Το Αιγαίο θυσιάζεται στην Τουρκία υπέρ των συμφερόντων των «θεσμών» της Παγκοσμιοποίησης.

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ ΑΙΓΑΙΟΥ

Το πρόσφατο «ατύχημα» στα Ίμια, όπως προσπαθεί η ελληνική κυβέρνηση να παρουσιάσει τον διεμβολισμό ελληνικής ακταιωρού από κανονιοφόρο της τουρκικής ακτοφυλακής εντός χωρικών υδάτων τη νύχτα της Δευτέρας 12/2/2018, αποτελεί εθνική ντροπή για ολόκληρο τον ελληνικό λαό και τις στρατιωτικές δυνάμεις. Ο διεμβολισμός αποτελεί εχθρική επίθεση και η αποχώρηση της ακταιωρού από περιοχή ελληνικής επικράτειας στρατιωτική ήττα της Ελλάδας, που αντιστοιχεί σε παραχώρηση εδάφους, με ολέθριες για τα ελληνικά συμφέροντα συνέπειες.

 Πρόκειται για την 2^η πράξη του έργου που είχε ξεκινήσει το 1996. Το καθεστώς   moratorium επικυριαρχίας (γκρίζας ζώνης) στο Αιγαίο με την αμφισβήτηση 3.000 βραχονησίδων,  που η Τουρκία  είχε κατορθώσει να διαμορφωθεί από το 1996 με την απομάκρυνση της ελληνικής σημαίας από τα Ίμια  και τη διαμεσολάβηση των Αμερικανών, ενισχύθηκε από το 2015 με τον έλεγχο από την Τουρκία των μεταναστευτικών ροών προς τα  μεγαλύτερα νησιά του Αν. Αιγαίου, και τώρα μεταβάλλεται πλέον, μετά τη  εκδίωξη ελληνικού σκάφους από την περιοχή, σε καθεστώς τουρκικής επικυριαρχίας.

Με το περιστατικό αυτό ουσιαστικά η Τουρκία διεμήνυσε προς όλες τις κατευθύνσεις και τη Διεθνή Κοινότητα πως η γκρίζα ζώνη της περιοχής στα Ίμια - που έχουν αναγνωρίσει όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις από το 1996 και μετά- μετατρέπεται σε περιοχή τουρκικής επικυριαρχίας. Παράλληλα νομιμοποιεί τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο και κατοχυρώνει κυριαρχικά δικαιώματα της Τουρκίας στο σύνολο της θαλάσσιας περιοχής που εκτείνεται κατά μήκος του 25ου μεσημβρινού.

Δεδομένης της παθητικότητας και του ενδοτισμού της ελληνικής κυβέρνησης είναι αναμενόμενη και Τρίτη πράξη του δράματος, ένα «θερμό» επεισόδιο, διότι  η Τουρκία δεν θα διστάσει να επισφραγίσει με αίμα την κατάληψη ελληνικής  επικράτειας.

Οι επίσημες δηλώσεις της τουρκικής ηγεσίας αμέσως μετά το συμβάν δεν αφήνουν κανένα περιθώριο αμφιβολίας ότι πρόκειται για σχεδιασμένη στρατιωτική ενέργεια επίθεσης πλοίου που έχει παραβιάσει κυριαρχικό χώρο. Μάλιστα τις αμέσως επόμενες μέρες η Τουρκία ενισχύει την προστασία της περιοχής αυτής με τη συγκέντρωση ναυτικών δυνάμεων προχωρώντας παράλληλα άμεσα στην στρατιωτική οχύρωση του ακρωτηρίου της Αλικαρνασσού και των νησίδων ανοιχτά αυτής.

Η Τουρκία επιβάλλει το δίκαιο του ισχυρού και κανείς δεν αντιδρά! 

Ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, κ. Τουσκ, «μάλωσε» την Τουρκία συστήνοντάς της να συμπεριφέρεται καλύτερα σε μια ευρωπαϊκή χώρα, ενώ  ΗΠΑ και ΝΑΤΟ συνιστούν στα δύο μέρη να λάβουν μέτρα που θα μειώσουν την ένταση στην περιοχή, εξισώνοντας τον θύτη με το θύμα! Οι ΗΠΑ μάλιστα, διά των δηλώσεων του πρέσβη τους στην Ελλάδα, κ. Τζ. Πάιατ, είχαν προφητεύσει πως φοβούνταν «ατύχημα» στο Αιγαίο, και τώρα παρουσιάζονται  και πάλι  ως σωτήρες της κατάστασης, διαπιστώνοντας πώς «υπάρχει «γεωστρατηγική» ασυμμετρία στην ισχύ μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και η Ελλάδα διασώζεται από τη στενή συμμαχική σχέση που έχει με τις ΗΠΑ». Γι’ αυτό ο αμερικανός πρέσβης, ωσάν εκπρόσωπος της ελληνικής κυβέρνησης, ευχαριστεί τις ΗΠΑ και μεταβαίνει στην Τουρκία, για να συζητήσει  με τον Υπ. Εξωτερικών της χώρας του τα ενεργειακά σχέδια των ΗΠΑ που εκτείνονται από το Μπαλί ως το Βελιγράδι. 

Την παρέμβαση του αμερικανικού παράγοντα την ζήτησε η ίδια η ελληνική κυβέρνηση. Μια κυβέρνηση δωσίλογη, υπάκουη στις εντολές των αφεντικών της, άβουλη και μοιραία…. Μια κυβέρνηση που με το θεατρικό σκηνικό που στην επέτειο των Ιμίων έστησε ο Υπ. Άμυνας με την εξ αποστάσεως ρίψη του στεφανιού και διωκόμενος εντός χωρικών υδάτων από τουρκικά πλοία, όχι μόνο ντρόπιασε τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις διατάσσοντας υποχώρηση κι εγκατάλειψη εθνικού χώρου εν όψει καταφανούς παραβίασης από εχθρική δύναμη, αλλά κυρίως έδωσε το “πράσινο φως”  στην Τουρκία να επιχειρήσει de facto απόσπαση τμήματος της ελληνικής επικράτειας.

Γι’ αυτό απ’ τον Γενάρη τα Ίμια φυλάσσονται από τουρκικά πλοία και κανείς κυβερνητικός υπεύθυνος δεν αντιδρά, αδιαφορώντας και για τις διαμαρτυρίες των νησιωτών που ζητούν προστασία;

Γι’ αυτό στους υπεύθυνους φορείς έχει δοθεί εντολή σιωπηρής αποδοχής των παράνομων αλιευτικών δραστηριοτήτων της Τουρκίας;

Γι’ αυτό τουρκικά πλοία αλωνίζουν από την Λήμνο ως το Καστελόριζο και τολμούν να κυνηγούν  ελληνικά πλοία ως τον Καφηρέα;

Γι’ αυτό στα Ίμια έστειλαν προς διερεύνηση της περιοχής όχι πολεμικό πλοίο, αλλά άοπλη ακταιωρό του λιμενικού απέναντι σε  έξι παραπλέοντα τουρκικά πλοία που γνώριζαν ότι ήταν οπλισμένα; 

Γι’ αυτό Τσίπρας και Γιλντιρίμ συμφώνησαν αμέσως μετά το συμβάν «εντατικοποίηση των συνομιλιών για Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης»;

Η Ελλάδα εδώ κι οκτώ χρόνια έχει τεθεί υπό Κατοχή και στραγγαλίζεται οικονομικά, εκποιείται περιουσιακά, συρρικνώνεται δημογραφικά, ακρωτηριάζεται εδαφικά, εξευτελίζεται εθνικά. Οκτώ χρόνια τώρα, με τις εξ εσπερίας εντολές των «συμμάχων και εταίρων» μας τίθεται υπό αίρεση η εθνική μας κυριαρχία και η «ελληνικότητα» της Ελλάδας. Οι «Θεσμοί» της Παγκοσμιοποίησης μέσω αλλεπάλληλων μνημονιακών δεσμεύσεων, οι οποίες εφαρμόζονται κατά παράβαση τόσο του Διεθνούς όσο και του εθνικού Δικαίου στο όνομα ενός χρέους παράνομου, απεχθούς και επαχθούς, εκποιούν και ρευστοποιούν την Ελλάδα, ελέγχουν τη νομοθετική λειτουργία της Βουλής και διορίζουν ή παύουν την Εκτελεστική Εξουσία. Στον βωμό των συμφερόντων των Μεγάλων Δυνάμεων και των Αγορών δεν επιτρέπεται στην Ελλάδα η εφαρμογή ούτε του Διεθνούς Δικαίου, ούτε του Δικαίου της Θαλάσσης,  

Στην  Ελλάδα, ως χώρα υπό οικονομική Κατοχή  δεν επιτρέπεται η άσκηση κυριαρχικών δικαιωμάτων γι’ αυτό οι κυβερνώντες αντιδρούν όχι απλώς παθητικά, αλλά με δουλοπρέπεια κι υποτέλεια  ζητώντας την κυριαρχική άσκηση των δικαιωμάτων της Ελλάδας από τρίτους, όπως οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η Ε.Ε. !!! Οι ελληνικές κυβερνήσεις προ πολλού έχουν ξεχάσει ότι τα σύνορά μιας χώρας φυλάσσονται και εξασφαλίζονται μόνο από τις δικές της Ένοπλες Δυνάμεις! Αντ’ αυτού, στον βωμό εξωεθνικών συμφερόντων έχουν εξασθενήσει την άμυνα των ακριτικών νησιών του Αιγαίου με την κατάργηση στρατοπέδων και την παραχώρησή τους για τη δημιουργία δομών φιλοξενίας ή κράτησης μεταναστών κι έχουν εκχωρήσει τον επιχειρησιακό έλεγχο του Αιγαίου στο ΝΑΤΟ, που υποτίθεται το καλέσαμε, χωρίς έγκριση της Βουλής, για να μας προστατέψει από τις προσφυγικές ροές.

Το έγκλημα εσχάτης προδοσίας που εδώ και οκτώ χρόνια συντελείται από το εγχώριο δωσίλογο πολιτικό προσωπικό εις βάρος της χώρας μας και του λαού μας,  κορυφώνεται τώρα με την σιωπηρή παραχώρηση εθνικών εδαφών στον βωμό των συμφερόντων των ΗΠΑ, της Ε.Ε., του ΝΑΤΟ και των Αγορών!

 Οι «ελληνικές» εθνομηδενιστικές κυβερνήσεις και τα τσιράκια τους έχουν συναινέσει στα σχέδια επαναχάραξης των συνόρων στην ευρύτερη περιοχή της Αν. Μεσογείου και των Βαλκανίων, που επιβάλλουν οι Αγορές, προετοιμάζοντας τον εδαφικό ακρωτηριασμό και διαμελισμό της Ελλάδας. Έχουν συναινέσει στην σιωπηρή παραχώρηση εθνικών εδαφών και στη διεθνοποίησή τους: Θράκη, Μακεδονία, Ιόνιο, Ήπειρος, Αιγαίο.    

Στόχος είναι να δημιουργηθούν διεθνείς ζώνες που δεν θα ανήκουν σε εθνικό κράτος αλλά θα ελέγχονται από υπερεθνικούς οργανισμούς, προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι επιχειρήσεις του Νατοϊκού στρατού και στόλου στην ευρύτερη περιοχή κατά της Ρωσίας, η ασφαλής μεταφορά των ορυκτών πρώτων υλών από την Ανατολική Μεσόγειο προς την Κεντρική Ευρώπη, ο έλεγχος των πλουτοπαραγωγικών πηγών και η εξόρυξη των υδρογονανθράκων του Αιγαίου, και η δημιουργία Ειδικών Οικονομικών Ζωνών. Αυτά περιλαμβάνουν τα «ενεργειακά» σχέδια των ΗΠΑ και όχι μόνον. Γι’ αυτό επιβάλλεται να λυθούν άμεσα οι ελληνοτουρκικές διαφορές περί υφαλοκρηπίδας και επικαιροποιείται η  συνθήκη της Λωζάνης, ώστε να είναι εφικτή η αναθεώρηση των ελληνοτουρκικών συνόρων σε Αιγαίο και  Θράκη.

Αυτή την κατάσταση μπορεί να την ανατρέψει μόνο ο πατριωτισμός των Ελλήνων και η έμπρακτη ενεργοποίηση του άρθρου 120 του Συντάγματος! Η προάσπιση της Πατρίδας μας αφορά μια ενιαία, αδιαίρετη, ελεύθερη και κυρίαρχη Ελλάδα! Μια Ελλάδα που δεν θα γίνεται Ιφιγένεια  στα συμφέροντα και στις επιταγές των «θεσμών» της Παγκοσμιοποίησης .

Ο Λαός οφείλει με κάθε μέσο να εκφράσει την αντίθεσή του, να επιβάλει τη θέλησή του, να προασπιστεί την Πατρίδα του! Να αγωνιστεί ενωμένος ενάντια στο καθεστώς κατοχής και στους δοσίλογους που το υπηρετούν. Ο Αγώνας αυτός οφείλει να είναι παλλαϊκός κι ανένδοτος για μια Ελλάδα Ελεύθερη από το χρέος, Κυρίαρχη, Ανεξάρτητη, Ενιαία και Δημοκρατική!

        16 Φεβρουαρίου 2018

Ε.ΠΑ.Μ. ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑ ΑΙΓΑΙΟΥ.

Τώρα ξέρεις κι έχεις τον τρόπο να γλυτώσεις, εσύ κι όλοι μας...

10/2/2018

του Δ. Καζάκη

Πολλοί νομίζουν ότι η μήνυση επί Εσχάτη Προδοσία δεν είναι παρά μια προσπάθεια να κατηγορηθούν και να τιμωρηθούν οι υπαίτιοι της εθνικής τραγωδίας που βιώνει ο ελληνικός λαός εδώ και σχεδόν 8 χρόνια. Και είναι αλήθεια ότι όσες ανάλογες μηνύσεις από πολίτες ή ομάδες πολιτών κατατέθηκαν μέχρι σήμερα είχαν αυτόν κυρίως τον σκοπό.

Ωστόσο δεν είναι έτσι. Δεν είναι μόνο έτσι. Η κατάθεση μιας μήνυσης επί Εσχάτη Προδοσία όχι απλά από πολίτες, αλλά από πολιτικές δυνάμεις, δεν είναι παρά η απαρχή μιας ριζικής διαδικασίας μεταπολίτευσης για τη χώρα. Δεν έχει καμιά σημασία πόσο χρόνο θα πάρει για να τελεσιδικήσει. Δεν έχει καμιά σημασία πόσοι και ποιοι τελικά θα τιμωρηθούν για πράξεις Εσχάτης Προδοσίας.

Αυτό που έχει σημασία είναι το γεγονός ότι από την στιγμή που θα ξεκινήσει η προδικασία, δηλαδή από τη στιγμή που θα διαταχθεί η προκαταρκτική εξέταση, η μεταπολίτευση έχει ξεκινήσει. Κι έτσι ότι κι αν εφαρμόζουν οι κυβερνώντες ως προϊόν των μνημονιακών δεσμεύσεων είναι απόλυτα ακυρωτέο. Όλες οι υπογραφές που τέθηκαν σε βάρος του ελληνικού λαού είναι ακυρώσιμες. Ότι ξεπουλήθηκε σ’ αυτή την χώρα λόγω δανειστών από δημόσια και ιδιωτική περιουσία, μπορούμε να το πάρουμε πίσω και να επιστρέψει στους νόμιμους ιδιοκτήτες του.

Το σύνολο των εκατοντάδων μνημονιακών νόμων, ρυθμίσεων και θεσμών, που συγκροτούν το παρασύνταγμα της σύγχρονης κατοχής, μπορεί πλέον να ακυρωθεί. Η ελληνική έννομη τάξη, το κοινωνικό κράτος δικαίου όπως ορίζεται στο άρθρο 25 του ισχύοντος Συντάγματος, μπορεί να αποκατασταθεί στη χώρα.

Ολόκληρο το χρέος με βάση το οποίο μας εκβιάζουν θεωρείται πλέον άκυρο και εντελώς παράνομο. Κι ο λόγος είναι απλός. Σήμερα, το σύνολο του δημοσίου χρέους ιδιαίτερα μετά την απάτη με το περίφημο PSI του 2012 – με εξαίρεση λιγότερα των 8 δις ευρώ παρακρατηθέντα ομόλογα, που σε μεγάλο βαθμό πια έχουν αποπληρωθεί – είναι προϊόν των μνημονίων και του ευρωπαϊκού μηχανισμού.

Πρόκειται για μνημόνια που ποτέ ψηφίστηκαν και δεν κυρώθηκαν από την Βουλή ως διεθνείς συμβάσεις. Και τα τρία μνημόνια ψηφίστηκαν ως «σχέδια», ενώ τα πραγματικά μνημόνια με τις υπογραφές τους δεν πέρασαν ποτέ για κύρωση από την ελληνική Βουλή. Κι επομένως είναι παντελώς παράνομα.

Με τη μήνυση αυτή επί Εσχάτη Προδοσία θεμελιώνεται το απόλυτα νόμιμο δικαίωμα του ελληνικού λαού να σταματήσει να πληρώνει το επαχθές και απεχθές δημόσιο χρέος. Στο σύνολό του!

Να γιατί το ΕΠΑΜ επιδιώκει την άμεση συμμετοχή στη διαδικασία της μήνυσης όλων των πολιτικών δυνάμεων που αντιτάσσονται στην μνημονιακή κατοχή. Ώστε να συγκροτηθεί ένας ευρύς πόλος πατριωτικών και δημοκρατικών δυνάμεων με σκοπό όχι μόνο την ακύρωση όλων των δεσμεύσεων και υποχρεώσεων σε βάρος του ελληνικού λαού, αλλά και την ανασυγκρότηση εκ βάθρων της ελληνικής πολιτείας και οικονομίας προς όφελος της μεγάλης πλειοψηφίας των πολιτών και των εργαζομένων.

Το πόσο γρήγορα μπορούμε να πετύχουμε αυτούς τους στόχους εξαρτάται σχεδόν αποκλειστικά από την άμεση και πρακτική συμμετοχή των ίδιων των πολιτών. Τέρμα πια οι ατελέσφορες διαμαρτυρίες. Τώρα έχουμε τον τρόπο να πετύχουμε άμεσα αποτελέσματα, να γλυτώσουμε τα χειρότερα και να κερδίσουμε όσα μας αφαίρεσαν.

Ήρθε η ώρα να κριθεί ο καθένας μας. Δεν υπάρχουν πια δικαιολογίες. Δεν μπορεί κανείς πια να επικαλείται πολιτικές ή ιδεολογικές διαφορές. Ούτε να κρύβεται πίσω από προσχήματα του τύπου: όλοι ίδιοι είναι. Πώς είναι όλοι ίδιοι, όταν πολιτικές δυνάμεις σαν το ΕΠΑΜ δεσμεύονται ως Πολιτική Αγωγή σε μια μήνυση επί Εσχάτη Προδοσία; Πώς είναι δυνατόν δυνάμεις που συμμετέχουν και δεσμεύονται από μια τέτοια μήνυση, να κάνουν πίσω; Πώς είναι δυνατόν να ανακαλύψουν ξαφνικά μετά την εκλογή τους, ότι δεν μπορούν να ακυρώσουν τα μνημόνια;

Αύριο 11 Φεβρουαρίου στο Royal Olympic (στήλες του Ολυμπίου Διός) στις 11:00 π.μ. θα μπορέσει ο καθένας μας να αντιληφθεί πόσο εύκολα και πόσο γρήγορα με τη συμμετοχή του μπορούμε να γλυτώσουμε από το σημερινό καθεστώς ανομίας και γενοκτονίας.

πηγή: dimitriskazakis blog.10/2/2018

Γιατί τώρα η μήνυση του ΕΠΑΜ επί Εσχάτη Προδοσία;

Είναι η πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία αυτού του τόπου – κι όχι μόνο – που πολιτικό κόμμα, όπως το αναγνωρίζει ο ισχύων νόμος, καταθέτει μήνυση επί Εσχάτη Προδοσία εναντίον όσων αλλοίωσαν ή και κατέλυσαν με τις πράξεις τους το συνταγματικό πολίτευμα της χώρας. Η κατάθεση της μήνυσης αυτής δεν έγινε μόνο με σκοπό την δίωξη και καταδίκη των υπευθύνων, αλλά πρώτα και κύρια για την αποκατάσταση της δημοκρατικής και συνταγματικής ομαλότητας στην Ελλάδα.

Είναι γνωστό ότι το ΕΠΑΜ από την ιδρυτική του διακήρυξη τον Ιούλιο του 2011, ένα εκ των 5 βασικών προταγμάτων του ήταν και παραμένει η άσκηση δίωξης επί εσχάτη προδοσία όσων ψήφισαν, υπέγραψαν, εφάρμοσαν τα μνημόνια και τα παρελκόμενά τους. Ήταν η πρώτη και η μόνη πολιτική δύναμη που έθετε στο πρόγραμμά της ως έναν από τους ακρογωνιαίους λίθους της πολιτικής της την άσκηση δίωξης. Πίστευε τότε, αλλά εξακολουθεί να πιστεύει και σήμερα ότι χωρίς μια τέτοια δίωξη δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να γυρίσει σελίδα και να ανορθωθεί εκ βάθρων με όρους δικαίου και δημοκρατίας προς όφελος των πολιτών της.

Γιατί λοιπόν άργησε να κατατεθεί η μήνυση;

Το ΕΠΑΜ εξ ιδρύσεως δεν θεωρούσε την άσκηση δίωξης ως δικό του αποκλειστικά «κομματικό» καθήκον. Το θεωρούσε και εξακολουθεί να το θεωρεί ως παλλαϊκή απαίτηση. Όλα τα προηγούμενα χρόνια αγωνιζόταν να κινηθεί ένα ευρύτερο φάσμα αντιμνημονιακών δυνάμεων και προσωπικοτήτων εναντίον όσων κομμάτων και προσώπων διέπραξαν Εσχάτη Προδοσία σε βάρος της χώρας. Κάτι τέτοιο δεν έγινε. Καμιά άλλη δύναμη δεν δέχθηκε να δεσμευτεί σε μια τέτοια κίνηση.

Ταυτόχρονα είναι τελείως διαφορετικό να υιοθετεί κανείς πολιτικά την ανάγκη άσκησης δίωξης επί Εσχάτη Προδοσία και εντελώς άλλο να επωμίζεσαι την σύνταξη της μήνυσης γι’ αυτήν. Όταν είναι κανείς σοβαρός και κυρίως όταν σοβαρολογεί δεν θέλει με κανέναν τρόπο η μήνυσή του αυτή να καταντήσει φωτοβολίδα για εκτόνωση, ούτε να εκφράζει απλά τις ποικίλες νομικές του θεωρήσεις και δικανικές φιλοσοφίες, οι οποίες ελάχιστη σχέση έχουν με το ισχύον ποινικό δίκαιο.

Ας μην ξεχνάμε ότι όλα τα προηγούμενα χρόνια υπήρξαν δεκάδες μηνύσεις πολιτών, που όμως δεν πληρούσαν – για να εκφραστώ επιεικώς – τις προβλέψεις του ισχύοντος ποινικού δικαίου. Κι έτσι ανάγκασαν τις δικαστικές αρχές με ελαφρά τη καρδία, είτε να τις στείλουν στη Βουλή για να χαθούν στα συρτάρια της, είτε να τις απορρίψουν μια κι έξω ως ανυπόστατες.

Το ΕΠΑΜ δεν θα μπορούσε ποτέ να εμπλακεί σε μια μήνυση επί Εσχάτη Προδοσία, η οποία γίνεται απλά και μόνο ως πολιτική δήλωση χωρίς καμιά άλλη αξίωση, ή ως άμυνα ορισμένων πολιτών – όπως την φαντασιώνονται οι ίδιοι – προκειμένου να προστατευτούν έναντι της λαίλαπας των μνημονιακών πολιτικών. Κι αυτό γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι μια μήνυση τέτοιου είδους, όχι μόνο θα είναι ατελέσφορη, αλλά θα υπονομεύσει εντέλει την ίδια την απαίτηση για δίωξη των ενόχων επί Εσχάτη Προδοσία. Σύμφωνα πάντα με ότι προβλέπει το ισχύον Σύνταγμα και ο Ποινικός Κώδικας της χώρας.

Σήμερα, το καθεστώς αλλοίωσης και κατάλυσης των δημοκρατικών αρχών της Ελληνικής πολιτείας έχει ολοκληρωθεί. Η χώρα μας όχι μόνο τελεί υπό ένα ολοκληρωτικό καθεστώς κατοχής και εκποίησης, αλλά σπρώχνεται επίσης σε ακρωτηριασμό της εθνικής της επικράτειας. Η δημοσιονομική, πολιτική και κανονιστική κατοχή της πατρίδας μας, πρόκειται να εξελιχθεί γρήγορα και σε στρατιωτικοπολιτική υπό τον μανδύα της «μεταμνημονιακής εποχής». Τώρα λοιπόν είναι η πιο κατάλληλη στιγμή για μια τέτοια μήνυση. Όχι από πολίτες, αλλά από πολιτικές δυνάμεις για να αποκτήσει την πρέπουσα βαρύτητα και κύρος μια τέτοια μήνυση. Οι καιροί ου μενετοί!

Κι όχι μόνο αυτό. Μια τέτοια μήνυση δεσμεύει πρώτα και κύρια αυτούς που την καταθέτουν. Δεν μπορεί μια πολιτική δύναμη που εμπλέκεται και σηκώνει στους ώμους της μια τέτοια μήνυση, να κάνει πίσω. Να υποχωρήσει δηλαδή και να αθωώσει το καθεστώς των μνημονίων μαζί με όλες τις συνέπειες τους για τη χώρα και τους πολίτες της.

Η μήνυση αυτή είναι η φωνή μιας αδούλωτης Ελλάδας, που δεν αποδέχεται το χαμό της, ούτε τη δουλεία στα σύγχρονα κολαστήρια των αγορών. Όσο υπάρχει αυτή η φωνή, τίποτε δεν έχει χαθεί, κανένας δεν μπορεί να επιβάλλει τετελεσμένα σε βάρος της ελευθερίας και της ανεξαρτησίας των Ελλήνων.

Τι τύχη θα έχει αυτή η μήνυση;

Δεν βρισκόμαστε υπό καθεστώς ομαλότητας για να μπορεί να προβλέψει κανείς επακριβώς το πώς θα κινηθεί η δικαιοσύνη. Το καθεστώς ανωμαλίας, όπως έχει εγκαθιδρυθεί στη χώρα δεν επιτρέπει στην απρόσκοπτη άσκηση της δικαιοσύνης. Αυτό το γνωρίζουμε όλοι εκ πείρας.

Ωστόσο, η μηνυτήρια αναφορά – όπως έχει συνταχθεί από τους νομικούς που είχαν την κύρια ευθύνη σύνταξης – δεν θα επιτρέψει εύκολα σε ευσυνείδητο λειτουργό της δικαιοσύνης να παραβλέψει το καθήκον του λόγω άνωθεν, ή έξωθεν πιέσεων. Όσο ισχυρές κι αν είναι. Κι αυτό δεν το λέμε εικάζοντας, ή τυχαία. Το λέμε μετά λόγου γνώσεως.

Πολύ περισσότερο όταν απέναντί του ως πολιτική αγωγή, δεν έχει απλούς πολίτες, αλλά μια συγκροτημένη πολιτική δύναμη μαζί με μια πλειάδα προσωπικοτήτων από κάθε μονοπάτι της κοινωνικής ζωής στην Ελλάδα, μαζί με τους καλύτερους νομικούς γι’ αυτήν ακριβώς τη δουλειά. Πρόκειται για έναν κατάλογο που όλο και μεγαλώνει, καθώς όλο και περισσότεροι πείθονται όχι μόνο για την ανάγκη της μήνυσης, αλλά και για τις σοβαρές πιθανότητες επιτυχίας της.

Αν σ’ αυτόν τον κατάλογο των παραστατών της μήνυσης, προστεθεί κι ένας κατάλογος απλών πολιτών, τότε είναι σίγουρο ότι θα ισχύσει αυτό που είχε πει κάποτε ο καθηγητής κ. Κασιμάτης: Μπροστά σ’ ένα κατάλογο εκατοντάδων χιλιάδων υπογραφών από απλούς πολίτες κανείς Έλληνας δικαστής δεν θα βρεθεί να παραβλέψει μια καλά στοιχειοθετημένη μήνυση επί Εσχάτη Προδοσία.

Κι ας μην ξεχνάμε. Η άσκηση δίωξης επί Εσχάτη Προδοσία δεν είναι απλά η δικαίωση των εκατομμυρίων θυμάτων της μνημονιακής κατοχής, εκ των οποίων εκατοντάδες χιλιάδες πλήρωσαν και πληρώνουν με την ίδια τη ζωή τους, αλλά και η απαρχή για να πάρουμε τη χώρα μας πίσω. Είναι η απαρχή για να ακυρωθούν όλοι οι μνημονιακοί νόμοι, όλες οι δεσμεύσεις και οι διατάξεις υπέρ των δανειστών. Είναι η απαρχή για να ακυρωθούν όλες οι υπογραφές που έχουν τεθεί, ή θα τεθούν σε βάρος του ελληνικού λαού.

Και πρωτίστως. Είναι η απαρχή για να επιστρέψουν στους νόμιμους ιδιοκτήτες τους όλα τα περιουσιακά στοιχεία που εκποιήθηκαν υπό καθεστώς μνημονιακής κατοχής. Είτε με τη μορφή ιδιωτικοποίησης της δημόσιας και κρατικής περιουσίας, κινητής και ακίνητης, υλικής και άυλης. Είτε με τη μορφή πλειστηριασμών σε βάρος των πολιτών από τράπεζες, εφορία, επενδυτικά κεφάλαια και άλλους φορείς. Όλα μπορούμε τα πάρουμε πίσω. Δημόσια και ιδιωτική περιουσία.

πηγη: Dimitriskazakisblogspot.8/2/2018

Ο ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΟΡΟΥ «ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ»

Της Ελένης Γούλα

Ως «Μακεδονία» ορίζεται η ιστορική περιοχή της βαλκανικής χερσονήσου που εκτείνεται από το όρος Σκάρδος, βόρεια της πόλης των Σκοπίων, ως την κοιλάδα των Τεμπών νότια κι από την οροσειρά της Ροδόπης ανατολικά, ως τον ορεινό όγκο της Πίνδου δυτικά. Αυτά είναι τα κοινώς αποδεκτά όρια της νεώτερης γεωγραφικής Μακεδονίας που διαμορφώθηκαν τον 19^ο αιώνα κατά την περίοδο αποδυνάμωσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Παρότι η περιοχή αυτή δεν προσφέρεται από πλευράς γεωμορφολογίας κι ιστορίας ως  μια ενιαία γεωγραφική οντότητα, εντούτοις θεωρήθηκε «φυσική» γεωγραφική περιοχή, που εκτείνεται στην επικράτεια τριών γειτονικών κρατών: στην Ελλάδα, όπου ανήκει η μισή περίπου έκταση και κατοικεί ο μισός πληθυσμός της, στην πλειονότητά του εθνικά ομοιογενής, στα Σκόπια (ΠΓΔΜ) όπου ανήκει σχεδόν το 40% της έκτασης και κατοικείται κυρίως από Σλάβους κι Αλβανούς, και στη Βουλγαρία που ανήκει το 10% της έκτασης, στην περιοχή Μπλαγκόεβγκραντ. Πρόκειται για την πρώην Ανατολική Ρωμυλία την οποία προσάρτησε πραξικοπηματικά η Βουλγαρία το 1885 και το 1919 με την συνθήκη του Νεϊγύ ο ελληνικής προέλευσης πληθυσμός της υποχρεώθηκε σε ανταλλαγή με τους Βουλγάρους της Ελλάδας. 

Η ονομασία αυτή υιοθετήθηκε για την ευρύτερη αυτή περιοχή επειδή στα τέλη 19^ου και στις αρχές του 20^ου αι. η Ελλάδα, η Βουλγαρία και η Σερβία διεκδικούσαν εδάφη της τότε θνησιγενούς οθωμανικής αυτοκρατορίας προκαλώντας το διεθνώς γνωστό Μακεδονικό Ζήτημα. Όποιος βέβαια γνωρίζει στοιχειωδώς ιστορία  δεν μπορεί ν’ αμφισβητήσει ότι η ευρύτερη αυτή περιοχή, που κατοικείται τους τελευταίους αιώνες από λαούς διαφορετικών εθνοτήτων και θρησκεύματος, οφείλει την ονομασία της στην Μακεδονία της Ελλάδας, όπου κατά την αρχαιότητα είχε συσταθεί το ελληνικό βασίλειο της Μακεδονίας που άκμασε τον 4^ο αιώνα π.Χ. επί βασιλείας του Φιλίππου του Β και του γιου του Αλεξάνδρου Γ, γνωστός ως  Μέγας Αλέξανδρος. Δεν μπορεί επίσης ν’ αμφισβητήσει ότι μακεδονικό έθνος δεν υπάρχει, ούτε υπήρξε ποτέ στην ευρύτερη αυτή περιοχή, η οποία από τον 6^ο αι. μ.Χ. κατοικήθηκε από σλαβικά φύλα που εκχριστιανίστηκαν από το Βυζάντιο και άλλα είτε υποτάχτηκαν κι ενσωματώθηκαν σε αυτό είτε σύστησαν δικά τους κράτη.

Ωστόσο, τις τελευταίες δεκαετίες επιχειρείται να διαμορφωθεί όχι μόνο Μακεδονικό κράτος, αλλά και Μακεδονικό έθνος για να εξυπηρετηθούν τα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα των ισχυρών. Αυτό επιχειρείται να γίνει με το κρατίδιο των Σκοπίων, το οποίο οι «σύμμαχοι και εταίροι» μας επιθυμούν να ενταχτεί στο ΝΑΤΟ, αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να αναγνωριστεί διεθνώς και κυρίως από τα μέλη της συμμαχίας. Η Ελλάδα λοιπόν καλείται να δώσει τη συγκατάθεσή  στο προτεινόμενο όνομα «Νέα Μακεδονία».  Τι μπορεί όμως αυτό να σημαίνει για την Ελλάδα αλλά και για την ευρύτερη περιοχή ; 

Το κρατίδιο των Σκοπίων  καταλαμβάνει την περιοχή της πάλαι ποτέ ρωμαϊκής επαρχίας της Δαρδανίας, ενώ η ρωμαϊκή επαρχία της Μακεδονίας εκτεινόταν νοτιότερα. Η περιοχή αυτή επί Τίτο ονομάστηκε «Δημοκρατία της Μακεδονίας» κι αποτελούσε ένα από τα ομόσπονδα κράτη της Γιουγκοσλαβίας. Όταν η Γιουγκοσλαβία διαμελίστηκε, τη δεκαετία του 1990, από νατοϊκά στρατεύματα, προκειμένου να εξυπηρετηθούν τα οικονομικά και γεωστρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και της ΕΕ, το κρατίδιο των Σκοπίων ονομάστηκε Πρώην Γιouγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας (ΠΓΔΜ ή FYROM). Αυτή τουλάχιστον ήταν η επίσημη ονομασία που υιοθετήθηκε, την οποία αναγνώριζε και η Ελλάδα, αλλά ανεπισήμως τα ίδια τα Σκόπια, όπως και η πλειονότητα της Διεθνούς Κοινότητας, το αποκαλούσαν «Μακεδονία». 
Τα Σκόπια έχουν  ως  εθνική επέτειο την εξέγερση του Ίλιντεν του 1903 (όταν η περιοχή ήταν επί οθωμανικής ακόμη κυριαρχίας) θεωρώντας πως σηματοδοτεί την αρχή της σλαβομακεδονικής εθνογένεσης (η ίδια επέτειος γιορτάζεται και από τους Βουλγάρους όχι όμως ως εθνική).Η εξέγερση αυτή υποστηρίζεται ότι  διοργανώθηκε από δύο αλληλομισούμενες Μακεδονικές Επαναστατικές Οργανώσεις (ΜΕΟ), εκ των οποίων η μία επιζητούσε τη δημιουργία αυτόνομου μακεδονικού κράτους και η άλλη την προσάρτηση της Μακεδονίας στη Βουλγαρία. Τελικά επικράτησε η ηγεσία της δεύτερης οργάνωσης, ενώ οι αυτονομιστές εκδιώχθηκαν και η εξέγερση καταστάλθηκε βίαια από την Οθωμανική αυτοκρατορία. 

Όμως με αφορμή την αιματηρή καταστολή του Ίλιντεν, Ρώσοι και Αυστριακοί έσυραν τον σουλτάνο στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και του επιβλήθηκαν μεταρρυθμίσεις.  Όλες οι μεταρρυθμίσεις που αφορούσαν τους βαλκανικούς λαούς έμειναν στο «θα», αλλά οι Μεγάλες Δυνάμεις της εποχής πέτυχαν να κερδίσουν την αστυνόμευση της περιοχής. Ένας Ιταλός οργάνωσε τη χωροφυλακή και δημιουργήθηκαν πέντε «πολυδύναμα» αστυνομικά κέντρα. Της Δράμας με Άγγλο διοικητή, των Σερρών με Γάλλο, του Μοναστηρίου με Ιταλό, των Σκοπίων με Αυστριακό και της Θεσσαλονίκης με Ρώσο! Από τις «μακεδονικές διοικητικές ρυθμίσεις» εξαιρέθηκε  ένα τεράστιο κομμάτι από το Κοσσυφοπέδιο, που δεν υπήρχε κανένας λόγος να λέγεται Μακεδονία, αλλά μπήκε στο κόλπο, ώστε, μέσω αυτού,  να μπορέσει κάποια στιγμή να έχει λόγο επέκτασης στο Αιγαίο και η Αυστροουγγαρία. Δυο χρόνια αργότερα, δεν άλλαξε τίποτα υπέρ των βαλκάνιων λαών, αλλά η χωροφυλακή ελεγχόταν από εκπροσώπους των μεγάλων δυνάμεων κι είχε  ανάψει για τα καλά ο Μακεδονικός Αγώνας.  Υποστηρίζεται, επίσης,  πως οι απόγονοι των εκδιωχθέντων αυτονομιστών που κατέφυγαν στην Αμερική και την Αυστραλία χρηματοδότησαν το σημερινό κρατίδιο των Σκοπίων.

Ο Τίτο θέλοντας να δημιουργήσει στο υπογάστριο της σοβιετικής ΕΣΣΔ (πρώην Ρωσίας) ένα ανάχωμα στην επέκταση των καπιταλιστικών χωρών της Δύσης – στη σφαίρα επιρροής των οποίων ανήκε και η Ελλάδα- χρειαζόταν το όνομα «Μακεδονία» για να δημιουργήσει ένα κομμουνιστικό κράτος που θα έφτανε ως το Αιγαίο. Το σχέδιο αυτό είχε και τη συναίνεση μέρους τουλάχιστον της ηγεσίας του τότε ΚΚΕ.  Οι σημερινοί διοργανωτές του παιχνιδιού, δηλαδή οι γεννήτορες του κρατιδίου των Σκοπίων, χρειάζονται το όνομα για να δημιουργηθεί ένα δικό τους προτεκτοράτο στο υπογάστριο της Ρωσίας, αφενός για να ανακόψουν την επέκτασή της προς το Αιγαίο και την επιρροή της στην περιοχή των Βαλκανίων, κι αφετέρου για να διασφαλίσουν την ασφαλή διέλευση των ενεργειακών αγωγών και των στρατευμάτων τους.

Η δημιουργία ενός τέτοιου κρατιδίου όμως προϋποθέτει οι λαοί που κατοικούν την περιοχή να απολέσουν τις εθνικές τους ταυτότητες και να υιοθετήσουν μια νέα συλλογική ταυτότητα. Πρέπει λοιπόν να δημιουργηθεί ένα νέο ιστορικό κι εθνικό «Μακεδονικό» αφήγημα που απευθυνόμενο στο συλλογικό ασυνείδητο των κατοίκων θα συμβάλλει στη διαμόρφωση νέων συνειδήσεων.

Το νέο «μακεδονικό» αφήγημα των Σκοπίων, του υβριδικού αυτού προτεκτοράτου των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, όπως διαμορφώνεται μέσα από το πρόγραμμα «Σκόπια 2014»,  στόχο έχει να σφυρηλατήσει και να παγιώσει την «μακεδονική» εθνική ταυτότητα του πολυφυλετικού κρατιδίου. Για το λόγο αυτό δεν μετατρέπουν μόνο σε Σλάβους τον Κύριλλο και Μεθόδιο, ή τους ιθύνοντες της εξέγερσης του Ίλιντεν σε Σκοπιανούς, αλλά καθιστούν και την Κλεοπάτρα σύγχρονη του Μεγάλου Αλεξάνδρου (!), βρίσκουν «Μακεδόνες» απογόνους του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο Πακιστάν και τους υποδέχονται με  τιμές στα Σκόπια. Στο προπαγανδιστικό αυτό πρόγραμμα κύριο ρόλο παίζει η μνημειακή αρχιτεκτονική με την οποία επιχειρούν να επιβάλλουν το νέο τους εθνικό αφήγημα. Έτσι βαφτίζουν «μακεδονικό στυλ» το μπαρόκ και το ανάγουν στον 4^ο αι. π.Χ. για να δικαιολογήσουν την χολυγουντιανής έμπνευσης γκροτέσκο  τέχνη που προωθούν. Και μετά από κάποιες δεκαετίες προπαγάνδας οι κάτοικοι δηλώνουν με περηφάνια ότι είναι «Μακεδόνες» έχοντας οικειοποιηθεί παράταιρα πολιτισμικά σύμβολα διαφόρων λαών κι έχοντας παράλληλα απολέσει τη δική τους πολιτισμική κι εθνική ταυτότητα.

Τα προγράμματα βέβαια αυτά είναι λογικό να προκαλέσουν την αντίδραση άλλων εθνοτήτων. Έτσι βλέπουμε ότι μετά την υιοθέτηση της αλβανικής και της σλαβικής ως επίσημες γλώσσες του κρατιδίου, οι Αλβανοί επιδίδονται σε καταστροφές μνημείων, και κυρίως αυτών που παραπέμπουν στο αφήγημα της Μακεδονίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Το παιχνίδι που παίζεται τώρα με την ελληνική Μακεδονία θα μπορούσε σε συμβολικό επίπεδο να παραλληλιστεί με την περίπτωση του Κοσσόβου. Το Κοσσυφοπέδιο είναι η περιοχή που αποτελεί το σήμα κατατεθέν της συλλογικής κι εθνικής ταυτότητας των Σέρβων από τον 14^ο αι. Η μάχη του Κοσσυφοπεδίου (1389) εναντίον των επεκτεινόμενων τότε Οθωμανών καθιερώθηκε από τον 19^ο αιώνα ως εθνική εορτή των Σέρβων. Ωστόσο, τώρα η περιοχή αυτή θεωρείται αλβανική  κι οι Σέρβοι ξεριζώθηκαν βίαια μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, χάνοντας όχι μόνο την πατρίδα τους αλλά και το συμβολικό ορόσημο της συλλογικής τους συνείδησης.

Η περίπτωση της Μακεδονίας αποτελεί ένα κραυγαλέο παράδειγμα  κατάχρησης της Δημόσιας Ιστορίας στο βωμό των πολιτικών και γεωστρατηγικών επιδιώξεων των Αγορών και της Παγκοσμιοποίησης. Τα ιστορικά δεδομένα, οι ιστορικές πηγές, τα αρχαιολογικά ευρήματα, δεν έχουν καμία σημασία αυτά καθ’ αυτά. Μπαίνουν στο μπλέντερ, κόβονται ράβονται, απλοποιούνται, παραποιούνται για να σχηματίσουν νέες ιστορικές αφηγήσεις, νέους μύθους, νέα εθνικά αφηγήματα προπαγάνδας που στόχο θα έχουν να διαμορφώσουν νέες συλλογικές κι εθνικές συνειδήσεις, ώστε να εξυπηρετηθούν τα πολιτικά, γεωστρατηγικά κι οικονομικά συμφέροντα της Νέα Τάξης.

Σε αυτό το πλαίσιο γίνεται κατανοητή η επιλογή του όρου «Νέα Μακεδονία» ως εθνικό προσδιοριστικό του υβριδικού κρατιδίου των Σκοπίων που προέκυψε μετά τον διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας από τις νατοϊκές δυνάμεις, τις ΗΠΑ, και την ΕΕ.

Το ουσιαστικό ερώτημα είναι γιατί ζητάν την αναγνώριση του ονόματος από την Ελλάδα;  Δεν τους αρκεί που, με την προπαγάνδα και την παραχάραξη της ιστορίας που  τόσα χρόνια έχει γίνει, όλος ο κόσμος τους αποκαλεί "Μακεδονία" (ασχέτως του επιθετικού προσδιορισμού); Αν τα Σκόπια μετονομάζονταν σε “USA slaboalbanian pseudomakedonian”,(που ανταποκρίνεται και περισσότερο στα πραγματικά δεδομένα), θα το αναγνωρίζαμε ;

Με το να δίνουμε τη συγκατάθεσή μας  στο όνομα Μακεδονία που διεκδικούν τα Σκόπια αναγνωρίζουμε ότι τους παραδίδουμε και το συμβολικό νόημα του ονόματος που έχει διεθνώς καταχωρηθεί ως σήμα κατατεθέν. Κι αυτό είναι ο οικουμενισμός της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Παράλληλα, επισημοποιούμε την προπαγάνδα τους και τα αλυτρωτικά τους σχέδια για μια Μακεδονία που θα φτάνει ως το Αιγαίο, αλλά δεν θα έχει τίποτα να κάνει με την Ελλάδα. Επίσης, δίνουμε τη συγκατάθεσή μας για την παραχάραξη της ιστορίας όλης της ευρύτερης περιοχής. Δίνουμε τη συγκατάθεσή μας για την αλλοίωση συλλογικών κι εθνικών συνειδήσεων των λαών που κατοικούν στην περιοχή αυτή, μεταξύ των οποίων και των Ελλήνων της Μακεδονίας. Και μάλιστα παραδίδουμε αυτό το όνομα με τις ευχές μας σε ένα κρατίδιο που είναι αποτέλεσμα διάσπασης κυρίαρχου κράτους, σε ένα υβριδικό προτεκτοράτο της παγκοσμιοποίησης που αναζωπυρώνει και προωθεί αλυτρωτικά οράματα.

Στην ουσία το όνομα αποτελεί τον δούρειο ίππο για να προωθηθούν τα γεωστρατηγικά και οικονομικά σχέδια των ΗΠΑ, ΕΕ και ΝΑΤΟ, των σύγχρονων Μεγάλων Δυνάμεων, στην περιοχή. Γι’ αυτό το λόγο  ενέχει σημαντικούς κινδύνους  για τη μελλοντική διατήρηση της εδαφικής μας ακεραιότητας. Τα σχέδια των σύγχρονων ιμπεριαλιστικών δυνάμεων προβλέπουν διεθνοποίηση της περιοχής, όπερ προϋποθέτει εδαφικό διαμελισμό  της Ελλάδας. Με την αποδοχή εκ μέρους της Ελλάδας της χρήσης του όρου «Μακεδονία» ως εθνικό προσδιορισμό των Σκοπίων ανοίγει ο δρόμος για τη διεθνοποίηση της γεωγραφικής περιοχής της Μακεδονίας και τον εδαφικό διαμελισμό της χώρας μας. Αυτό σχεδιάζεται και για τη Θράκη (τη γέφυρα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας όπως είπε ο Ερντογάν) και για το Αιγαίο (τη θάλασσα ειρήνης και διαλόγου, όπως είπε ο Τσίπρας).

Στην ελληνική κυβέρνηση, λοιπόν, δεν μπορεί να καταλογιστεί άγνοια, αφέλεια, επιπολαιότητα. Μόνο δοσίλογη και προδοτική είναι μια κυβέρνηση που αυθαίρετα παραχωρεί το όνομα «Μακεδονία» σε ένα υβριδικό προτεκτοράτο της παγκοσμιοποίησης προκειμένου τα Σκόπια να μπουν στο ΝΑΤΟ. Βέβαια, η απόφασή της στην αναγνώριση της ονοματοδοσίας «Μακεδονία» αποτελεί την κατάληξη της ενδοτικής στάσης προηγούμενων κυβερνήσεων κι άλλων κομμάτων. Η ελληνική πολιτική ελίτ της μεταπολίτευσης συμβιβάστηκε κι υποτάχτηκε στις επιταγές των οικονομικών πατρόνων της Ελλάδας. Επί Τίτο η ελληνική κυβέρνηση του Κ. Καραμανλή (του εθνάρχη) αναγνώρισε χωρίς πολύ δράμα μια δημοκρατία της Μακεδονίας, υπογράφοντας τη συμφωνία περί αμοιβαίων δικαστικών σχέσεων (18/6/1959). Το 1992 η Ελλάδα, με υπουργό εξωτερικών τον Α. Σαμαρά, αναγνώρισε την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας να γίνει δεκτό στον ΟΗΕ το κρατίδιο των Σκοπίων, που τον προηγούμενο χρόνο είχε αποσχιστεί από τη Γιουγκοσλαβία, με την ονομασία  ΠΓΔΜ/ FYROM  και χωρίς σημαία.

Μια έντιμη, πατριωτική κυβέρνηση ενός κυρίαρχου κι ανεξάρτητου κράτους που προασπίζει την ασφάλεια και τα συμφέροντα του λαού της δεν θα αποδεχόταν ιμπεριαλιστικές δυνάμεις της παγκοσμιοποίησης να επεμβαίνουν και να διαμελίζουν ενιαία, κυρίαρχα κράτη, δημιουργώντας κράτη-μαριονέτες των δικών τους συμφερόντων. Δεν θα αναγνώριζε ποτέ  στα βόρεια σύνορά του ένα ψευδοκράτος που, εξυπηρετώντας τα ιμπρεριαλιστικά σχέδια των γεννητόρων του, λειτουργεί ως αναμοχλευτής αλυτρωτικών οραμάτων θέτοντας σε κίνδυνο την ασφάλεια της ευρύτερης περιοχής.

Όμως, το δοσίλογο πολιτικό σύστημα της μνημονιακά κατεχόμενης Ελλάδας   έχει συναινέσει στην παράδοση της εθνικής κυριαρχίας της Ελλάδας, όπως επιβάλει η ΕΕ και οι Αγορές. Έχει, κατ’ επιταγήν των Θεσμών, ρευστοποιήσει υποδομές, δημόσια και ιδιωτική περιουσία. Έχει εξαθλιώσει και οδηγήσει στη γενοκτονία τον ελληνικό λαό.. Αυτό το πολιτικό σύστημα τώρα είναι έτοιμο να θέσει επί χάρτου και τον εδαφικό διαμελισμό της χώρας μας.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ πειθήνια εφαρμόζει τις εντολές των ΗΠΑ, της ΕΕ, των Θεσμών. Κι εφόσον τώρα απαιτείται να δοθεί η έγκριση του ονόματος για να μπουν τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ και το υβριδικό κρατίδιο  να λειτουργήσει ως μόνιμη βάση του νατοϊκού στρατού, πρέπει χωρίς ολιγωρία να δοθεί. Και με ονομασία που συμβολίζει την έναρξη μιας νέας εποχής. Τον οικουμενισμό της παγκοσμιοποίησης και των Αγορών!

Κι αυτά πρέπει να περάσουν αποπροσανατολίζοντας το λαό από το ουσιαστικό διακύβευμα.
Εν μέσω του θορύβου που προκάλεσε η συζήτηση για το Σκοπιανό πέρασαν τα μέτρα του 4^ου πολυνομοσχεδίου! Παράλληλα, η προπαγάνδα των μέσων μαζικής ενημέρωσης προσπαθώντας να αποπροσανατολίσει την Κοινή Γνώμη εστιάζει τη συζήτηση στο ποιο επίθετο θα ήταν καταλληλότερο να δοθεί, ή ποιου "ιδιοκτησία" είναι η Μακεδονία, κι όχι στο ότι ένα προτεκτοράτο της παγκοσμιοποίησης καπηλεύεται μια ονομασία κι επί αυτής επιχειρεί να διαμορφώσει μια τεχνητή «εθνική» συνείδηση για να λειτουργήσει ως αποσταθεροποιητικός παράγοντας στην ευρύτερη περιοχή. Προσπαθούν να καλλιεργήσουν ένα εθνικιστικό κλίμα που όχι μόνο θα ανάψει τα αίματα μεταξύ των βαλκάνιων λαών, αλλά θα διχάσει και τον ελληνικό λαό.

Πατριδοκάπηλοι «εθνικοπατέρες» του συστήματος, που θρέφονται από αυτό και το συντηρούν, επιθυμώντας να δρέψουν δάφνες πατριωτισμού για να τις εξαργυρώσουν εκλογικά, υποκριτικά προβάλλουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας αποσκοπώντας στον αποπροσανατολισμό της Κοινής Γνώμης. Ακόμα κι η συγκυβέρνηση των ΑΝΕΛ αντιτίθεται στο επίθετο του ονόματος! Κάποιοι από αυτούς (Καρατζαφέρης, Λεβέντης, Φράγκος κ.α.) καλούν τον λαό σε συλλαλητήριο την Κυριακή 21 Γενάρη, όμως καμία νύξη για το ουσιαστικό διακύβευμα.  Την ίδια στιγμή άλλοι εκπρόσωποι του συστήματος (Μπουτάρης) σπεύδουν να χαρακτηρίσουν το συλλαλητήριο «κατάπτυστο», ενώ παράλληλα οργανώσεις του Σόρος ετοιμάζουν αντισυγκεντρώσεις για να περάσουν διχαστικά τα μηνύματα του διεθνισμού. Στόχος να μηδενιστεί και να περιθωριοποιηθεί κάθε γνήσια πατριωτική φωνή!

Ωστόσο, άσχετα από τις μύχιες προθέσεις των συστημικών διοργανωτών του συλλαλητηρίου και των συστημικών επικριτών του, το κάλεσμα βρήκε ευρεία λαϊκή απήχηση κι  αναμένονται μεγάλες κινητοποιήσεις πολιτών τόσο στην Ελλάδα όσο και στο Εξωτερικό. Απ’ την άλλη, δεν είναι λίγοι οι πολίτες  που αναρωτιούνται «τι μου ετοιμάζουν πάλι στην πλάτη μου;» προτιμώντας τη σιωπή και την αποχή. Το λαϊκό αισθητήριο αναμένει την επόμενη εθνική προδοσία είτε παραμένοντας σιωπηρό, είτε αντιδρώντας αντανακλαστικά.

Η ευρεία λαϊκή κινητοποίηση  αντικατοπτρίζει τη σωρευμένη  οργή και δυσαρέσκεια για την εξαθλίωσή του ελληνικού λαού, για την εξαπάτησή του, για την εθνική του ταπείνωση. Αυτή την οργή το σύστημα επιθυμεί να ποδηγετήσει  χρησιμοποιώντας κάθε μέσο επικοινωνιακής προπαγάνδας με στόχο τον αποπροσανατολισμό της Κοινής Γνώμης  σε επουσιώδεις ατραπούς και το διχασμό του ελληνικού λαού.  Αναμοχλεύονται ένστικτα και καλλιεργούνται ιδεοληψίες αλλά  κουβέντα καμία για το ουσιαστικό διακύβευμα: την Κατοχή της Ελλάδας μέσω του χρέους! Την διέλευση του αγωγού ΤΑΡ από την Βόρεια Ελλάδα που προμηνύει τον διαμελισμό των εδαφών της χώρας μας. Την μετατροπή της Ελλάδας σε στρατιωτική βάση για την εξυπηρέτηση των γεωπολιτικών συμφερόντων των Ισραηλινών, των Αμερικανών, της ΕΕ, του ΝΑΤΟ.

 Στην παρούσα φάση τα εθνικά μας ζητήματα σε όλα τα μέτωπα, Μακεδονία, Θράκη, Αιγαίο, «τακτοποιούνται» και μάλιστα με διαδικασίες fast track, από κυβερνήσεις-συνεργάτες των δυνάμεων κατοχής, οι οποίες παραδίνουν τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και συναινούν, επί της ουσίας, στην κατάργηση της ίδιας της κρατικής μας υπόστασης.

Ο Αγώνας για την προάσπιση της Ελλάδας δεν περιορίζεται στη Μακεδονία κι ούτε εξαντλείται σε ένα συλλαλητήριο. Είναι αγώνας διαρκής και καθημερινός ενάντια στο καθεστώς κατοχής που έχει επιβληθεί στη χώρα μας και τους δοσίλογους που το υπηρετούν. Είναι αγώνας για μια ενιαία, αδιαίρετη, ελεύθερη και δημοκρατική Ελλάδα! Για μια χώρα κυρίαρχη και ανεξάρτητη που δεν θα θυσιάζεται στις επιταγές και τα συμφέροντα της ΕΕ, των Θεσμών, του ΝΑΤΟ, της Παγκοσμιοποίησης.

Πρέπει ΤΩΡΑ, ο λαός να παραμείνει ενωμένος και να πάρει την κατάσταση στα χέρια του!

(Η Ελένη Γούλα είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του Ε.ΠΑ.Μ.)

21 Ιανουαρίου 2018