Τι συμβαίνει στα πανεπιστήμια;

Ένα μικρό αφιέρωμα για μια μεγάλη σύγκρουση 

με παρελθόν, παρόν και μέλλον

Το Περιοδικό - Editorial - 01/11/2014

Κάτι δεν πηγαίνει και τόσο καλά για την κυβέρνηση, 

στα πανεπιστήμια, τις τελευταίες εβδομάδες. Κάποιος που 

έχει αντίθετη άποψη θα αρκούσε απλά να κοιτάξει προς τη μεριά 

των «έγκυρων» μέσων ενημέρωσης της χώρας μας και 

στην ενορχηστρωμένη επιθετική καμπάνια που έχουν ξεκινήσει 

ενάντια στους «συνήθεις υπόπτους» των πανεπιστημίων. 

Πρωτοσέλιδα στην Καθημερινή, αφιερώματα στον Σκάι, πηχαίοι 

τίτλοι «Ντροπή», «Αίσχος», «Μόνο στην Ελλάδα», κρυμμένες κάμερες 

στη Σύγκλητο που γίνονται μετά «αποκλειστικό υλικό», 

πρετεντέρης, πορτοσάλτε, μπογδάνος και όλη η παρέα των 

προθύμων φόρεσε τα καλά της για να αντιμετωπίσει έναν αντίπαλο 

που γνώριζε από παλιά…

Κάποια χρόνια πριν, όταν οι απεργίες και κάποιοι από τους 

μαχητικούς αγώνες που έχουν σημαδέψει την τελευταία τετραετία 

στην Ελλάδα φαντάζαν ακόμη μακρινοί, η νεολαία αυτής της χώρας

 με προεξάρχοντες τους φοιτητές είχε ταράξει τα νερά δημιουργώντας,

 πέρα από όλα τα άλλα, και ένα μάλλον «προοίμιο» του τι θα 

επακολουθούσε. 2006, 2007, Δεκέμβρης του ’08. Ένα ευρύ 

ρεύμα ριζοσπαστικοποίησης εντός των φοιτητικών αφιθεάτρων ορθώθηκε 

εντός του οποίου πρωταγωνιστικό ρόλο έπαιζαν και δυνάμεις που 

δεν σχετίζονταν με τα γνωστά κοιβουλευτικά κόμματα όπως η Ενιαία 

Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση (Ε.Α.Α.Κ.). Ένα ρεύμα που μάλλον διέψευσε

 όσους μιλούσαν για μειοψηφίες, συγκροτούμενο με δεκάδες 

χιλιάδες συμμετεχόντων σε συνελεύσεις, καταλήψεις και διαδηλώσεις.

Μία εκρηκτική κορύφωση ενός αγώνα με παρελθόν και μέλλον στο 

χώρο της εκπαίδευσης και προφανείς στόχους: την εναντίωση 

στην κατάργηση του άρθρου 16, στα ιδιωτικά πανεπιστήμια, στις 

μεταρρυθμίσεις που στόχο είχαν την υποβάθμιση των πτυχίων και 

των μελλοντικών εργασιασκών δικαιωμάτων των φοιτητών, στην κατάργηση 

του ασύλου, την περαιτέρω δυσχέρασνση των συνθηκών φοίτησης με 

διαγραφές όσων υπερέβαιναν το «όριο», εισαγωγή διδάκτρων και πληρωμή 

των συγγραμάτων, μείωση της κρατικής χρηματοδότησης, των πόρων 

των πανεπιστημίων και του προσωπικού τους. Ένα ρέυμα που επιχείρησε 

από τότε να έθει σε επαφή και με άλλα κομμάτια της νεολαίας και της 

εργαζόμενης πλειοψηφίας αυτής της χώρας μιλώντας για προστασία 

και διεύρυνση των εργασιακών δικαιωμάτων ,αυξήσεις στους μισθούς

 και ελεύθερη πρόσβαη σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης για τους νέους 

και τις νέες στην Ελλάδα και συνδέθηκε με τη συνολική αγανάκτηση μιας 

γενιάς που νιώθει το παρόν της να καταστρέφεται και το μέλλον της να υποθηκεύεται.

Όλα αυτά βέβαια δημιούργησαν στους πρωταγωνιστές αυτής της 

ιστορίας, ισχυρούς εχθρούς. Τα τελευταία είκοσι χρόνια 

διαφορετικές κυβερνήσεις όλων των εκδόσεων στράφηκαν εναντίον

 των φοιτητών, κόντρα σε όλα τα παραπάνω, στοχοποιώντας με ένα 

επιπλέον πρόσημο τις πιο επικίνδυνες από τις πρακτικές τους και τις 

πιο επικίνδυνες από τις δυνάμεις τους. Θα μπορούσαμε να σημειώσουμε, εν

 ίδει δημοσιογραφικής πληοροφορίας και χωρίς να υπερβάλλουμε, ότι οι 

σταθεροί σύμμαχοι όλων αυτών των κυβερνήσεων σε μια τέτοια 

αντιφοιτητική – αντιεκπαιδευτική κατεύθυνση υπήρξαν κάποιοι 

πολύ συγκεκριμένοι παράγοντες: Τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης και η ελίτ 

των δημοσιογράφων τους, οι φοιτητικές παρατάξεις των δύο μεγάλων 

(κάποτε) κομμάτων (βουτηγμένες στα σκάνδαλα και τη διαφθορά εντός 

των πανεπιστημίων) και η ελληνική αστυνομία…

Έτσι έγινε και αυτές τις τελευταίες εβδομάδες. »Παλιά μου τέχνη 

κόσκινο», σκέφτηκαν μάλλον οι «έγκριτοι» δημοσιογράφοι και 

δημοσιολόγοι, νεοφιλελεύθεροι, συντηρητικοί αλλά και «εναλλακτικοί» 

και  βρέθηκαν αναγκαστικά για ακόμη μία φορά σε μια μεγάλη 

αγκαλιά διαμοιρασμού επιχειρημάτων και πολεμικής. Μια τέτοια αγκαλιά

 δε θα μπορούσε βέβαια να μη δε χωράει πρωταγωνιστές της ενιαίας 

πλέον πράσινης και μπλε κυνερνητικής παράταξης, όπως τον 

γραμματέα πολιτικού σχεδιασμού της ΝΔ κ. Παπαμιμίκο , (πάλαι ποτέ 

υπεύθυνος της Δαπ – Νδφκ Θεσσαλονίκης, την οποία παρατηρούμε εδώ επί 

των ημερών του να επιχειρεί «νόμιμα» με κράνη και λοστούς να εισέλθει στο

 χώρο του Πολυτεχνείου παρόλο που ήταν μάλλον… ανεπιθύμητη) , όπως

 και με τον κοιν. εκπρόσωπο της ΝΔ, Άδωνι Γεωργιάδη. Και πολλούς

 άλλους προφανώς επιφανείς άνδρες και γυναίκες της συγκυβέρνησης.

Βασικό όπλο της καμπάνιας όλων των παραπάνω υπήρξε κατά 

την άποψή μας η διαστρέβλωση. »Ταραξίες που με το έτσι θέλω 

δημιουργούν τον πανικό», έλεγαν πάνω κάτω οι ειδήσεις ενώ θα 

έπρεπε τουλάχιστον να αποτύπωνουν το πραγματικό γεγονός και αν 

επιθυμούν στη συνέχεια να το κρίνουν. Το γεγονός: Η πλειοψηφία των  

φοιτητικών συλλόγων του ΕΚΠΑ μέσα από τις γενικές τους 

συνελεύσεις συνεπικουρούμενοι από τους διοικητικούς εργαζόμενους, 

όπως εκφράζονται από τα συλλογικά τους όργανα, αντιδρούν στην 

υποβάθμιση των πανεπιστημίων από τη μείωση της χρηματοδότησης, 

την απόλυση προσωπικού, την προώθηση των διαγραφών φοιτητών (που 

δεν πλήττουν ούτε στο ελάχιστο την οικονομική λειτουργία των ιδρυμάτων), 

τους νόμους περί της λειτουργίας του πανεπιστημίου που θέλουν εταιρίες

 να ελέγχουν τα προγράμματα σπουδών και κάθε τι μέσα στα ιδρύματα, 

έχοντας πλέον και επίσημα χριστεί ως χορηγοί και οικονομικοί αρωγοί τους.

Φοιτητές και εργαζόμενοι αντέδρασαν μάλιστα στον αυταρχικό παροξυσμό 

του πρύτανη κ. Φορτσάκη να επιβάλλει face control στις εισόδους 

του Πανεπιστημίου (κάτι που όχι, δεν συμβαίνει σε όλα τα πανεπιστήμια ανά 

τον κόσμο) και να κλείσει – κλειδώσει – αμπαρώσει τις πόρτες (εσωτερικές

 και εξωτερικές) του κτηρίου διοίκησης του ΕΚΠΑ (κάτι στο οποίο αντέδρασε 

μέχρι και η ΑΔΕΔΥ ενώ το χαρακτήρισε επικίνδυνο η Επιθεώρηση 

Εργασίας). Ζήτησαν επιπλέον στην πράξη να μπορούν να παρεμβαίνουν με 

όρους διαμαρτυρίας και μαζικής παράστασης σε συνδρίασεις όπως 

της Συγκλήτου που έχει αποδείξει πως διαφορετικά δεν λαμβάνει υπ” όψιν

 τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις τους. Για όλα αυτά βαφτίστηκαν 

«μπαχαλάκηδες που βάζουν λουκέτα και προπηλακίζουν τον πρύτανη και 

τους πανεπιστημιακούς»…

Στη βάση των παραπάνω, Tο Περιοδικό Διατάραξης Κοινής Ησυχίας 

αποφάσισε να κάνει το προφανές. Κουρασμένοι και απηυδισμένοι από το 

τείχος σιωπής και παραπληροφόρησης που συγκροτείται και πάλι απέναντι

 στους φοιτητές (όπως έχει συγκροτηθεί και απέναντι στους καθηγητές και 

τους δάσκαλους, στους γιατρούς, στους εργαζόμενους του ΜΕΤΡΟ, 

στους ναυτεργάτες, στις καθαρίστριες του Υπ. Οικονομικών και άλλους 

πολλούς), επιμελούμαστε ενός μικρού αφιερώματος όπου κυρίως δίνεται ο 

λόγος στους πρωταγωνιστές, που παρουσιάζονται ως τρομοκράτες, 

φασίστες, εξωγήινοι ώστε να μας εκθέσουν τη δική τους σκοπιά.

Ά μέρος: Το πρώτο μέρος αφορά την άποψη που ζητήθηκε από την πλευρά 

των φοιτητών.  Το κείμενο του Πάρη Λαφτσή, μέλους της Ε.Α.Α.Κ. και 

του συλλόγου Πληροφορικής που συμμετείχε στις παρακάτω κινητοποιήσεις, 

είναι η απάντηση που πήραμε και δημοσιεύουμε. Σας παρακαλούμε να

 τη διαβάσετε με προσοχή. Εδώ το κείμενο.

toperiodiko.gr

Περιμένοντας το επόμενο ΚΡΑΧ

του Λεωνίδα Βατικιώτη

Με πρόκληση στη λογική ισοδυναμούσαν οι ερμηνείες, εντός κι εκτός Ελλάδας, που επιστρατεύτηκαν προ δεκαπενθημέρου για να εξηγήσουν την απότομη πτώση των τιμών των μετοχών στις διεθνείς αγορές και το βραχύβιο ράλι στα επιτόκια των ομολόγων, που ως κοινό παρονομαστή είχαν -για μια ακόμη φορά-τις ελληνικές ευθύνες. Εν ολίγοις, η αιτία που το τριήμερο 14-16 Οκτωβρίου δοκιμάστηκαν οι αντοχές του διεθνούς συστήματος βρίσκεται στην Ελλάδα, η οποία με την απρόβλεπτη και παρακινδυνευμένη συμπεριφορά της, όταν μιλούσε για διακοπή της χρηματοδότησης από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και πρόωρη έξοδο από το Μνημόνιο, έθεσε σε κίνδυνο μια ομαλά λειτουργούσα αγορά...

Στον αντίποδα αυτών των επιφανειακών, αν όχι φαιδρών, ερμηνειών, οι αιτίες της αναστάτωσης στο εξωτερικό και του μίνι κραχ στο εσωτερικό πρέπει να αναζητηθούν σε ένα εκρηκτικό μείγμα υπερτιμημένων μετοχών στον μαγικό κόσμο της χρηματο-οικονομίας και παρατεταμένης στασιμότητας στον καταθλιπτικό κόσμο της πραγματικής οικονομίας. Η Ελλάδα που απείλησε αυτή την εύθραυστη ισορροπία δεν ήταν παρά η θρυαλλίδα, όπως ήταν η Lehman Brothers προ εξαετίας. Το εκρηκτικό υλικό προϋπήρχε και, το χειρότερο, συνεχίζει να....
συσσωρεύεται, περιμένοντας την επόμενη αφορμή που, με μαθηματική βεβαιότητα, θα προκαλέσει μια κρίση μεγαλύτερη ακόμη κι από του 2008 λόγω των οξύτερων ανισορροπιών που έχουν πια συσσωρευτεί.

Στασιμότητα και ύφεση στην Ευρώπη

Στις 7 Οκτωβρίου το ΔΝΤ αναθεώρησε επί τα χείρω τις προσδοκίες για την πορεία της παγκόσμιας μεγέθυνσης το 2014 στο 3,3% (από 3,7% που είχε προβλέψει τον Απρίλιο). Οι μεγαλύτερες αλλαγές προήλθαν από την Ευρώπη, όπου το δεύτερο τρίμηνο του έτους η οικονομία έμεινε στάσιμη, ωθώντας τον βρετανικό Economist να γράψει στο τελευταίο φύλλο τού Αυγούστου πως «ό,τι ξεκίνησε πριν από τέσσερα χρόνια ως τραπεζική και δημοσιονομική κρίση πλέον έχει εκφυλιστεί σε κρίση των ρυθμών μεγέθυνσηρ>. Έκτοτε όλα τα στοιχεία που έχουν δει το φως της δημοσιότητας μόνο επιδείνωση προδικάζουν. Για παράδειγμα, η βιομηχανική παραγωγή της Γερμανίας τον Αύγουστο μειώθηκε κατά 4%, οι βιομηχανικές παραγγελίες κατά 6%, ενώ όλοι περιμένουν με κομμένη την ανάσα τις ανακοινώσεις της Eurostat για το τρίτο τρίμηνο, καθώς εδώ θα αποτυπωθούν οι οικονομικές συνέπειες από τις κυρώσεις στη Ρωσία.

Ιδιαίτερη (πολιτική) σημασία έχει πως τη στιγμή που η Ευρώπη ετοιμάζεται να εισέλθει και επίσημα σε ύφεση -όπως τυπικά ορίζεται η μείωση του ΑΕΠ για δύο συνεχόμενα τρίμηνα-, με την επιβαλλόμενη από την Ουάσιγκτον επίδειξη πυγμής απέναντι στη Μόσχα να αποτελεί τη σταγόνα που ξεχειλίζει το ποτήρι, οι Ηνωμένες Πολιτείες ακολουθούν μια πορεία αντίθετη. Το μαρτυρά κυρίως η εγκατάλειψη του τρίτου κατά τη σειρά προγράμματος ποσοτικής χαλάρωσης. Παρότι όταν τα «Επίκαιρα» όδευαν στο τυπογραφείο δεν ήταν ακόμη γνωστή η απόφαση της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας (Fed), η απόφαση διακοπής της αγοράς τίτλων, που το τελευταίο διάστημα ανερχόταν σε 15 δις δολάρια μηνιαίως, θεωρείται ειλημμένη.

Θέμα χρόνου θεωρείται από δω και πέρα και η σταδιακή άνοδος των αμερικανικών επιτοκίων, που θα σημάνουν την επιστροφή στην «κανονικότητα» ή σε ένα περιβάλλον «σχεδόν κανονικό», καθώς οι ρυθμοί ανάπτυξης ακόμη και στις ΗΠΑ διατηρούνται στα μισά επίπεδα της δεκαετίας του '90, που και τότε ήταν στα μισά επίπεδα της λεγάμενης «χρυσής εποχής». Προς το παρόν, πάντως, ακόμη κι αυτή η οριακή μεγέθυνση ή η ύφεση συντελείται σε ένα περιβάλλον μηδενικών ή σχεδόν μηδενικών επιτοκίων και πακτωλών ρευστού που προσφέρουν οι μεγαλύτερες κεντρικές τράπεζες του κόσμου.

«Όλο αυτό το φτηνό χρήμα οδηγεί τις ΗΠΑ σε ένα επικίνδυνο παιχνίδι με τον χρόνο, όπου κανείς δεν ξέρει τι θα συμβεί πρώτα», γράφει το περιοδικό Der Spiegel σε εκτενές αφιέρωμά του για την παγκόσμια οικονομία με τίτλο «Το σύστημα-ζόμπι» και συνεχίζει: «Η αναμενόμενη οικονομική άνοδος ή το επόμενο κραχ; Ειδικοί, όπως ο πρώην υπουργός Οικονομικών Ρόμπερτ Ράμπιν πιστεύουν ότι το εν εξελίξει ράλι στις αγορές είναι στην πραγματικότητα ο προάγγελος του επόμενου κραχ».

Το «φάντασμα» της Ιαπωνίας

Το κενό που θα προκαλέσει η απόσυρση της αμερικανικής κεντρικής τράπεζας από την πλημμυρίδα ρευστότητας θα καλυφθεί από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, καθώς πλέον ξεκινά επίσημα η Φρανκφούρτη την αγορά καλυμμένων ομολογιών από τις τράπεζες (όπως και από την ιαπωνική που μπαίνει στην ίδια τροχιά). Υπόθεση εβδομάδων θεωρείται επίσης το πρόγραμμα της ΕΚΤ (που σε πρώτη φάση προβλέπει την αγορά τίτλων αξίας 10 δις ευρώ σε μηνιαία βάση) να επεκταθεί σε εταιρικά, ακόμη και κρατικά ομόλογα.

Οι αντιδράσεις απέναντι στο σχέδιο αυτό προέρχονται από τη Γερμανία, που αντιτείνει ότι έτσι θα χαλαρώσει το πρόγραμμα αντεργατικών μεταρρυθμίσεων που είναι σε εξέλιξη σε όλη την Ευρώπη. Η Γερμανία, δηλαδή, θέλει την ύφεση γιατί έτσι μπορεί και πιέζει για μειώσεις μισθών και περικοπές κοινωνικών παροχών. Το πρόβλημα, ωστόσο, δημιουργείται όταν ορθώνεται το «φάντασμα» της Ιαπωνίας. Με άλλα λόγια, η ζοφερή προοπτική της οικονομικής στασιμότητας μαζί με αποπληθωρισμό, όπως ακριβώς συμβαίνει στην Ευρώπη, όπου ο πληθωρισμός βρίσκεται στο 0,4%, όταν ο στόχος για την ΕΚΤ είναι 2%.

Στα υπόψη επίσης και η «γερμανική αποτυχία»: η ύφεση της γερμανικής οικονομίας αποδεικνύει ότι οι αντεργατικές μεταρρυθμίσεις του Σρέντερ, τις οποίες η Γερμανία υποδεικνύει ως μονόδρομο και συνταγή επιτυχίας για την υπόλοιπη Ευρώπη, μπορεί να διέλυσαν το γερμανικό κράτος πρόνοιας και να κατακερμάτισαν την αγορά εργασίας με την εισαγωγή των «μίνι δουλειών», δεν έφεραν, ωστόσο, την ανάπτυξη της οικονομίας. Η οικονομική αποτελεσματικότητα των περίφημων μεταρρυθμίσεων αποδεικνύεται ανύπαρκτη! Μόνο τυχαίες δεν είναι, επομένως, κι οι αντιδράσεις που εμφανίζονται τώρα από Γαλλία και Ιταλία απέναντι στις γερμανικές οδηγίες για μείωση των δημοσιονομικών ελλειμμάτων.

Ακόμη όμως κι αν προχωρήσουν οι αγορές εταιρικών ή και κρατικών ομολόγων από την ΕΚΤ, κανείς δεν εγγυάται ότι η επιπλέον ρευστότητα θα γίνει επενδύσεις, αυτές νέες θέσεις εργασίας κι αυτές με τη σειρά τους αυξημένη κοινωνική ευημερία, που είναι το ζητούμενο και το κριτήριο αξιολόγησης κάθε οικονομικής πολιτικής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η πλημμυρίδα πιστωτικού χρήματος πάνω στην οποία κάθεται η παγκόσμια οικονομία θα γνωρίσει νέες δόξες κι οι λόγοι της εγγενούς αστάθειας θα αυξηθούν. Σε αυτό το απρόβλεπτο περιβάλλον, η επίρριψη των ευθυνών στην Ελλάδα ισοδυναμεί με υποτίμηση του ασταθούς και εκρηκτικού περιβάλλοντος που έχει δημιουργηθεί και το οποίο περιμένει μια σπίθα...

από τα «Επίκαιρα» μέσω του «Βαθύ Κόκκινο»

Η Τουρκία τραβάει το "σχοινί" - Δεν αποσύρει τo Barbaros και βάζει στο "στόχαστρο" και το Αιγαίο

ΣΆΒΒΑΤΟ, 1 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2014

ΣΧΟΛΙΟ:

ΤΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΥΠΡΙΩΤΗ

ΟΤΑΝ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΑ "ΣΟΥΡΤΑ - ΦΕΡΤΑ" ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΑΟΖ, ΚΑΤΑΠΑΤΟΝΤΑΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΤΟΥ ΟΗΕ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ, ΕΚΤΟΣ ΜΙΑΣ ΕΝΤΟΝΗΣ ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗΣ ΦΡΑΣΕΟΛΟΓΙΑΣ, ΕΙΧΑΜΕ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙ ΚΑΙΑΠΟ ΤΙΣ ΣΤΗΛΕΣ ΑΥΤΕΣ ΚΑΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΜΕ ΝΑ ΤΟ ΤΟΝΙΖΟΥΜΕ, ΟΤΙ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΣΤΟΧΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΓΡΗΓΟΡΑ ΤΗΝ ΠΡΟΚΛΗΣΗ. 

ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΠΕΙΔΗ Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕ, ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΦΟΡΑ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ, ΤΑ ΕΛΛΑΔΙΚΑ ΤΟΥΡΚΟΦΟΒΙΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΑ.

ΕΤΣΙ ΦΤΑΝΟΥΜΕ ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΕΠΙΔΙΩΚΑΜΕ ΝΑ ΜΗΝ ΦΤΑΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΚΑΤΕΥΝΑΣΜΟ ΜΕ ΤΟΝ ΟΠΟΙΟ  ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ ΧΡΟΝΙΑ ΤΩΡΑ, ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΑΝ ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΠΡΟΚΛΗΣΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ!

............................................................................................................................

H Άγκυρα θα συνεχίσει να παρανομεί και να παραβιάζει την κυπριακή κυριαρχία στην ΑΟΖ, συνεχίζοντας τις έρευνες με το Barbaros, και θα το επεκτείνει και στην ελληνική ΑΟΖ,όπως
αποφάσισε το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας, παρά τις διεθνείς αντιδράσεις και την διπλωματική της απομόνωση.

Στο ανακοινωθέν αναφέρεται ρητώς «θα ληφθούν όλα τα απαιτούμενα μέτρα για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων και των συμφερόντων στην περιοχή όπου η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου έχει εξουσιοδοτήσει την εγγυήτρια δύναμη, την Τουρκία, για έρευνες» και συνεχίζει "θα συνεχίσει να προστατεύει τα δικαιώματά της στην υφαλοκρηπίδα της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και στην κυπριακή ΑΟΖ"

Είναι το σημείο κλειδί που στην Αθήνα δεν φαίνεται να το άκουσαν.Υπάρχει σαφής αναφορά στο Αιγαίο, και ουσιαστικά η Άγκυρα μας προειδοποιεί ότι έρχεται η σειρά μας.

Την απόφαση της Άγκυρας να διατηρήσει την παρουσία της στην κυπριακή ΑΟΖ και να συνεχίσει τις σεισμογραφικές έρευνες, κάνοντας, μάλιστα, παράλληλη αναφορά σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο, διακήρυξε το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας, που συνεδρίασε αργά το βράδυ της Πέμπτης.

Και αυτό, τη στιγμή που η τουρκική πλευρά απέρριψε πρόταση του ΟΗΕ να αποσύρει το «Μπαρμπαρός» από την κυπριακή ΑΟΖ για τρεις μήνες, προκειμένου να διευκολυνθεί η επανέναρξη των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Toυς παρακαλάνε δηλαδή.
Την πρόταση για απόσυρση του «Μπαρμπαρός» από την κυπριακή ΑΟΖ φέρεται να μετέφερε στην Αγκυρα ο ειδικός σύμβουλος του ΟΗΕ, Έσπεν Μπαρθ Αϊντε, ο οποίος είχε στην τουρκική πρωτεύουσα σειρά επαφών, στο πλαίσιο προσπάθειας να εκτονωθεί η κρίση και να επαναληφθούν οι συνομιλίες.

Καθώς φαίνεται, ωστόσο, εισέπραξε την άρνηση της τουρκικής πλευράς.

Σύμφωνα με τουρκικές διπλωματικές πηγές, ο κ. Αϊντε εργάζεται πάνω σε μια φόρμουλα για την κατανομή των εσόδων από τα ενεργειακά κοιτάσματα της Κύπρου και πρόκειται τις επόμενες ημέρες να έχει επαφές σε Αθήνα και Λευκωσία, με στόχο την επανάληψη των διαπραγματεύσεων. Δηλαδή εργάζεται στο να βρει πως θα μοιραστούν αυτά που δεν τους ανήκουν και να δώσουν και ένα "κοκκαλάκι" στον νόμιμο ιδιοκτήτη.

Η Τουρκία δείχνει αποφασισμένη να κλιμακώσει περαιτέρω την προκλητική στάση της, καθώς στο γραπτό ανακοινωθέν του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας γίνεται αναφορά στην απόφαση "να συνεχίσει να προστατεύει τα δικαιώματά της στην υφαλοκρηπίδα της στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο και στην κυπριακή ΑΟΖ".

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές, τα συγκεκριμένα σημεία στην ανακοίνωση του τουρκικού Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείαςαποτελούν «απάντηση» στην τριμερή συνεργασία Ελλάδας - Κύπρου - Αιγύπτου, από την οποία η Άγκυρα θεωρεί ότι απειλείται και έχει καταστήσει σαφή την ενόχλησή της.

Πάντως, η αναφορά στην ίδια πρόταση σε Αιγαίο, Ανατολική Μεσόγειο και κυπριακή ΑΟΖ επιτείνει τον προβληματισμό για ενδεχόμενες κινήσεις περαιτέρω κλιμάκωσης της κρίσης, με τη μετακίνηση της ερευνητικής δραστηριότητας του «Μπαρμπαρός» σε άλλες περιοχές.

Ειδικά για την Κύπρο, στο ανακοινωθέν επισημαίνεται ότι «θα ληφθούν όλα τα απαιτούμενα μέτρα για τη διαφύλαξη των δικαιωμάτων και των συμφερόντων στην περιοχή όπου η Τουρκική Δημοκρατία της Βόρειας Κύπρου έχει εξουσιοδοτήσει την εγγυήτρια δύναμη, την Τουρκία, για έρευνες».

Οι Τούρκοι είναι αποφασιμένοι να τραβήξουν το "σχοινί" μέχρι τέλους, διότι πιστεύουν ότι στο τέλος η Ελλάδα και η Κύπρος θα υποχωρήσουν αλλά και ότι η διεθνής κοινότητα θα πράξει στο τέλος αυτό που ξέρει να κάνει καλύτερα δηλαδή τίποτα.

Είμαστε αποφασισμένοι να προστατέυσουμε με καθε κόστος τα συμφέροντα του Ελληνισμού; Διότι ο Ρ.Τ.Ερντογάν μας έχει "ψυχολογήσει" ότι δεν είμαστε.

Ένωση Δικαστών: «Κυβέρνηση απολυταρχικού κράτους-Η μη εφαρμογή αποφάσεων συνιστά κίνδυνο για τη Δημοκρατία!»

Ελλάδα

01 Νοέμβριος 2014

«Ομοβροντία πυρών» εξαπέλυσε η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων κατά της κυβέρνησης την οποία δεν διστάζουν να αποκαλέσουν «απολυταρχικό καθεστώς» και να κάνουν λόγο για πρακτικές που θέτουν σε κίνδυνο τους πολίτες, τους θεσμούς και την ίδια την …Δημοκρατία!

«Οι δικαστές δεν είναι αντίπαλοι των άλλων κοινωνικών ομάδων, ούτε προνομιούχοι έναντι αυτών», είπε η πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου. Με σκληρή γλώσσα μίλησαν και οι πρόεδροι των δικαστικών Ενώσεων κατά την Πανδικαστική συγκέντρωση  για την άρνηση της Κυβέρνησης να εφαρμόζει τις δικαστικές αποφάσεις  και ειδικά αυτές του Μισθοδικείου με τις οποίες δικαιώθηκαν οι δικαστικοί λειτουργοί για τις περικοπές των αποδοχών τους και την καθιέρωση του αφορολόγητου  του 25% των αποδοχών τους.

Υπενθυμίζεται ότι μία μέρα πριν την είσοδο του 2014 το Μισθοδικείο με δύο αποφάσεις του έκρινε αντισυνταγματικές τις μειώσεις των αποδοχών των δικαστών, όπως επίσης έκρινε ότι το 25% του εισοδήματος των δικαστών πρέπει να είναι αφορολόγητο, όπως είναι και στους βουλευτές. Κατόπιν αυτών οι αποδοχές των δικαστών επανέρχονται στο καθεστώς προ του δευτέρου Μνημονίου (Ιούλιος 2012).

Όμως μέχρι στιγμής δεν έχουν δοθεί οι αναδρομικές διαφορές των αποδοχών του παρά τις κυβερνητικές δεσμεύσεις. Αντικείμενο της πανδικαστικής συγκέντρωσης, «η δημόσια ανάδειξη και συζήτηση των σοβαρών θεσμικών ζητημάτων της Δικαιοσύνης (απαξίωση του θεσμικού ρόλου των δικαστικών λειτουργών, μεγάλα κενά οργανικών θέσεων δικαστικών λειτουργών και δικαστικών υπαλλήλων, μεγάλες ελλείψεις υλικοτεχνικής υποδομής, μη εφαρμογή δικαστικών αποφάσεων κ.λπ.)».

Ειδικότερα,  κατά την πανδικαστική συγκέντρωση που έγινε στην αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Εφετείου Αθηνών η πρόεδρος της Ένωσης Δικαστών και Εισαγγελέων (ΕΔΕ) Βασιλική Θάνου – Χριστοφίλου, αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου έκανε λόγο για «συνεχιζόμενη απαξία του θεσμικού ρόλου του δικαστή» και για «κυβέρνηση απολυταρχικού κράτους».

Ακόμη, η κυρία Θάνου ξεκαθάρισε ότι «οι δικαστές δεν είναι αντίπαλοι των άλλων κοινωνικών ομάδων, ούτε προνομιούχοι έναντι αυτών», ενώ επισήμανε ότι η δυσλειτουργία της Δικαιοσύνης οφείλεται μερικά και στις φωτογραφικές  τροπολογίες. Επίσης, η κυρία Θάνου απάντησε στον υπουργό Οικονομικών Γκίκα  Χαρδούβελη  για τις δηλώσεις του  ότι η δικαστική εξουσία δεν αποφασίσει την δημοσιονομική πολιτική.

Συγκεκριμένα, η πρόεδρος της ΕΔΕ, ανέφερε:

«Η εκτελεστική εξουσία, η Κυβέρνηση, είναι υποχρεωτική να εφαρμόζει τις δικαστικές αποφάσεις. Η μη εφαρμογή των δικαστικών αποφάσεων είναι μείζον θεσμικό ζήτημα. Συνιστά κίνδυνο για τους πολίτες, κίνδυνο για την έννομη τάξη και το Κράτος Δικαίου, κίνδυνο για τη Δημοκρατία.

 Με την μη εφαρμογή τους η Κυβέρνηση θέτει εκτός λειτουργίας τον θεσμό της Δικαιοσύνης, μετατρέπει τον εαυτό της σε Κυβέρνηση Κράτους απολυταρχικού και δείχνει σαφώς στον πολίτη ότι, και εάν έχει δικαστική απόφαση που τον δικαιώνει, εντούτοις το κράτος, κατά τρόπο αυθαίρετο και παράνομο, αρνείται την εφαρμογή της.

Εμείς οι δικαστές, λοιπόν, σήμερα, απευθυνόμενοι δημόσια προς την εκτελεστική εξουσία και προς τους Έλληνες πολίτες, διακηρύσσουμε ότι η Κυβέρνηση υποχρεούται, με βάση τις συνταγματικές αρχές και τις αρχές του κράτους δικαίου, να εφαρμόζει τι δικαστικές αποφάσεις. Υποχρεούται ο υπουργός Οικονομικών να εφαρμόσει στο σύνολό τους τις αποφάσεις του Μισθοδικείου».

Σε άλλο σημείο της ομιλίας της η κυρία Θάνου τόνισε:

«Είμαστε υποχρεωμένοι να απαντήσουμε στον υπουργό Οικονομικών ότι δηλώσεις, όπως «οι πολιτικοί αποφασίζουν την δημοσιονομική πολιτική και όχι η δικαστική εξουσία», υποδεικνύουν αλαζονική λογική και ευρίσκονται εκτός των πλαισίων του κράτους δικαίου, αφού το υπηρεσιακό καθήκον των δικαστών επιβάλλει να ελέγχουν τις ενέργειες των κρατικών οργάνων και όταν προκύπτει ότι αυτές γίνονται κατά παράβαση του Συντάγματος και των νόμων, υποχρεούνται να τις κηρύσσουν αντισυνταγματικές, παράνομες και κατ’ ακολουθία ανίσχυρες. Ούτε επίσης δικαιούται ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών να παραπληροφορεί τον ελληνικό λαό περί δήθεν καταβολής εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ στους δικαστές,  προφανώς με σκοπό να στρέψει τους πολίτες εναντίον μας».

Στην συνέχεια η πρόεδρος της ΕΔΕ τόνισε: «Οι δικαστές δεν είμαστε αντίπαλοι των άλλων κοινωνικών ομάδων ούτε προνομιούχοι έναντι αυτών, όπως επιμένει να θέλει να μας εμφανίζει, για λόγους πολιτικής σκοπιμότητας, το οικονομικό επιτελείο της Κυβέρνησης. Είμαστε μαζί με τους Έλληνες πολίτες. Διότι α) όλοι είμαστε μέρος της κοινωνίας και εις βάρος μας επιβλήθηκαν τα ίδια μνημονιακά μέτρα (και μάλιστα υπέστημεν τις μεγαλύτερες μειώσεις των μισθών, σε συνολικό ποσοστό 60%, εκ του οποίου μόνο το τελευταίο ποσοστό περικοπής –20%– κηρύχθηκε αντισυνταγματικό και ανατράπηκε, ενώ το υπόλοιπο της περικοπής –40%– παραμένει), και β) διότι εμείς οι δικαστές προστατεύουμε, με τις αποφάσεις μας, τα ατομικά και εργασιακά δικαιώματα των πολιτών, όταν αυτοί προσφεύγουν στα δικαστήρια για να ζητήσουν προστασία και μπορούν να είναι βέβαιοι ότι αυτό θα εξακολουθήσουμε να πράττουμε και στο μέλλον».

Άλλο μεγάλο ζήτημα που προκαλεί δυσλειτουργία στη Δικαιοσύνη, επισήμανε η κυρία Θάνου, «είναι οι συνεχείς τροποποιήσεις των νόμων, η πολυνομία και οι αιφνιδιαστικές, αποσπασματικές και συχνά φωτογραφικές τροπολογίες, σε άσχετα με το θέμα τους νομοσχέδια, χωρίς καμία προηγούμενη ενημέρωση των δικαστικών Ενώσεων».

Κλείνοντας την ομιλία της η κυρία Θάνου, ανέφερε:  «Αδιαφορία της εκάστοτε κυβέρνησης για τα λειτουργικά προβλήματα και τις ελλείψεις στη Δικαιοσύνη, που συντελούν στην καθυστέρηση της απονομής της. Έχουμε διαπιστώσει ότι η Διοίκηση κινείται με ρυθμούς χελώνας.

Όσες προσπάθειες και αν γίνονται προς υποβοήθηση και απαξίωση της Δικαιοσύνης, εμείς οι δικαστικοί λειτουργοί στεκόμαστε όρθιοι, επαγρυπνούντες για την προστασία του κύρους του λειτουργήματός μας και της ανεξαρτησίας μας, και διασφαλίζοντες τα ανθρώπινα δικαιώματα, τα ατομικά δικαιώματα και τα εργασιακά δικαιώματα των πολιτών.

Αντί λοιπόν η εκτελεστική εξουσία να επιλέγει κάθε τόσο, κατά τρόπο άκρως εσφαλμένο, να έρχεται σε αντιπαράθεση με τη δικαστική εξουσία, ας επιδείξει επιτέλους το ενδιαφέρον και τον σεβασμό που αρμόζει στην ισότιμη με τι άλλες δύο, δικαστική εξουσία, καθώς και τους δικαστικούς λειτουργούς και στις αποφάσεις που εκδίδονται από τους τελευταίους, ώστε να λειτουργήσει σωστά το Κράτος Δικαίου».

Από την πλευρά της η πρόεδρος της Ένωσης Διοικητικών Δικαστών, πρόεδρος Εφετών, Ειρήνη Γιανναδάκη διερωτήθηκε πως είναι δυνατόν να έρθει κάποιος να κάνει επενδύσεις σε μια  χώρα που το κράτος δεν εφαρμόσει τις δικαστικές αποφάσεις.

Παράλληλα, η κυρία Γιανναδάκη τόνισε ότι αναπαράγεται αρνητική εικόνα για τους δικαστές και επικρατεί παραπληροφόρηση και εμπάθεια, ενώ ανέφερε ότι με ευθύνη της Κυβέρνησης μπλοκάρουν τα δικαστήρια, καθώς  η Κυβέρνηση για λιμένα ζητήματα εξαντλεί όλους τους δικαστικούς βαθμούς (φτάνει μέχρι Συμβούλιο της Επικρατείας και Άρειο Πάγο). Μάλιστα, τόνισε η κυρία Γιανναδάκη, ότι στα Διοικητικά Δικαστήρια εκκρεμούν σήμερα 368.000 υποθέσεις εκ των οποίων οι 85.520 είναι φορολογικές.

Η πρόεδρος της Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών  του Ελεγκτικού Συνεδρίου,  αντιπρόεδρος του Ανωτάτου Δημοσιονομικού Δικαστηρίου Ανδρονίκη Θεοτοκάτου, αναφέρθηκε σε παραπληροφόρηση μέσω του Τύπου για τις αποδοχές των δικαστικών λειτουργών και την επιστροφή των αναδρομικών τους, ενώ σημείωσε ότι η απόφαση του Μισθοδικείου για την φοροαπαλλαγή του 25% των αποδοχών των συναδέλφων της, από την πλευρά της  Κυβέρνησης αντιμετωπίζεται σαν να μην υπάρχει.

Ανάλογες θέσεις ανέπτυξαν οι πρόεδροι της Ένωσης Εισαγγελέων Ελλάδος, αντεισαγγελέας Εφετών,  Κωνσταντίνος Τζαβέλλας,  της Ένωσης Μελών Νομικού Συμβουλίου του Κράτους πάρεδρος Ν.Σ.Κ., Κωνσταντίνος Βαρδακαστάνης. Να σημειωθεί ότι στην πανδικαστική συγκέντρωση δεν συμμετέχει η Ένωσης Δικαστικών Λειτουργών  Συμβουλίου της Επικρατείας, καθώς σήμερα έχουν εκλογές για την ανάδειξη νέου διοικητικού Συμβουλίου. Ο πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών Βασίλης Αλεξανδρής πρότεινε να νομοθετηθεί κοινό όργανο δικαστών και δικηγόρων, το οποίο θα προωθεί τα προβλήματα στο χώρο της Δικαιοσύνης.


πηγή:http://www.koutipandoras.gr

Από τα Μνημόνια στην κυπριακή ΑΟΖ – Η «Αυτοκρατορία» κλιμακώνει την επίθεση στον Ελληνισμό

 
Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Που κρύφτηκε το ελληνικό πολεμικό ναυτικό και η αεροπορία; 
Σε τι ακριβώς χρησιμεύουν τα πολεμικά μας σκάφη και αεροπλάνα, πιο ακριβά από το βάρος τους σε χρυσάφι, αν, τη στιγμή που η Τουρκία προκαλεί στην Κύπρο, εξαφανίζονται από προσώπου Γης;! 

Μόνο για «μίζες» και εξάρτηση χρειαζόμαστε αυτή την τεράστια, πανάκριβη στρατιωτική μηχανή, που δεν θέλουμε όχι να χρησιμοποιήσουμε, αν ό μη γένοιτο χρειαστεί, αλλά ούτε καν να επιδείξουμε;

Δεν εννοούμε ότι οι ένοπλες δυνάμεις πρέπει να αναλάβουν, σε αυτή την φάση, τη manu military ανακοπή των τουρκικών «δραστηριοτήτων» στις κυπριακές θάλασσες. Εννοούμε ότι, για να μη χρειαστεί να το κάνουν  αύριο, θάπρεπε σήμερα να «δείχνουν τη σημαία» τους στην Κύπρο και να συντηρούν ένα βαθμό αβεβαιότητας στον αντίπαλο. Ισραηλινοί, Ρώσοι, Βρετανοί αλωνίζουν στις κυπριακές θάλασσες, Γερμανοί και Γάλλοι χρησιμοποιούν το αεροδρόμιο «Ανδρέας Παπανδρέου» (θα τρίζουν τα κόκκαλα του μακαρίτη), μόνον οι ‘Ελληνες απουσιάζουν από την περιοχή. 
Τα βλέπει αυτά η ‘Αγκυρα και έτσι που πάμε θα στείλει αλεξιπτωτιστές στο Σύνταγμα.

Η παθητικότητα έναντι της τουρκικής επιθετικότητας και της παρασκηνιακής αμερικανικής ανοχής αν όχι παρότρυνσης προς την ‘Αγκυρα, θα αυξήσει, δεν θα μειώσει τα προβλήματα Αθήνας και Λευκωσίας και, πολύ φυσιολογικά, θα αποθρασύνει την Τουρκία. Μακροχρόνια συνιστά στρατηγική αναδίπλωση από την ανατολική Μεσόγειο, είδος «γεωπολιτικής αυτοκτονίας» του ελληνισμού.
Η Αθήνα παραιτείται από τα τεράστια πλεονεκτήματα που της δίνει η στρατηγική θέση της Κύπρου για την δική της άμυνα, όχι όμως από τα προβλήματα  που αναπόφευκτα της δημιουργεί η κυπριακή άμυνα!

Η παραβίαση της κυπριακής ΑΟΖ από την Τουρκία συνιστά τη σοβαρότερη έμπρακτη επιβουλή κατά της κυπριακής κυριαρχίας μετά την εισβολή του 1974. Η μη ουσιαστική αντίδραση του ελλαδικού και κυπριακού πολιτικού προσωπικού όπως και των δύο κρατών – και της ΕΕ – διευκολύνει την περαιτέρω κλιμάκωση της εξωτερικής πίεσης που θα μπορούσε να συνδυαστεί και με οικονομικές επιθέσεις κατά της Ελλάδας και της Κύπρου, αλλά και να χρησιμοποιηθεί αύριο για να εκβιασθεί μια τυχόν «αντιμνημονιακή» κυβέρνηση σε Αθήνα ή Λευκωσία, αν υπάρξει.
Γι’ αυτό και τα συμβαίνοντα συνιστούν έμμεση πλην σαφή προειδοποίηση και στην Κουμουνδούρου. Για να μπορέσει να αναλάβει κυβερνητικά καθήκοντα και μάλιστα στις σημερινές τραγικές συνθήκες, αμφισβητώντας τους νεοαποιακούς δεσμούς των Μνημονίων,  ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να διαθέτει πολύ επεξεργασμένη εξωτερική και διεθνή πολιτική και σε βάθος αίσθηση του διεθνούς περιβάλλοντος. Αλλοιώς δεν θέλουμε ούτε να φανταστούμε τι μπορεί να συμβεί.

Απανωτά τα χτυπήματα

Η παραβίαση της κυπριακής ΑΟΖ είναι η τέταρτη μείζων επίθεση στην ανεξαρτησία, κυριαρχία και κρατική του υπόσταση που δέχεται ο ελληνικός λαός μετά το 2010. Πρώτη ήταν η Δανειακή και το Μνημόνιο, δεύτερη το  PSI και το αγγλικό δίκαιο, τρίτη η επίθεση κατά των κυπριακών τραπεζών και το κυπριακό Μνημόνιο. Με τα πρώτα τρία «χτυπήματα» ο ελληνικός λαός παραιτήθηκε του μεγαλύτερου μέρους των δικαιωμάτων που διαθέτουν τα σύγχρονα κράτη εισερχόμενος ταυτόχρονα σε κοινωνικο-οικονομική «σπείρα θανάτου» και διαδικασία υποδούλωσης/αποικιοποίησης.

Η επίθεση στην κυπριακή ΑΟΖ σηματοδοτεί το πέρασμα από την καθαρά οικονομική στη γεωπολιτική επίθεση κατά του ελληνικού χώρου, του ελληνικού έθνους-κράτους και του πολλαπλώς αλληλεξαρτώμενου με αυτό  κυπριακού κράτους. 

Από τις αντιδράσεις Ουάσιγκτων-Λονδίνου και των εντεταλμένων δορυφόρων τους στη «Νέα Ευρώπη» (Φινλανδία, Σουηδία, Ουγγαρία) έγινε τελείως φανερό ότι η ‘Αγκυρα δεν  κινείται μόνη της – ενθαρρύνεται από τον άξονα των «ναυτικών δυνάμεων» (με την ανοχή τουλάχιστο της «Αυτοκρατορίας του Χρήματος»). Αυτό πια δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς, εντούτοις αρκετοί αναλυτές του «πατριωτικού χώρου» το αποδίδουν αποκλειστικά στις τακτικές ανάγκες των ΗΠΑ να εξασφαλίσουν την τουρκική  συμμαχία κατά του Ισλαμικού Κράτους και όχι στις αμερικανικές επιδιώξεις στην Κύπρο. Μια τέτοια ερμηνεία θέλει να αποσιωπήσει το γεγονός ότι, πολύ προτού υπάρξει οποιοδήποτε «Ισλαμικό κράτος», ΗΠΑ και Βρετανία ενθάρρυναν διαχρονικά την ‘Αγκυρα προκειμένου να αποκτήσουν αυτοί και όχι βέβαια να δώσουν στην Τουρκία τον έλεγχο της Κύπρου. Αυτή την επιδίωξη εξυπηρέτησε άλλωστε το οργανωμένο από τις ΗΠΑ πραξικόπημα και η εισβολή του 1974, μετά η αποικιακή παγίδα του Κίσσινγκερ («διζωνική-δικοινοτική ομοσπονδία») που κατάπιαν αμάσητη αν όχι με ενθουσιασμό Αθήνα και Λευκωσία,
όπως οι τρομερές πιέσεις να περάσει το σχέδιο Ανάν το 2004. Δυστυχώς δεν είναι καθόλου εύκολο να είσαι ταυτόχρονα ‘Ελληνας πατριώτης και φίλος των Ηνωμένων Πολιτειών. Να θυμίσουμε τώρα ότι προ μερικών εβδομάδων η κυβέρνηση του Νίκου Αναστασιάδη χαρακτήριζε την Αμερική «στρατηγικό εταίρο»;

Η επιδίωξη όσων ενθαρρύνουν την Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ είναι να επαναφέρουν μια παραλλαγή του σχεδίου Ανάν και αυτό ακριβώς το αποτέλεσμα θα έχουν οι διακοπείσες διαπραγματεύσεις Αναστασιάδη ‘Ερογλου αν ευοδοωθούν (γι’ αυτό και δεν καταλαβαίνουμε από πού συμπεραίνει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι σκοπός της Τουρκίας είναι να τορπιλίσει τις διαπραγματεύσεις!). Φυσικά, η παραμένουσα αντίδραση των Κυπρίων πολιτών στην κατάλυση του κράτους τους ενδέχεται να ενεργοποιήσει και το plan B του διεθνούς παράγοντα που είναι η προτιμώμενη λύση της ‘Αγκυρας: τα «δύο κράτη» που ανέφερε ο Νταβούτογλου. Με μια σημαντική βέβαια διευκρίνιση. ‘Ότι δεν θα επιτραπεί ποτέ στο ελληνικό κράτος που θα προκύψει να ασκήσει τα δικαιώματα πλήρως ανεξάρτητου κράτους. 

Η διχοτόμηση («ταξίμ») δεν ήταν ποτέ κεντρική επιδίωξη του αγγλοαμερικανικού παράγοντα στην Κύπρο. Χρησιμοποιήθηκε διαχρονικά από Λονδίνο και Ουάσιγκτων όχι για να πραγματοποιηθεί η ίδια, αλλά για να ματαιωθούν δι’ αυτής τα δικαιώματα της συντριπτικής ελληνικής πλειοψηφίας του κυπριακού πληθυσμού. Η προτιμητέα λύση του «διεθνούς παράγοντα» ήταν πάντα και παραμένει ο «ζουρλομανδύας» (διζωνική δικοινοτική ομοσπονδία), μια λύση που θα ακυρώνει την πλήρη ελληνική ή τουρκική κυριαρχία και θα ξανακάνει την Κύπρο αποικία της Αγγλίας, της Αμερικής και των διεθνών τραπεζών (που, σημειωτέον, αποκτούν ήδη τον έλεγχο του κυπριακού τραπεζικού τομέα). Αν τυχόν πηγαίναμε τελικά σε διχοτόμηση υπό τις παρούσες συνθήκες και  αγγλοαμερικανική εποπτεία η διχοτόμηση αυτή δεν θα ήταν πλήρης, δεν θα απέδιδε δηλαδή «κανονικό» ελληνικό κράτος στην Κύπρο χωρίς δουλείες και περιορισμούς. Θα είχαμε όλα τα μειονεκτήματα, χωρίς κανένα από τα πλεονεκτήματα της διχοτόμησης.

Το καταπληκτικό με την πολιτική των κυβερνώντων σε Ελλάδα και Κύπρο είναι ότι ευθυγραμμίζονται σε όλα τα θέματα με τα desiderata των οικονομικών και γεωπολιτικών «προστατών» παίρνοντας, σε αντάλλαγμα, μόνο οικονομικές και γεωπολιτικές καρπαζιές από αυτούς. Να πάρουμε πυραύλους εδάφους-θαλάσσης από τη Ρωσία προτείνει αίφνης η συμπαθής «Κερυνειώτικη Ηχώ». Πως όμως μπορούμε να το κάνουμε αυτό, όταν εμείς οι ίδιοι επιβάλαμε εμπάργκο στον εαυτό μας δεσμευόμενοι δια των κυρώσεων να μην αγοράσουμε όπλα που χρειαζόμαστε από τη Μόσχα;

Αυτό είναι ένα μόνο από τα πολλά παραδείγματα της αδυναμίας στοιχειώδους οικονομικής και γεωπολιτικής άμυνας του ελληνικού έθνους ως αποτέλεσμα της ξένης εξάρτησης και της πολιτικής διαρκούς υποτέλειας. Μόνο μια πολιτική που θα ανέτρεπε αυτό το καθεστώς θα μπορούσε να διακόψει την πορεία καταστροφής/αποικιοποίησης του ελληνικού λαού. Ζητείται πολιτική δύναμη να κάνει κάτι τέτοιο.

ΣΥΡΙΖΑ και Κυπριακό

Για να επανέλθουμε στο ζήτημα που θέσαμε παραπάνω, τυχόν αμφισβήτηση της μννημονιακής πορείας από τον ΣΥΡΙΖΑ προϋποθέτει διασαφήνιση των βασικών παραμέτρων της εξωτερικής-αμυντικής πολιτικής αυτού του κόμματος. Ποια είναι η θέση του στο κυπριακό: θέλει επαναφορά σχεδίου Ανάν ή την απορρίπτει; Χρειάζεται επίσης μετάβαση από την «ευέλικτη ανταπόδοση» σε ένα αμυντικό δόγμα πλήρους αβεβαιότητας για την ελληνική απάντηση σε τυχόν τουρκική πρόκληση,  συνοδευόμενο από εκείνες τις συμπεριφορές που θα το καθιστούσαν πειστικό, ΄’όπως και πλήρης αναβαθμνισμένη επαναφορά του ενιαίου αμυντικού δόγματος. Χρειάζεται επίσης ο ΣΥΡΙΖΑ να ξεχάσει ενδεχόμενες ψευδαισθήσεις για τον  πιθανό ρόλο ΔΝΤ και ΗΠΑ.

Το «δόγμα» Ελλάδας και Κύπρου σήμερα είναι το «δώστα όλα στους ξένους», «κάνε ότι σου λένε οι Δυτικοί», «σφάξε με Αγά μου να αγιάσω». 

Ελλάδα και Κύπρος διαλύονται μπροστά στα μάτια μας υπό την συνδυασμένη πίεση «Αγορών», ΕΕ, ΝΑΤΟ, Γερμανίας και ΗΠΑ. 
Τα δύο κράτη μοιάζουν να στερούνται πολιτικού προσωπικού στοιχειωδώς ικανού να κυβερνήσει υπερασπιζόμενο τα πιο αυτονότητα  δικαιώματα του ελληνικού λαού. 
Υπάρχει πολιτική δύναμη να αμφισβητήσει τέτοια πορεία, να αποτρέψει περαιτέρω καταστροφές;

Konstantakopoulos.blogspot.com

Επίκαιρα, 30/10/2014

Ινφογνώμων Πολιτικά

ΙΕΡΑΠΕΤΡΑ 28Η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2014
φωτογραφία από τον κ. Λάκη Μπέλλο

Ο ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΤΟΜΠΡΑΣ & ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΣΤΑΜΟΣ ΜΙΛΗΣΕ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΓΙΑ ΟΛΑ !!! BINTEO ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΚΟΖΑΝΗΣ ΡΑΧΗΛ ΜΑΚΡΗ ΠΟΥ ΕΚΘΕΤΟΥΝ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ !!!

ΑΠΙΣΤΕΥΤΕΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΒΟΥΛΕΥΤΗ ΚΟΖΑΝΗΣ
ΡΑΧΗΛ ΜΑΚΡΗ ΠΟΥ ΕΚΘΕΤΟΥΝ ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ !!!

http://www.triklopodia.gr

25-10-2014 ο Δημήτρης Καζάκης στο σεμινάριο του Ε.ΠΑ.Μ Ηρακλείου

1/10/2014 - Ο Δημ. Καζάκης ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΦΩΝΟ του e-roi

Η Αργεντινή ΔΙΕΓΡΑΨΕ το χρέος! Που ειναι οι νταβατζηδες και οι ψεκασμένοι τηλεκλόουν να μας “ενημερώσουν” για τις εξελίξεις;

Τελικά μόνο η κυβέρνηση Σαμαρά και τα ελληνικά συστημικά ΜΜΕ … πτώχευσαν την Αργεντινή (α, και ένας δικαστής στις ΗΠΑ για χάρη ενός κορακιού που “αγωνίζεται για τα δικαιώματα των γκέι”, εκτός βεβαίως των γκέι της Αργεντινής. Αυτούς επιχείρησε να τους ληστέψει.)!

Από τον Ιούλιο όταν νταβατζήδες και τηλεκλόουν ούρλιαζαν για τα περί “χρεοκοπίας” της Αργεντινής, γράφαμε την αλήθεια: Ύπουλο χτύπημα της Αργεντινής στους …Πρετεντέρηδες! Υπέγραψε δάνειο 7,5 δις και σουαπ 11 δις με την Κίνα.
Ότι θα έκανε δηλαδή μια κυρίαρχη χώρα με πολιτικούς που δουλεύουν για τον λαό και όχι τις μίζες των τραπεζιτών.
Η συνέχεια;
Η μεγάλη λατινοαμερικανική χώρα όχι απλά δεν έχει αντιληφθεί τις συνέπειες από την δεύτερη “πτώχευση” που της …ανακοινώθηκε από τη κυβέρνηση Σαμαρά (που να ήξεραν στο Μπουένος Αϊρες ότι οι επαίτες των Βρυξελλών θριαμβολογούσαν για την απόφαση του Αμερικανού μπάρμπα-Σαμ που αποφάσισε ότι μια ολόκληρη χώρα μέλος των G20 έπρεπε να πτωχεύσει!), αλλά με το deal που ολοκληρώθηκε σήμερα με το Πεκίνο αντικαθιστά το δολάριο με το γουάν στις συναλλαγές της και προχωρά δυναμικά μπροστά σε μια νέο εποχή!

Ο επικεφαλής της κεντρικής τράπεζας της Αργεντινής, Χουάν Κάρλος Fabrega, συναντήθηκε με τον Κινέζο ομόλογό του την Κυριακή για αποφάσισαν να προχωρήσουν σε συμφωνία ανταλλαγής νομισμάτων (currency swap) των νομισμάτων των δύο χωρών, χρησιμοποιώντας αυτά αντί του δολαρίου, όπως ανακοίνωσαν οι αρχές της Αργεντινής.

Η συμφωνία θα ενεργοποιηθεί άμεσα και θα επιτρέψει στην Αργεντινή να ενισχύσει τα συναλλαγματικά της αποθέματα με τουλάχιστον 10 δισ. δολ., να πληρώσει τις κινεζικές εισαγωγές με ισοτιμίες γιουάν και να πληρώσει τις κινεζικές εισαγωγές της με ισοτιμίες γουάν, χωρίς να χρειαστεί ούτε ένα δολάριο!

Σύμφωνα με την εφημερίδα La Nacion το Μπουένος Άιρες θα λάβει μια πρώτη δόση του γιουάν αξίας 1 δισ. δολαρίων πριν από το τέλος του έτους, ενώ, η Αργεντινή θα λάβει ακόμη 11 δισ. δολάρια στο πλαίσιο συμφωνίας με την Κίνα.

Τον περασμένο Ιούλιο, ο πρόεδρος της Κίνας Ζι Ζινπίνγκ (φωτό) είχε υπογράψει μια σειρά από συμφωνίες με την Κριστίνα Φερνάντεζ Κίρχνερ με την οποία αναβαθμίζονται συνολικά οι σχέσεις των δύο χωρών. Αλήθεια ο Α.Σαμαράς, γιατί ποτέ δεν σκέφτηκε να κάνει κάτι ανάλογο;

Μεταξύ των συμφωνιών, συνολικού ύψους 7,5 δισ. δολαρίων, ξεχωρίζει και η συμφωνία για χρηματοδότηση με 2,1 δισ. δολάρια -πάλι από την China Development Bank- της κατασκευής σιδηροδρομικών υποδομών με τις οποίες θα διευκολύνεται η μεταφορά της αγροτικής παραγωγής της Αργεντινής προς τα λιμάνια της χώρας

Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Ιούλιο ένας Αμερικανός δικαστής ΗΠΑ δικαίωσε τα πειρατικά αμερικανικά hedge funds και κάλεσε την Αργεντινή να αποπληρώσει το χρέος της προς αυτά, ποσό που αντιστοιχεί περίπου στο 10% του συνολικού χρέους που είχε το 2001. Το υπόλοιπο 90% ήταν στα χέρια ομολογιούχων που δέχτηκαν “κούρεμα” κατά 70%.

Στην Ελλάδα η κυβέρνηση Σαμαρά και κάτι τηλεκλόουν πανηγύριζαν γιατί η άμυαλη Αργεντινή δεν δέχθηκε να πληρώσει τους τόκους των γκάνγκστερ των διεθνών κεφαλαιαγορών και έδειχναν το Μπουένος Άϊρες λέγοντας “Είδατε τι έπαθαν οι Αργεντίνοι που δεν πλήρωσαν;” και τα κανάλια έδειχναν εικόνες από ταραχές σοτυς δρόμους της πρωτεύουσας της Αργεντινής, οι οποίες όμως ήταν πλάνα από την πτώχευση του 2001!

Και όλα αυτά προκειμένου να μας πείσουν ότι “Ευτυχώς που σκύψαμε στα τέσσερα αλλιώς θα γινόμασταν Αργεντινή”.

Για να συνεχίσουν να λυμαίνονται οι νταβατζηδες τον δημόσιο πλούτο μεχρι να τελειώσει οριστικά και να μας “πετάξουν” σε κατοχική δραχμή.
Εκτος εαν σηκώσουμε το κεφάλι…

Πληροφορίες απο το oneminute.gr

olympia.gr

Στο πλευρό των φοιτητών, ανεπιφύλακτα

Του Παναγιώτη Σωτήρη*

 Η εικόνα του πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών, Θ. Φορτσάκη, να φωνάζει στους φοιτητές του «έξω!» με το δάχτυλο προτεταμένο, σαν γυμνασιάρχης της δεκαετίας του 1950, τα λέει όλα.

Γιατί ο κ. πρύτανης δεν αποκλείστηκε στην αίθουσα της Συγκλήτου. Επέλεξε να αποχωρήσει, αρνούμενος να συνομιλήσει με τις φοιτήτριες και τους φοιτητές. Τους αντιμετώπισε σαν «ταραξίες» και απείλησε με την αστυνομία. Αυτό δεν έχει καμιά σχέση με το δημοκρατικό ήθος που πρέπει να έχει ένας πανεπιστημιακός δάσκαλος. Μπορεί ο κ. Φορτσάκης να κοιτάξει τους φοιτητές του στα μάτια ύστερα από τέτοια συμπεριφορά;

Οταν η κυβέρνηση διαλύει τα δημόσια Πανεπιστήμια, με τις απολύσεις διοικητικών, τις περικοπές δαπανών και τις συνεχείς νομοθετικές παρεμβάσεις, ο πρύτανης του αρχαιότερου Πανεπιστημίου της χώρας θεωρεί ότι το βασικό πρόβλημα είναι οι φοιτητικές διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις. Ετσι, όμως, παίρνει θέση ανοιχτά στο πλευρό των δυνάμεων που θέλουν να καταστρέψουν τη δημόσια παιδεία.

Ο κ. Φορτσάκης επικαλείται διαρκώς τη νομιμότητα και η φράση «είστε παράνομοι» χρησιμοποιήθηκε πολλές φορές εναντίον των φοιτητών, των εκπροσώπων των διοικητικών υπαλλήλων, ακόμη και προς εμένα που εκπροσωπούσα σημαντική μερίδα της ΠΟΣΔΕΠ. Για το παράνομο κλείδωμα των κτιρίων, όμως, που το βεβαίωσε και η αρμόδια Επιθεώρηση Εργασίας, δεν είχε να πει κουβέντα.

Προφανώς και τα προβλήματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης είναι ευρύτερα, όμως και ο κ. Φορτσάκης δεν είναι τυχαίος. «Πολυθεσίτης» ως προς διάφορες επιτροπές και συμβούλια, συμπεριλαμβανομένου του εποπτικού συμβουλίου της ΝΕΡΙΤ, με τη δικηγορική εταιρεία στην οποία συμμετέχει να παίζει ρόλο συμβούλου στην εκποίηση του τέως αερολιμένα Ελληνικού, είναι άνθρωπος κοντά στην πολιτική εξουσία.

Οι επιλογές του κ. Φορτσάκη δεν είναι ατομικές. Εκφράζουν έναν πολιτικό σχεδιασμό να μετατραπούν τα Πανεπιστήμια σε αυταρχικά εκπαιδευτήρια και να επιβληθεί κλίμα καταστολής ενάντια στα κινήματα που αντιστέκονται στην αγοραία παιδεία, πρώτα και κύρια στην «ανορθογραφία» του μαχητικού φοιτητικού κινήματος που τόσες φορές έχει ανατρέψει κυβερνητικά σχέδια.

Υποστηρικτές του κ. Φορτσάκη εντός και εκτός Πανεπιστημίων υπάρχουν αρκετοί. Θέλουν ένα Πανεπιστήμιο της αγοράς και πανεπιστημιακούς που να αντιμετωπίζουν το Πανεπιστήμιο ως εφαλτήριο για επαγγελματική και επιχειρηματική δραστηριότητα.

Ομως, υπάρχουν πολλές και πολλοί συνάδελφοι που αισθάνονται ότι ο κ. Φορτσάκης δεν μπορεί να μιλά στο όνομά τους. Που θέλουν να μπορούν να κάνουν τη δουλειά τους με αξιοπρέπεια και θεωρούν τους φοιτητές συνοδοιπόρους στην περιπέτεια της γνώσης και της έρευνας. Που δεν ξεχνούν ότι το 1973 οι «ταραξίες» με τις καταλήψεις τους υπερασπίστηκαν τη δημοκρατία και την ελευθερία σε αυτόν τον τόπο, όχι οι υπερασπιστές του «νόμου και της τάξης».

……………………………………………………………………………………………

* Μέλος της Εκτελεστικής Γραμματείας της ΠΟΣΔΕΠ

πηγή: efsyn.gr/31-10-2014

Ουαί φαρισαίοι και γενίτσαροι υποκριταί...

ΣΆΒΒΑΤΟ, 1 ΝΟΕΜΒΡΊΟΥ 2014

του Δημήτρη Καζάκη

Ο κ. Παύλος Τσίμας, ο γνωστός θεράπων της διατεταγμένης δημοσιογραφίας από την εποχή που βρισκόταν στον Ριζοσπάστη έως σήμερα, δήλωσε στο κανάλι του Αλαφούζου ότι η αναφορά στο ΕΑΜ μας φέρνει πίσω στην εποχή του εμφυλίου και αυτό είναι απαράδεχτο. Η δήλωση αυτή που εξισώνει το ΕΑΜ, δηλαδή την εθνική αντίσταση, με τον εμφύλιο πόλεμο, έγινε με αφορμή την ανάκρουση του ύμνου του ΕΑΜ κατά την μαθητική παρέλαση στο Δήμο Χαλανδρίου.

Δεν μας ξενίζει το γεγονός ότι ο εν λόγω επαγγελματίας ταυτίστηκε τόσο εύκολα με την κυβερνώσα φασιστική κλίκα του υιού Πλεύρη και Άδωνη, οι οποίοι ως γνήσιοι νοσταλγοί και γόνοι δωσίλογων εξανέστησαν για το όλο συμβάν. Γι' αυτό άλλωστε πληρώνεται και με το παραπάνω. Ούτε μας ξενίζει το γεγονός ότι ταυτίζει την αναγνωρισμένη με νόμο εθνική αντίσταση, της οποίας το ΕΑΜ υπήρξε η μεγαλύτερη, πολυπληθέστερη και η πιο μαχητική οργάνωση του ελληνικού λαού, με τον εμφύλιο πόλεμο.

Πολύ περισσότερο δεν ζητάμε να γνωρίζει ο εν λόγω κύριος ότι το ΕΑΜ δεν υπήρχε καν...
κατά την διάρκεια του εμφυλίου. Αυτά είναι ψιλά γράμματα για όσους έχουν ως επάγγελμα την διαστροφή της αλήθειας. Απλά θέλουμε ρητορικά να ρωτήσουμε, από που κι ως που είναι απαράδεχτο να ακουστεί ο ύμνος εκείνης της οργάνωσης που αποτέλεσε το έμβλημα της εποποιίας της εθνικής αντίστασης;

Ο λόγος είναι απλός. Ο λαός μας θα πρέπει να ξεχάσει την ιστορία του. Και κυρίως να ξεχάσει δια παντός την ενότητα που κατέκτησε μπροστά στον κατακτητή. Αυτό συμβόλιζε ανέκαθεν και εξακολουθεί να συμβολίζει το ΕΑΜ. Την ενότητα του λαού για ελευθερία και λαοκρατία. Στις γραμμές της αυτή η εθνικοαπελευθερωτική οργάνωση του ελληνικού λαού συγκέντρωσε τις πιο ζωντανές και μάχιμες δυνάμεις του έθνους. Ποτέ πριν και ποτέ ξανά δεν υπήρξε μια τόσο πλατιά και παλλαϊκή οργάνωση, όπου στο τέλος του πολέμου αριθμούσε γύρω στα 2 εκατομμύρια οργανωμένα μέλη σ' έναν πληθυσμό 6 εκατομμυρίων.

Ήταν η μοναδική φορά όπου ο ελληνικός λαός ξεπέρασε τις διχόνοιες που τον ταλανίζουν από την εποχή των εμφυλίων της παλιγγενεσίας. Ενώθηκε για να ολοκληρώσει το έργο της ανεξαρτησίας και της απελευθέρωσης του έθνους που άφησε στη μέση η γενιά του 1821. Και μπορεί οι κομμουνιστές να ήταν οι πρωτεργάτες, αλλά δημιουργός του ΕΑΜ ήταν ο ίδιος ο λαός και μάλιστα υπερβαίνοντας τις ιδεολογικές του διαφορές σε βασιλόφρονες, φιλελεύθερους και αριστερούς. Αυτό ήταν το μεγαλείο του ΕΑΜ και γι' αυτό κυνηγήθηκε άγρια ακόμη και η ανάμνησή του. Πρώτα με εκτελεστικά αποσπάσματα, με τόπους βασανισμού και εξορίας, όπου μαρτύρησαν πάνω από 600 χιλιάδες ψυχές. Και αργότερα με την γελοιοποίηση και την αμαύρωση της μνήμης του.

Σήμερα η εθνική αντίσταση του λαού με την εμβληματική της οργάνωση, το ΕΑΜ, περνά μια νέα περίοδο άγριου διωγμού. Παλιά υπήρχαν τα πιστοποιητικά κοινωνικών φρονημάτων που κυνηγούσαν εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες. Σήμερα υπάρχει ο Τσίμας και το σινάφι του που κάνουν ακριβώς την ίδια δουλειά με εκείνη του παλιού χωροφύλακα.

Πώς να ανεχθούν οι σύγχρονοι δωσίλογοι την ανάμνηση της πιο ηρωικής και ενωτικής περιόδου του λαού μας. Πώς να ανεχθούν έστω και τη μνήμη μιας εποχής, όπου ο λαός μας οργανωμένος πρωτίστως στο ΕΑΜ κατόρθωσε να απελευθερώσει με τις δικές του δυνάμεις την κατεχόμενη πατρίδα του. Είμαστε η μόνη χώρα της κατεχόμενης Ευρώπης, που απελευθερώθηκε όχι από τους συμμάχους, αλλά από τις δυνάμεις της λαϊκής αντίστασης.

Κι αντί να νιώθουμε περήφανοι για εκείνη την εποχή που κατόρθωσαν αριστεροί και δεξιοί να ενωθούν για την απελευθέρωση της πατρίδας και ο λαός μας έδωσε μαθήματα ηρωισμού σε διεθνές επίπεδο, θέλουν να μας κάνουν να ντρεπόμαστε. Να νιώθουμε διχασμένοι ακόμη κι όταν αναφερόμαστε στο ΕΑΜ, δηλαδή στη μοναδική οργάνωση αντίστασης που κατόρθωσε να ενώσει τον λαό - πέρα από ιδεολογίες και κομματικές εξαρτήσεις - στη μάχη για τη λευτεριά.

seisaxthia-epam.blogspot.gr

FT: Τα stress tests των τραπεζών είναι παραμύθια -Καλή τύχη στην Ευρωζώνη, αλλά...

Του Δ. Καζάκη

Ο Willem Buiter, ανώτατος οικονομολόγος της Citigroup, δεν τρέφει αυταπάτες: τα περβόητα stress tests στα οποία υποβλήθηκαν οι τράπεζες το τελευταίο διάστημα δεν ήταν τίποτα περισσότερο από παραμύθια σε μια Ευρωζώνη που τρέφεται από τα... φετίχ της.
Με καυστικό άρθρο του στους Financial Times σημειώνει πως τα τεστ που διενήργησε η European Banking Authority έδειξαν πως 24 τράπεζες (από τις 123) δεν τα κατάφεραν, παρουσιάζοντας ελλείμματα.

Στις 27 Οκτωβρίου, οι καθηγητές Viral Acharya και Sascha Steffen εξέδωσαν μια εναλλακτική εκτίμηση, χρησιμοποιώντας διαφορετική μεθοδολογία, για 39 εισηγμένες τράπεζες της ευρωζώνης με συνολικό ισολογισμό 12,5 τρισ. Ευρώ. Όπως σημειώνει ο Buiter αυτή η εκτίμηση είναι καλύτερη από την επίσημη.

Η ΕΒΑ έχει «κακό παρελθόν» με τα stress test που υποβαθμίζουν χονδροειδώς τις κεφαλαιακές «τρύπες» των τραπεζών της Ε.Ε. Τόσο τα AQR όσο και τα stress test βασίζονται πολύ στις εθνικές ρυθμιστικές και εποπτικές αρχές –τις ίδιες αρχές υπό τις οποίες αφέθηκαν να κακοφορμίσουν και να συσσωρευθούν οι υπερβολές που οδήγησαν στην χρηματοπιστωτική κρίση.

Εκείνες ήταν υπεύθυνες για την ρυθμιστική χαλαρότητα που επέτρεψε στις τράπεζες της δικαιοδοσίας τους να δείξουν υπερβολική ανοχή (επέκταση το χρόνου αποπληρωμής) και να υπερβάλλουν όσον αφορά την πραγματική αξία των ενεργητικών τους. Το δυσμενές σενάριο εξάλλου, δεν ήταν ιδιαίτερα δυσμενές –για παράδειγμα δεν προέβλεπε αποπληθωρισμό.

Εκτος από τις, κρυμμένες ακόμη, ζημιές που κληροδότησε η κρίση, θα συσσωρευθούν και νέες ζημίες ως αποτέλεσμα της μίζερης οικονομικής πορείας της ευρωζώνης τα 5-6 τελευταία χρόνια.
Μετάλλαξη σε ζόμπι.

Και συνεχίζει την κριτική του o Buiter: «Την ίδια ώρα, η μετάλλαξη του τραπεζικού συστήματος της ευρωζώνης σε ζόμπι, συνεχίζεται. Ακόμη κι αν αναθερμανθεί η εγχώρια ζήτηση, είτε αυθορμήτως είτε μέσω εξωτερικών σοκ, είτε με νομισματική και δημοσιονομική επεκτατική πολιτική και μεταρρυθμίσεις υπέρ της προσφοράς, ο τραπεζικός κλάδος δεν θα μπορέσει να στηρίξει καθόλου την αύξηση της ζήτησης. Η «ιαπωνοποίηση» της ευρωζώνης θα έχει ως αποτέλεσμα μια χαμένη δεκαετία, μετά την χαμένη μισή δεκαετία που ήδη βιώνει».

Ο ίδιος προτείνει άμεσες συγχωνεύσεις τραπεζών για να επιτευχθεί υψηλότερη κερδοφορία και αποδοτικότητα. Παράλληλα, για να επιτευχθεί βιωσιμότητα του χρέους των κρατών της ευρωζώνης, απαιτούνται δραστικές μεταρρυθμίσεις υπέρ της ζήτησης, που θα τονώσουν τον ρυθμό ανάπτυξης της παραγωγής στο τουλάχιστον 1,5% για την Ιταλία, την Πορτογαλία και άλλες αρτηριοκληρωτικές χώρες.

Για να καταλήξει στο άρθρο του: «Το φετίχ της ευρωζώνης ''απαγορεύεται η νομισματική χρηματοδότηση των κρατικών χρεών'', παραλύει την ΕΚΤ. Ο ενστικτώδης αντι-κεϊνσιανισμός του τευτονικού περιθωρίου, ευνουχίζει την δημοσιονομική πολιτική. Η εγχώρια πολιτική παράλυση αναστέλλει τις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις. Τα AQR - stress test ήταν παραμυθία. Καλή τύχη, ευρωζώνη».

31.10.2014 Εφημερίδα Ημερησία