TΟ ΥΠΑΡΧΟΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Το οικονομικό σύστημα που επικρατεί, είναι ο δανεισμός των χωρών με τόκο, από κεντρικές τράπεζες που ανήκουν σε ιδιώτες. Αυτοί οι ιδιώτες ελέγχουν όλες τις κεντρικές τράπεζες των χωρών εκτός από ελάχιστες εξαιρέσεις όπως τη Κούβα, το Ιράν και τη Βόρεια Κορέα κ.α. 

Κάθε χώρα όταν θέλει να εκδώσει το δικό της χρήμα, οφείλει αυτό το χρήμα να το τυπώσει από την κεντρική της τράπεζα και να πληρώσει τόκο στους ιδιώτες που ελέγχουν τη κεντρική τράπεζα. 

Στην περίπτωση της Ευρωπαικής Ένωσης το χρήμα εκδίδεται από την Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα που και αυτή ανήκει σε ιδιώτες και όλα τα κράτη μέλη που βρίσκονται στη ζώνη του ευρώ υποχρεούνται να πληρώνουν τόκο σε αυτήν κάθε φορά που λαμβάνουν χρήματα.

 Επίσης σε αυτή τη περίπτωση, η χώρα κράτος μέλος έχασε το δικαιώμα που είχε όταν είχε εθνικό νόμισμα, που είναι να τυπώνει χρήμα κατα τη δική της βούληση και να υποτιμά το νόμισμα αυτό. 

Αυτό το καθεστώς έδωσε τη δυνατότητα στους διεθνείς τραπεζίτες να συσσωρεύσουν στα χέρια τους τον παγκόσμιο πλούτο, βάζοντας τόκο σε κάτι που δεν είχαν ποτέ.

 Με απίστευτες δολοπλοκίες και με τη βοήθεια διεφθαρμένων πολιτικών στην ιστορία της κάθε χώρας κατάφεραν να αποκτήσουν αυτό το δικαίωμα και να εκδίδουν αυτοί το χρήμα της κάθε χώρας και να βάζουν τόκο. 

Μέσω της κεντρικής τράπεζας έλεγξαν όλη τη ζωή της κάθε χώρας, αφού ελέγχουν την έκδοση του χρήματος. Με αυτή την τεράστια οικονομική ισχύ που απέκτησαν από το τίποτα προώθησαν σε κάθε τομέα της χώρας (πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό, και πολιτιστικό τομέα, καθώς και στη Δημόσια Διοίκηση και Ημικρατικούς οργανισμούς) άτομα που υποτάχθηκαν στις δικές τους επιθυμίες και ξεχώριζαν από τη μάζα, για να επιβάλλουν τις δικές τους αποφάσεις.

 Έδωσαν χρήματα σε όλα αυτά τα άτομα ή/και την ισχύ ή/και τους διόρισαν σε θέσεις κλειδιά. Αυτά τα άτομα αποτελούν τους φρουρούς και τους θεματοφύλακες αυτού του απεχθούς οικονομικού συστήματος. 

Στόχος τους ήταν από την αρχή, η κατάργηση των εθνικών κρατών, το πέρασμα της πολιτικής εξουσίας στα χέρια τους μέσα από μια παγκόσμια διακυβέρνηση.

 Με διάφορες ενέργειες βύθισαν τα κράτη και τους πολίτες στα χρέη για να μπορούν να τους ελέγχουν, να τους οδηγήσουν στην απόλυτη φτώχεια, να τους αφαιρέσουν την ατομική ιδιοκτησία και να εγκαθιδρύσουν τη παγκόσμια δικτατορία τους, τη Νέα Τάξη Πραγμάτων. 

Επιδιώκουν όλοι οι άνθρωποι της γης και οι επόμενες γενιές να είναι οι σκλάβοι τους. Αυτή είναι η παγκοσμιοποίηση που κυρήττουν, η προσπάθεια εξουσίας όλης της ανθρωπότητας κάτω από μια κεντρική αρχή. 

Το οικονομικό σύστημα έχει δημιουργηθεί και στηρίζεται σε λειτουργίες που στοχεύουν να σκλαβώσουν τον άνθρωπο και να του αφαίρεσουν όλα εκείνα που τον κάνουνε άνθρωπο.

 Από τη πρώτη στιγμή της γέννησης του, ο άνθρωπος είναι αντιμέτωπος με ένα εδραιωμένο σύστημα που μάχεται εναντίον των θεμελιωδών του δικαιωμάτων.

 Οι διεθνείς τραπεζίτες δημιούργησαν ένα σύστημα που έρχεται σε αντίθεση με το Είναι του ανθρώωπου, καταργεί τη λογική και προωθεί το παράλογο. 

Το Είναι του ανθρώπου από την αρχή της ζωής του είναι σε διαρκή πάλη με το σύστημα. Γαλουχήται σε ένα αφύσικο περιβάλλον και ναρκοθετείται η αρμονική του εξέλιξη και ισορροπία Το οικονομικό σύστημα απαιτεί την υποταγή του ανθρώπου, θεωρεί τον άνθρωπο σκλάβο και ζόμπι και καθορίζει κάθε λειτουργία που τον επηρεάζει. 

Οι άνθρωποι είναι απλά οι αναλώσιμες δυνάμεις του συστήματος και υπάρχουν για να υπηρετούν το σύστημα και όχι τη φυσική τους αποστολή που τους δόθηκε από τον Δημιουργό. 

Αυτό το οικονομικό σύστημα που ελέγχει τη ζωή μας από τη στιγμή που γεννιόμαστε, μας αφαίρεσε το φυσικό μας δικαίωμα να είμαστε ελεύθεροι, διαφορετικοί και ανεξάρτητοι Είμαστε σκλάβοι από τη στιγμή που γεννιόμαστε. 

Η μόνη επιλογή που μας άφησε, σε αυτή τη σύντομη πορεία της ζωής μας, για να μπορέσουμε να έχουμε μια θέση στον Ήλιο όσο ζούμε, είναι να σαπίσουμε τη ψυχή μας. 

Οι εχθροί μας δεν είναι οι μισθοφόροι του συστήματος, που βρίσκονται σε όλες τις θέσεις κλειδιά για να εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητα του σύστηματος, να μπλοκάρουν και να αναχαιτίζουν όλες τις υγιείς φυσιογνωμίες που παλεύουν για την αλλαγή. 

Ο εχθρός μας είναι το οικονομικό σύστημα των ελάχιστων ιδιωτών, που βρίσκεται πίσω από αυτούς. Η αφύπνιση είναι η λύτρωση μας. Δεν πρέπει να προσπαθούμε να ανατρέψουμε μια κατάσταση με το να είμαστε σε άγνοια. Οφείλουμε να το κάνουμε όταν θα έχουμε ενημερωθεί για όλη αυτή την τεράστια πλεκτάνη που έχει στηθεί εναντίον μας. Και όταν το έχουμε κάνει αυτό και βοηθήσουμε και τους συνανθρώπους μας να το πράξουν, τότε θα είμαστε έτοιμοι για τη μεγάλη ανατροπή , γιατί τότε οι αφυπνισμένοι θα είναι η πλειοψηφία και θα ξέρουν ποιος είναι ο εχθρός. Τότε θα είμαστε η εν γνώση και όχι εν αγανάκτηση πελιοψηφία και θα πετύχουμε το στόχο μας. 

Μην αναλώνεστε να αφυπνίζετε μεγαλύτερες ηλικίες. Αυτές στη συντριπτική τους πλειοψηφία έχουν εκπαιδευτεί εδώ και χρόνια από αυτό το σύστημα και δεν μπορούν πλέον να αντιληφθούν την πραγματικότητα.
 Η αλλαγή θα έρθει κατά συντριπτική πλειοψηφία από τους νέους ανθρώπους ηλικίας από 18 εώς 45 χρονών. Τότε θα εκλέξουμε τους δικούς μας εκπροσώπους, που θα έχουν βγεί από τα σπλάχνα μας Θα πάρουμε στα χέρια μας την εξουσία, θα κρατικοποιήσουμε τις κεντρικές τράπεζες και θα αποδώσουμε δικαιοσύνη στους διεθνείς τραπεζίτες και στους μισθοφόρους τους, που ξεπουλήθηκαν σε κείνους για μια καλύτερη διαβίωση. 

ΕΜΕΙΣ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ

Πηγή: http://www.awakengr.com/

thecuriosityofcat

Δ.Καζάκης - ΡΑΔΙΟ ΓΑΜΜΑ 94 FM (28 Ιουνίου 2013)

Oι αποταμιεύσεις σας δεν είναι καταθέσεις, είναι επενδύσεις !!

Οι αποταμιευτές και οι καταθέτες θα χάσουν σταδιακά την ασφάλειά τους και θα μετατραπούν σε επενδυτές. Θα φέρουν οι ίδιοι την ευθύνη των επιλογών τους και θα γνωρίζουν ότι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να χάσουν χρήματα από λανθασμένες τοποθετήσεις

Σε μεγαλοκαταθέτες, επενδυτές και ομολογιούχους ο «λογαριασμός» της διάσωσης τραπεζών. Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να συγκεντρώσουν κεφάλαια μέσω εισφορών σε τράπεζες για να αποτραπεί η εμπλοκή φορολογουμένων.

Οι επενδυτές και οι μεγαλοκαταθέτες θα επωμιστούν το κόστος των μελλοντικών τραπεζικών καταρρεύσεων, όπως αποφάσισε χθες η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ζητά από τα κράτη να στήσουν μηχανισμό εκκαθάρισης ο οποίος θα συγκεντρώσει εντός 10ετίας κεφάλαια που θα αντιστοιχούν στο 0,8% των ασφαλισμένων καταθέσεων.

Μετά από επτά ώρες συνεδρίασης, οι υπουργοί οικονομικών των 27 χωρών της ΕΕ κατέληξαν σε πρόγραμμα δράσης για το κλείσιμο ή την διάσωση προβληματικών τραπεζών. Το σχέδιο ορίζει ότι οι μέτοχοι, οι ομολογιούχοι και οι καταθέτες με ποσά άνω των 100.00 ευρώ θα πρέπει να επωμίζονται το κόστος της διάσωσης τραπεζών.

«Για πρώτη φορά, συμφωνήσαμε σε ένα σημαντικό bail-in για να προστατευθούν οι φορολογούμενοι», δήλωσε ο ολλανδός υπουργός Οικονομικών, Γερούν Ντάισελμπλουμ, αναφερόμενος στη διαδικασία κατά την οποία οι μέτοχοι και ομολογιούχοι θα είναι οι πρώτοι που θα επωμίζονται το κόστος αναδιάρθρωσης.

Οι νέοι κανόνες «μπορούν να επηρεάσουν τους γερμανούς καταθέτες όπως και οποιονδήποτε επενδυτή ανά τον κόσμο», δήλωσε μετά το πέρας της συνεδρίασης ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί άφησε να εννοηθεί ότι οι υπουργοί συμφώνησαν επίσης με το αίτημα της Γαλλίας ο μηχανισμός διάσωσης της ευρωζώνης, ο ESM, να μπορεί να χρησιμοποιείται ώστε να βοηθηθούν οι τράπεζες της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν πρόβλημα.

Στο πλαίσιο των νέων κανονισμών, που θα τεθούν σε εφαρμογή μέχρι το 2018, οι χώρες θα είναι υποχρεωμένες να κατανέμουν απώλειες που θα ισοδυναμούν έως και στο 8% του παθητικού των τραπεζών στους ιδιώτες.

Σε ότι αφορά το ποιος θα έχει τον τελικό «λόγο» για το κλείσιμο ή την αναδιάρθρωση των τραπεζών, η Κομισιόν αναμένεται να αποκαλύψει την επόμενη εβδομάδα την πρότασή της για έναν νέο φορέα που θα έχει τον ρόλο του «εκτελεστή», σύμφωνα με αξιωματούχους που επικαλείται το Reuters.

Σε τι κατέληξαν χθες

Οι υπουργοί Οικονομικών, συμφώνησαν τελικά για τους όρους άμεσης ανακεφαλαιοποίησης και διάσωσης των τραπεζών από το ESM. Στην απόφαση μάλιστα διατηρείται η συμφωνία της προηγούμενης Παρασκευής για την δυνατότητα αναδρομικότητας στην άμεση ανακεφαλαιοποίηση για κράτη όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία: όταν τεθεί σε ισχύ η οδηγία να μπορεί να αποφασιστεί κατά περίπτωση η χρήση του μέτρου που θα προσέφερε κάποια ελάφρυνση του χρέους στην Ελλάδα.

Ωστόσο, στα ψιλά γράμματα της συμφωνίας που χθες επιτεύχθηκε, σύμφωνα με κοινοτικούς κύκλους, υπάρχει ένα παράθυρο:Αυτό της μη διασφάλισης ακόμη και των καταθετών που θεωρούνται ως διασφαλισμένοι,δηλαδή όσων έχουν ποσό κάτω των 100.000 ευρώ.

Οι υπουργοί Οικονομικών προσυπέγραψαν με την απόφασή τους το «κούρεμα» των καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ. 

Δεν θα διασφαλίζονται σε περίπτωση ενεργοποίησης του μηχανισμού διάσωσης των τραπεζών σε ένα κράτος μέσω του ESM. «Η διάσπαση μεγάλων καταθέσεων σε πολλές διαφορετικές τράπεζες με ότι αυτό σημαίνει και για τις καταθέτες αλλά και για το τραπεζικό σύστημα θα είναι βασική επιλογή όταν τεθεί σε ισχύ η συμφωνία» αναφέρει τραπεζικός παράγοντας που κλήθηκε να σχολιάσει το θέμα.

Ωστόσο, η αγορά περιμένει να διαβάσει τα τελικά κείμενα της οδηγίας που επαναδιαμορφώνονται μετά την σημερινή συμφωνία. Το σημείο των μη διασφαλισμένων καταθετών φέρεται να αποτέλεσε το βασικό αντικείμενο των «τριβών» μεταξύ των υπουργών Οικονομικών και γι αυτό τα κράτη συμφώνησαν να κρατήσουν ένα επίπεδο ευελιξίας και εξαιρέσεων που θα εφαρμόσουν κατά την ενσωμάτωση της οδηγίας.

Βάσει της απόφασης που ελήφθη σήμερα, απαγορεύεται μεν να «κουρευτούν» άμεσα οι καταθέσεις αλλά, όπως εξηγούν κοινοτικές πηγές, υπάρχει όπως πλέον ένα «παράθυρο»: αν εκλείψουν όλες οι άλλες επιλογές (μέτοχοι, ομόλογα, μη διασφαλισμένες καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ) και προκειμένου να αποφευχθεί η επιβάρυνση του δημοσίου και των φορολογουμένων, να αντληθούν χρήματα και από τα αντίστοιχα ΤΕΚΕ των κρατών – μελών

Αναλυτικότερα στο δημοσίευμα του capital.gr

Νέοι καιροί, νέα ήθη

Όπως σημειώνει το «Βήμα», το επιτόκιο δεν θα αποτελεί το μόνο κριτήριο. Οι καταθέτες θα πρέπει να ελέγχουν προηγουμένως την υγεία των πιστωτικών ιδρυμάτων, την ποιότητα των χαρτοφυλακίων τους και βεβαίως τη διαχειριστική ικανότητα των διοικήσεών τους.

Υψηλό επιτόκιο θα παραπέμπει πιθανώς και σε υψηλό κίνδυνο, όπως και οι τοποθετήσεις σε μια χώρα με αδιαφανή οικονομικά στοιχεία θα θεωρούνται παρακινδυνευμένες. 

Χώρες με προβληματικό πιστωτικό τομέα θα απειλούνται ανά πάσα στιγμή. Πράγμα που σημαίνει ότι το χρήμα θα αρχίσει να συσσωρεύεται στις ασφαλέστερες χώρες και στα υγιέστερα πιστωτικά ιδρύματα.

Αυτή η νέα συνθήκη βεβαίως θα μεταφέρει πίεση συνολικά στον τραπεζικό τομέα. Είναι κοινή πεποίθηση ότι στη νέα εποχή ο τραπεζικός τομέας θα συρρικνωθεί και ο ρόλος των τραπεζών στη χρηματοδότηση των οικονομιών θα περιορισθεί σημαντικά.

Οι κεφαλαιούχοι από τη στιγμή που θα νιώσουν ανασφαλείς θα μετακινηθούν και θα αναζητήσουν τα περισσότερα κέρδη αλλού. 

Η εξατομίκευση της ευθύνης θα αλλάξει καθοριστικά την επενδυτική τους συμπεριφορά και θα μεταφέρει κεφάλαια έξω από τις τράπεζες.

Επίσης, οι αλλαγές που επέρχονται στην εποπτεία των τραπεζών και στις αμοιβές των στελεχών θα καταστήσουν τη δραστηριότητα λιγότερο επικερδή.

 Ηδη τα βασικά κεφάλαια (τα κεφάλαια που αντισταθμίζουν τα σταθμισμένα με κινδύνους στοιχεία του ενεργητικού των τραπεζών) υπερδιπλασιάζονται και από 2%-3% ανεβαίνουν σε 8%-9%, με αποτέλεσμα να χρειάζονται πολύ περισσότερα χρήματα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Επιπλέον και συνδυαστικά με τα προηγούμενα ο έλεγχος των μπόνους των τραπεζικών στελεχών - οι διοικήσεις θα έχουν δικαίωμα να εγκρίνουν μόνο έναν μισθό μπόνους, ο δεύτερος θα απαιτεί έγκριση από τις γενικές συνελεύσεις - και συνολικά των αμοιβών που θα λαμβάνουν οι διαχειριστές κεφαλαίων θα ρίξει τον πυρετό της μόχλευσης και της αλόγιστης πιστωτικής επέκτασης.

Αναγκαστικά λοιπόν από τη στιγμή που οι τράπεζες θα γίνουν πιο σφιχτές και φειδωλές στη χορήγηση δανείων οι επιχειρήσεις θα αναζητήσουν σχέση και θα διεκδικήσουν χρηματοδοτικά κεφάλαια απευθείας από τις αγορές. 

 Νέοι τρόποι και νέα εργαλεία χρηματοδότησης θα αναδειχθούν. 

Οπως λένε οι τραπεζίτες, στη νέα εποχή θα ανθήσουν τα εταιρικά ομόλογα, τα εμπορικά γραμμάτια, οι προεξοφλητικές πράξεις, οι επενδυτικές εταιρείες, οι τράπεζες ειδικού σκοπού και τα σχήματα που θα αποτιμούν τους κινδύνους.

Oι αποταμιεύσεις σας δεν είναι καταθέσεις, είναι επενδύσεις

14

Οι αποταμιευτές και οι καταθέτες θα χάσουν σταδιακά την ασφάλειά τους και θα μετατραπούν σε επενδυτές. Θα φέρουν οι ίδιοι την ευθύνη των επιλογών τους και θα γνωρίζουν ότι αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο να χάσουν χρήματα από λανθασμένες τοποθετήσεις Σε μεγαλοκαταθέτες, επενδυτές και ομολογιούχους ο «λογαριασμός» της διάσωσης τραπεζών. Τα κράτη μέλη υποχρεούνται να συγκεντρώσουν κεφάλαια μέσω εισφορών σε τράπεζες για να αποτραπεί η εμπλοκή φορολογουμένων.

Οι επενδυτές και οι μεγαλοκαταθέτες θα επωμιστούν το κόστος των μελλοντικών τραπεζικών καταρρεύσεων, όπως αποφάσισε χθες η Ευρωπαϊκή Ένωση. Ζητά από τα κράτη να στήσουν μηχανισμό εκκαθάρισης ο οποίος θα συγκεντρώσει εντός 10ετίας κεφάλαια που θα αντιστοιχούν στο 0,8% των ασφαλισμένων καταθέσεων.

Μετά από επτά ώρες συνεδρίασης, οι υπουργοί οικονομικών των 27 χωρών της ΕΕ κατέληξαν σε πρόγραμμα δράσης για το κλείσιμο ή την διάσωση προβληματικών τραπεζών. Το σχέδιο ορίζει ότι οι μέτοχοι, οι ομολογιούχοι και οι καταθέτες με ποσά άνω των 100.00 ευρώ θα πρέπει να επωμίζονται το κόστος της διάσωσης τραπεζών.

«Για πρώτη φορά, συμφωνήσαμε σε ένα σημαντικό bail-in για να προστατευθούν οι φορολογούμενοι», δήλωσε ο ολλανδός υπουργός Οικονομικών, Γερούν Ντάισελμπλουμ, αναφερόμενος στη διαδικασία κατά την οποία οι μέτοχοι και ομολογιούχοι θα είναι οι πρώτοι που θα επωμίζονται το κόστος αναδιάρθρωσης.

Οι νέοι κανόνες «μπορούν να επηρεάσουν τους γερμανούς καταθέτες όπως και οποιονδήποτε επενδυτή ανά τον κόσμο», δήλωσε μετά το πέρας της συνεδρίασης ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόιμπλε.

Ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί άφησε να εννοηθεί ότι οι υπουργοί συμφώνησαν επίσης με το αίτημα της Γαλλίας ο μηχανισμός διάσωσης της ευρωζώνης, ο ESM, να μπορεί να χρησιμοποιείται ώστε να βοηθηθούν οι τράπεζες της ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν πρόβλημα.

Στο πλαίσιο των νέων κανονισμών, που θα τεθούν σε εφαρμογή μέχρι το 2018, οι χώρες θα είναι υποχρεωμένες να κατανέμουν απώλειες που θα ισοδυναμούν έως και στο 8% του παθητικού των τραπεζών στους ιδιώτες.

Σε ότι αφορά το ποιος θα έχει τον τελικό «λόγο» για το κλείσιμο ή την αναδιάρθρωση των τραπεζών, η Κομισιόν αναμένεται να αποκαλύψει την επόμενη εβδομάδα την πρότασή της για έναν νέο φορέα που θα έχει τον ρόλο του «εκτελεστή», σύμφωνα με αξιωματούχους που επικαλείται το Reuters.

Σε τι κατέληξαν χθες

Οι υπουργοί Οικονομικών, συμφώνησαν τελικά για τους όρους άμεσης ανακεφαλαιοποίησης και διάσωσης των τραπεζών από το ESM. Στην απόφαση μάλιστα διατηρείται η συμφωνία της προηγούμενης Παρασκευής για την δυνατότητα αναδρομικότητας στην άμεση ανακεφαλαιοποίηση για κράτη όπως η Ελλάδα και η Ιρλανδία: όταν τεθεί σε ισχύ η οδηγία να μπορεί να αποφασιστεί κατά περίπτωση η χρήση του μέτρου που θα προσέφερε κάποια ελάφρυνση του χρέους στην Ελλάδα.

Ωστόσο, στα ψιλά γράμματα της συμφωνίας που χθες επιτεύχθηκε, σύμφωνα με κοινοτικούς κύκλους, υπάρχει ένα παράθυρο:Αυτό τηςμη διασφάλισης ακόμη και των καταθετών που θεωρούνται ως διασφαλισμένοι,δηλαδή όσων έχουν ποσό κάτω των 100.000 ευρώ.

Οι υπουργοί Οικονομικών προσυπέγραψαν με την απόφασή τους το «κούρεμα» των καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ. Δεν θα διασφαλίζονται σε περίπτωση ενεργοποίησης του μηχανισμού διάσωσης των τραπεζών σε ένα κράτος μέσω του ESM. «Η διάσπαση μεγάλων καταθέσεων σε πολλές διαφορετικές τράπεζες με ότι αυτό σημαίνει και για τις καταθέτες αλλά και για το τραπεζικό σύστημα θα είναι βασική επιλογή όταν τεθεί σε ισχύ η συμφωνία» αναφέρει τραπεζικός παράγοντας που κλήθηκε να σχολιάσει το θέμα.

Ωστόσο, η αγορά περιμένει να διαβάσει τα τελικά κείμενα της οδηγίας που επαναδιαμορφώνονται μετά την σημερινή συμφωνία. Το σημείο των μη διασφαλισμένων καταθετών φέρεται να αποτέλεσε το βασικό αντικείμενο των «τριβών» μεταξύ των υπουργών Οικονομικών και γι αυτό τα κράτη συμφώνησαν να κρατήσουν ένα επίπεδο ευελιξίας και εξαιρέσεων που θα εφαρμόσουν κατά την ενσωμάτωση της οδηγίας.

Βάσει της απόφασης που ελήφθη σήμερα, απαγορεύεται μεν να «κουρευτούν» άμεσα οι καταθέσεις αλλά, όπως εξηγούν κοινοτικές πηγές, υπάρχει όπως πλέον ένα «παράθυρο»: αν εκλείψουν όλες οι άλλες επιλογές (μέτοχοι, ομόλογα, μη διασφαλισμένες καταθέσεις άνω των 100.000 ευρώ) και προκειμένου να αποφευχθεί η επιβάρυνση του δημοσίου και των φορολογουμένων, να αντληθούν χρήματα και από τα αντίστοιχα ΤΕΚΕ των κρατών – μελών

Αναλυτικότερα στο δημοσίευμα του capital.gr

Νέοι καιροί, νέα ήθη

Όπως σημειώνει το «Βήμα», το επιτόκιο δεν θα αποτελεί το μόνο κριτήριο. Οι καταθέτες θα πρέπει να ελέγχουν προηγουμένως την υγεία των πιστωτικών ιδρυμάτων, την ποιότητα των χαρτοφυλακίων τους και βεβαίως τη διαχειριστική ικανότητα των διοικήσεών τους.

Υψηλό επιτόκιο θα παραπέμπει πιθανώς και σε υψηλό κίνδυνο, όπως και οι τοποθετήσεις σε μια χώρα με αδιαφανή οικονομικά στοιχεία θα θεωρούνται παρακινδυνευμένες. Χώρες με προβληματικό πιστωτικό τομέα θα απειλούνται ανά πάσα στιγμή. Πράγμα που σημαίνει ότι το χρήμα θα αρχίσει να συσσωρεύεται στις ασφαλέστερες χώρες και στα υγιέστερα πιστωτικά ιδρύματα.

Αυτή η νέα συνθήκη βεβαίως θα μεταφέρει πίεση συνολικά στον τραπεζικό τομέα. Είναι κοινή πεποίθηση ότι στη νέα εποχή ο τραπεζικός τομέας θα συρρικνωθεί και ο ρόλος των τραπεζών στη χρηματοδότηση των οικονομιών θα περιορισθεί σημαντικά.

Οι κεφαλαιούχοι από τη στιγμή που θα νιώσουν ανασφαλείς θα μετακινηθούν και θα αναζητήσουν τα περισσότερα κέρδη αλλού. Η εξατομίκευση της ευθύνης θα αλλάξει καθοριστικά την επενδυτική τους συμπεριφορά και θα μεταφέρει κεφάλαια έξω από τις τράπεζες.

Επίσης, οι αλλαγές που επέρχονται στην εποπτεία των τραπεζών και στις αμοιβές των στελεχών θα καταστήσουν τη δραστηριότητα λιγότερο επικερδή. Ηδη τα βασικά κεφάλαια (τα κεφάλαια που αντισταθμίζουν τα σταθμισμένα με κινδύνους στοιχεία του ενεργητικού των τραπεζών) υπερδιπλασιάζονται και από 2%-3% ανεβαίνουν σε 8%-9%, με αποτέλεσμα να χρειάζονται πολύ περισσότερα χρήματα για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών. Επιπλέον και συνδυαστικά με τα προηγούμενα ο έλεγχος των μπόνους των τραπεζικών στελεχών - οι διοικήσεις θα έχουν δικαίωμα να εγκρίνουν μόνο έναν μισθό μπόνους, ο δεύτερος θα απαιτεί έγκριση από τις γενικές συνελεύσεις - και συνολικά των αμοιβών που θα λαμβάνουν οι διαχειριστές κεφαλαίων θα ρίξει τον πυρετό της μόχλευσης και της αλόγιστης πιστωτικής επέκτασης.

Αναγκαστικά λοιπόν από τη στιγμή που οι τράπεζες θα γίνουν πιο σφιχτές και φειδωλές στη χορήγηση δανείων οι επιχειρήσεις θα αναζητήσουν σχέση και θα διεκδικήσουν χρηματοδοτικά κεφάλαια απευθείας από τις αγορές. Νέοι τρόποι και νέα εργαλεία χρηματοδότησης θα αναδειχθούν. Οπως λένε οι τραπεζίτες, στη νέα εποχή θα ανθήσουν τα εταιρικά ομόλογα, τα εμπορικά γραμμάτια, οι προεξοφλητικές πράξεις, οι επενδυτικές εταιρείες, οι τράπεζες ειδικού σκοπού και τα σχήματα που θα αποτιμούν τους κινδύνους.

- See more at: http://www.thepressproject.gr/article/44583/Oi-apotamieuseis-sas-den-einai-katatheseis-einai-ependuseis#sthash.SyZEsh90.dpuf

Αναρτήθηκε από Δημήτρης Κυπριώτης

Monde Diplomatique: Το κλείσιμο της ΕΡΤ μας γυρίζει στον Μεσαίωνα

02:29, 27 Ιουν 2013 | tvxsteam tvxs.gr/node/132287

Κύριο άρθρο-καταπέλτης του διευθυντή της έγκυρης Le Monde Diplomatique, δημοσιεύεται στο τεύχος Ιουλίου της εφημερίδας. Ο Serge Halimi αναφέρεται στα εγκληματικά λάθη που παραδέχθηκε το ΔΝΤ και στην μαεστρία της τροίκας που βασανίζει τον ελληνικό λαό. Ακολουθούν αποσπάσματα από το άρθρο, που έχει τίτλο “Ευρωπαϊκός Μεσαίωνας":

Οι οικονομικές πολιτικές που επιβάλλονται για την υπεράσπιση του ευρώ παραμένουν ακόμα συμβατές με τις δημοκρατικές πρακτικές; Χωρίς την έγκριση του Κοινοβουλίου, η κυβέρνηση των Αθηνών που υλοποιεί τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επέλεξε να αντικαταστήσει την ΕΡΤ με μια μαύρη οθόνη. Πριν τα ελληνικά δικαστήρια αποφασίσουν την αναστολή της απόφασης, η Κομισιόν( Ευρωπαική Επιτροπή) στις Βρυξέλλες θα μπορούσε να υπενθυμίσει τα κείμενα της Ένωσης, σύμφωνα με τα οποία “το σύστημα της δημόσιας ραδιοτηλεόρασης στα κράτη μέλη είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τις δημοκρατικές, κοινωνικές και πολιτιστικές ανάγκες κάθε κοινωνίας" . Εκείνη προτίμησε να εγκρίνει το πραξικόπημα, υποστηρίζοντας ότι το κλείσιμο βρισκόταν " στο πλαίσιο της σημαντικής προσπάθειας της ελληνικής κυβέρνησης για τον εκσυγχρονισμό της ελληνικής οικονομίας."
Η Ευρωπαική Επιτροπή στις Βρυξέλλες νίπτει τας χείρας της για την καταστροφή των ελληνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης που δεν έχουν ανήκουν ακόμη στους εφοπλιστές, από την στιγμή που επιτρέπει να απολυθούν με μιάς 2.800 εργαζόμενοι από μια δημόσια υπηρεσία που πάντα μισούσε. Και να πετύχει έτσι τον στόχο για την περικοπή θέσεων εργασίας που υπαγορεύει η τρόικα, σε μια χώρα όπου το 60% των νέων είναι άνεργοι.
Στην συνέχεια, το άρθρο αναφέρεται στην παραδοχή του λάθους από το ΔΝΤ που οδήγησε στις «παταγώδεις αποτυχίες» των μνημονίων, που επέτρεψαν όμως στις τράπεζες και τα hedge funds να ξεφορτωθούν τα ελληνικά ομόλογα "χωρίς να χάσουν ούτε μια δεκάρα από τα δάνεια που είχαν δώσει, με αστρονομικά επιτόκια, στην Αθήνα. Καταλαβαίνει κανείς ότι, αυτή η μαεστρία της τρόικας στην αφαίμαξη των ευρωπαίων φορολογουμένων της δίνει μια ιδιαίτερη εξουσία ώστε να βασανίσει τον ελληνικό λαό ακόμη περισσότερο. Αλλά μετά από τη δημόσια τηλεόραση, δεν είναι η σειρά για να κλείσουν χωρίς να δοθεί κάποια μάχη τα νοσοκομεία, τα σχολεία, τα πανεπιστήμια ; Και όχι μόνο στην Ελλάδα. Γιατι αυτή είναι η τιμή που θα πρέπει να πληρώσει ολόκληρη η Ευρώπη, για μια θέση στην θριαμβευτική πορεία προς τον Μεσαίωνα ...", καταλήγει το άρθρο, που θα δημοσιευθεί ολόκληρο στην Αυγή της Κυριακής.

ΜΕ ΤΟ ΕΠΑΜ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΡΤ !

 

                

 Δυναμική παρουσία του ΕΠΑΜ στην ΕΡΤ...

ΤΟ ΕΠΑΜ ΚΑΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΤΗΣ ΕΡΤ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/6 (7:00 μμ) ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟΥ. ΟΛΟΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΚΕΙ.
Οι εξελίξεις είναι ταχύτατες στην υπό κατάλειψη ΕΡΤ. Δημιουργείται ένα ισχυρό πλειοψηφικό ρεύμα εργαζομένων που θεωρεί πλέον ότι πρέπει να πάρει δυναμικά μέτρα προκειμένου η ροή προγράμματος της υπό κατάλειψη ΕΡΤ να εκφράσει μια αληθινά δημόσια και αυτοδιαχειριζόμενη ραδιοτηλεόραση στην υπηρεσία του λαού.

Αρνείται να παραδώσει την ΕΡΤ και την περιουσία της στα τσακάλια που εκπροσωπεί ο νέος Γκαίμπελς της κυβέρνησης, κ. Παντελής Καψής. Αρνείται να συζητήσει τους όρους της απόλυσής και του "αναδιάρθρωσης" της ΕΡΤ και αγωνίζεται πλέον ανοιχτά για δημόσια αυτοδιαχειριζόμενη ραδιοτηλεόραση υπό κοινωνικό έλεγχο ανοιχτή και στον τελευταίο έλληνα πολίτη.

Το πρώτο βήμα έγινε από τους εργαζόμενους στα μουσικά σύνολα της ΕΡΤ, οι οποίοι στην γενική τους συνέλευση (21/6) σχεδόν ομόφωνα εξέδωσαν το ακόλουθο ψήφισμα:

"1. Δημόσια Ραδιοτηλεόραση αυτοδιαχειριζόμενη και ανοικτή στα μεγάλα προβλήματα της χειμαζώμενης κοινωνίας.

2. Να γίνει η ΕΡΤ ένα πραγματικό δημοκρατικό μέσο έκφρασης των λαικών πόθων για Δημοκρατία και Ελευθερία.

3. Να υπάρξει αιρετό Διοικητικό Συμβούλιο,ανακλητό,ψηφισμένο απ΄ ευθείας από τον Ελληνικό λαό όπου και θα αναλάβει την διασφάλιση της πολυφωνίας,του πλουραλισμού στην βάση της Δημοκρατίας και της Εθνικής ανεξαρτησίας όπως άλλωστε αναφέρεται στον 1730/87 Ιδρυτικό Νόμο της ΕΡΤ Α.Ε.

4. Επανεργοποίηση της ΑΣΚΕ,του εποπτικού συμβουλίου όπου θα ελέγχει και θα εποπτεύει το Δ.Σ. της ΕΡΤ.

Κάθε ΄Ελληνας πολίτης (έστω κι ένας) θα πρέπει να έχει την πρόσβαση και αναφαίρετο δικαίωμα να κοινωνήσει την άποψή του το πρόβλημά του στη Δημόσια Ραδιοτηλεόραση.

Τα Μουσικά Σύνολα όπως πάντα αναλαμβάνουν να ανυψώσουν το αίσθημα του Ελληνικού λαού δια μέσου της τέχνης,της παράδοσης,της Ελληνικότητας και της κουλτούρας του, όπου σε όλη την μεταπολίτευση χτυπήθηκε βάναυσα από κάθε είδους πολιτικού, κομματικού μηχανισμού που σε συνδυασμό με τα σκουπίδια της ιδιωτικής τηλεόρασης κατέστρεψε κάθε αξιακό υπόβαθρο στην κοινωνία μας.

Δεν θα αφήσουμε να καταργήσουν τα Μουσικά Σύνολα της ΕΡΤ, μια όαση πολιτισμού, ένα τελευταίο προπύργιο κουλτούρας και πνευματικής ανάτασης."

Στην βάση αυτή πολλοί ακόμη εργαζόμενοι της ΕΡΤ - και κάτω από τον φόβο ότι οι συνδικαλιστικές ηγεσίες και συγκεκριμένοι εντεταλμένοι των κομματικών μηχανισμών θα τους "πουλήσουν" - συσπειρώνονται προκειμένου να δώσουν τον αγώνα τους υπέρ της ελληνικής κοινωνίας.

Οι εξελίξεις αυτές υποδηλώνουν ότι η μάχη της ΕΡΤ δεν έχει λήξει. Η υπόθεση δεν έχει ακόμη τελειώσει όπως θα ήθελαν οι κυβερνώντες, το σύνολο των κομμάτων, αλλά και οι λίγοι εγκάθετοί τους που ακόμη παραμένουν στην υπό κατάλειψή ΕΡΤ για να υπονομεύουν την αγωνιστική διάθεση των εργαζομένων και να νοθεύουν αιτήματά τους.

Το ΕΠΑΜ πιστό στην υπόσχεσή του ότι δεν θα εγκαταλείψει τους εργαζόμενους στον αγώνα τους από την στιγμή που θα θέσουν ως κεντρικό στόχο της λειτουργικής τους κατάληψης μια αληθικά δημόσια ΕΡΤ χωρίς κομματικούς και κυβερνητικούς κομισάριους, ανοιχτή σ' ολόκληρη την ελληνική κοινωνία, οργανώνει εκδήλωση στον περίβολο του ραδιομεγάρου την Παρασκευή, 28/6 και ώρα 7:00 μμ.

Η εκδήλωση αυτή δεν έχει στενό πολιτικό χαρακτήρα, αλλά είναι μια ευκαιρία να βρεθούμε με τους ίδιους τους εργαζόμενους που επιμένουν στην κατάλειψη, να τους εμψυχώσουμε και να συζητήσουμε μαζί τους τον τρόπο που μπορεί να μεθοδευτεί ο αγώνας από εδώ και πέρα. Κι όπως είναι απολύτως φυσικό για Έλληνες αγωνιστές, η εκδήλωση θα συνοδεύεται με απαραίτητο τσιμπούσιον.

Όλοι όσοι κατανοούν την ανάγκη να περάσει στα χέρια του ελληνικού λαού η ΕΡΤ να έρθουν στην εκδήλωση και να συδράμουν στον αγώνα. Προσοχή! Μπορούμε να ανατρέψουμε τα πράγματα πριν τον ολοκληρωτικό αφανισμό μας. Κι αυτό μπορεί να ξεκινήσει από την ΕΡΤ. Τίποτε δεν είναι σίγουρο, αλλά αυτό ποτέ δεν έχει σταματήσει όποιον αληθινά το λέει η καρδούλα του. Είναι η ευκαιρία μας. Ας δώσουμε την δική μας απάντηση, μια αληθινά πατριωτική και δημοκρατική απάντηση στη νέα κυβέρνηση δολοφόνων, διεκδικώντας την ΕΡΤ για τον εαυτό μας, για τον ελληνικό λαό.

ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 28/6 ΚΑΙ ΩΡΑ 7:00 μμ ΣΤΗΝ ΑΥΛΗ ΤΟΥ ΡΑΔΙΟΜΕΓΑΡΟΥ ΤΗΣ ΑΓ. ΠΑΡΑΣΚΕΥΗΣ ΣΤΗΝ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΤΟΥ ΕΠΑΜ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΈΝΩΝ ΤΗΣ ΕΡΤ.

Αναρτήθηκε από Δημήτρης Κυπριώτης

ΕΡΤ: Το χρονικό μιας μάχης που … δεν χάθηκε !!

  Γράφει ο Κώστας Γιαννιώτης

Μια πράξη νομοθετικού περιεχομένου , που γράφτηκε στο πόδι, και περιφερόταν από υπουργό σε υπουργό για υπογραφή, ήταν αρκετή, κατά την άποψη των ‘’κυβερνώντων’’, για να δοθεί η διαταγή αφανισμού της ΕΡΤ από προσώπου Ελλάδας.

Ήταν Τρίτη, 11 Ιουνίου 2013, στις 2.00 περίπου το μεσημέρι.

Στις 4.00, το απόγευμα της ίδιας μέρας ειδοποιούνται τα μέλη του ΕΠΑΜ για έκτακτη κινητοποίηση και συγκέντρωση στην πλατεία Αγ. Παρασκευής, με στόχο τη στήριξη των  εργαζομένων  της ΕΡΤ, που είχαν αποφασίσει    κ α τ ά λ η ψ η  του ραδιοτηλεοπτικού μεγάρου.

Μετά από μία περίπου ώρα, ξεκινούσε πολυάριθμη πορεία των μελών του ΕΠΑΜ προς την ΕΡΤ, και σε λίγη ώρα , το προαύλιο και οι κεντρικές πύλες του ραδιομέγαρου μοιάζουν να έχουν καταληφθεί από τις σημαίες και τα πανό του ΕΠΑΜ, που κυριαρχούν στη λαοθάλασσα που πύκνωνε ώρα την ώρα.

Κόσμος μπαινόβγαινε στο ραδιομέγαρο, ανεξέλεγκτα. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή φάνηκε η ικανότητα και η ετοιμότητα του Μετώπου.

Την ώρα που κατέφταναν οι κομματικοί ‘’στρατοί’’ για τη γνωστή παρέλασή τους μπροστά από τις κάμερες, και οι κάθε είδους και χρώματος, κομματικοί ταγοί, έβρισκαν ευκαιρία για βαρύγδουπες ‘’επαναστατικές’’ κορόνες, τα στελέχη του ΕΠΑΜ -  με μπροστάρη το γ.γ. του Μετώπου Δημ. Καζάκη – προσπαθούν να έρθουν σε επαφή με τους εργαζόμενους της ΕΡΤ και να συντονιστούν μαζί τους.

Μέσα σε λίγη ώρα, μια μικρή ομάδα εργαζομένων, με προτροπή του ΕΠΑΜ, καλεί από τα μικρόφωνα τους εργαζόμενους να κινητοποιηθούν άμεσα για τη δημιουργία επιτροπής αγώνα, που στόχο θα έχει να συντονίσει όλους τους εργαζόμενους , στην προσπάθεια δημιουργίας περιφρούρησης του χώρου και των εγκαταστάσεων της ΕΡΤ και τον προγραμματισμό της παραπέρα στάσης των εργαζομένων.

Έτσι και έγινε.

Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, - παρακάμπτοντας τις ηγεσίες των σωματείων τους που, στην πλειοψηφίας τους,  παρακολουθούσαν ‘’από μακριά’’ την εξέλιξη των γεγονότων - έστησαν τη συντονιστική τους επιτροπή  αγώνα,… ‘’ υπό την αίρεση των γενικών συνελεύσεων των εργαζομένων’’.

Σε συζητήσεις με τους εργαζόμενους της επιτροπής , τους τονίσαμε ότι η κατάληψη πρέπει να είναι  λ ε ι τ ο υ ρ γ ι κ ή και ότι το πρόγραμμα της τηλεόρασης θα πρέπει να συνεχιστεί απρόσκοπτα, αλλά υπό μια βασική προϋπόθεση : Να μετατραπεί σε απεργιακό πρόγραμμα , με άνοιγμα των καμερών στην κοινωνία και τα προβλήματά της. Να επεκτείνουν τα αιτήματά τους σε θέματα δημοκρατίας και εθνικής ανεξαρτησίας ώστε να ταυτιστούν με τις προσδοκίες του λαού που συγκεντρώνεται για την υποστήριξή τους. Τους εξηγήσαμε ότι η στήριξή μας και η ενεργή συμπαράστασή μας δεν είχε στόχο την apriori λειτουργία της καθεστωτικής ΕΡΤ , αλλά μιας τηλεόρασης ‘’ανοιχτής’’ στα τεράστια και κρίσιμα , για την επιβίωση του λαού, προβλήματα που σώρευσαν στην πατρίδα μας οι κατοχικές κυβερνήσεις.

Σε συζητήσεις μας , τους διασαφηνίσαμε ότι ‘’δεν ήρθαμε να συμπαρασταθούμε, σαν πενθούντες συγγενείς, στο μνημόσυνο της ΕΡΤ , αλλά για να συμπράξουμε στην προσπάθεια να περάσει η τηλεόραση στα χέρια των εργαζομένων και του λαού’’. Τους τονίσαμε ότι η συντριπτική πλειοψηφία του κόσμου που κατέφτανε από όλα τα σημεία της Αθήνας, ερχόταν με την ελπίδα και την απαίτηση να γίνει η ΕΡΤ , επιτέλους , το σύμβολο της δικής του φωνής, το σύμβολο της ενότητάς του και της αντίστασής του. Ότι δεν ερχόταν να υπερασπιστεί το ‘’δικαίωμα’’ του κάθε καρεκλοκένταυρου δημοσιογραφίσκου και του κάθε κομματόσκυλου - παραγοντίσκου να μπαινοβγαίνει στα ‘’παράθυρα’’ της οθόνης, προωθώντας την κυβερνητική και κομματική αποπροσανατολιστική προπαγάνδα του. Τους εξηγήσαμε πως αν συνεχιστεί η παρέλαση των κάθε λογής ‘’επώνυμων’’ κομματικών – κυβέρνησης και αντιπολίτευσης -  και των πολύχρωμων  υπερασπιστών της ‘’νομιμότητας’’ των κατοχικών δυνάμεων, ο αγώνας τους θα εκφυλιστεί  σε στενά συντεχνιακά πλαίσια αιτημάτων, κάτι που δεν ενδιαφέρει την κοινωνία και, κατά συνέπεια, θα σπρώξει τον κόσμο να τους εγκαταλείψει.

Εδώ θα πρέπει να πούμε ότι το ΕΠΑΜ δεν μπήκε σ` αυτή τη μάχη με την αυταπάτη ότι οι παράγοντες και οι παραγοντίσκοι της ΕΡΤ , το δημοσιογραφικό μεγαλοκατεστημένο και οι κομματικοί εγκάθετοι των σωματείων, θα άφηναν τα όπλα και θα υποχωρούσαν εύκολα. Γι` αυτό και προειδοποιήσαμε τους εργαζόμενους ότι πρέπει να τους απομονώσουν και να μετατρέψουν την ΕΡΤ σε προπύργιο εθνικής  ενότητας και αντίστασης του λαού. Το θεωρούσαμε αναγκαίο, μπροστά  στις εντεινόμενες κυβερνητικές πιέσεις και απειλές, καθώς και τους συνεχιζόμενους ψιθύρους για ‘’βόλεμα’’ των εργαζομένων, στο νέο σχήμα που θα δημιουργούσαν, με στόχο τον αποπροσανατολισμό και τη διάσπαση.

Γνωρίζαμε ότι αυτή την κρίσιμη στιγμή δινόταν μάχη ανάμεσα στους αγνούς αγωνιστές εργαζόμενους και στους ‘’ψιθυριστές’’ βολεμένους.

Σε αντίθεση με την επαρχία, όπου όλοι οι σταθμοί της ΕΡΤ, με τη συμπαράσταση των ΕΠΑΜιτών, ήταν σε λειτουργία και έμεναν ανοιχτοί στο λαό και τα πραγματικά του προβλήματα, στα κεντρικά στούντιο της Αθήνας η παρέλαση των κομματικών συρφετών …. καλά κρατούσε.

Την ίδια στιγμή η πέμπτη φάλαγγα με  ‘’ψιθύρους’’ , υποσχέσεις ή και απειλές δούλευε εντατικά. Το καθεστωτικό κατεστημένο, που εκφραζόταν από όλο το κοινοβουλευτικό φάσμα, του περίφημου …. ‘’συνταγματικού τόξου’’ , έδινε μάχη επιβίωσης και συνεχώς ενάλλασσε  τις προβοκατόρικες φήμες.

Από τη μια ότι το ζήτημα ….. ‘’θα έχει αίσιο τέλος για τους εργαζόμενους’’!!!!!

Από την άλλη ότι ….. ‘’θα κάνουν επίθεση τα ΜΑΤ και θα χυθεί αίμα’’!!!!! Κάθε λίγο και λιγάκι διάνθιζαν την προβοκατόρικη στάση τους  με τη φημολογία ότι ….. ‘’επίκειται επίθεση των …. αναρχικών’’ !!!!

Κύριος στόχος τους ήταν να σπάσουν το ηθικό των εργαζομένων και του κόσμου .

Η ψύχραιμη και σταθερή στάση του ΕΠΑΜ συγκρατούσε τη ροή των γεγονότων στην πραγματική και φυσιολογική τους διάσταση.  Το ένστικτο των εργαζομένων και η πραγματικότητα που έβλεπαν, άρχισε να χτίζει δεσμούς γερούς μεταξύ αυτών και του ΕΠΑΜ το οποίο αποδέχτηκαν αμέσως σαν σύμμαχο και συναγωνιστή τους , στη δύσκολη αυτή ώρα. Μας ζήτησαν την αρωγή μας στο συντονισμό και την επάνδρωση της περιφρούρησης. Η ανταπόκριση του Μετώπου ήταν άμεση και …. ‘’συγκινητική’’ – κατά τα λεγόμενα των ίδιων των εργαζομένων.

Τα μέλη και τα στελέχη του ΕΠΑΜ, στην κρίσιμη αυτή στιγμή, έδειξαν την αφοσίωση και την προσήλωσή τους στις αρχές του Μετώπου. Ανταποκρινόμενα στο αίτημα των εργαζομένων, ανέλαβαν τη στελέχωση της περιφρούρησης όλου του χώρου της ΕΡΤ. Η ανταπόκριση αυτή έφτασε στα όρια της αυταπάρνησης, αφού μέσα από 4ωρες, 8ωρες και, για πολλούς ….. 12ωρες βάρδιες – με λίγο πρόχειρο φαγητό και νερό από το κυλικείο της ΕΡΤ – τα μέλη και τα στελέχη του ΕΠΑΜ κατάφεραν να ισχυροποιήσουν στο έπακρο τους δεσμούς φιλίας, εμπιστοσύνης και συναγωνιστικότητας με τους εργαζόμενους - καταληψίες και να διατηρήσουν ανέπαφη την περιουσία του ελληνικού λαού από οποιεσδήποτε προβοκάτσιες.

Η συνεργασία, η εκτίμηση και η εμπιστοσύνη, μεταξύ των εργαζομένων και του Μετώπου, έφτασε σε τέτοιο βαθμό που ήταν αρκετή η επίδειξη της  ‘’ταυτότητας’’ του ΕΠΑΜ, από τα μέλη του,  για να κυκλοφορούν ελεύθερα σε οποιοδήποτε χώρο της ΕΡΤ.

Μέσα σε κλίμα έντασης και σωματικής εξουθένωσης, μέσα από συνεδριάσεις της Πολιτικής Γραμματείας του ΕΠΑΜ, που γίνονταν, εκτάκτως, σε κάποιο από τα γραφεία του προσωπικού ή σε κάποια γωνιά του κυλικείου , εξεταζόταν κάθε λίγο η κατάσταση και παίρνονταν αποφάσεις. Όλες, όμως, κάτω από την αίρεση και την έγκριση των ίδιων των εργαζομένων της ΕΡΤ. Ούτε για μια στιγμή, το ΕΠΑΜ, δεν διανοήθηκε να κινηθεί και να δράσει για λογαριασμό των εργαζομένων, χωρίς την σύμφωνη γνώμη τους , ή χωρίς αυτούς.

Αξίζει να σημειωθεί ότι, από την πρώτη κιόλας μέρα, το ΕΠΑΜ απευθύνθηκε και σε άλλες κοινωνικές συλλογικότητες και κινήματα ζητώντας τη συμβολή τους στην όλη προσπάθεια, με σκοπό την ανάπτυξη της, όσο το δυνατόν πιο πλατιάς, αλληλεγγύης προς τους αγωνιζόμενους της ΕΡΤ. Στην προσπάθειά μας αυτή βρήκαμε ανταπόκριση, και οι δυνάμεις του ΕΠΑΜ ενισχύθηκαν από συναγωνιστές του ‘’ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ’’ και από κάποια μέλη του ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Οι ρυθμοί και η ένταση των γεγονότων έφταναν, μέρα με τη μέρα, στα όρια της ανθρώπινης αντοχής για τα μέλη του ΕΠΑΜ. Κι όμως. Κανένα παράπονο, καμιά υπερβολή, καμιά υποχώρηση από την κοινή προσπάθεια. Ούτε η κούραση, ούτε η νύστα, ούτε η ορθοστασία, ούτε η πείνα – λόγω έλλειψης χρόνου – στάθηκαν ικανές αιτίες να μειωθεί η επαγρύπνηση και η αγωνιστικότητα των μελών του Μετώπου.

Ενώ έτσι διαμορφωνόταν η κατάσταση, φτάσαμε στην Κυριακή 16 Ιουνίου (6^η μέρα συνεχούς παρουσίας μας στο κτήριο της ΕΡΤ). Στις 9.00, το βράδυ της ίδιας μέρας, διαπιστώσαμε ότι από κάποια πίσω πόρτα των εγκαταστάσεων του ραδιομεγάρου, που ήταν στην ευθύνη της περιφρούρησης των εργαζομένων της ΕΡΤ, κατάφεραν να μπουν κρυφά στο κτήριο – και στη συνέχεια να εγκατασταθούν στα κεντρικά στούντιο – η κ. Στάη, συνοδευόμενη από άτομα του δημοσιογραφικού κατεστημένου και άλλους ‘’προσκεκλημένους’’ της κυρίας.

Η εμφάνισή της στις οθόνες προκάλεσε αναταραχή μεταξύ της πλειοψηφίας των εργαζομένων και την έκρηξη οργής του προέδρου της ΠΟΣΠΕΡΤ, που προσπάθησε να διακόψει την εκπομπή, αλλά χωρίς επιτυχία, αφού εμποδίστηκε βίαια και προπηλακίστηκε από κομματικούς εγκάθετους συνδικαλιστές και δημοσιογράφους.

Στο γεγονός αυτό, προστέθηκαν - την ίδια χρονική στιγμή - και συγκεκριμένες,  σκόπιμες ενέργειες κάποιων, που, ενώ δήλωναν αγωνιστές συλλογικοτήτων, έκαναν σκοπό τους να προωθήσουν την προβολή τους σπάζοντας τους κανόνες της περιφρούρησης, που με τόσο κόπο και αγωνία είχε καταφέρει να στήσει το ΕΠΑΜ. Αυτό οδήγησε σε έκτακτη σύσκεψη των στελεχών του Μετώπου, στη διάρκεια της οποίας διαπιστώθηκε ότι κάποιοι από τους εργαζόμενους, που είχαν αναλάβει την περιφρούρηση των συγκεκριμένων χώρων, δεν έκαναν σωστά τη δουλειά τους, είτε από αδιαφορία, είτε εσκεμμένα και για συγκεκριμένες σκοπιμότητες.

Αυτή η διαπίστωση, οδήγησε στην απόφαση να ειδοποιήσουμε τους εργαζόμενους ότι κάτω από αυτές τις συνθήκες, που δημιούργησαν κάποιοι, ήταν θέμα χρόνου η είσοδος προβοκατόρων στο κτήριο, που θα άφηνε έκθετους τους εργαζόμενους – στο σύνολό τους – αλλά και το ΕΠΑΜ. Εξηγήθηκε στους εργαζόμενους ότι το Μέτωπο δεν ήταν διατεθειμένο να αφήσει εκτεθειμένα τα μέλη του σε οποιουδήποτε είδους προβοκατόρικες ενέργειες και ότι , για το λόγο αυτό, θα αποχωρήσει από το εσωτερικό του κτηρίου, παραδίδοντας την περιφρούρησή του στους ίδιους τους εργαζόμενους.

Όπως και έγινε.

Στις 9.45, το βράδυ της Κυριακής 16/6, το ΕΠΑΜ ανακάλεσε όλα τα μέλη του από τα διάφορα σημεία περιφρούρησης  και αποχώρησε από το κτήριο της ΕΡΤ, παραδίδοντας την ευθύνη της συνολικής περιφρούρησης του χώρου στους ίδιους τους εργαζόμενους.

Αξίζει να σημειωθεί ότι την ώρα της αποχώρησής μας από το εσωτερικό του κτηρίου, οι αντιδράσεις των εργαζομένων ήταν, τουλάχιστον, συγκινητικές. Από τη μια έδειχναν την έντονη ανησυχία τους για τις παραπέρα εξελίξεις εξ αιτίας της αποχώρησής μας, και από την άλλη τη βαθιά τους εκτίμηση για την προσφορά του ΕΠΑΜ. Διακρίναμε ανθρώπους με δακρυσμένα μάτια να μας σφίγγουν το χέρι ευχαριστώντας μας και με την υπόσχεση πως …. ‘’σύντομα θα τα ξαναπούμε !! ’’

Το ΕΠΑΜ αποχώρησε από το εσωτερικό του κτηρίου με το κεφάλι ψηλά και αφήνοντας πίσω του ισχυρούς , και ίσως ακατάλυτους , δεσμούς αγώνα με εκατοντάδες εργαζόμενους στο ραδιομέγαρο. Δεσμούς που χτίστηκαν στο κοινό ξενύχτι, στην κοινή ελπίδα, στον καθημερινό εξαήμερο εξαντλητικό αγώνα. Χέρι το χέρι, ματιά τη ματιά, λόγο το λόγο, πέρα από φανφάρες και μικροκομματικές πασαρέλες, δέσαμε στην πράξη, τη σχέση του Μετώπου με την κοινωνία, τις δύσκολες εκείνες ώρες.

Τούτη  τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, το Μέτωπο εξακολουθεί να είναι στο πλάι των εργαζομένων της ΕΡΤ. Παραμένει δίπλα τους. Έξω από το κτήριο αλλά στο χώρο τους.

Ένα είναι σίγουρο. Ότι, ακόμα κι αν χαθεί αυτή η μάχη, το κέρδος για την κοινωνία και το λαϊκό κίνημα θα είναι και θα παραμείνει μεγάλο. Θα αξιοποιηθεί ακόμα πιο πολύ στην επόμενη μάχη , που σίγουρα δε θα αργήσει. Θα αποτελεί μια εμπειρία ζωτικής σημασίας για τα μέλη του ΕΠΑΜ , αλλά και για τους εργαζόμενους.

Τα μέλη του ΕΠΑΜ θα βγουν  απ` αυτή τη μάχη με ατσαλωμένη την πίστη                                   τους στις αρχές του Μετώπου, μέσα από έναν αγώνα που απέδειξε στην πράξη αυτό που θέσαμε σαν αρχή και διακήρυξή μας:  Ότι δε θέλουμε να ηγηθούμε της κοινωνίας και να την καθοδηγήσουμε, αλλά να συνεγείρουμε την κοινωνία να οργανώσει η ίδια την πάλη της ενάντια στο κατοχικό καθεστώς , και μέχρι να πάρει η ίδια την ηγεσία του τόπου στα χέρια της, εμείς θα είμαστε στρατευμένοι στο πλάι της , ώμο με ώμο, με τον κάθε πατριώτη, τον κάθε άνθρωπο του λαού, χωρίς διαχωρισμούς και κομματικές ή ιδεολογικές παρωπίδες.

Οι εργαζόμενοι, από την πλευρά τους, είδαν τους πραγματικούς συμμάχους τους, που με τη βοήθειά τους άρχισαν να αντιλαμβάνονται και να συνειδητοποιούν τη δύναμη που έχουν. Ότι οι ίδιοι - και μόνο αυτοί – μπορούν να πάρουν τη ζωή τους στα χέρια τους, και κανένας άλλος για λογαριασμό τους.  Άρχισαν να διακρίνουν τους πραγματικούς φίλους και συμμάχους που δε ζητούν ανταλλάγματα για την προσφορά τους , και να τους ξεχωρίζουν από τους πρώην … ‘’φίλους’’ που ζητούσαν από τους εργαζόμενους να καθίσουν ήσυχοι στο σπίτι τους και να αφήσουν ‘’αυτούς’’ να λύσουν τα προβλήματά τους.

Κι αν πάψει ο αχός της μάχης , κάνοντας τον απολογισμό μας , σαν καλοί στρατιώτες , θα πρέπει να καταλάβουμε ότι από τη στιγμή που δώσαμε τη μάχη, δεν ηττηθήκαμε. Ηττημένος είναι αυτός που το αποδέχεται εκ των προτέρων και δε δίνει καμιά μάχη. Στην προκειμένη περίπτωση, της ΕΡΤ, τίποτε δεν πήγε χαμένο. Κάθε νέα εμπειρία είναι και μια νίκη. Είναι κομμάτι του θεμέλιου πάνω στο οποίο θα δοθεί η τελική μάχη. Στην προκειμένη περίπτωση πολλοί ένιωσαν τι είναι αυτό που το ΕΠΑΜ ονομάζει ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΚΑΤΑΛΗΨΗ, σαν προπομπός της τελικής μάχης , της ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ, μέχρι την τελική νίκη και την απελευθέρωση του τόπου μας. 

Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΖΑΚΗΣ στο ΘΡΑΚΗ TV στις 24 Ιουνίου 2013

Μια ''κυβέρνηση'' με γνωστής διάρκειας ορίζοντα.

 Σχόλιο: Αν και δεν θάθελα να ασχοληθώ καθόλου με την ασχήμια αυτής της κυβέρνησης, ασχήμια πολιτική,φυσιογνωμική, ''εμπαιχτηκή'' προς τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού και με  πολλά άλλα κουσούρια πάνω της, έν τούτοις βρήκα ως εξαιρετικό κέιμενο το παρακάτω πολιτικό αρθρο, γιαυτό ξεφεύγω από την υπόσχεσή μου.Αυτό το άρθρο, δείχνει καθαρά το σκοπό που δημιουργήθηκε αυτή η λεγόμενη και  κυβέρνηση, το τι εξυπηρετεί και το που τελικά θα καταλήξει. 

Εκείνο όμως που προβληματίζει, πέρα από τη σύνθεση και τα γενικότερα χάλια αυτής της ''κυβέρνησης'', είναι η στάση που ακολούθησε, σε αυτήν την κρίσιμη περίοδο, η αντιπολίτευση γενικά, εξαιρουμενης φυσικά της Χρυσης Αυγής, που τελικά φανέρωσε με εμφαντικό τρόπο τη στήριξη που ουσιαστικά παρέχει στο σημερινό κυβερνητικό εξάμβλωμα.

Και αναφέρομαι στον τρόπο της μη σθεναρής αντίδρασης από την αντιπολίτευση, σε όλη αυτήν την κατάσταση που δημιουργήθηκε, όταν υπάρχει  ένας λαός που στενάζει από την οικονομική ανέχεια, από το ολοκληρωτικό ''φτύσιμο'' που δέχεται το κοινοβούλιο από τις μονομερείς πράξεις Νομοθετικού περιεχομενου, την ελλειψη ακόμη και στοιχειωδών κανόνων δημοκρατίας (μέχρι χθες ο φερόμενος και ως υπουργος οικονομικών, αρνήθηκε και μάλιστα με ''τσαμπουκά'' την ενημέρωση πολιτικού αρχηγού για το πως και από που πλήρωσε το ελληνικό κράτος ομόλογο  μεγάλης αξίας), τα γεγονότα του κλεισίματος της ΕΡΤ και όσων δημόσιων οργανισμών ακολουθούν κλπ. Με όλα αυτά που συμαβαίνουν, ο λαός διερωτάται: 

Υπάρχει στον τόπο αντιπολίτευση;

Γιατί στο κρίσιμο διάστημα ''λούφαξε'' και θυμήθηκε να κάνει τον ''κόκκορα'' μετά την ανακοίνωση της συγκατοίκησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ; Πώς είναι δυνατό, να ανέχεται την υπάρχουσα δυσαρμονία μεταξυ εκλογικού σώματος και κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης και να μη ζητάει με κάθε δυνατόν τρόπο εκλογές και αλλαγή του πολιτικού τοπίου, αλλά  αφήνει να εκτυλίσσετται αυτος ο κατήφορος του κράτους, υπολογίζοντας μόνο σε μικροκομματικά οφέλη; 

Πολλά άλλα ακόμη θα μπορούσαν να γραφτουν, για να αποδειχθεί η συνυπευθυνότητα ακόμη και αυτών που δεν κυβερνούν, σε ότι συμβαίνει σήμερα στην πατρίδα μας, όμως δεν είναι αυτός ο σκοπός αυτός του σχολίου.

 

Τετράχρονη ή… τετράμηνη;

 Του Γ. Μαλούχου

Δεν είχαν περάσει ούτε δώδεκα ώρες από την ανακοίνωση του νέου κυβερνητικού σχήματος. Οι νέοι υπουργοί δεν είχαν ακόμα καν ορκιστεί. Το μελάνι των διορισμών τους δεν είχε καν στεγνώσει και το νέο υπουργικό συμβούλιο δεν είχε ακόμα εκπέμψει τις προδήλως κατηφείς τηλεοπτικές εικόνες του. 

Κι όμως χθες το πρωί δύο κεντρικά πρόσωπα των δύο κομμάτων, η εκπρόσωπος της ΝΔ και ο γραμματέας του ΠαΣοΚ, άρχισαν να τσακώνονται μπροστά στις κάμερες, να διαφωνούν με ένταση για το πώς εννοούν την πορεία της κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου / ή Βενιζέλου – Σαμαρά…

Η διαμάχη ήταν υποτίθεται γύρω από τη «διαφορετική ιδεολογία» των δύο κομμάτων, καθώς τα εν λόγω κεντρικά στελέχη δεν έχουν ίσως προλάβει να αντιληφθούν ότι έγιναν ένα και δεν χωρίζουν πια. 

Κι όμως, πριν ακόμα ξεκινήσουν, έχουν ήδη αρχίσει να φορτώνουν ο ένας στον άλλο τα όσα έχουν μπροστά τους. Ουσιαστικά την εκ των πραγμάτων προδιαγεγραμμένη αποτυχία συμμόρφωσης με ένα πρόγραμμα που νομοτελειακά δεν υπηρετείται σε κανένα επίπεδο, από τα καταρρέοντα έσοδα μέχρι την εκτοξευόμενη ανεργία αλλά και τις πρωτοφανείς κοινωνικές του επιπτώσεις. Πάλι καλά που μπροστά σε αυτό το ιλαρό σκηνικό δεν βρέθηκε κάποιος εγκέφαλος της κυβέρνησης που να σκεφτεί πως θα μπορούσε να ρίξει κι εκεί μαύρο για να τους βγάλει απ’ τις οθόνες…

Δεν χρειάζονται ούτε τέτοια περιστατικά αλλά ούτε και ανάλυση για να αντιληφθεί κανείς ότι η κυβέρνηση αυτή δεν πείθει ούτε τον εαυτό της. Παρά ταύτα, αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι πριν καν το καλημέρα ξεκινά μόνη της να εμφανίζεται ως φάρσα. Γιατί το εν λόγω γεγονός, που διαδραματίστηκε χθες το πρωί στο Mega δεν είναι τίποτα άλλο παρά το αποτέλεσμα μιας πραγματικότητας που τα δύο κόμματα θέλουν εναγωνίως να κρύψουν κάτω από το χαλί, αλλά αυτή είναι τόσο εκκωφαντική, που ήδη δεν μπορούν ούτε αυτό, έστω στοιχειωδώς, να επιτύχουν. Και η πραγματικότητα είναι ότι έφτιαξαν ένα σχήμα με μοναδικό γνώμονα το να μην «ενοχλήσουν» την τελευταία φάση της προεκλογικής περιόδου στη Γερμανία και τους αγριέψει το Βερολίνο.

Όχι μόνον δεν σχημάτισαν μια κυβέρνηση με στόχο να διεκδικήσει την οποιαδήποτε βελτίωση των δανειακών όρων για τη χώρα, όπως προεκλογικά είχαν αμφότεροι υποσχεθεί σε διάφορα Ζάππεια και άλλες συναφείς κομματικές συναθροίσεις, αλλά, ακόμα χειρότερα, το νέο σχήμα αντανακλά ξεκάθαρα ότι ήδη έχουν συνείδηση πώς δεν θα καταφέρουν να εκπληρώσουν ούτε τους δικούς τους στόχους, δηλαδή αυτούς που έχουν επιβληθεί από το Βερολίνο – και αυτό είναι κάτι νέο. Απλώς ελπίζουν στη μεταφυσική μιας αυταπάτης: της δήθεν «αλλαγής πολιτικής» της Γερμανίας μετά τις εκλογές της…

Μπάλωσαν λοιπόν την τρύπα μερικών μηνών και, εξ αυτού του λόγου, το μόνο που κυριάρχησε στη σύνθεση του νέου σχήματος ήταν οι κομματικές και οι διακομματικές ισορροπίες. Δεν μπήκαν στον κόπο να σκεφτούν για παραπέρα, γιατί δεν έχουν στο μυαλό τους το παραπέρα… Ετσι ήταν που η διαμόρφωση του σχήματος παραδόθηκε αμαχητί στη μοιρασιά.

Την ίδια στιγμή όμως, αυτή η πικρή φάρσα έρχεται ακόμα πιο κοντά στην τραγωδία: οι εταίροι φωνάζουν ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ληφθούν νέα μέτρα, την ώρα που ξέρουν ήδη ότι είναι αναπόφευκτο να τα λάβουν.

Είναι κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές στο παρελθόν: σε αυτό το πεδίο, ο Αντώνης Σαμαράς και ο Ευάγγελος Βενιζέλος βαδίζουν ακριβώς στα χνάρια του Γιώργου Παπανδρέου. Αυτό βέβαια, είναι δικό τους ζήτημα.

Το κακό, είναι ότι με τη λογική που σκέπτονται και ενεργούν είναι φανερό ότι από αυτά τα χνάρια δεν μπορεί να ξεφύγει πια ούτε η χώρα, που όλα δείχνουν ότι εισέρχεται πλέον στην ευθεία μιας ιδιότυπης τετραμηνίας και προφανώς δεν συνεχίζει στην οδό της τετραετίας, παρά τα χθες στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο δηλωθέντα…

Αναρτήθηκε από Δημήτρης Κυπριώτης

Πρόβατα επί σφαγή...

του Κωνσταντίνου

Το ένστικτο της αυτοσυντήρησης και της επιβίωσης, είναι ανεπτυγμένο σε όλους τους ζώντες οργανισμούς.

Έτσι, όταν ένα ζώο ετοιμάζεται για σφαγή, τότε ακολουθείται συγκεκριμένη διαδικασία για να μην φοβηθεί το ζώο, για να μην αντιδράσει και τραυματίσει τον σφαγέα του ή ακόμη και για να μην κατορθώσει να διαφύγει.

Για να αποφευχθεί, λοιπόν, η οποιαδήποτε δυσάρεστη αντίδραση του υπό σφαγή ζώου, ο σφαγέας του στην αρχή το χαϊδεύει για να το ...
ηρεμήσει και στη συνέχεια του αποσπά την προσοχή ή του κλείνει τα μάτια, για να μην δει το μαχαίρι…

Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με εμάς. Αφού ζήσαμε ως πρόβατα την «προστασία» της  πολιτικής στάνης, τώρα οδηγηθήκαμε στο σφαγείο. Το χάδι έγινε, αφού μας έπεισαν (όσους κατόρθωσαν) πως δεν κινδυνεύουμε. Σήμερα βρισκόμαστε στο στάδιο της παραπλάνησης, της απόσπασης της προσοχής μας πριν ο σφαγέας μας ολοκληρώσει την «δουλειά» του.

Το παράδοξο είναι πως ενώ γνωρίζουμε την «διαδικασία», παραμένουμε απαθείς ή –τουλάχιστον- με τις μικρότερες αντιδράσεις (και είναι γεγονός πως ακόμη και οι σφαγείς μας έχουν εντυπωσιασθεί από την ηρεμία μας και την μη αντίδρασή μας) πριν το… «μοιραίο».

Τι είναι, αλήθεια, αυτό που μας έχει καταστήσει (ή καταντήσει) να μην λειτουργούμε ούτε με το βασικό ένστικτο, δηλαδή αυτό της επιβίωσης;

Τι είναι αυτό που έχει κατορθώσει να ρίξει όλες μας τις άμυνες, ενώ γνωρίζουμε πως ο δήμιός μας δεν πρόκειται να υποχωρήσει και να απομακρυνθεί από εμάς, πριν να ολοκληρώσει τη «δουλειά» για την οποία πληρώνεται;

Τι είναι αυτό που μας έχει «παγώσει» και παραμένουμε απαθείς ως «πρόβατα επί σφαγή» και δεν αντιδρούμε;

Δυστυχώς, έχουμε αποδεχθεί (οι περισσότεροι από εμάς) την μοίρα που μας επιφυλάσσουν. Δεν θέλουμε να το δεχτούμε ως γεγονός, αλλά ελπίζουμε πως ο σφαγέας θα κουραστεί, πως θα μας λυπηθεί ή πως θα σταματήσει η σφαγή πριν έρθει η σειρά μας…

Δυστυχώς, εμμένουμε να ελπίζουμε πως θα συμβεί κάποιο θαύμα πριν να ολοκληρωθεί η οριστική μας «διαγραφή»…

Δυστυχώς, ο χειρότερός μας εχθρός είναι ο ίδιος μας ο εαυτός που συνεχίζει να μην αντιδρά και να μην λειτουργεί ούτε με το βασικό ένστικτο, αυτό της επιβίωσης…

Συνεχίζουμε να βλέπουμε την εναλλαγή των σφαγέων, λόγω κόπωσής τους ή λόγω μη ικανοποίησης του στόχου που έχει δοθεί από τους εργοδότες τους και δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πως αυτό που σήμερα συμβαίνει δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ, παρά μόνο εάν εμείς αποφασίσουμε να αντιδράσουμε, να αμυνθούμε ήνα γίνουμε «επιθετικοί» και να κερδίσουμε την ελευθερία και την ζωή μας με το να αφοπλίσουμε τους σφαγείς μας.

Δυστυχώς για εμάς, δεν βλέπουμε έναν εφιάλτη, αλλά ζούμε μέσα στον εφιάλτη. Δεν πρόκειται να ξυπνήσουμε κάποια στιγμή και να δούμε πως όλα είναι ψέματα. Όλα όσα συμβαίνουν είναι μία τραγική πραγματικότητα, είναι μία κατάσταση που δεν έχει αύριο για εμάς. Δεν έχει προβλεφθεί από τους σφαγείς η επιβίωσή μας.

Και αναρωτιέμαι:

Πότε θα καταλάβουμε όλοι μας πως πρέπει να αντιδράσουμε;

Πότε θα κατανοήσουμε πως ο στόχος είμαστε εμείς, πως οι δικές μας ζωές είναι η τροφή των σφαγέων μας και των αφεντικών τους και πως μόνο εμείς μπορούμε να αλλάξουμε την ροή των γεγονότων;

Πότε θα πάψουμε να λειτουργούμε ως νεκροί- ζωντανοί;

Πότε θα καταλάβουμε πως η αξιοπρέπεια, η ελευθερία δεν χαρίζονται αλλά κατακτώνται με αγώνα και πως η πατρίδα ανήκει σε εκείνους που την υπερασπίζονται;

από το «Ας Μιλήσουμε Επιτέλους» μέσω ΣΕΙΣΑΧΘΕΙΑ ΕΠΑΜ