισμού ο οποίος αναμένεται τον Μάρτιο του 2013, κινούνται εντός των αντίστοιχων με τον Νόμο S510 πλαισίων, θέτοντας ασφυκτικά πλαίσια για τους ανεξάρτητους γεωργούς και βιοκαλλιεργητές, σε επίπεδο κόστους παραγωγής, προδιαγραφών «ασφαλείας», πιστοποίησης και εγγραφής τους (οι οποίες φωτογραφίζουν κυριολεκτικά τα βιομηχανικά και μόνο προϊόντα), αλλά και γραφειοκρατίας.(redskywarning.blogspot.gr)

ΕΛΛΗΝΑΣ ΠΡΕΣΒΕΥΤΗΣ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΙ Προσέλαβαν τους φονιάδες της Blackwater ως φρουρούς του ελληνικού Κοινοβουλίου!

Σε δήλωση-βόμβα, ότι η ελληνική κυβέρνηση ανέθεσε σε ιδιωτική εταιρεία παροχής στρατιωτικών υπηρεσιών την προστασία της Βουλής, προχώρησε ο πρέσβης Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος. Πρόκειται για την εταιρεία «Academi», γνωστή ως «Blackwater», η οποία έχει αναλάβει αποστολές, μεταξύ άλλων στο Ιράκ.

Η αποκάλυψη του διπλωμάτη σε εφημερίδα του Καναδά, εγείρει ζητήματα μείζονος σημασίας που έχουν να… κάνουν με την ασφάλεια των Ελλήνων πολιτών και την παραβίαση θεμελιωδών αρχών και Συντάγματος. Η κυβέρνηση καθίσταται υπόλογη και όσοι εμπλέκονται στην υπόθεση αυτή, εφόσον ισχύει, πρέπει να παραιτηθούν και να λογοδοτήσουν στη Δικαιοσύνη.
«Πρόσφατα η ελληνική κυβέρνηση ήλθε σε συμφωνία με τη διάδοχη εταιρεία της “Blackwater”, προκειμένου να προσλάβει μισθοφόρους για την προστασία του κοινοβουλίου. Στις δημοκρατίες ωστόσο, το Κοινοβούλιο δεν χρειάζεται προστασία», φέρεται να δήλωσε ο κ. Χρυσανθόπουλος.
Διπλωμάτης καριέρας, με πολύ καλές επαφές στις ΗΠΑ, καθώς έχει διατελεί στις μόνιμες αντιπροσωπείες στον ΟΗΕ στην Νέα Υόρκη, στις Βρυξέλλες, στο Τορόντο, στο Πεκίνο, ενώ διορίστηκε το 1993 ως πρώτο Έλληνας πρέσβης στην ανεξάρτητη Αρμενία.  
Η διαβόητη μισθοφορική εταιρεία «Blackwater» που μετονομάστηκε σε ιδιωτική εταιρεία ασφάλειας «Xe» (Ζε), και πρόσφατα σε «Academi» (οι συχνές αλλαγές ονομάτων γίνονται για να ξεχνάει ο κόσμος τις “παρατυπίες” ορισμένων οργανισμών) μπορεί να βρίσκεται σε ένα «κυκλώνα» αποκαλύψεων και νομικών περιπετειών και διώξεων, ωστόσο οι πράξεις της «ξεπλένονται» μέσω προστίμων και μάλιστα για παραβιάσεις του νόμου περί περιορισμών στις εξαγωγές που ισχύουν στις ΗΠΑ.
Πρόστιμο ύψους 42 εκατ. δολαρίων θα καταβάλει η γνωστή ως πρότινος «Blackwater Worldwide» – και από την ωμή δολοφονία 17 Ιρακινών πολιτών στην πλατεία Νισούρ της Βαγδάτης το Σεπτέμβριο του 2007 – σύμφωνα με την εφημερίδα «The New York Times», για εκατοντάδες παραβιάσεις, περιλαμβανομένων της εξαγωγής όπλων που δεν επιτρέπονται στο Αφγανιστάν, την παροχή εκπαίδευσης ελεύθερων σκοπευτών σε αστυνομικούς στην Ταϊβάν και την μη «εξουσιοδοτημένη» παροχή εκπαίδευσης σε στρατεύματα στο νότιο Σουδάν. Πέντε στελέχη της εταιρείας αντιμετωπίζουν διώξεις για παράνομο οπλισμό, ενώ δύο πρώην εργαζόμενοι της διώκονται για τις δολοφονίες δυο Αφγανών στην Καμπούλ τον Μάιο του 2009.
Εντούτοις, το πρόστιμο δεν επιβάλλεται κατόπιν καταδίκης της εταιρείας αλλά μετά από μακροσκελείς διαπραγματεύσεις ανάμεσα στη «Academi» και νομικούς στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ, οι οποίες κατέληξαν σε διακανονισμό με αποτέλεσμα η εταιρεία να αποφύγει ποινική δίωξη και κατά αυτό τον τρόπο να μπορεί να συνεχίσει να συμμετέχει σε κυβερνητικούς διαγωνισμούς, όπως ανέφεραν σε παλαιότερο δημοσίευμα τους οι «Νιου Γιορκ Τάιμς».
Σίγουρα έχουμε να κάνουμε με την μεγαλύτερη εταιρεία ιδιωτικού στρατού στον κόσμο, με ένα βεβαρημένο και πολύ αμαρτωλό παρελθόν, με τις διασυνδέσεις της να την αφήνουν αλώβητη ακόμα και από την αμερικανική Δικαιοσύνη.
Ποιος μας εγγυάται ότι οι άνθρωποι αυτοί δεν θα συμπεριφερθούν στους Έλληνες πολίτες σαν να είναι…Ιρακινοί, και φυσικά ποιός θα αναλάβει την παραδειγματική τιμωρία τους μόλις “ξεφύγουν” εκ των καθηκόντων τους; Η ελληνική Δικαιοσύνη; Μήπως τους έχει υποσχεθεί και σχετική ασυλία η ελληνική κυβέρνηση;
Πώς ο πρόεδρος της Βουλής Ε.Μεϊμαράκης, του οποίου δική του αρμοδιότητα είναι η φύλαξη της Βουλής (υπάρχει αυτοδιοίκητο στην Βουλή και στο θέμα της ασφάλειας και φύλαξής της) έλαβε τέτοια απόφαση; Αν ο πρεσβευτής μας στον Καναδά δεν λέει την αλήθεια, σήμερα κι όλας πρέπει να τον διαψεύσει ο ίδιος ο Ε.Μεϊμαράκης.
Προφανώς η κυβέρνηση και ο πρόεδρος της Βουλής δεν αισθάνονται ασφαλείς από την φύλαξη που παρέχει η Ελληνική Αστυνομία, καθώς όσο να’ναι οι πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι δεν αποτελούν ιδανικούς φύλακες αυτών που τους εξαθλιώνουν.
Αυτή είναι η αλήθεια και πρέπει να βγουν να την πουν ευθέως και να κανονίσουμε κι εμείς οι πολίτες τι θα κάνουμε. Διότι αν η Βουλή προσλαμβάνει την Blackwater για φύλαξη οι πολίτες πρέπει να οχυρωθούν στα σπίτια τους και να οπλιστούν με κάθε διαθέσιμο μέσο.
Πριν ακουγόνταν ως φήμη, τώρα όμως είναι δήλωση κρατικού λειτουργού. Υπάρχουν αναπάντητα ερωτήματα , που πρέπει άμεσα να διαλευκανθούν, γιατί στο τέλος θα επιβεβαιωθεί ο Πατροκοσμάς για άλλη μια φορά (το οποίο έχει γίνει κουραστικό από άποψη ακρίβειας) όταν είπε “με άλλους θα κοιμηθείτε, και με άλλους θα ξυπνήσετε”.
Γιατί ποιός μας εγγυάται, ότι τα καθήκοντα της εταιρείας αυτής σταματούν εδώ, στην Βουλή, και δεν θα επεκταθούν στους δρόμους, των ελληνικών πόλεων.
Ποιος, πλέον θα αμφιβάλει ότι η διάλυση των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας δεν είχε ακριβώς αυτό τον σκοπό, για να αναγκαστούμε να προσφύγουμε σε “ιδιωτικές” λύσεις,  γιατί τα ελληνικά στρατεύματα πολεμούν “υπέρ Πίστεως και Πατρίδος” ενώ αυτά της «Blackwater» («Academi») “υπέρ τσέπης και αγορών” και ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ εντολή λάβουν θα την εκτελέσουν χωρίς ηθικούς φραγμούς.
 

Για τον Ερντογάν πήγε στο Κατάρ ο Αντώνης Σαμαράς

 

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ
Κυβερνητικό παραμύθι για… «ξεκάρφωμα» αποδείχθηκαν τελικά οι επενδύσεις που δήθεν θα επεδίωκε ο πρωθυπουργός με το ταξίδι του στο Κατάρ! Ολο το «κόλπο» ήταν στημένο για να πραγματοποιηθεί η μυστικά στημένη και προετοιμασμένη συνάντηση του Αντώνη Σαμαρά με τον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σε ένα περιβάλλον απολύτως αδιαπέραστο για τους δημοσιογράφους, όπου ….μόνο οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ γνωρίζουν επακριβώς το περιεχόμενο των όσων διημείφθησαν μεταξύ των δύο ανδρών – καλύτερα ίσως και από τους ίδιους!
Πέρα από τις ασήμαντες κοινοτοπίες που ανακοινώθηκε επισήμως ότι απασχόλησαν τον Ερντογάν και τον Σαμαρά και οι οποίες αποσκοπούν στο να θολώσουν τα νερά, ο στόχος της συνάντησης ήταν εντελώς διαφορετικός και πολύ σημαντικός: η υπονόμευση των ρωσικών σχεδίων για το φυσικό αέριο στη νοτιοανατολική Ευρώπη, όσο φυσικά αυτό εξαρτάται από την Ελλάδα, κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ! Η ποιοτική διαφορά μεταξύ των δύο χωρών είναι ότι η μεν Τουρκία ωφελείται και αναθαμίζεται από τα αμερικανικά σχέδια, η δε Ελλάδα κερδίζει λίγα πράγματα και ζημιώνεται πολύ περισσότερο.
Από ό,τι φαίνεται πάντως ο Αντώνης Σαμαράς δεν έχει καμιά αντίρρηση πλέον σε τέτοιες ρυθμίσεις, ακόμη κι αν αυτές συνεπάγονται μεγαλύτερη ενεργειακή πρόσδεση της Ελλάδας στον μεγαλύτερο εχθρό της, την Τουρκία. Αλλωστε η πατριδοκάπηλη ρητορική του Αντώνη Σαμαρά, πάνω στην οποία έχτισε την πολιτική του καριέρα, ανήκει ανεπιστρεπτί στο παρελθόν από τότε που κάθισε στον πρωθυπουργικό θώκο. Επιστρέφοντας όμως στα γεγονότα, το θέμα της συζήτησης Ερντογάν – Σαμαρά ήταν η προώθηση της κατασκευής του αγωγού φυσικού αερίου TAP, που υποστηρίζει με πάθος η κυβέρνηση των ΗΠΑ.
Πρόκειται για έναν αγωγό που θα μεταφέρει αέριο από το Αζερμπαϊτζάν μέσω Τουρκίας, Ελλάδας, Αλβανίας και από εκεί υποθαλάσσια στην Ιταλία δια της Αδριατικής – εξ ου και το όνομα του αγωγού (TAP είναι στα αγγλικά τα αρχικά των λέξεων Trans-Adriatic Pipeline, Δι-αδριατικός Αγωγός). Στο αζερινό φυσικό αέριο έχουν πολύ μεγάλα συμφέροντα αμερικανικές ενεργειακές εταιρείες και η κατασκευή του αποσκοπεί φυσικά πρωτίστως στην αποκόμιση κερδών από τις επιχειρήσεις των ΗΠΑ, αλλά και στην υπονόμευση της κατασκευής του νότιου κλάδου του ρωσικού αγωγού φυσικού αερίου Νότιο Ρεύμα (South Stream), ο οποίος θα μετέφερε ρωσικό φυσικό αέριο μέσω Βουλγαρίας και Ελλάδας στην Ιταλία με υποθαλάσσιο αγωγό από την Ηπειρο στο Μπρίντιζι. Αν όντως κατασκευαστεί ο TAP, δεν υπάρχει η παραμικρή πιθανότητα να περάσει από την Ελλάδα ο ρωσικός αγωγός.
Οπως ανέφερε μάλιστα χθες στο ρεπορτάζ της η «Εφημερίδα των Συντακτών», λίγες ώρες πριν ξεκινήσει για το Κατάρ ο Αντώνης Σαμαράς, πραγματοποιήθηκε -και μάλιστα χωρίς να ανακοινωθεί!- σύσκεψη στην Αθήνα με τους εκπροσώπους της εταιρείας που διαχειρίζεται τα θέματα του TAP, με τη συμμετοχή εκ μέρους της κυβέρνησης του υπουργού Εξωτερικών Δ. Αβραμόπουλου και των υφυπουργών Ανάπτυξης και Ενέργειας Ν. Μηταράκη και Μ. Παπαγεωργίου.
Ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς πήγε στο Κατάρ για να προσφέρει γη και ύδωρ στους Αμερικανούς και να «πουλήσει» τους Ρώσους. Είναι εξαιρετικά ανήσυχος από το γεγονός ότι στα μάτια του Λευκού Οίκου αυτός και η κυβέρνησή του θεωρούνται -και δικαίως- τυφλό όργανο των Γερμανών, πράγμα που ωθεί την κυβέρνηση των ΗΠΑ να κάνει ανοίγματα προς τον Αλέξη Τσίπρα. Αυτό όμως δεν προοιωνίζεται τίποτα καλό για το πολιτικό μέλλον του Αντώνη Σαμαρά, ο οποίος προφανώς αποφάσισε, για να εξευμενίσει τους Αμερικανούς, να υπηρετήσει τα αμερικανικά συμφέροντα στον ενεργειακό τομέα, διαρρηγνύοντας αντικειμενικά τις σχέσεις του με τη Μόσχα. Ετσι βέβαια, αντιγράφει και σε αυτόν τον τομέα τον Γιώργο Παπανδρέου, τον οποίο παλιότερα κατακεραύνωνε.
Περιττό φυσικά να τονιστεί ότι η προώθηση του αγωγού TAP αμερικανικών συμφερόντων και η εγκατάλειψη του ρωσικού αγωγού Νότιο Ρεύμα θα έχουν αναπότρεπτα σοβαρές επιπτώσεις και στις επιλογές που θα κάνει ο Αντ. Σαμαράς ως προς το αν θα πουλήσει τις προς ιδιωτικοποίηση κρατικές εταιρείες ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ στους Ρώσους ή σε εταιρείες πίσω από τις οποίες κρύβονται αμερικανικά συμφέροντα. Αυτό θα φανεί πολύ σύντομα, αν και οι απαντήσεις που θα δοθούν από την κυβέρνηση Σαμαρά έχουν ήδη αρχίσει να προδιαγράφονται με αυτό το εξαιρετικής πολιτικής σημασίας ταξίδι του πρωθυπουργού της Ελλάδας στο Κατάρ – ιδίως για όσους γνωρίζουν τι είναι πραγματικά το Κατάρ!
ethnos.gr

Το διεθνές στίγμα της Ελλάδας ως κράτους παρία…

Τι θα λέγατε αν σας έλεγα ότι η Ελλάδα ψήφισε αποχή από το ψήφισμα της πρόσφατης Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ για την καταδίκη του ναζισμού; Κι όμως είναι αλήθεια. Όσοι από εσάς έχετε συνειδητοποιήσει σε τι κατάσταση έχει περιέλθει η Ελλάδα, η πληροφορία αυτή δεν πρέπει να σας κάνει εντύπωση. Η Ελλάδα σήμερα έχει μετατραπεί από την ευρωένωση και την τρόικα σ’ ένα απόλυτα ολοκληρωτικό κράτος που χρησιμοποιείται από τις «δάνειες δυνάμεις» του κ. Παπανδρέου για να εξοντωθεί μαζικά ο ελληνικός λαός…

Ο σύγχρονος φασισμός καθεστωτική πρακτική και ιδεολογία στην Ελλάδα
Ο φασισμός, δηλαδή η ανοιχτή υποδούλωση και εξόντωση ενός λαού προς όφελος των πιο παρασιτικών και αντιδραστικών δυνάμεων της κυρίαρχης οικονομίας και πολιτικής, αποτελεί πια την επίσημη καθεστωτική ιδεολογία στην Ελλάδα. Τα κρεματόρια, οι φυλακές και τα βασανιστήρια δεν έχουν κάνει ακόμη την εμφάνισή τους γιατί, αφενός, το καθεστώς δεν νιώθει ότι απειλείται συθέμελα. Κι αφετέρου γιατί κάνει κι έτσι, με οικονομικά κυρίως μέσα, μια χαρά την δουλειά του εξοντώνοντας μαζικά τα λαϊκά στρώματα.
Στη διεθνή σκηνή η Ελλάδα έχει μετατραπεί πια ολοκληρωτικά σε κράτος παρία της διεθνούς κοινότητας, ένα κράτος βιτρίνα για τις πιο αντιδραστικές δυνάμεις σε παγκόσμιο επίπεδο. Όλοι γνωρίζουν πια ότι η Ελλάδα και οι επίσημες αντιπροσωπείες της είναι υποχείρια των πιο σκοτεινών κέντρων της παγκόσμιας οικονομίας και πολιτικής. Η παρουσία της επίσημης Ελλάδας σε φόρα όπως η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, η οποία αποτελεί έναν προνομιακό χώρο όπου ζυμώνονται ευρείες συμμαχίες ανάμεσα σε κράτη, είναι ουσιαστικά ανύπαρκτη και η στάση της καθορίζεται από πολλούς άλλους παράγοντες εκτός από το εθνικό συμφέρον. Ακόμη και με την πιο στενή του έννοια.
Δεν ήταν πάντα έτσι. Η Ελλάδα είχε ξαφνιάσει πολλές φορές στο παρελθόν υιοθετώντας αποφάσεις στα πλαίσια του ΟΗΕ που καθόλου δεν συμφωνούσαν με τις θέσεις των μεγάλων δυνάμεων που την ήθελαν προτεκτοράτο τους. Υπήρξαν πολλές περιπτώσεις όπου η επίσημη θέση της Ελλάδας στα πλαίσια του ΟΗΕ ξάφνιαζε ευχάριστα και τέλος πάντων απείχε σημαντικά από τον τρόπο που πολιτευόταν στο εσωτερικό της. Όχι πια. Είναι τέτοια η ευθυγράμμιση με τον σκοταδισμό σε παγκόσμιο επίπεδο, που μας κάνει να πιστεύουμε ότι η θέση και η παρουσία της Ελλάδας στα διεθνή φόρα έχει πλήρως ιδιωτικοποιηθεί. Δηλαδή έχει βγει στο σφυρί και η ελληνική αντιπροσωπεία υιοθετεί θέσεις ανάλογα με το ποιος έδωσε τα περισσότερα για να εξαγοράσει την ψήφο της. Ο ξεπεσμός και το ξεφτίλισμα μέσα στα πλαίσια της επίσημης διεθνούς κοινότητας έχει κατρακυλήσει για την Ελλάδα στο χαμηλότερο σκαλοπάτι.
Ψήφισμα κατά του ναζισμού
Ας δούμε επιγραμματικά τι συνέβη στην τελευταία 67η τακτική σύνοδο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ (Σεπτέμβριος-Δεκέμβριος 2012). Στις 20 Δεκεμβρίου 2012 η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ ενέκρινε το ψήφισμα 67/154 σχετικά με το «απαράδεκτο της εξύμνησης του ναζισμού». Ο πλήρης τίτλος του ψηφίσματος είναι ο εξής: «Εξύμνηση του ναζισμού: Απαράδεκτες ορισμένες πρακτικών που συμβάλλουν στην τροφοδότηση των σύγχρονων μορφών ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων, της ξενοφοβίας και της σχετιζόμενης μισαλλοδοξίας.» Το ψήφισμα υποστηρίχθηκε από τη Ρωσική Ομοσπονδία και 35 άλλες χώρες, όπως το Ιράν, τη Συρία, το Ισραήλ η Λαοκρατική Δημοκρατία της Κορέας, το Πακιστάν και την Κούβα.
Το ψήφισμα εισήχθη με αφορμή προσπάθειες σε διάφορες χώρες, όπως της Βαλτικής (Εσθονία, Λετονία, κ.ά.) να παρουσιαστεί ο ναζισμός ως μια φυσιολογική ιδεολογία πατριωτών, εθνικιστών, που μόνο οι ακραίες εκδηλώσεις της ήταν που οδήγησαν σε θηριωδίες. Το ψήφισμα:
«Εκφράζει τη βαθιά του ανησυχία για την εξύμνηση του ναζιστικού κινήματος και πρώην μελών της οργάνωσης Waffen SS, μεταξύ άλλων με την ανέγερση μνημείων και εορτών και οργανώνοντας δημόσιες διαδηλώσεις στο όνομα της εξύμνησης του ναζιστικού παρελθόντος, του ναζιστικού κινήματος και του νεοναζισμού, όπως καθώς και με το να δηλώνουν, ή προσπαθούν να δηλώσουν τα μέλη και όσους πολέμησαν εναντίον του αντιχιτλερικού συνασπισμού και συνεργάστηκαν με τους Ναζί ως συμμετέχοντες σε εθνικά απελευθερωτικά κινήματα… Εκφράζει την ανησυχία του για τις επαναλαμβανόμενες προσπάθειες να βεβηλώσουν ή να κατεδαφίσουν μνημεία που αναγέρθηκαν στη μνήμη εκείνων που πολέμησαν ενάντια στο ναζισμό κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, καθώς και για παράνομη εκταφή ή μεταφορά των σωρών των εν λόγω προσώπων, και στο πλαίσιο αυτό καλεί τα κράτη να συμμορφωθούν πλήρως με σχετικές υποχρεώσεις τους, μεταξύ άλλων, σύμφωνα με το άρθρο 34 του Πρόσθετου Πρωτοκόλλου 1 στις Συμβάσεις της Γενεύης του 1949… Εκφράζει τη βαθιά ανησυχία του για τις προσπάθειες της εμπορικής διαφήμισης που αποσκοπούν στην αξιοποίηση των δεινών των θυμάτων των εγκλημάτων πολέμου και των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου από το ναζιστικό καθεστώς.»
Η αναβίωση του ναζισμού στην Ευρώπη
Το ψήφισμα καταψηφίστηκε ανοιχτά από τρεις χώρες, τον Καναδά, την Δημοκρατία του Παλάου και τις ΗΠΑ. Αποχή ψήφισε η Ελλάδα μαζί με όλες σχεδόν τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών που εναντίον τους στόχευε το ψήφισμα όπως Εσθονία, Λετονία, Λιθουανία, Φιλανδία, Πολωνία, Ουγγαρία, Γερμανία, Κροατία, Βοσνία-Ερζεγοβίνη, Σκόπια, Μαυροβούνιο, κοκ. Συνολικά 54 χώρες. Όσες δηλαδή έχει στιγματιστεί η ιστορία της κυρίαρχης πολιτικής τους από την συνεργασία με τους ναζί. Είναι οι ίδιες χώρες που επιχειρούν σήμερα να αποκαταστήσουν στην εσωτερική πολιτική τους σκηνή τους συνεργάτες αποβράσματα του ναζισμού στην χειρότερη περίπτωση ως ξεστρατισμένους «πατριώτες», προκειμένου να συκοφαντήσουν και να ξεγράψουν παντελώς αυτούς που αληθινά πολέμησαν εναντίον των ναζί στις τάξεις των παρτιζάνων, αλλά ο πατριωτισμός τους ήταν τόσο αυθεντικός που δεν σήκωνε διαχωριστικές γραμμές ιδεολογίας. Για τον σκοπό αυτό γκρέμισαν ή βεβήλωσαν μνημεία της εθνικής αντίστασης προκειμένου να ανεγείρουν μνημεία σε παραπλανημένους δήθεν «πατριώτες» που συνεργάστηκαν με τους ναζί λόγω απολύτως δικαιολογημένου αντικομουνισμού. Κι έτσι οι μαζικές σφαγές αμάχων, οι αμέτρητες θηριωδίες που διέπραξαν αυτοί οι «πατριώτες» μαζί με τους ναζί σβήστηκαν από την επίσημη ιστορία, ή απλά αποδόθηκαν στο κίνημα αντίστασης μόνο και μόνο γιατί σ’ αυτό πρωτοστατούσαν οι κομμουνιστές.
Να γιατί αρνήθηκε να ψηφίσει υπέρ η Ευρωπαϊκή Ένωση και τα προτεκτοράτα της. Πώς θα μπορούσε; Κάνει τα αδύνατα, δυνατά να σβηστεί από την ιστορική μνήμη των λαών η εποποιία της εθνικής αντίστασης εναντίον του ναζισμού. Να ξεχαστεί ότι οι λαοί ξεσηκώθηκαν στην κατεχόμενη Ευρώπη για την κερδίσουν την ελευθερία τους και την εθνική ανεξαρτησία τους εναντίον της Ενωμένης Ευρώπης που επιχειρούσε να οικοδομήσει ο ναζισμός. Είναι πολύ επικίνδυνο σήμερα να θυμίζεις στους λαούς τους αγώνες τους για εθνική αυτοδιάθεση σε μια εποχή όπου οικοδομείται στην Ευρώπη ένα νέο Ευρωπαϊκό Ράιχ, μια ευρωπαϊκή ομοσπονδία ναζιστικής έμπνευσης.
Υπέρ του ψηφίσματος τάχθηκαν 129 χώρες. Από τις βαλκανικές χώρες μόνο η Σερβία είχε το ανάστημα να ψηφίσει υπέρ του ψηφίσματος, μαζί με την Τουρκία. Για να δείτε σε τι σφηκοφωλιά ανερχόμενου νεοναζισμού έχουν καταντήσει τα Βαλκάνια οι Ευρωπαίοι και οι ΗΠΑ. Το Ισραήλ θέλησε να διαφοροποιηθεί, αλλά ο αντίκτυπος θα ήταν τεράστιος στο εσωτερικό του κι έτσι αποφάσισε να ψηφίσει υπέρ. Για να το ψηφίσει απαίτησε από την Ρωσία που φέρεται να προώθησε το ψήφισμα, να αφαιρεθεί κάθε υπόνοια συνεργασίας των σιωνιστών με τους ναζί – όπως συνέβη στην πραγματικότητα – και να περιοριστεί μόνο στους συνεργάτες της κατεχόμενης από τους ναζί Ευρώπης. Η Ρωσία το δέχτηκε και έτσι μπόρεσε να ψηφίσει υπέρ και το Ισραήλ.
Ψήφισμα κατά της χρησιμοποίησης μισθοφόρων
Όμως, δεν σταματά εδώ η ξεφτίλα της επίσημης Ελλάδας. Τι νομίζετε ότι θα έπρεπε να ψηφίσει η Ελλάδα αν η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ συζητούσε ψήφισμα για την καταγγελία της χρήσης μισθοφόρων; Όντως στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ προωθήθηκε ψήφισμα με τίτλο: «Χρήση των μισθοφόρων ως μέσο παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και εμπόδιο στην άσκηση του δικαιώματος των λαών στην αυτοδιάθεση.» Στο ψήφισμα καταδικαζόταν η χρήση μισθοφόρων είτε από ξένες δυνάμεις, είτε από ντόπιες κυβερνήσεις για την καταστολή πληθυσμών, για την διεξαγωγή εμφυλίων ή επεμβάσεων, αλλά και για την επιβολή καθεστώτος κατοχής.
Από πλευράς της, η Γενική Συνέλευση κάλεσε τα κράτη να επιδείξουν τη μέγιστη δυνατή επαγρύπνηση κατά της απειλής που θέτουν οι μισθοφόροι και να λάβουν αποφασιστικά νομοθετικά μέτρα για να διασφαλίσουν ότι οι περιοχές τους – και τα εδάφη που βρίσκονται υπό τον έλεγχό τους – δεν χρησιμοποιήθηκαν, ούτε χρησιμοποιούνται, ή θα χρησιμοποιηθούν στο μέλλον για την πρόσληψη, τη συγκρότηση, τη χρηματοδότηση, την εκπαίδευση, την προστασία, ή την διέλευση των μισθοφόρων. Επίσης, καταδίκασε πρόσφατες δράσεις μισθοφορικών δυνάμεων στις αναπτυσσόμενες χώρες. Το συγκεκριμένο ψήφισμα είναι κόλαφος για την αναπτυσσόμενη βιομηχανία μισθοφόρων που σε πολλές χώρες αντικαθιστούν τα επίσημα σώματα έννομης τάξης, αλλά και τις εθνικές ένοπλες δυνάμεις.
Το ψήφισμα αυτό πέρασε από την ολομέλεια της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ με 128 χώρες να ψηφίζουν υπέρ, 54 να ψηφίζουν κατά και 7 αποχές. Τι ψήφισε η Ελλάδα; Μα φυσικά κατά! Εδώ ετοιμάζεται με έξωθεν εντολή να αντικαταστήσει σε μεγάλο βαθμό τις δυνάμεις καταστολής και τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας με μισθοφόρους που θα στρατολογούνται και θα εκπαιδεύονται από ιδιωτικές εταιρείες της αλλοδαπής και εσείς θέλετε να υπερψηφίσει ένα τέτοιο ψήφισμα;
Στα κατά αυτού του ψηφίσματος συμπεριλαμβάνονται οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης μαζί με τα προτεκτοράτα της στα Βαλκάνια και αλλού. Όπως επίσης και η Βρετανία με τις ΗΠΑ. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ακόμη και η Σερβία μαζί με την Τουρκία ψήφισαν κατά. Όπως φυσικά και το Ισραήλ. Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τις προθέσεις των μεγάλων δυνάμεων, της ΕΕ και των ΗΠΑ σχετικά με την χρήση των μισθοφόρων στο άμεσο μέλλον εναντίον λαών και κρατών.
Ψήφισμα για την παγκοσμιοποίηση.
Σ’ ένα άλλο ψήφισμα που φάνηκε για μια ακόμη φορά η ταύτιση της Ελλάδας με τα πιο αντιδραστικά συμφέροντα των αγορών, ήταν εκείνο που αφορούσε την παγκοσμιοποίηση. Με αυτό το κείμενο, η Γενική Συνέλευση τόνισε την ανάγκη να εφαρμοστεί πλήρως η παγκόσμια συνεργασία για την ανάπτυξη και την ενίσχυση της δυναμικής που δημιουργήθηκε από την Παγκόσμια Διάσκεψη Κορυφής του 2005 για την προώθηση μιας δίκαιης παγκοσμιοποίησης και την ανάπτυξη των παραγωγικών τομέων ειδικά στις αναπτυσσόμενες χώρες. Είναι υπογράμμισε επείγουσα ανάγκη για τη δημιουργία ενός δίκαιου, διαφανούς και δημοκρατικού διεθνούς συστήματος για την ενίσχυση της συμμετοχής των αναπτυσσόμενων χωρών στη διεθνή οικονομική λήψη αποφάσεων και τον καθορισμό των κανόνων.
Το ψήφισμα αυτό είναι τόσο γενικόλογο που θα θεωρούσε κανείς ότι δεν θα αποτελούσε πρόβλημα για τους επιβήτορες της παγκόσμιας οικονομίας. Κι όμως κάνετε λάθος. Στις σημερινές συνθήκες ακόμη και τόσο γενικόλογα ψηφίσματα που διεκδικούν δικαιοσύνη στον τρόπο που η λεγόμενη παγκοσμιοποίηση αναπτύσσεται, δεν είναι αποδεχτά. Επομένως η γνωστή ομάδα των 54 χωρών με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις ΗΠΑ, την Βρετανία, το Ισραήλ και τα προτεκτοράτα τους καταψήφισαν το συγκεκριμένο ψήφισμα. Μαζί φυσικά και η Ελλάδα. Πώς είναι δυνατόν να διεκδικεί δικαιοσύνη από τις παγκόσμιες αγορές; Η Ελλάδα έχει μετατραπεί σε Ελντοράντο για τα πιο αρπακτικά συμφέροντα των αγορών παγκόσμια και σέβεται μέχρι τέλους τον ρόλο της. Τι σημασία έχει αν οδηγείται η χώρα και ο λαός της σε αφανισμό. Αυτά θα κοιτάμε τώρα;
Υπέρ ψήφισαν 133 χώρες με τοποθετήσεις που διεκδικούσαν ισότιμες εμπορικές σχέσεις, δίκαιη κατανομή των ωφελημάτων στην παγκόσμια οικονομία, ελευθερία συναλλαγών σε διακρατική βάση και πολλά άλλα καθόλου αρεστά στα μεγάλα αρπακτικά των αγορών. Έχει σημασία να τονίσουμε ότι 133 χώρες – που μεταξύ τους συγκεντρώνουν πάνω από τα 2/3 του πληθυσμού και πάνω από το 60% των φυσικών πόρων του πλανήτη δηλώνουν διατεθειμένες να οικοδομήσουν διεθνείς οικονομικές σχέσεις μακριά από τους περιορισμούς, τους καταναγκασμούς και τις μονοπωλιακές καταστάσεις που επιβάλουν τα ευαγή ιδρύματα των αγορών όπως το ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, ΠΟΕ, ΕΕ, κοκ..
Αυτό δεν σημαίνει ότι αυτές οι χώρες στην πλειοψηφία τους δεν συμμετέχουν σ’ αυτά, αλλά δηλώνουν έτοιμες να οικοδομήσουν σχέσεις και έξω από τους κανόνες που επιβάλουν προς όφελος των μεγάλων. Φαντάζεστε τι θα μπορούσε να κάνει μια Ελλάδα που θα ήταν ελεύθερη να επιδιώξει τα δικά της εθνικά συμφέροντα μέσα από συνεργασίες με άλλα κράτη και χώρες σε αμοιβαία επωφελή βάση χωρίς τους καταναγκασμούς του ευρώ και της ΕΕ; Το λέμε αυτό για να επισημάνουμε το αυτονόητο.
Δεν υπάρχει μια μονοσήμαντη κατάσταση στην παγκόσμια οικονομία η οποία ελέγχεται με απόλυτο τρόπο από τις αγορές, τα ευαγή τους ιδρύματα και τους μεγάλους. Οπότε όποιος φύγει από το μαντρί θα τον φάει ο λύκος. Αντίθετα, η κρίση, η αστάθεια και η οργανική αδυναμία των αγορών να ανταποκριθούν ακόμη και στις πιο στοιχειώδεις ανάγκες των περισσότερων οικονομιών του πλανήτη, έχουν πυροδοτήσει έντονες φυγόκεντρες τάσεις με την πλειοψηφία των χωρών να αναζητούν εναλλακτικές σχέσεις στην παγκόσμια οικονομία και πολιτική. Αυτό που ισχύει σήμερα και μάλιστα με απόλυτο τρόπο, είναι ότι όποιος μένει μέσα στο μαντρί είναι σίγουρο ότι θα τον φάει ο λύκος.
Ψήφισμα ενάντια σε μονομερή μέτρα καταναγκασμού
Η Γενική Συνέλευση ενέκρινε επίσης το σχέδιο ψηφίσματος IX για τα ανθρώπινα δικαιώματα και μονομερή μέτρα καταναγκασμού με ονομαστική ψηφοφορία από 128 υπέρ, 54 κατά, 4 αποχές (Τσαντ, την Παραγουάη, το Τόγκο, το Νότιο Σουδάν). Με τον τρόπο αυτό, τόνισε ότι η υιοθέτηση μονομερών αναγκαστικών μέτρων και νομοθεσίας είναι αντίθετη προς το διεθνές δίκαιο, το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, το Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και τις αρχές που διέπουν τις ειρηνικές σχέσεις μεταξύ των κρατών. Τα κράτη καλούνται με έντονο τρόπο να απέχουν από την εφαρμογή και προώθηση τυχόν μονομερών οικονομικών, χρηματοπιστωτικών, ή εμπορικών μέτρων που δεν είναι σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και το Χάρτη. Καταδίκασε επίσης τη συνεχιζόμενη μονομερή επιβολή εκ μέρους συγκριμένων Δυνάμεων (βλέπε ΗΠΑ και ΕΕ) των μονομερών μέτρων καταναγκασμού εναντίον άλλων χωρών.
Το 2012, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΣΑΔ), εξέτασε τον αντίκτυπο των μονομερών αναγκαστικών μέτρων στα ανθρώπινα δικαιώματα. Στην έκθεσή του, υπ’ αριθμ. A/HRC/19/33, μονομερή μέτρα καταναγκασμού ορίζονται ως «τα οικονομικά μέτρα που λαμβάνονται από ένα κράτος για να επιβάλει μια αλλαγή στην πολιτική του άλλου κράτους». Οι πιο διαδεδομένες μορφές των οικονομικών πιέσεων είναι εμπορικές κυρώσεις με τη μορφή του εμπάργκο, μποϊκοτάζ και η διακοπή των χρηματοδοτικών και επενδυτικών ροών προς τις χώρες-στόχους. Ενώ το εμπάργκο συχνά γίνεται αντιληπτό ως εμπορικές κυρώσεις με στόχο την παρεμπόδιση των εξαγωγών σε μια χώρα-στόχο, μποϋκοτάζ είναι μέτρα που επιδιώκουν να χτυπήσουν τις εισαγωγές από μία χώρα-στόχο.
Με ψήφισμά της λοιπόν η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ καταδίκασε την εφαρμογή των μονομερών μέτρων εξαναγκασμού με εξωεδαφικές συνέπειες, θεωρώντας τα ένα όργανο πολιτικής ή οικονομικής πίεσης εναντίον οποιασδήποτε χώρας. Εγκρίθηκε με 128 ψήφους υπέρ και 54 κατά με 4 αποχές. Θέλει συζήτηση τι ψήφισε η Ελλάδα; Μα φυσικά κατά του συγκεκριμένου ψηφίσματος μαζί με το γνωστό μπλοκ των ψήφων που φαίνεται να ελέγχονται απόλυτα από τις ΗΠΑ και την ΕΕ.
Όμως δεν σταμάτησε μόνο εκεί. Το Σχέδιο ψηφίσματος XII για την προώθηση της ειρήνης, ως απαραίτητη προϋπόθεση για την πλήρη απόλαυση όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από όλες τις χώρες εγκρίθηκε με ψήφους 127 υπέρ και 54 κατά, 6 αποχές (Αρμενία, Παπούα Νέα Γουινέα, Σαμόα, Σιγκαπούρη, Νότιο Σουδάν , Τόνγκα). Με αυτό το ψήφισμα, η Γενική Συνέλευση επιβεβαίωσε ότι οι λαοί είχαν ιερό δικαίωμα στην ειρήνη και την διατήρηση του δικαιώματος αυτού αποτελεί θεμελιώδη υποχρέωση του κράτους. Τόνισε ότι το βαθύ ρήγμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών αποτελεί μια σημαντική απειλή για την παγκόσμια ευημερία, την ειρήνη και την ασφάλεια, αλλά και την σταθερότητα.
Περιττό να πούμε τι ψήφισε η Ελλάδα. Προφανώς κατά μαζί με το γνωστό μπλοκ ψήφων που ελέγχεται από ΗΠΑ και ΕΕ. Η προώθηση της ειρήνης και μάλιστα σε συνδυασμό με την υπέρβαση του ρήγματος της παγκόσμιας κοινότητας ανάμεσα σε πλούσιους και φτωχούς αποτελεί για τους ντόπιους δωσίλογους και τα μεγάλα αφεντικά τους μέγιστη πρόκληση, μιας και κάνουν αδύνατα, δυνατά να βαθύνει το ρήγμα και να μετατραπεί η υδρόγειος σε πεδίο αναφλέξεων υπέρ των αγορών.
Όλα αυτά δεν είναι παρά ένα μικρό δείγμα της στάσης της Ελλάδας στο μεγαλύτερο και ίσως το πιο σπουδαίο απ’ όλα τα διεθνή φόρουμ όπου συναντούνται όλα τα κράτη της υφηλίου. Εκεί δηλαδή όπου μπορούν να σφυρηλατηθούν δεσμοί και συμμαχίες τόσο πλατιές, τόσο ανοιχτές και αμοιβαία επωφελής ώστε ακόμη και μια μικρή χώρα σαν την Ελλάδα να μπορεί να βρει στηρίγματα και εναλλακτικές προς το δικό της συμφέρον. Για να σταματήσει επιτέλους να είναι προτεκτοράτο, άθλια αποικία με τον λαό της σε κατάσταση ραγιά, δούλου. Να σταματήσει να σέρνεται πίσω από τα μεγάλα αφεντικά, έρμαιο των πιο σκοτεινών και αντιδραστικών συμφερόντων παγκόσμια με ληστοσυμμορίες να την κυβερνάνε. Μόνο με την Ελλάδα στα χέρια του λαού της μπορούμε να ξεφύγουμε από την θανάσιμη απομόνωση που μας έχει οδηγήσει διεθνώς η δωσιλογική διακυβέρνηση της χώρας και το καθεστώς κατοχής. Μόνο μια Ελλάδα με ελεύθερο τον λαό της και εθνικά κυρίαρχη μπορεί να ανοιχτεί στο διεθνές γίγνεσθαι διεκδικώντας τον ρόλο που αρμόζει σε ένα ελεύθερο και δημοκρατικό κράτος.
Σχόλιο της Ημέρας, 2/2/2013, dimitriskazakis.blogspot.com
dimitriskazakis

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Το Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο παρακολουθεί με μεγάλη προσοχή τις εξελίξεις όπως αυτές διαμορφώνονται τόσο στο επίπεδο της διαπάλης εντός του πολιτικού εποικοδομήματος, όσο και στο μέτωπο των αντιδράσεων της κοινωνίας απέναντι στις πολιτικές που απορρέουν από την υποταγή της χώρας στο καθεστώς ξένης κατοχής και επικυριαρχίας.

Κάθε ημέρα που περνάει γίνεται και πιο καθαρό, ότι πλανώνται πλάνη οικτρά όσοι εξακολουθούν να βαυκαλίζονται, ότι μπορεί να υπάρξει η οποιαδήποτε ελπίδα στα πλαίσια αυτού του καθεστώτος.

Τα σημερινά επεισόδια έξω από το υπουργείο Εργασίας και οι μαζικές συλλήψεις συνδικαλιστών και άλλων στελεχών του ΠΑΜΕ δεν είναι τυχαία. Έρχονται σε συνέχεια της αστυνομικής, αλλά και δικαστικής καταστολής των κινητοποιήσεων των εργαζόμενων στα ΜΜΜ, μαζί με την καθόλου ανύποπτη ανακίνηση, μόλις σήμερα, της υπόθεσης Μαρφίν, αλλά και των «τρομοκρατικών» επεισοδίων που ζήσαμε πρόσφατα. Όλα αυτά αποδεικνύουν, ότι το καθεστώς δεν πρόκειται, να ανεχθεί απ’ εδώ και εμπρός τη παραμικρή παραφωνία στην εφαρμογή της δολοφονικής του πολιτικής απέναντι στο Λαό και την ίδια τη χώρα.

Κανείς πλέον δεν βρίσκεται στο απυρόβλητο.

Η «Ησυχία», η «Τάξις» και η «Ασφάλεια» στο απέραντο «νεκροταφείο» Ελλάς, προκειμένου να ολοκληρωθεί η μετατροπή της χώρας σε οικόπεδο ελεύθερο για τη λειτουργία της 1^ης υποσαχάριου τύπου ειδικής οικονομικής ζώνης στην Ευρώπη, θα επιβληθούν χωρίς δισταγμό από τα ντόπια δωσιλογικά όργανα των ξένων επικυρίαρχων.

Παραδοσιακές μορφές πάλης, όπως σποραδικές απεργιακές κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια, καταλήψεις δεν έχουν καμιά προοπτική επιτυχίας και θα πατάσσονται πλέον στη γέννησή τους. Ένας κολοσσιαίος μηχανισμός προπαγάνδας έχει στηθεί για να κατασυκοφαντεί την οποιαδήποτε αντίδραση, κάθε αγώνα των εργαζομένων και να δημιουργεί τη δικαιολογητική βάση για τη πιο βίαιη καταστολή που έζησε ποτέ ο τόπος.

Ας μην εκπλήσσονται και ας μην απορούν οι συνδικαλιστές και τα στελέχη των λεγόμενων αντιμνημονιακών κομμάτων, όσο με τη στάση τους νομιμοποιούν το καθεστώς, τόσο αυτό θα εκτραχύνεται, θα οδηγεί τα πράγματα στα άκρα και τους ίδιους στον ολοκληρωτικό αφανισμό.

Μόνο μια γενικευμένη αντίδραση του Λαού που θα συγκλίνει στη με κάθε τρόπο και μέσο Γενική Πολιτική Απεργία, ξεκινώντας από ολοκληρωτική στάση πληρωμών προς το κράτος και τις τράπεζες, με έλεγχο από συντονιστικά συμβούλια, όλων των συνοικιών και των πόλεων, με λειτουργικές καταλήψεις παντού.

Καλούμε τους πολίτες να μην παρακολουθούν αμέτοχοι περιμένοντας από τις ηγεσίες να πράξουν κάτι. Τους καλούμε να οργανωθούν σε κάθε γειτονιά σε κάθε πόλη, σε συνελεύσεις και συντονιστικά συμβούλια. Καλούμε τους εργαζόμενους να ξεπεράσουν τις γραφειοκρατικές ηγεσίες των συνδικάτων και να συστήσουν μέσα από συνελεύσεις των χώρων δουλειάς συντονιστικά αγώνα και οριζόντιες διασυνδέσεις με τους άλλους χώρους και τις γειτονιές.

Καλούμε τους αγρότες να πολιτικοποιήσουν τις κινητοποιήσεις τους και αντί να κλείσουν κάποιους κόμβους στις εθνικές οδούς καθιστάμενοι έτσι εύκολος στόχος των δυνάμεων καταστολής, να μπουν στις πόλεις και μαζί με τους πολίτες να αποκλείσουν τις τράπεζες, τις εφορίες και κάθε νευραλγική υπηρεσία.

Καλούμε τελικά και για μια ακόμα φορά, τα κόμματα της αντιμνημονιακής δημοκρατικής αντιπολίτευσης να πάψουν με τη παρουσία τους στο κοινοβούλιο να νομιμοποιούν το φαύλο καθεστώς των δωσιλόγων, των προδοτών και των ξένων αφεντάδων, να παραιτηθούν εγκαταλείποντας τις βουλευτικές τους έδρες και να έλθουν, να οργανώσουμε όλοι μαζί τη Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας, που θα οδηγήσει το καθεστώς στη κατάρρευση και την ανατροπή.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΡΑ

ΓΙΑ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΤΑ ΑΥΤΟΝΟΗΤΑ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ, ΤΗ ΛΕΥΤΕΡΙΑ, ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

Αθήνα 30 Ιανουαρίου 2013

Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.Πα.Μ.

Επισκεφθείτε μας στους Ιστότοπους:

Ε.ΠΑ.Μ. - ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ * ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ Ε.ΠΑ.Μ. * ΤΟ Ε.ΠΑ.Μ. ΣΤΟ FACEBOOK * ΤΟ Ε.ΠΑ.Μ. ΣΤΟ TWITTER * ΚΑΝΑΛΙ Ε.ΠΑ.Μ. ΣΤΟ YOUTUBE * BLOG ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ * Ο ΚΑΖΑΚΗΣ ΣΤΟ FACEBOOK * ΕΚΠΟΜΠΗ Α.Ε. * Ε.ΠΑ.Μ. ΝΟΤΙΟΥ ΤΟΜΕΑ * Ε.ΠΑ.Μ. ΒΟΡΕΙΟΥ ΤΟΜΕΑ * Ε.ΠΑ.Μ. ΔΥΤΙΚΗΣ ΑΤΤΙΚΗΣ * Ε.ΠΑ.Μ. ΠΕΙΡΑΙΑ * Ε.ΠΑ.Μ. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΚΡΗΤΗΣ * BLOG ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΥΠΡΙΩΤΗ * ΔΙΕΘΝΕΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ Ε.ΠΑ.Μ. ΣΤΟ FACEBOOK

ΝΕΟ ΣΚΑΝΔΑΛΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑΤΟΣ ΣΤΟΥΣ ΤΟΥΡΚΟΥΣ

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Φαίνεται πως εκτός από τα περίφημα συμβούλια «ελληνοτούρκικης συνεργασίας» και τα ωραία χαμόγελα των δημοσίων σχέσεων που αναμένεται να δούμε στο νέο «ελληνοτουρκικό θέατρο» στις 4 Μαρτίου, στην Άγκυρα, η «πολιτική κλίκα» που έχει καταστρέψει την Ελλάδα τώρα σκοπεύει να ξεπουλήσει ότι μπορεί στους Τούρκους οι οποίοι, σύμφωνα και με δημοσιεύματα του τουρκικού τύπου, αναδεικνύονται σαν οι καλύτεροι πελάτες των «καημένων Ελλήνων» που δεν έχουν να πληρώσουν τα δάνεια τους ενώ η οικονομία τους έχει καταρρεύσει.
Έτσι, μετά το εξευτελιστικό ξεπούλημα των ελληνικών μαρίνων στον μεγάλο τουρκικό
επιχειρηματικό όμιλο, Doğus Grubu, τώρα, όπως μαθαίνουμε από δημοσίευμα της τουρκικής εφημερίδας Türkiye, ένα μεγιστάνας, πρόεδρος γνωστής τουρκικής λέσχης, αγόρασε πρόσφατα και για πρώτη φορά ένα ελληνικό νησί για να το μετατρέψει, όπως υποστήριξε, σε τουριστικό παράδεισο, φυσικά με όλα τα οικονομικά οφέλη να πηγαίνουν κατ’ ευθείαν στην Τουρκία.
Το νέο αυτό σκάνδαλο παίρνει μεγάλες διαστάσεις καθώς, όπως αναφέρουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες από την Άγκυρα, η πώληση αυτού του νησιού είναι η αρχή και νέων πωλήσεων ελληνικών νησιώτικων εκτάσεων στους Τούρκους . Όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά, οι Έλληνες αναγνώρισαν πως οι Τούρκοι είναι οι καλύτεροι πελάτες στις μεγάλες ευκαιρίες που εμφανίζονται συνεχώς στην ελληνική αγορά. Ο ίδιος ο Έλληνας πρόεδρος της Eurpean Travel Tours, (το ευρωπαϊκό τους μάρανε), κύριος Παύλος Σωτηρίου, δήλωσε χαρακτηριστικά στους Τούρκους ότι ενώ υπάρχουν περί τις δέκα ξένες εταιρείες που έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον για αγορά νησιώτικης γης στην Ελλάδα, (καθώς όλα πλέον ξεπουλιούνται σε τιμή ευκαιρίας από την προδοτική κλίκα που μας κυβερνά), οι Τούρκοι φέροντα σαν οι πιο σοβαροί πελάτες και για τον λόγο αυτό προτιμούνται στο ελληνικό ξεπούλημα. Για το ίδιο σκάνδαλο, η διευθύντρια του Eurpean Travel Tours, κ Κατερίνα Πάλα, ανέφερε χαρακτηριστικά ότι οι Τούρκοι επιχειρηματίες είναι οι πιο σοβαροί πελάτες για αγορά ελληνικής τουριστικής γης και μάλιστα, όπως αποκάλυψε, οι Τούρκοι επιχειρηματίες που ήδη δραστηριοποιούνται στον χώρο του τουρισμού έχουν ήδη ανοίξει επιχειρήσεις τουρκικών συμφερόντων σε… 12 ελληνικά νησιά. Στην ερώτηση ποιος είναι ο περίφημος Τούρκος μεγιστάνας που πρώτος αγόρασε ελληνική νησιώτικη γη, η κ. Πάλα δεν αποκάλυψε το συγκριμένο όνομα του προφανώς για ευνόητους λόγους. Σε όλα αυτά ήρθε «καπάκι» και η δήλωση του Faruk Atalay, προέδρου γνωστού ομίλου Τούρκων επιχειρηματιών που ενδιαφέρονται για το γενικό ελληνικό ξεπούλημα να αγοράσουν όλα τα ελληνικά «ασημικά», ότι αναμένεται καινούργια τουρκική «επέλαση» στο χώρο αυτό. Με την ευλογία της Τρόικας, το μεγάλο «ελληνικό παζάρι» έχει αρχίσει και τα κοράκια μαζεύονται απειλητικά πάνω από το ελληνικό Αιγαίο.
Το σκάνδαλο αυτό παίρνει μεγάλες διαστάσεις αν αναλογιστεί κάνεις πως το Αιγαίο και τα ελληνικά νησιά ήταν ανέκαθεν ο πρώτος στόχος της τουρκικής επεκτατικότητας και του «νεοοθωμανικού δόγματος» που πρεσβεύει ότι η Τουρκία θα αποκαταστήσει την παλιά οθωμανική της δύναμη. Αλώστε ο Οζάλ το είχε προφητέψει από το 1990, ότι τα ελληνικά νησιά θα πέσουν σαν «ώριμο φρούτο» στα τουρκικά χέρια χωρίς η Τουρκία να ρίξει ούτε μια τουφεκιά.
Αλήθεια τι έχουν να πουν σε όλα αυτά όλοι αυτοί οι πολιτικοί που πάντα ισχυρίζονταν πως δεν θα παραδώσουν ούτε σπιθαμή του ελληνικού Αιγαίου στους Τούρκους ; Φαίνεται πως η προδοσία τους δεν έχει όρια και σε λίγο οι τουρκικές σημαίες θα κυματίζουν και στα λιμάνια του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, ενώ οι κυβερνώντες θα προσπαθούν να μας πείσουν πως αυτό είναι… προς το συμφέρον μας . Κατά τα άλλα εμείς θα συζητάμε επί ώρες για την ελληνική ΑΟΖ για να γελά ο κάθε πικραμένος.
ΝΙΚΟΣ ΧΕΙΛΑΔΑΚΗΣ
Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
πηγη

Nigel Farage: Νέο σύστημα διακυβερνήσεως θα επιβληθεί στα έθνη της Ευρώπης

Η Ελλάς οφείλει να αντιδράσει στα τερατώδη ψεύδη, στην απίστευτη γραφειοκρατία, στην ουσιαστική αντιδημοκρατικότητα και ανελευθερία της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, ώστε οι Ευρωπαϊκοί λαοί να διατηρήσουν την εθνική και δημοκρατική τους ταυτότητα σε ένα πλαίσιο διεθνούς συνεργασίας και… συνεννοήσεως. Τους προηγούμενους μήνες, έγινε εμφανές από τις προτάσεις που προωθήθηκαν από την Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με υποστήριξη από την Γαλλία, την Γερμανία και άλλα κράτη, ότι θα σηματοδοτήσει ένα περαιτέρω αποφασιστικό βήμα προς την συγκόλληση των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενώσεως σε ένα κράτος με την δική του κεντρική κυβέρνηση, νόμισμα, φορολόγηση, ένοπλες δυνάμεις και νομικό σύστημα. 

Τρία πράγματα κτυπούν το καμπανάκι, για τον τρόπο που το νέο σύστημα διακυβερνήσεως θα επιβληθεί στα έθνη της Ευρώπης.
Το πρώτο είναι το πόσο λίγο οι Ευρωπαϊκοί λαοί, συμπεριλαμβανομένου του Ελληνικού, όντως γνωρίζουν ακριβώς σε τι σύστημα διακυβερνήσεως θα βρεθούν να ζουν.
Το δεύτερο, είναι το πόσο εξαιρετικά αντιδημοκρατικό είναι αυτό το σύστημα. Οι περισσότεροι νόμοι και πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ενώσεως εγκρίνονται από μη εκλεγμένους αξιωματούχους πίσω από κλειστές πόρτες, χωρίς να δίνουν λόγο στα κοινοβούλια.
Έχει λεχθεί ότι οι μόνες χώρες του κόσμου, των οποίων οι νομοθετικές διαδικασίες είναι τόσο αποκρυπτικές, όπως της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, είναι η Κούβα και η Βόρειος Κορέα.
Ο τρίτος και σημαντικότερος λόγος γιατί πρέπει όλοι μας να φοβόμαστε αυτό το σύστημα διακυβερνήσεως της Ε.Ε. είναι απλά ότι στην πράξη το σύστημα δεν δουλεύει.

Οπουδήποτε να κοιτάξεις στις πρακτικές λειτουργίες της, είτε είναι οι πολιτικές της στην απασχόληση, στην γεωργία, στην αλιεία, στον ανταγωνισμό, στην διεθνή ανθρωπιστική βοήθεια, και σε οτιδήποτε άλλο, ανακαλύπτεις ότι η Ε.Ε. δεν επιτυγχάνει τους διακηρυγμένους στόχους της.

Όποια πλευρά πολιτικής και αν εξετάσει κανείς, βρίσκει να συμβαίνει το ίδιο. Πάντα ξεκινούν με ευγενείς σκοπούς και ωραίες υποσχέσεις για το πόσο υπέροχα θα πάνε όλα. Τότε ανακαλύπτεις ότι αυτό οδηγεί σε ένα βουνό γραφειοκρατίας μεγέθους Ολύμπου, σε μια πλήρη απώλεια επαφής με την πραγματικότητα, σε μνημειώδη αναποτελεσματικότητα και κακή διαχείριση ανακατεμένη με διαφθορά, έως ότου, τελικώς, βλέπεις ότι κανένας από εκείνους τους γενναίους στόχους δεν επιτυγχάνεται στην πραγματικότητα.
Καταλαβαίνουμε γιατί οι Βρυξέλλες επιθυμούν τώρα απεγνωσμένα η Ελλάς να εισέλθει στο ενιαίο νόμισμα, δηλαδή για τους δικούς τους προπαγανδιστικούς λόγους. Αλλά φοβόμαστε, ότι αν τον εντάξουν σ’ αυτό πείραμα, ο Ελληνικός λαός θα το μετανιώσει.

Το πραγματικό πρόβλημα με το αντιδημοκρατικό όνειρο της Ε.Ε., είναι ότι βασίζεται σε μια κολοσσιαία πράξη ευσεβούς πόθου. Ήδη αρχίζουμε να διαπιστώνουμε ότι η πραγματικότητα δεν συμβαδίζει με αυτήν την κατασκευασμένη πίστη.

Μια ημέρα όλοι οι λαοί της Ευρώπης θα καταλάβουν ότι οφείλουν να πληρώσουν ένα τρομερό τίμημα. “

hassapis-peter.blogspot.gr

Η Νέμεσις διεκδικεί τον πρώτο ρόλο στο ελληνικό δράμα

 

 

του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη

«Αν ο λαός επιμένει για τη ζωή / η μοίρα πρέπει να υπακούσει / και η νύχτα θα φύγει / και οι χειροπέδες θα σπάσουν.

Όμως σ’ αυτόν που δεν αρέσει / ν’ ανέβει στα βουνά / θα ζει πάντα στη λάσπη».

[Στίχοι από Παλαιστινιακό τραγούδι]

Τα γεγονότα που ζούμε τα τρία τελευταία χρόνια φωτίζουν και στο μυαλό των πιο δύσπιστων το νόημα της προσφώνησης της προέδρου της Βουλής του 2005 στην ορκωμοσία του προέδρου της Δημοκρατίας: «κατά την διάρκεια της θητείας σας… θα περιορισθεί ένα μέρος της εθνικής μας κυριαρχίας...».

Είχαν θεωρηθεί αμφιλεγόμενα και αινιγματικά τα λόγια αυτά τότε και έδωσαν τροφή για πολλές συζητήσεις. Όσοι έβλεπαν τι έρχεται και προσπάθησαν να το εξηγήσουν κατηγορήθηκαν ότι ανέπτυσσαν θεωρίες συνωμοσίας, τα πράγματα όμως τους δικαίωσαν κατά την διάρκεια του 2010, όταν η Ελλάδα βρέθηκε αλυσοδεμένη στην επιτροπεία της τρόϊκας.

Έχουν περάσει σχεδόν δέκα χρόνια και σήμερα, που η τρικομματική κατοχική κυβέρνηση διολισθαίνει απροκάλυπτα στον αυταρχικό κατήφορο, καταργώντας πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες –που τότε θεωρούντο αυτονόητες- επιβεβαιώνεται και το κομμάτι εκείνο των δηλώσεων που έλεγε ότι «η δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις» και θα έχουμε «νέες μορφές διακυβέρνησης». Σήμερα έχουμε την αποικιοκρατία του Χρέους και την «χούντα» των τραπεζιτών…

Θυμάμαι ακόμα έναν παλιό πολιτικό να λέει ότι τους χάρτες των κρατιδίων στα οποία θα διαλυθεί η Ελλάδα τους είχε έτοιμους από το ’92 το ΝΑΤΟ, αλλά και πολύ παλιότερα, σε ανύποπτο χρόνο, ένα Γάλλο, στέλεχος της ΕΟΚ, να μιλάει για την προοπτική κατάργησης του κοινωνικού κράτους. Προέβλεπε, μάλιστα, ότι έξι πολυεθνικές ασφαλιστικές εταιρείες θα μείνουν μόνο σε όλη την Ευρώπη, όπου θα έχει καταργηθεί κάθε ίχνος κοινωνικού ασφαλιστικού ταμείου.

Βρισκόμαστε, με λίγα λόγια, στον δρόμο προς την κόλαση που χάραζε από χρόνια η υπερεθνική ελίτ της παγκοσμιοποίησης, η μαφία των τραπεζιτών και του χρηματιστηριακού κεφαλαίου. Στον δρόμο αυτόν έχουμε να δούμε πολλά ακόμα, κάθε είδος χειραγώγησης, ποταπής προπαγάνδας, καλυμμένου και ανοικτού φασισμού, απάτης και πλάνης, που μας ετοιμάζει ο Οίκος Εξαπάτησης της ανθρωπότητας και οι μηχανές του καθεστώτος, αν παραμείνουμε δειλοί θεατές του αργού θανάτου μας.

Οι πολλές συζητήσεις που γίνονται ακόμα για το τι να κάνουμε και πώς θα συγκροτηθεί ο ενιαίος μαζικός σχηματισμός της λαϊκής αντίστασης, σε λίγο δεν θάχουν νόημα. Η κοινωνία θάχει συνθλιβεί και η μειοψηφία, που ενστικτωδώς θα αντιδράσει δυναμικά, θα εγκλωβιστεί χωρίς σχέδιο στο αδιέξοδο των τεθωρακισμένων μισθοφόρων του κατοχικού κράτους, της προβοκάτσιας και των παρακρατικών συμμοριών.

Το σημείο βρασμού της ελληνικής κοινωνίας πλησιάζει και δεν υπάρχει ο καιρός του αναστοχασμού. Χάσαμε πολύτιμο χρόνο καθώς τα κινήματα, που διεκδίκησαν την έκφραση του δημοκρατικού πατριωτικού χώρου, ασθμαίνουν στα μισά του ανηφορικού δρόμου (ή άλλα δεν ξεκίνησαν καν) και ο αντιμνημονιακός χώρος ταλανίζεται ακόμα από πολλαπλές φυγόκεντρες τάσεις.

Είμαστε πλέον πολύ πίσω από την ιστορία, η οποία εναγωνίως μας καλεί να πάρουμε την σκυτάλη της εθνικής και κοινωνικής απελευθέρωσης.

Αν δεν μπει όσο πιο καθαρά γίνεται το ζήτημα της εθνικής ανεξαρτησίας, τότε δεν έχει νόημα το δίπολο μνημόνιο-αντιμνημόνιο και σ’ αυτό η αριστερά κωφεύει απελπιστικά και έχει την κύρια ευθύνη για το ότι ο αντιμνημονιακός χώρος παραμένει διασπασμένος. Το να υπερασπίζεις, όμως, μόνο τον μισθό σου, την ώρα που χάνεται η πατρίδα, είναι άκρως αντιδραστικό.

Η ελληνική αριστερά, που κάποτε πρωτοστατούσε στα μέτωπα των εθνικοαπελευθερωτικών και δημοκρατικών αγώνων, σήμερα αποπροσανατολίζει τις μάζες τάζοντας σοσιαλιστικούς παραδείσους… μετά τον θάνατο που τους επιφυλάσσει ο μνημονιακός οδοστρωτήρας που ισοπεδώνει τις ζωές τους.

Για να συγκροτηθεί η μνημονιακή πρόταση με σαφείς στόχους ανατροπής και όρους εξουσίας, πρέπει να θέσει ξεκάθαρα εξ αρχής την άρνηση όλου του πλαισίου κατοχής της χώρας: Χρέη, ΔΝΤ, Ευρώ, τους όρους των τοκογλύφων, τους αντιλαϊκούς θεσμούς της ευρωζώνης και της Ε.Ε., το σύνολο των δεσμεύσεων που ανέλαβε παράνομα το δωσιλογικό πολιτικό σύστημα.

Να κατακτήσουμε με συγκροτημένο σχέδιο την νομισματική κυριαρχία της χώρας με άμεση αποκοπή μας από το άρμα της Γερμανίας και του ευρώ, του νέου ράϊχμαρκ, πριν το πληρώσουμε ξανά με νέα εθνική καταστροφή όπως το 1897, το ’22 και το ’40-’44. Κάθε υπολογισμός και διστακτικότητα γύρω από το θέμα, την ώρα που είναι επί θύραις είτε η ολοκληρωτική καθίζηση της κοινωνίας με τα νέα μέτρα είτε η χρεωκοπία, είναι ανασταλτικοί παράγοντες, νοθεύουν την ικανότητα του πατριωτικού χώρου να ξεσηκώσει το πατριωτικό αίσθημα, τον δείχνει άτολμο, αβέβαιο, «λίγο» μπροστά στις μεγάλες προκλήσεις για τον λαό και την χώρα μας.

Το πόσο ανησυχούν οι ευρωκράτες φάνηκε από τις εργασίες της Λέσχης Bilderberg, στις 3 Ιουνίου 2012, όπως αποτυπώθηκαν σε άρθρο των Financial Times, γνωστού φερεφώνου της Λέσχης. Ο αρθρογράφος Alvin Subramanian εφιστά την προσοχή να κρατήσουν γερά τα λουριά της Ελλάδας γιατί αν, λέει, επιστρέψει σε εθνικό νόμισμα, ΘΑ ΒΙΩΣΕΙ ΤΕΤΟΙΟΥ ΜΕΓΕΘΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΝΑΚΑΜΨΗ, που θα λειτουργήσει σαν μεταδοτική νόσος και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες και θα διαλύσει το «ευρωπαϊκό σχέδιο».

Έχουμε να κάνουμε με μια κοινωνία που έχει ναρκωθεί επί δεκαετίες με την «ευρωπαϊκή προοπτική» και τα φληναφήματα των «ανοιχτών συνόρων» και της παγκοσμιοποίησης, της οποίας ένα σημαντικό διαστρωματικό κομμάτι (νεολαία, μισθωτοί, συνταξιούχοι) έχει χάσει την αίσθηση της πατρίδας.

Διαμορφώνεται ακόμα ένα αντιδραστικό στρώμα της κοινωνίας στην λογική του μαυραγοριτισμού μέσα στα πλαίσια της νέας κατοχής και, τέλος, μια κάστα ανθρώπων που θάχει εξαθλιωθεί τελείως, θα ζει παρασιτικά στο περιθώριο των μαυραγοριτών, ενσωματωμένων πλήρως στην λογική της υποταγής.

Απέναντι σ’ αυτή την κοινωνική πραγματικότητα πρέπει να σταθούμε γενναία και καθαρά και να προκαλέσουμε ένα ηθικό και πολιτισμικό σοκ για να ξυπνήσει πραγματικά η κοινωνία, να γίνει το πύρωμα των καρδιών κι αυτό γίνεται χωρίς μπακαλίστικους, φοβικούς, υπολογισμούς και χωρίς ταξικές διακηρύξεις την ώρα που η πατρίδα χάνεται.

Αλλά, πρώτα και πάνω απ’ όλα, για να βρεθεί το κλειδί του μέλλοντος για τον τόπο, που είναι η εμπιστοσύνη στους νέους θεσμούς, στην ανάγκη για συλλογική προσπάθεια, σε μια νέα πολιτειακή δομή, πρέπει να προηγηθεί η Νέμεσις. Η σκληρή τιμωρία των ενόχων και των δωσιλόγων που παρέδωσαν αμαχητί την πατρίδα, που επέτρεψαν να διακυβεύονται τεράστια εθνικά ζητήματα εις βάρος της κυριαρχίας της χώρας, που οδηγούν κυνικά τον ελληνικό λαό στην φτωχοποίηση και την οριστική περιθωριοποίηση στον σύγχρονο κόσμο.

Η μάστιγα της ντόπιας δωσιλογικής ελίτ των ξεπουλημένων πολιτικών «δυναστειών», των αργυρώνητων ακαδημαϊκών και των γκαιμπελίσκων δημοσιογράφων, που θησαύρισαν αναίσχυντα στις πλάτες μιας κατεστραμμένης χώρας και ενός εξαπατημένου λαού, πρέπει να ξεριζωθεί οριστικά από το παλλαϊκό εθνικο-απελευθερωτικό κίνημα, όπως η λερναία ύδρα από τον Ηρακλή στην αρχαιότητα.

Μόνο έτσι θα ξεμπερδέψουμε οριστικά από κάθε μορφή δωσιλογισμού και εθνομηδενισμού με δεξιό ή αριστερό πρόσημο, «εθνικιστικό» ή «διεθνιστικό» προσωπείο.

Μόνο έτσι ο ελληνικός λαός θα πάρει δύναμη για να σταθεί στα πόδια του, να εγκαθιδρύσει μια νέα, συντακτική εθνοσυνέλευση, να βάλει τις βάσεις μιας αυτοδύναμης οικονομίας, να ανασυγκροτήσει την διατροφική αυτάρκεια της χώρας και τον βιομηχανικό τομέα της παραγωγής, να αναστήσει την αγροτιά.

Αυτός είναι ο δρόμος για να αποτραπεί το ξεπούλημα του κοινωνικού και φυσικού μας πλούτου, να λειτουργήσουν δημοκρατικές και δημοψηφισματικές δομές, να γίνουν νέες συμμαχίες με άλλο προσανατολισμό, που θα προστατεύσουν τα ελληνικά συμφέροντα στο Αιγαίο, στην Κύπρο, τα Βαλκάνια και την Μέση Ανατολή.

Δεν ξέρω ποιο θα είναι το μονοπάτι που θα ακολουθήσει η ιστορία, τι θυσίες θα χρειαστούν, το χρονοδιάγραμμα των εξελίξεων…, ξέρω, όμως, και το πιστεύω ακράδαντα, ότι στο τέλος αυτής της δύσκολης πορείας περιμένει ένα νέο Γουδί!

[Hellenic Nexus, τεύχος 71, Φεβρουαρίου 2013]

Ο Μηχανισμός των Αντικυθήρων (2 videos)

Ο πρώτος υπολογιστής του κόσμου ~ Μηχανισμός των Αντικυθήρων (Βίντεο) Ένα εξαιρετικό ντοκυμανταίρ για τη συναρπαστική ιστορία του Μηχανισμού των Αντικυθήρων. Μην το χάσετε! Μια ιστορική και επιστημονική έρευνα που περιγράφει την εκπληκτική ιστορία του πως οι αρχαίοι Έλληνες έφτιαξαν έναν υπολογιστή πριν από 2.000 χρόνια. Με φόντο το υπέροχο σκηνικό της κλασσικής Ελλάδος, η ταινία αφηγείται το πώς οι αρχαίοι είχαν τη γνώση και τη δημιουργικότητα για να πραγματοποιήσουν μια τέτοια μηχανή.: Παρουσιάζει τον ιδιοφυή εφευρέτη που κρύβεται πίσω από αυτό, αλλά και περιγράφει τη λειτουργία αυτού του υπολογιστή. Εστιάζοντας στο έργο ενός άλλου επιστήμονα ταινία ακολουθεί μια διεθνή ερευνητική ομάδα, που τελικά κατάφερε να συνθέσει το παζλ του Μηχανισμού των Αντικυθήρων. Επιστημονικές ανακαλύψεις απεικονίζονται με τα πιο πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα, ενώ τα εκπληκτικά γραφικά αποκαλύπτουν μια σειρά από μυστηριώδεις αριθμούς που έλυσαν το αίνιγμα των γραναζιών-μια πραγματική ιστορία, ένας κώδικας Da Vinci που στήθηκε στην αρχαία Ελλάδα. Για τον κόσμο της επιστήμης, είναι όσο σημαντικός είναι ο Παρθενώνας για την αρχιτεκτονική και η ανακάλυψη του DNA για την ιατρική. Σκηνοθέτης: Mike Beckham Σενάριο: Mike Beckham Παραγωγή: Tony Freeth /Images First Ltd Συμπαραγωγή: EΡΤ Α.Ε., ARTE, NHK, Nikon, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών tvrip by kkyr Το διαβάσαμε από το: Ο πρώτος υπολογιστής του κόσμου ~ Μηχανισμός των Αντικυθήρων (Βίντεο) http://thesecretrealtruth.blogspot.com/2012/05/blog-post_2461.html#ixzz2JjhHqZFF

ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ! Ο ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΣΧΕΔΙΟ ΝΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΙ!

ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ! Ο ΠΟΛΥΜΗΧΑΝΟΣ ΣΤΟΥΡΝΑΡΑΣ ΕΤΟΙΜΑΖΕΙ ΣΧΕΔΙΟ ΝΑ ΤΙΣ ΠΑΡΕΙ!

     Το λέμε και το ξαναλέμε συνέχεια. Το φωνάζουν και άλλα sites. Ήδη, το λέει και πολύς κόσμος.

Δείτε μια ανάρτηση πριν από μερικές ημέρες, η οποία μιλούσε για την κατάσχεση των αδρανών καταθέσεων. Η κυβέρνηση θέλει να κάνει πλιάτσικο και σε αυτές, αλλά ήρθε απάντηση από την ΕΕ ότι είναι παράνομη ενέργεια. Έχουν νοοτροπία ληστή. Ξεπερνούν ακόμη και τις εντολές των τοκογλύφων θέλοντας να φανούν αρεστοί σε αυτούς!

ΣΗΚΩΣΤΕ ΤΙΣ ΑΠΟΤΑΜΙΕΥΣΕΙΣ ΣΑΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ! ΤΟ ΔΗΜΟΣΙΟ ΘΑ ΚΑΤΑΣΧΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΔΡΑΝΕΙΣ ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ!

Σηκώστε τις καταθέσεις σας. Ο πολυμήχανος κ. Στουρνάρας (δείτε πώς κυκλοφορεί ως μεγιστάνας) σπούδασε οικονομικές επιστήμες για να σκέφτεται πώς θα αρπάξει την περιουσία του κοσμάκη. Σήμερα έχει βάλει στόχο τις κατοικίες, τα χωράφια, τα αγροτεμάχια. Ακόμη και την πρώτη κατοικία θα την αρπάξει. Μπορεί για χρέη ακόμη και 300 ευρώ να μπει μέσα στις καταθέσεις σας και να τις ..αρμέξει. Σηκώστε λοιπόν τις ελάχιστες καταθέσεις που σας έχουν μείνει, διότι η τρικομματική κυβέρνηση ενδιαφέρεται μόνο για τα συμφέροντα των τοκογλύφων. Σώστε τις οικογένειές ας. Δεχόμαστε επίθεση! 

http://makeleio.gr

τα πρώτα 3.000 "φιλέτα" του Δημοσίου που βγαίνουν στο “σφυρί”

Ποια είναι τα πρώτα 3.000 "φιλέτα" του Δημοσίου που βγαίνουν στο “σφυρί”

οβολή φωτογραφίας

• Ποια είναι τα πρώτα 3.000 "φιλέτα" του Δημοσίου που βγαίνουν στο “σφυρί”

- Παραθαλάσσια οικόπεδα, στρατόπεδα, αστικά ακίνητα, αλλά και ολόκληροι οικισμοί περιλαμβάνονται στη λίστα

- Στόχος να εισπράξουν συνολικά 2,92 δισ. ευρώ μέχρι το 2016.

- Περισσότερα από 50.000 ακίνητα είναι άγνωστα, καταπατημένα, και αμφίβολης ιδιοκτησίαςΠαραθαλάσσια οικόπεδα, στρατόπεδα, αστικά ακίνητα, αλλά και ολόκληροι οικισμοί, περιλαμβάνονται στη λίστα με περισσότερα από 3.000 ακίνητα, που θα εκποιηθούν το επόμενο χρονικό διάστημα.

Σύμφωνα με την “Εφημερίδα των Συντακτών” μετά απο περίπου δύο χρόνια, η γενική γραμματεία Δημόσιας Περιουσίας έχει σχεδόν ολοκληρώσει τη διαδικασία απογραφής των ακινήτων που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν.

Στόχος ειναι να εισπραχθούν τουλάχιστον 342 εκατ. ευρώ φέτος και συνολικά 2,92 δισ. ευρώ μέχρι το 2016.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, επόμενο βήμα είναι -κατόπιν απαιτήσεων των δανειστών- η δημιουργία χαρτοφυλακίου 10.000 ακινήτων και αξίας 8 δισ. ευρώ, που θα μπορούσε να αποτελέσει τη βάση για μεταγενέστερες πωλήσεις.

Η δημόσια περιουσία, που κατέχουν 30 φορείς, περιλαμβάνει 80.714 ακίνητα συνολικής έκτασης άνω των 3,5 εκατ. στρεμμάτων και αξίας σχεδόν 300 δισ. ευρώ, τα οποία σήμερα αποδίδουν μόνον 30 εκατ. ευρώ ετησίως.

Μεταξύ των 3.000 ακινήτων που πειλαμβάνονται στη λίστα είναι:

-53 στρέμματα παραθαλάσσιας έκτασης στην Κυλλήνη

-55 στρέμματα παραθαλάσσιας έκτασης στο πευκί Εύβοιας

-26 στρέμματα στη Σαντορίνη

-145 στρέμματα στην Κέρκυρα

-180 στρέμματα στην παραλία Ζαχάρως

-9,3 στρέμματα μέσα στο λιμάνι του Πειραιά

Περισσότερα από 50.000 ακίνητα είναι άγνωστα, καταπατημένα, αμφίβολης ιδιοκτησίας, μερικώς ελεύθερα ή γενικώς μη αξιοποιήσιμα και άλλα 8.819 έχουν παραχωρηθεί.

Πηγή: http://gr.news.yahoo.com

Oligarchy 2012: Η μυστική ομάδα που κυβερνά τον κόσμο..

Πρώτα η ζωή και μετά το χρέος! Πως ο Ισημερινός νίκησε το ΔΝΤ

Οι ανθρακωρύχοι και το Μετρό

Οι ανθρακωρύχοι και το Μετρό

Του Γιώργου Κατρούγκαλου

Σήμερα οι περισσότεροι θυμούνται τη μεγάλη απεργία των Βρετανών ανθρακωρύχων από την ταινία «Μπίλι Ελιοτ». Και όμως, ήταν ένας από τους σημαντικότερους κοινωνικούς αγώνες του περασμένου αιώνα. Κράτησε το μεγαλύτερο μέρος του 1984 έως τον Μάρτιο του 1985, και αποτέλεσε το βασικό πεδίο μάχης της βαρόνης Θάτσερ εναντίον του ισχυρού, ακόμη τότε, συνδικαλιστικού κινήματος.

Εφιπποι αστυνομικοί και πληρωμένοι κονδυλοφόροι επιστρατεύτηκαν εναντίον τους. Εννιά άνθρωποι πέθαναν κατά τη διάρκεια της απεργίας, εκατοντάδες τραυματίστηκαν, 11.291 συνελήφθησαν και 8.392 παραπέμφθηκαν στα δικαστήρια με διάφορες κατηγορίες. Δεν ήταν όμως μόνο, ούτε κυρίως, η αστυνομική βία που έκαμψε τους απεργούς. Ολόκληρο το νομικό οπλοστάσιο και οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους κινητοποιήθηκαν εναντίον τους. Για παράδειγμα, η κυβέρνηση Θάτσερ τροποποίησε το άρθρο 6 του Κώδικα Κοινωνικής Ασφάλειας, ώστε τα παιδιά και οι γυναίκες των ανθρακωρύχων να μη δικαιούνται πλέον, όπως στο παρελθόν, προνοιακά επιδόματα κατά τη διάρκεια της απεργίας. Οι οικογένειες πείνασαν και ζούσαν με την αλληλεγγύη άλλων εργαζομένων και την ελεημοσύνη των συγγενών.

Η επικεφαλής του ΜΙ5, Στέλα Ρίμινγκτον (που απετέλεσε την πηγή έμπνευσης για την τζεϊμσμποντική «Μ»), παραδέχθηκε στην αυτοβιογραφία της το 2001 ότι η μυστική αυτή υπηρεσία παρακολουθούσε με «κοριούς» τα τηλέφωνα των απεργών στο πλαίσιο «υπόγειας επιχείρησης» εναντίον τους. Μαζί με τις μυστικές υπηρεσίες σε διατεταγμένη αποστολή ήταν και μεγάλη μερίδα του Τύπου και όχι μόνο του «κίτρινου». Αίφνης ο ηγέτης των ανθρακωρύχων Αρθουρ Σκάργκιλ κατηγορήθηκε ότι ταξίδεψε στη Λιβύη, για να χρηματοδοτήσει την απεργία. Ο εκδότης της «Mirror» Ρόι Γκρινσλέιντ παραδέχθηκε πολύ αργότερα ότι οι κατηγορίες αυτές ήταν εντελώς κατασκευασμένες.

Αυτός ο βρόμικος πόλεμος είχε αποτέλεσμα οι απεργοί να χάσουν τη συμπαράσταση της κοινής γνώμης, όπως έσπευσε να δείξει σωρεία στρατηγικά επιλεγμένων και τεχνηέντως δημοσιευμένων δημοσκοπήσεων. Ακόμη και η βρετανική «ΓΣΕΕ» δεν υποστήριξε τους απεργούς. Και όμως αυτοί, μόνοι, πεινασμένοι και εξαθλιωμένοι, άντεξαν όρθιοι σχεδόν ένα χρόνο, με ποσοστά συμμετοχής στην απεργία που μέχρι το τέλος έμειναν πολύ ψηλά.

Η μάχη όμως ήταν άνιση. Τα επόμενα χρόνια μετά τον τερματισμό της απεργίας τα ορυχεία ιδιωτικοποιήθηκαν και στη συνέχεια τα περισσότερα έκλεισαν. Οι γύρω πόλεις έγιναν φαντάσματα και η ανεργία άγγιξε το 50%. Και άλλες βιομηχανίες που βασίζονταν στο κάρβουνο έκλεισαν. (Θυμάστε το «Full Monty»;) Ακόμη και σήμερα οι περιοχές των ορυχείων είναι οι φτωχότερες στη Μεγάλη Βρετανία και από τις πλέον φτωχές στην Ευρωπαϊκή Ενωση.

Ο μως το βασικότερο θύμα του ταξικού αυτού πολέμου ήταν το εργατικό δίκαιο και τα κοινωνικά δικαιώματα. Κατακτήσεις δεκαετιών σαρώθηκαν από τη θατσερική αντεπανάσταση. Και αυτό όχι μόνο στο επίπεδο των κοινωνικών παροχών, των μισθών και των όρων εργασίας, αλλά και στο επίπεδο των ατομικών δικαιωμάτων. Για παράδειγμα, κηρύχθηκε παράνομη οποιαδήποτε πικετοφορία άνω των τεσσάρων ατόμων έξω από τους τόπους δουλειάς, τάχα ως άσκηση ψυχολογικής βίας εκ μέρους του συνδικαλιστικού κινήματος.

Ζούμε σήμερα, ως βαλκανικό κακέκτυπο, μια επανάληψη του ίδιου σκηνικού. Η κυβέρνηση, συνεχίζοντας την ψευδεπίγραφη ρητορεία της «μηδενικής ανοχής» στην παρανομία, παραβιάζει ευθέως το Σύνταγμα για να σταματήσει με επίταξη την απεργία. Και όμως αυτή, κατά το άρθρο 22 παρ. 4 του Συντάγματος, μπορεί να επιβληθεί μόνο σε περιπτώσεις «επείγουσας κοινωνικής ανάγκης από θεομηνία ή ανάγκης που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια υγεία», προϋποθέσεις που ολοφάνερα δεν υφίστανται επί του προκειμένου. Οι απεργοί συκοφαντούνται ως «συντεχνία» και οι δημοσκοπήσεις «αποδεικνύουν» την απομόνωσή τους στην κοινή γνώμη. Επιχειρείται να παγιωθούν μηχανισμοί αυτοματισμού που φτάνουν στο επίπεδο του κοινωνικού κανιβαλισμού.

Η βασικότερη επιδίωξη όμως είναι προφανής και όμοια με αυτή της ιστορίας των ανθρακωρύχων: να γίνει η ήττα των εργαζομένων στο Μετρό η ταφόπλακα του ελληνικού συνδικαλιστικού κινήματος και των κατακτήσεων του εργατικού δικαίου. Δεν είναι αθώοι, λοιπόν, όσοι τώρα ανακαλύπτουν τα (προφανώς υπαρκτά) πελατειακά αίσχη του δικομματισμού στις προσλήψεις στο Μετρό ή όσοι ξαφνικά διαπιστώνουν ότι οι συνδικαλιστές είναι τυχοδιώκτες και ανερμάτιστοι. Δεν παραγγέλθηκαν εκτός σχεδίου οι κυριακάτικες δημοσκοπήσεις. Ούτε υπερασπίζονται την κοινωνία όσοι εκμεταλλεύονται το αίσθημα κόπωσης και ταλαιπωρίας όσων υποφέρουν από τη μνημονιακή λαίλαπα, για να τους στρέψουν εναντίον όσων ακόμη αντιστέκονται.

Κανείς δεν μπορεί να δηλώνει ανυποψίαστος. Ουδέτεροι και αμέτοχοι στον πόλεμο αυτό δεν υπάρχουν. Ο καθένας πρέπει να διαλέξει το στρατόπεδό του.

* Ο Γιώργος Κατρούγκαλος είναι Συνταγματολόγος, καθηγητής ΔΠΘ

Πηγή: Enet.gr μέσω http://tvxs.gr