Η ΕΛΕΝΗ ΓΟΥΛΑ ΣΤΟ ΡΑΔΙΟ ΑΡΜΟΝΙΑ 3/5/2017

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ

Μπορούμε ν΄ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία κι αξιοπρέπεια ;

                                   

Το ΕΠΑΜ  συμπορεύεται μαζί με άλλες αντιμνημονιακές πολιτικές δυνάμεις, κινήματα κι ανεξάρτητες προσωπικότητες, για τη συγκρότηση Πατριωτικού, Δημοκρατικού, Ριζοσπαστικού Μετώπου.

Στόχος του ενιαίου αυτού Μετώπου είναι η ανατροπή των μνημονιακών καθεστώτων υποτέλειας σε ξένους δανειστές κι η διαμόρφωση Πατριωτικής Δημοκρατικής Διακυβέρνησης, που θα φέρει την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και της Εθνικής μας κυριαρχίας και θα δημιουργήσει νέες συνθήκες για την οικονομική και παραγωγική ανοικοδόμηση της Χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό, ο πρόεδρος του κόμματος των Φιλελευθέρων, Μ. Καλλιγιάννης, και η Τ.Ο ΕΠΑΜ Σάμου, καλούν τους πολίτες της Σάμου στο Ξενοδοχείο "Σάμος", την Τετάρτη 3 Μαΐου 2017 και ώρα 20.00  σε ανοιχτή συζήτηση, που θα αναδείξει τις υπάρχουσες δυνατότητες για την έξοδο της Ελλάδας από τη βαθιά κρίση των μνημονίων.

Σάμος

30 Απριλίου 2017                                                              

   

Μ. Καλλιγιάννης, πρόεδρος Κόμματος Φιλελευθέρων

Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ), Τ.Ο. Σάμου

Το Ε.ΠΑ.Μ. στην εκδήλωση για μια «Ανεξάρτητη Βρετανία»

                                                                                     ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Στο πλαίσιο των δράσεων του Ε.ΠΑ.Μ., εκτός Ελλάδας, ο 

επικεφαλής του τομέα των Διεθνών Σχέσεων πρέσβης ε.τ.

 Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος, συμμετείχε στο ετήσιο συνέδριο - 

εκδήλωση της Πρωτοβουλίας για μια Ανεξάρτητη Βρετανία που

 πραγματοποιήθηκε στο Λονδίνο το περασμένο Σάββατο.

Ο επικεφαλής του τομέα των Διεθνών Σχέσεων του Ε.ΠΑ.Μ., στη 

διάρκεια της ομιλίας του αναφέρθηκε διεξοδικώς για την τραγική

 υπάρχουσα κατάσταση στη χώρα μας.

Μιας κατάστασης που όπως διευκρίνισε, είναι απόρροια των 

καταστρεπτικών μέτρων λιτότητος που επιβάλλει η Ε.Ε. και οι 

δανειστές. Παράλληλα, έκανε λεπτομερή αναφορά στις προτάσεις 

του Ε.ΠΑ.Μ. για την έξοδο από την επιβληθείσα κρίση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ. Χρυσανθόπουλος, απέσπασε θερμό 

χειροκρότημα, όταν στη διάρκεια της ομιλίας, αναφερόμενος στο

 ζήτημα του "Brexit", συνέστησε στους εμπλεκόμενους με τη 

διαδικασία, όπως σε περίπτωση που συναντήσουν ανυπέρβλητες 

δυσκολίες στην φάση των διαπραγματεύσεων αποχώρησης από 

την ΕΕ, τότε να εγκαταλειφθεί η διαδικασία του άρθρου 50 και να

 γίνει μονομερής αποχώρηση. «Με αυτό τον τρόπο», όπως 

χαρακτηριστικά είπε, «το Ηνωμένο Βασίλειο θα φύγει με 

αξιοπρέπεια»!

Τέλος ο πρέσβης στο πλαίσιο των επαφών του, είχε και πολλές 

συναντήσεις με στελέχη του Ε.ΠΑ.Μ. Λονδίνου.

Αθήνα 1η Μαΐου 2017

Το Γραφείο Τύπου του Ε.ΠΑ.Μ.

Τα έδωσαν όλα στους δανειστές και ησύχασαν!

Του Δημήτρη Κυπριώτη 

 

Τα ξημερώματα σήμερα και πριν προλάβει να «σβήσει» η Εργατική Πρωτομαγιά, έτσι για να υπάρχει και αυτός ο συμβολισμός, ο Τσίπρας και η παρέα του, ερήμην του Ελληνικού λαού, οριστικοποίησαν τον θάνατό του με την υπογραφή του 4^ου μνημονίου σήμερα.

Η οργή  και το μίσος του Έλληνα πολίτη, δεν θα είναι μόνο ο ι Ερινύες που θα τους  συντροφεύουν στη ζωή τους. Να είναι σίγουροι ότι δεν θα βρίσκουν   τόπο να κρύβουν το «τομάρι» τους.

Από τον Αύγουστο του 15 ήταν γνωστό, σε όσους μπορούσαν να αποκωδικοποιήσουν τα λόγια του αρχιψεύτη και των συνωμοτών ενάντια στο λαό  «συντρόφων» του και δεν είχαν ακόμη στα μάτια τους  τις τσίμπλες της δήθεν αριστεράς, ότι αυτοί οι «κύριοι» θα υπέγραφαν ότι και αν τους έφερναν οι δανειστές, αφού όλα αυτά είχαν συμφωνηθεί  από τη στιγμή που αναρριχήθηκαν στην εξουσία και κάθισαν στο σβέρκο του Ελληνικού λαού. Ενός λαού που τους πίστεψε, που τους στήριξε και τελικά τους ψήφισε για να τον στείλουν στον τάφο!

Έτσι τώρα αυτά απλά επιβεβαιώθηκαν και από εδώ και στο εξής θα ξεκινήσουν το νέο έργο τους, αυτό της χειραγώγησης της κοινής γνώμης, με κάθε τρόπο και μέσο, δείχνοντας ακόμη και το βίαιο πρόσωπο της εξουσίας τους σε κάθε τι που θα προσπαθήσει να κινήσει διαφορετικά τα πράγματα. Έτσι νομίζουν και πιστεύουν  ότι θα τα καταφέρουν και πάλι , αποσπώντας τη σιωπή και την ανοχή του λαού!

Όμως επειδή ο κόσμος γρήγορα θα αντιληφθεί αυτά που έχει να αντιμετωπίσει άμεσα, αλλά και αυτά που του ετοίμασαν από το 2018 και μετά, με τη μείωση και μόνο συντάξεων και επικουρικών και μείωση αφορολογήτου, είναι σίγουρο ότι δεν μπορεί να κάθεται άλλο με σταυρωμένα τα χέρια.

Οι άθλιοι κυβερνώντες δεν του άφησαν ούτε την παραμικρή χαραμάδα ελπίδας, όλα τώρα είναι μαύρα μπροστά του, ακόμη και για αυτούς που πίστευαν ότι θα τη βγάλουν καθαρή. Για το λόγο αυτό, δεν θα πρέπει σε καμιά περίπτωση ο λαός να δείξει άλλο την ανοχή και την υπομονή του,  ακόμη και αυτοί οι λίγοι που μπορεί  να……  πιστεύουν αυτό το παιδί.

Ο Ελληνικός λαός και όχι οι όποιοι βολεμένοι, πρέπει επιτέλους να πειστεί ότι απέναντί του αλλά και μέσα  στο κοινοβούλιο έχει ψεύτες και πολιτικούς απατεώνες όλων των αποχρώσεων και γρήγορα να απαλλαγεί από όλους αυτούς.

Όμως με λόγια και κατάρες ο λαός δεν θα μπορέσει ΠΟΤΕ να λύσει τα προβλήματά του, η ιστορία διδάσκει τα αντίθετα και αυτά είναι η οργάνωση και η διεκδίκηση.

Εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα, ο μόνος τρόπος απαλλαγής και σωτηρίας του λαού είναι η ανατροπή όλου αυτού του συστήματος  σε κατεύθυνση Ελληνική, Πατριωτική, Δημοκρατική και Ριζοσπαστική.

Το ΕΠΑΜ για το σκοπό αυτό δημιουργήθηκε. Για να ενώσει του Έλληνες και να μπορέσουν ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να αγωνιστούν για  την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και της Λαϊκής Κυριαρχίας,

ΕΜΠΡΟΣ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΝΑ ΤΟΥΣ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ! ΤΟ ΜΠΟΡΟΎΜΕ!

πηγή : dimtris-kypriotis.blogspot.gr

Η ξένη επέμβαση τις παραμονές του 4ου Βαλκανικού πολέμου

Στα γειτονικά Σκόπια οι εξελίξεις ξεφεύγουν  από κάθε έλεγχο, και οι πυροσβεστικές παρεμβάσεις των «ισχυρών», το μόνο που τελικά καταφέρνουν, είναι να πιστώνουν χρήσιμο χρόνο σε όλους αυτούς που κλιμακώνουν σχέδια ανατροπής, και φυσικά τροφοδοτούν επικίνδυνες ρητορικές, μέσα και έξω από τη χώρα…

του Κ. ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ

Ο ιδιότυπος προσεταιρισμός όλων με τον Αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό, είναι  η επικίνδυνη θρυαλλίδα που ενεργοποιεί ανεξέλεγκτη έκρηξη, ικανή να συμπαρασύρει το σύνολο των Βαλκανικών χωρών, και η οποία συνεπικουρούμενη από ευρύτερες γεωστρατηγικές επιδιώξεις, ενδέχεται πάρα πολύ σύντομα να ανάψει τη φωτιά ενός 4^ου Βαλκανικού πολέμου, πολύ πιο οδυνηρού  και με άκρως απρόβλεπτες προεκτάσεις στην αρχιτεκτονική ολόκληρης της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.

Στις εξελίξεις των τελευταίων ωρών, υπάρχουν δύο πράγματα που πρέπει απαραιτήτως να αναδειχτούν.

• Το πρώτο αφορά στην επικοινωνιακή διαχείριση των γεγονότων, έτσι όπως την...επιχειρούν οι κυρίαρχοι κύκλοι της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

Σε σχέση μ αυτό καταγράφουμε από την DW, η οποία μας γνωστοποιεί ότι ο γερμανικός τύπος ασχολείται εκτεταμένα με τις εξελίξεις στο γειτονικό κρατίδιο, αλλά αυτό που συνιστάκορυφαία πρόκληση στη μεθοδολογία της ενασχόλησης, είναι η ξεδιαντροπιά, η υποκριτική και το ποντιοπιλατικό στυλ που επέλεξαν, με πρώτιστο στόχο να αποσιωπήσουν όλοι αυτοί τις μεγάλες τους ευθύνες για τα τεκταινόμενα, αλλά πρωτίστως τους βρώμικους σχεδιασμούς τους, για τα μελλούμενα να συμβούν.

Έτσι η εφημερίδα Süddeutsche Zeitung, σχολιάζοντας  τα όσα συνέβησαν χθες στα Σκόπια επισημαίνει πως:  «Εάν λειτουργούσαν όλα βάσει δικαίου και νόμων, ο Γκρουέφσκι και άλλοι θα βρίσκονταν ήδη ενώπιον δικαστηρίου – ανεξάρτητοι εισαγγελείς έχουν ήδη συντάξει τη σχετική ποινική αγωγή. Αλλά και υπό μια νέα κυβέρνηση ο Γκρουέφκσι και οι πιστοί ακόλουθοί του θα βρίσκονταν αντιμέτωποι με τη δικαιοσύνη. Προσπαθούν οπωσδήποτε να το αποφύγουν – στην ανάγκη και με τη βία. Αυτό απέδειξε ο όχλος υπό την καθοδήγηση του μέχρι πρότινος κυβερνώντος κόμματος όταν εισέβαλε στη βουλή στα Σκόπια και ξυλοκόπησε βουλευτές. Ούτε ο μέχρι πρότινος αρχηγός της αντιπολίτευσης και εκλεγμένος επικεφαλής της κυβέρνησης γλίτωσε από τα επεισόδια. Τι θα μπορούσε όμως να κάνει η ΕΕ ή η Ουάσιγκτον; Σχεδόν τίποτα. Ακόμη και στη Ρουμανία, την Πολωνία ή την Ουγγαρία, η δημοκρατία περνάει κρίση. Ως μέλη της ΕΕ όμως, υπόκεινται έστω και στον υποτυπώδη έλεγχο των Βρυξελλών. Η ΠΓΔΜ όμως είναι απλώς υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ. Για τον Γκρουέφσκι και την κλίκα του άλλωστε η προσωπική τους ελευθερία και εξουσία είναι πολύ πιο σημαντικές απ’ ό,τι ο μακρινός στόχος να γίνει η χώρα τους μέλος της ΕΕ»

Την ίδια στιγμή και για το ίδιο θέμα, η Neue Osnabrücker Zeitung γράφει: «Η ΕΕ κουράστηκε όσον αφορά τις διαδικασίες ένταξης. Όπως στην περίπτωση της ΠΓΔΜ, όπου η δημοκρατία αποδομείται αυτή τη στιγμή. Αυτό δεν αποτελεί έκπληξη. Η ΕΕ έχει μάθει από τα λάθη της. Η ένταξη της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας το 2007 ήταν εσπευσμένη. Διαφθορά, εγκληματικότητα και μια αδύναμη δικαιοσύνη αποτελούν μέχρι σήμερα την καθημερινότητα εκεί. Άραγε σήμερα θα εντάσσονταν στην ΕΕ; Με την Ουγγαρία υπάρχει συχνά διαμάχη για ζητήματα που άπτονται του κράτους δικαίου. Η ΕΕ έχει ήδη προβλήματα με τα μέλη της στην ανατολική Ευρώπη. Δεν μπορεί να διακινδυνεύσει ξανά κάτι τέτοιο. Γι’ αυτό εξετάζει πολύ καλά τις υποψήφιες προς ένταξη χώρες, όπως για παράδειγμα την ΠΓΔΜ εδώ και δώδεκα χρόνια».

Κουρασμένα παλικάρια λοιπόν οι Γερμανοί και μέσω αυτών σύμπασα η Ευρωπαϊκή ελίτ, δηλώνει αποκαμωμένη, για ανεξάντλητη υπομονή όσο και την ανοχή της. Ας αποτολμήσουμε λοιπόν την… «άλλη ανάγνωση» αυτών των δημοσιευμάτων, υπενθυμίζοντας τέσσερα αμείλικτα ερωτήματα, τα οποία οφείλει να απαντήσει σύσσωμη η Ευρωπαϊκή ελίτ, αλλά πρωτίστως οι ελληνόφωνοι ατζέντηδες  που επιδίδονται σε διαλέξεις για τα πολύτιμα Ευρωπαϊκά ιδεώδη και άλλα κουλά, που διακυβεύονται στις μέρες μας από την ενίσχυση του λαϊκισμού και άλλων διεργασιών και φαινομένων.

Ερώτημα πρώτο: Ποιος χορογράφησε το διαμελισμό της Γιουγκοσλαβίας, και εν τέλει ποιος έβαψε τα χέρια του στο αίμα αθώων Ευρωπαίων πολιτών, με τη συντονισμένη ένοπλη επέμβαση στη Σερβία στις 24 Μαρτίου του 1999;;; Κάποιοι εισβολείς από τη Σενεγάλη, ή μήπως οι «Ηνωμένοι Εξαγωγείς Δημοκρατικών Ιδεωδών» με τα ένοπλα τμήματα των ΗΠΑ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, κηρύσσοντας ουσιαστικά τον Γ’ Βαλκανικό πόλεμο στο απόγειο του 21^ου Αιώνα;;;

Ερώτημα δεύτερο: Ποίου απεσταλμένος υπήρξε ο κ. Νίμιτς και με ποιος συνδιαλεγόταν επί χρόνια για τη διευθέτηση της εκκρεμότητας με την ονομασία των Σκοπίων??? Απεσταλμένος της Ουγκάντας υπήρξε ή μήπως του χειραγωγούμενου από τις δικές σας ελίτ ΟΗΕ, όπως είναι ακόμη και στις μέρες μας – τώρα που μιλάμε- ο τουρκοπροσκυνημένος Άιντε ό οποίος υποτίθεται ότι φροντίζει για τη δρομολόγηση δημοκρατικής και βιώσιμης λύσης στο Κυπριακό???

Ερώτημα τρίτο: Ποιες «υπεύθυνες» κυβερνήσεις εδώ και δεκαετίες, και ενώ κυβερνούσε ο φασίστας Γκρούεφσκι, επέμεναν να αναγνωρίζουν τα Σκόπια με τη Συνταγματική τους ονομασία αν και ακόμη η εκκρεμότητα με την Ελλάδα δεν έχει διευθετηθεί, και λογικά θα όφειλαν σεβασμό  στη φίλη και σύμμαχο χώρα;;; Οι κυβερνήσεις του μακρινού Σείριου, ή μήπως όλοι εσείς όψιμοι θεματοφύλακες της Δημοκρατίας;;;

Ερώτημα τέταρτο:  Ο ηγέτης ποιάς χώρας τρεις μόλις μέρες πριν τα γεγονότα στα Σκόπια δήλωνε απειλητικά, πως αν δεν ενταχθούν τα δικά του παιδιά στην Ευρωπαϊκή οικογένεια, τότε οι εξεγέρσεις και η διάσπαση είναι αναπόφευκτη εξέλιξη στα Βαλκάνια;;; Ο κακός Κιμ ή μήπως ο φίλτατος Εντι  Ράμα για τον οποίο κανείς δε λέει σήμερα κουβέντα;;;

• Το δεύτερο σχετίζεται με τις εξελίξεις στο ίδιο το γειτονικό κρατίδιο, οι οποίες όλα δείχνουν πως οδηγούνται σε λογικές πραγματικού εμφυλίου και εν τέλει σε προετοιμασία του εδάφους για ξένη – ακόμη και ένοπλη – επέμβαση σε αυτό.

Ο συνασπισμός λοιπόν της αντιπολίτευσης υπό τη Σοσιαλδημοκρατική Ένωση (SDSM) του Ζόραν Ζάεφ ανακοίνωσε σήμερα ότι θα “εκλέξει” σύντομα  νέα κυβέρνηση μετά την εκλογή, του Ταλάτ Τζαφέρι στη θέση του Προέδρου του κοινοβουλίου, και η οποία ψηφοφορία συνοδεύτηκε από τα γνωστά βίαια επεισόδια.

Βρυξέλλες και Ουάσιγκτον χαιρέτισαν την εκλογή Τζαφέρι, και σήμερα καταφθάνει στα Σκόπια ο αναπληρωτής βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χόιτ Μπράιαν Γι, στα πλαίσια φυσικά μιας ανοικτής όσο και απροκάλυπτης επέμβασης στα εσωτερικά του γειτονικού κρατιδίου.

Είναι φανερό πως πρόκειται για εξέλιξη που ρίχνει λάδι στη φωτιά των εξελίξεων, και φυσικά πρόκειται για εξέλιξη απόλυτα εναρμονισμένη με τις πρόσφατες δηλώσεις τόσο του κ. Μακ Μάστερ όσο και του γερουσιαστή Μακ Κέιν, για «ζωτικά συμφέροντα των ΗΠΑ στη Βαλκανική».

Αλλά προφανώς όλο αυτό, είναι απόλυτα ταυτισμένο με την περί Δημοκρατίας αντίληψη για την οποία κομπορρημονούν οι πολιτικοί και μιντιακοί παράγοντες της Ευρωπαϊκής ελίτ και όχι μόνο.

Να θυμίσουμε πάντως ότι οι εξελίξεις είναι ραγδαίες…  είναι ιδιαιτέρως σοβαρές… και σε ότι μας αφορά η Ελληνική κυβέρνηση αρκείται σε διαλέξεις περί Δημοκρατίας και πολιτικού καθωσπρεπισμού, αμήχανη, άτολμη και προκλητικά απρόθυμη να αντιληφθεί τι διακυβεύεται πραγματικά σήμερα στα Βαλκάνια και να προετοιμάσει από κάθε άποψη τη χώρα, πολύ δε περισσότερο που η Θράκη - η δική μας η Θράκη - βρίσκεται στο μάτι του κυκλώνα της Τουρκικής επιθετικής και πρακτόρικης ρητορικής.

Περισσότερα και αναλυτικότερα στο σχετικό βίντεο από την τελευταία «ΠΡΑΣΙΝΗ ΓΡΑΜΜΗ», για να ενημερωθείτε για όλα όσα αποσύρει από το προσκήνιο η συνωμοσία σιωπής που έχει επιβληθεί στη χώρα.

"ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΟΡΟΥΜ"

Αντώνης Παπαντωνίου Νομικός Κόκκινα δάνεια

https://www.youtube.com/watch?v=ODJ5uM_AF34&feature=share

ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ ΣΕ ΑΡΓΟ ΡΥΘΜΟ

Συνέντευξη του Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου, πρώην Έλληνα διπλωμάτη, στην Λουξεμβουργέζικη εφημερίδα Le Jeudi και στον Maurice Magar.

français   /  voir aussi 

(Την Πέμπτη 4 Μαΐου στις 19:00 η Επιτροπή Αλληλεγγύης προς την Ελλάδα και  οι Φίλοι του Monde diplomatique διοργανώνουν στο Λουξεμβούργο ομιλία του Πρέσβη επί Τιμή Λεωνίδα Χρυσανθόπουλου για τις πολιτικές λιτότητας και την παρεπόμενη παραβίαση των δικαιωμάτων του ανθρώπου με παράδειγμα την περίπτωση της Ελλάδας.[Βλέπε σχετικά] )

Γενοκτονία σε αργό ρυθμό

Απογοητευμένος από μια Ευρωπαϊκή Ένωση υπεύθυνη για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Ελλάδα, ο Λεωνίδας Χρυσανθόπουλος θέλει μια Ευρώπη των Λαών και όχι των κεφαλαίων.

Ερώτηση: «Εκθέσεις του ΟΗΕ και του Ευρωπαϊκού κοινοβουλίου καταγγέλλουν τις αρνητικές επιπτώσεις της πολιτικής λιτότητας πάνω στα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα. Πιο συγκεκριμένα ποια είναι η κατάσταση σήμερα;»

Λ.Χ.: «Περίπου το 80% του πληθυσμού έχει άμεσα θιγεί  από τις καταστρεπτικές συνέπειες της πολιτικής λιτότητας που επέβαλαν η ΕΕ και το Δ.Ν.Τ. Όλα τα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα έχουν παραβιασθεί. Το 2006 είχαμε 287 νεκρούς την ημέρα κατά μέσο όρο στην Ελλάδα. Τούς  πρώτους μήνες  του 2017 ο αριθμός έφτασε στους 438.Η αύξηση αυτή οφείλεται στο γεγονός  ότι οι  περισσότεροι Έλληνες δεν  μπορούν να επισκεφθούν τον ιατρό, επειδή για την επίσκεψη το κράτος καλύπτει ένα πολύ μικρό ποσό – περίπου ένα 5%. Και εγώ προσωπικά είμαι θύμα αυτής της πολιτικής. Όταν έφυγα από το Υπουργείο Εξωτερικών, είχα μια σύνταξη 3.500 ευρώ τον μήνα. Με τις αλλεπάλληλες μειώσεις στις συντάξεις βρίσκομαι σήμερα με μία σύνταξη 1.200 ευρώ το μήνα, η οποία θεωρείται υψηλή σύνταξη στην Ελλάδα. Αλλά δεν μπορώ πλέον να πληρώνω τους φόρους μου, που έχουν κατά πολύ αυξηθεί από τα διάφορα προγράμματα προσαρμογής.»

Ερώτηση: «Η εκλογή του Τσίπρα  έδωσε κάποια ελπίδα. Μπορεί να κάνει κάτι ή τα χέρια του είναι δεμένα;»

Λ.Χ.: «Ψήφισα  ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015. Είχα μια συνάντηση με τους υπευθύνους που ζήτησαν τις συμβουλές μου. Τους μίλησα για το πρόγραμμα του ΕΠΑΜ (Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο), που δημιουργήθηκε το 2011 σαν αντίδραση στην απώλεια της εθνικής κυριαρχίας με το μνημόνιο του Μαΐου 2010 – ένα κίνημα στο οποίο ανήκω. Συμφωνούμε, μεταξύ άλλων, και στις συστάσεις του ΟΗΕ που αναφέρουν ότι η Αθήνα πρέπει να πρώτα να αναλύει τις επιπτώσεις στα ανθρώπινα δικαιώματα των μέτρων που λαμβάνει στα πλαίσια των προγραμμάτων προσαρμογής.

Μέχρι τον Απρίλιο του 2015 ο Τσίπρας προσπάθησε να ακολουθήσει το πρόγραμμά του, αλλά στην συνέχεια υπέκυψε στον εκβιασμό της Γερμανίας και των δανειστών  που απειλούσαν με χάος τις ελληνικές τράπεζες, εάν δεν εφαρμοζόντουσαν στο ακέραιο τα μέτρα λιτότητας. Αντί να υποχωρήσει θα έπρεπε να αποχωρήσει από αυτήν την συνεδρίαση, να καταγγείλει τον εκβιασμό  και να διακόψει διπλωματικές σχέσεις με την Γερμανία.»

Ερώτηση: «Mα δεν είναι ακραίο αυτό που λέτε;»

Λ.Χ.:  «Θα έκανα ακόμα περισσότερα καταγγέλλοντας με βάση το διεθνές δίκαιο  τα μνημόνια,  γιατί έγιναν αποδεκτά κατόπιν πιέσεων και θέτουν σε κίνδυνο την δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Θα πρέπει επίσης να αποχωρήσουμε από την ΕΕ κάνοντας χρήση του άρθρου 50 της Λισαβόνας.»

To BREXIT είναι μια ελπίδα.

Ερώτηση: «Συμμετείχατε στις διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Ελλάδας στην ΕΟΚ και σήμερα υποστηρίζετε μια θέση αντιευρωπαϊκή. Πού οφείλεται η αλλαγή αυτή;»

Λ.Χ.: «Δεν είμαι αντιευρωπαίος. Πιστεύω σε μια Ευρώπη των λαών που να βασίζεται στην ειρήνη και στις δημοκρατικές αξίες. Όταν η Ελλάδα εντάχθηκε στην ΕΟΚ, μόλις είχε εξέλθει από μια επταετή στρατιωτική δικτατορία και σε αυτό προστίθεντο οι Τουρκικές απειλές, μια και η Τουρκία είχε εισβάλει στην Κύπρο το 1974. Η ένταξή μας το 1981 ήταν ένα βήμα προς την ελευθερία και την ενίσχυση της δημοκρατίας του ελληνικού Λαού. Σήμερα η ΕΕ αποτελεί ένα οικοδόμημα αποκλειστικά οικονομικό και τραπεζικό που βάζει τα συμφέροντα του κεφαλαίου σε προτεραιότητα  και υπεράνω των συμφερόντων των ανθρώπων. Έτσι εξηγείται η γενοκτονία με αργό ρυθμό που οι δανειστές, η ΕΕ, έχουν θέσει σε εφαρμογή.»

Ερώτηση: «Πώς βλέπετε την σημερινή κατάσταση στο Ηνωμένο Βασίλειο;»

Λ.Χ.:  «Αποτελεί μία ενθάρρυνση για τους καταπιεσμένους λαούς της ΕΕ, και ιδίως για την Ιταλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία. Όλοι οι δήθεν ειδικοί προέβλεπαν μια καταστροφή άνευ προηγουμένου για  το Ηνωμένο Βασίλειο. Έλεγαν ότι οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις θα έφευγαν από την χώρα. Τίποτα όμως δεν συνέβη κι αυτό αποτελεί ένα μήνυμα ελπίδας. Τώρα θα πρέπει να δούμε πώς η ΕΕ θα συμπεριφερθεί  στην διάρκεια αυτών των διαπραγματεύσεων. Εάν επιμείνει να προβάλλει στο Λονδίνο απαράδεκτες απαιτήσεις, υπάρχει τότε πάντοτε η δυνατότητα της μονομερούς διακοπής των σχέσεων  μεταξύ Ηνωμένου Βασιλείου και ΕΕ.»

Ερώτηση: «Προβλέπετε  επιστροφή  σε μια Ευρώπη, όπου τα κράτη-μέλη θα υπερασπίζονται τα συμφέροντα τους;»

Λ.Χ.: «Νομίζω ότι πρέπει να αρχίσουμε από το μηδέν για να ξανασκεφτούμε  το ευρωπαϊκό  οικοδόμημα, ξαναθέτοντας τις αξίες του ανθρωπισμού και της δημοκρατίας στο κέντρο του προβληματισμού  μας.»

Ερώτηση:«To ΔΝΤ και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνωρίζουν τα λάθη τους και ασκούν πίεση στους δανειστές και στην Ελλάδα να σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Δεν είναι η αρχή μιας λύσεως;»

Λ.Χ.:  «Δεν νομίζω ότι οι δανειστές και η Ελληνική κυβέρνηση έχουν το θάρρος να αλλάξουν πολιτική. Οι πρώτοι δεν θέλουν να αναγνωρίσουν την αποτυχία της  πολιτικής τους. Η δεύτερη έχει να αντιμετωπίσει  τον εκβιασμό των θεσμών.

Ερωτηση: «Μια μείωση του δημόσιου χρέους της Ελλάδας δεν θα σας έκανε να αλλάξετε γνώμη;»

Λ.Χ.:  «Μια μείωση του δημόσιου χρέους  και των ιδιωτικών χρεών σε συνδυασμό με την μείωση των φόρων αποτελεί για μένα τον μόνο τρόπο να ξαναθέσουμε σε λειτουργία την ελληνική οικονομία. Αλλά αυτό μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνον έξω από την ΕΕ και δυστυχώς στην Ελλάδα γίνεται μεγάλη προπαγάνδα υπέρ της ΕΕ, με αποτέλεσμα πολλοί να πιστεύουν ότι μια έξοδος από την ΕΕ θα έχει καταστρεπτικά αποτελέσματα.»

Πηγή: epaminternational.wordpress.com

Advertisements

ΑΡΩΜΑ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΖΑΚΗ

Ε.ΠΑ.Μ. - Πρώτο βήμα Λαφαζάνη - Καζάκη για εκλογική συνεργασία - ‎1η ‎Μαΐου ‎2017

Μπορούμε ν΄ανακτήσουμε την εθνική μας κυριαρχία κι αξιοπρέπεια ;

                                   ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΚΑΛΕΣΜΑ

Το ΕΠΑΜ  συμπορεύεται μαζί με άλλες αντιμνημονιακές πολιτικές δυνάμεις, κινήματα κι ανεξάρτητες προσωπικότητες, για τη συγκρότηση Πατριωτικού, Δημοκρατικού, Ριζοσπαστικού Μετώπου.

Στόχος του ενιαίου αυτού Μετώπου είναι η ανατροπή των μνημονιακών καθεστώτων υποτέλειας σε ξένους δανειστές κι η διαμόρφωση Πατριωτικής Δημοκρατικής Διακυβέρνησης, που θα φέρει την αποκατάσταση της Δημοκρατίας και της Εθνικής μας κυριαρχίας και θα δημιουργήσει νέες συνθήκες για την οικονομική και παραγωγική ανοικοδόμηση της Χώρας.

Στο πλαίσιο αυτό, ο πρόεδρος του κόμματος των Φιλελευθέρων, Μ. Καλλιγιάννης, και η Τ.Ο ΕΠΑΜ Σάμου, καλούν τους πολίτες της Σάμου στο Ξενοδοχείο "Σάμος", την Τετάρτη 3 Μαΐου 2017 και ώρα 20.00  σε ανοιχτή συζήτηση, που θα αναδείξει τις υπάρχουσες δυνατότητες για την έξοδο της Ελλάδας από τη βαθιά κρίση των μνημονίων.

Σάμος

30 Απριλίου 2017                                                              

   

Μ. Καλλιγιάννης, πρόεδρος Κόμματος Φιλελευθέρων

Ενιαίο Παλλαϊκό Μέτωπο (ΕΠΑΜ), Τ.Ο. Σάμου

( epamsamou@gmail.com)

Επιμένουν προκλητικά οι Τούρκοι για το Αγαθονήσι

Πέμπτη, 27 Απριλίου 2017

Συνεχίζει την προκλητική ρητορική η Τουρκία, η οποία αφού πρώτα «βάφτισε» τουρκικό το Αγαθονήσι, ζητά... εξηγήσεις από την Ελλάδα για την καταγγελία «στη Διεθνή Κοινότητα και τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ της συνεχιζόμενης αναθεωρητικής και επικίνδυνης συμπεριφοράς της Τουρκίας»...

Με ανακοίνωσή του το υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας χαρακτηρίζει μεταξύ άλλων «απαράδεκτες» τις δηλώσεις Καμμένου για...

την ελληνικότητα του Αγαθονησίου υποστηρίζοντας ότι «πρέπει να μπει ένα τέλος».

Συγκεκριμένα, ανακοίνωση αναφέρει τα εξής:

«Οι απόψεις μας σχετικά με τις δηλώσεις και τη στάση του Έλληνα Υπουργού Άμυνας που απειλούν την ειρήνη και την ηρεμία στο Αιγαίο έχουν εκφραστεί παλαιότερα και αρκετές φορές.

Η Τουρκία πάντοτε βασίζεται στο διεθνές δίκαιο, το οποίο σέβεται. Από την άλλη, όπως άλλωστε έχουμε δηλώσει και προηγουμένως, υπάρχουν μια σειρά προβλημάτων μεταξύ της Ελλάδας και ημών στη θάλασσα του Αιγαίου που συνδέονται το ένα με το άλλο.

Η Τουρκία αποδίδει ιδιαίτερη σημασία στην επίλυση των εν λόγω προβλημάτων με βάση το διεθνές δίκαιο και μέσω της ειρηνικής οδού. Στο πλαίσιο αυτό, είναι διαθέσιμοι και οι δίαυλοι διαλόγου που έχουν αναπτυχθεί μεταξύ των δύο χωρών με στόχο την επίλυση των προβλημάτων του Αιγαίου.

Με καταγεγραμμένη τη θέση της Ελλάδας για εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου, δεν θα πρέπει να έχει κανείς να πει κάτι σε αυτό το θέμα.

Επομένως, είναι απαράδεκτες οι κινήσεις του Έλληνα υπουργού Άμυνας προς την κατεύθυνση της διάλυσης των προσπαθειών μεταξύ των δύο χωρών για την ενίσχυση της καλής γειτονίας, των σχέσεων φιλίας και συνεργασίας και τονίζουμε για άλλη μια φορά ότι πρέπει να δοθούν τέλος σε αυτές τις ενέργειες».

Υπενθυμίζεται ότι μετά τις δηλώσεις του τούρκου υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, Omer Celik, για το νησί, το υπουργείο Εξωτερικών της χώρας εξέδωσε ανακοίνωση, στην οποία απάντησε ως εξής:

«Καταδικάζουμε κατηγορηματικά τη συνεχιζόμενη αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας που προβαίνει σε προκλητικές δηλώσεις αμφισβήτησης των διεθνών αναγνωρισμένων συνόρων όπως αυτά έχουν διαμορφωθεί ιστορικά και κατοχυρωθεί από το Διεθνές Δίκαιο τον προηγούμενο αιώνα», τονίζεται στην ανακοίνωση του ΥΠΕΞ και προστίθεται: «Καταγγέλλουμε στη Διεθνή Κοινότητα και τα κράτη-μέλη του ΟΗΕ τη συνεχιζόμενη αναθεωρητική και επικίνδυνη αυτή συμπεριφορά της Τουρκίας».

Τέλος, το ΥΠΕΞ επισημαίνει ότι «προκαλεί αλγεινή εντύπωση ότι αυτή τη φορά η αμφισβήτηση του Διεθνούς Δικαίου διατυπώνεται από τα χείλη του υπουργού που είναι αρμόδιος για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση».

liberal

Ε.ΠΑ.Μ. - «Ελεύθερη Ελλάδα» με τον Κ. Κυριακόπουλο στην ΕΡΤopen - 27 ‎Απρ. ‎2017

Δημοσιεύτηκε στις 27 Απρ 2017 ♦ Οι κλιμακούμενοι γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί στην Κορεατική χερσόνησο αναζητούν εναγωνίως έναν ηττημένο… ♦ Στη γειτονική Τουρκία, το δημοψήφισμα δε σηματοδότησε την εκτόνωση, αλλά την ακραία επιθετική αναβάθμιση της Τουρκικής προκλητικότητας που στοχοποιεί ευθέως την Ελλάδα… ♦ Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, δραπέτευσε οριστικά από την ιστορική του υποχρέωση να αναδείξει, να διεθνοποιήσει και να καταγγείλει τους πρωταίτιους για το δράμα του Ελληνικού λαού, και αρκείται σε ρόλο επικοινωνιακού ατζέντη για το «Ευρωπαϊκό ιδεώδες»… ♦ Ο «αριστερός μασκαράς», η προσχηματική «τσοχατζοπουλιάδα» και η κατοχική σχολή δημίων που στήνεται στη χώρα, με την καθοδήγηση των Γερμανών επικυρίαρχων… ♦ Πολιτικά αναθέματα… Ξαναζεσταμένα φαγητά… και μια κοινωνία ευκολόπιστων που μετατρέπει το ψέμα τους, την πολιτική εξαπάτηση, τη δουλοπρέπεια και την πολιτική τους προστυχιά, σε «επένδυση» για την πολιτική μακροημέρευση ενός πολιτικού προσωπικού που καταστρέφει συνειδητά τον τόπο… Το μέλος της Γραμματείας Πολιτικού Σχεδιασμού του Ε.ΠΑ.Μ. Κυριάκος Κυριακόπουλος, στον ραδιοθάλαμο της ΕΡΤopen 106.7 FM και στην εκπομπή του «Ελεύθερη Ελλάδα». Πέμπτη, ‎27 ‎Απριλίου ‎2017. Kάθε Πέμπτη στις 09.00, μεταδίδεται μέσα από την συχνότητα της ΕΡΤopen 106.7 FM, η εκπομπή «Ελεύθερη Ελλάδα» με τον Κυριάκο Κυριακόπουλο. Για να ακούσετε την εκπομπή συντονιστείτε : ► μέσω ραδιοφώνου • στην ΕΡΤopen στους 106.7 μεγάκυκλους στα FM για την περιοχή της Αττικής • στον ραδιοσταθμό του Εργατικού Κέντρου Εύβοιας στους 96,5 FM για την ευρύτερη περιοχή της Εύβοιας • στους 1134 χιλιόκυκλους στα Μεσαία (AM) για την περιοχή των Χανίων. ► μέσω διαδικτύου • από την ΕΡΤopen μέσω των συνδέσμων που θα βρείτε εδώ http://www.ertopen.com/radio • από τον διαδικτυακό σταθμό E-ROI μέσω των ακόλουθων συνδέσμων http://www.e-roi.gr/ http://eroigr.caster.fm/ http://eroigr.radio12345.com/ http://eroigr.listen2myradio.com/ http://eroigr2.listen2myshow.com/ (χαμηλού κόστους) Οι συντελεστές της εκπομπής περιμένουν τη συμμετοχή σας καλώντας στα τηλέφωνα 210 6002909-10 ή αποστέλοντας SMS γράφοντας : 1Π (κενό) και μετά το ΜΗΝΥΜΑ στο 54045.

Ε.ΠΑ.Μ. - Ο Δ. Καζάκης στο ALERT T.V. με τον Μ. Γκότζια - 26 ‎Απρ. ‎2017

Ο Δ.Καζάκης στο ντοκυμαντέρ «Debt Management»

Μερικά ιστορικά διδάγματα από την 21η Απριλίου για σήμερα...

Του Δημήτρη Καζάκη

Την 21η Απριλίου 1967 επιβλήθηκε στρατιωτική χούντα. Επρόκειτο για νεοφασιστικό καθεστώς, με βάση το οποίο, τόσο η εγχώρια ιθύνουσα τάξη, αλλά και ο «ξένος παράγων» - πρώτα και κύρια οι ΗΠΑ – επιχείρησαν να αναμορφώσουν εκ βάθρων το μετεμφυλιακό καθεστώς που κατέρρεε. Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος χρεώνει την πολιτική ευθύνη για το πραξικόπημα στον «ανένδοτο» που κήρυξε ο Γεώργιος Παπανδρέου μετά ακριβώς από τις εκλογές του 1961. Τι περίφημες εκλογές που έχουν ορθώς καταγραφεί στην ιστορία, ως «βίας και νοθείας» και έφεραν στην κυβέρνηση την ΕΡΕ του Καραμανλή με τελείως πλασματικό 52%.

Έχει δίκιο ο Κανελλόπουλος, αλλά για ριζικά διαφορετικούς λόγους απ’ αυτούς που επικαλείται. Ο «ανένδοτος» τίναξε στον αέρα την κοινοβουλευτική προσωπίδα του μετεμφυλιακού κράτους, το οποίο από κάθε άποψη είχε τα χαρακτηριστικά ενός «διττού κράτους» - όπως το προσδιόριζε ο Ερνστ Φράνκελ το 1941 ερμηνεύοντας το ναζιστικό καθεστώς. Ο Φράνκελ διαπίστωνε ότι το ναζιστικό καθεστώς αποτελείται, στην πραγματικότητα, από δύο διαφορετικά κράτη – το ένα «κανονιστικό» και το άλλο «προνόμιο τη εξουσίας».

Στο πρώτο, η διοικητική και δικαστική γραφειοκρατία λειτουργεί σύμφωνα με τους κανόνες. Στο δεύτερο, το Κόμμα, και ειδικότερα η Γκεστάπο, λειτουργούν χωρίς ουσιαστικό νομικό περιορισμό. Το δεύτερο, βέβαια, διέθετε πλήρη δύναμη για να αντικαταστήσει αυθαίρετα το πρώτο σε οποιοδήποτε ζήτημα ή σε όλα.

Τέτοιο «διττό κράτος» ήταν και το κράτος της μετεμφυλιακής περιόδου. Εξωτερικά, επρόκειτο για ένα καθεστώς περιορισμένου κοινοβουλευτισμού υπό βασιλική αιγίδα. Ενώ εσωτερικά λειτουργούσε ένα άλλο κράτος, που συχνά την εποχή εκείνη χαρακτηριζόταν και ως «παρακράτος», όπου κυριαρχούσε η αυθαιρεσία των κατασταλτικών μηχανισμών, φανερών και κρυφών, με δράση συμμοριών και τη διατήρηση ενός περίπλοκου συστήματος εκτοπίσεων, εξοριών, φυλακών για πολιτικούς κρατούμενους και τόπους «ανανήψεως», στο όνομα της «εθνικής ασφαλείας» έναντι του «κομμουνιστικού κινδύνου».

Με τον «ανένδοτο» πού κήρυξε ο Γεώργιος Παπανδρέου, έφερε – χωρίς ο ίδιος να το θέλει – δυο μεγάλες κομβικές αλλαγές: Αφενός, έκανε πρώτο θέμα το δοτό κοινοβουλευτισμό, που υπήρχε ως βιτρίνα προστασίας του αυθαίρετου βαθέως κράτους, ή παρακράτους. Κι αφετέρου, επέτρεψε στις μάζες του λαού να πάρουν την πρωτοβουλία μέσα από πλατύτατες λαϊκές συγκεντρώσεις, όπου κυριαρχούσαν τα αντιμοναρχικά και δημοκρατικά συνθήματα.

Μέσα από τις δυναμικές συγκεντρώσεις του λαού, που προκαλούσε για στενά κομματικά οφέλη ο Γεώργιος Παπανδρέου, γιγαντώθηκε το αίτημα για αληθινή δημοκρατία. Άρχισε να ξεπερνιέται μέσα στον κόσμο η εμφυλιοπολεμική διαίρεση ανάμεσα σε «κομμουνιστοσυμμορίτες» και «εθνικόφρονες». Ο κόσμος της Ένωσης Κέντρου συναντήθηκε και αγκαλιάστηκε με τον κυνηγημένο κόσμο της ΕΔΑ και διαπίστωσαν ότι έχουν ή είναι δυνατόν να έχουν κοινά συνθήματα και κοινά αιτήματα. Μπροστά στην ανάγκη βαθύτατου εκδημοκρατισμού σε κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, με ξερίζωμα του «παρακράτους», του βασιλικού θεσμού, της ξενοκρατίας και ξενοδουλείας, μαζί και όλων των υπολειμμάτων του εμφυλίου, οι μάζες αντιλαμβάνονταν στην πράξη ότι δεν τους χώριζαν τα κομματικά τείχη.

Δεξιοί, κεντρώοι και αριστεροί έχυναν μαζί το αίμα τους από το «παρακράτος» και τις δυνάμεις ασφαλείας που είχαν αναλάβει να καταστείλουν με κάθε τρόπο τις μαζικότατες διαδηλώσεις για το ξεπούλημα της Κύπρου με τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου το 1959. Έχυναν μαζί το αίμα τους σε διαδηλώσεις για την ξενοδουλεία της ΕΡΕ, που ενθάρρυνε την ασυδοσία των Τούρκων. Έχυναν μαζί το αίμα τους στους αγώνες για τη δημοκρατία στον «ανένδοτο», το 114 (το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος, που όριζε ότι η φύλαξή του επαφιόταν στον πατριωτισμό των Ελλήνων), το 15% για την παιδεία, κοκ.

Τεράστιες μάζες βρέθηκαν σε κίνηση, χωρίς να ανήκουν στενά και μόνο στην αριστερά. Κι αυτή η κίνηση έφερε σε αμηχανία το βαθύ κράτος, το οποίο απάντησε με όλες τις δυνάμεις κρατικής και παρακρατικής τρομοκρατίας που διέθετε. Με αποκορύφωμα τη δολοφονία Λαμπράκη στη Θεσσαλονίκη στις 27 Μαΐου 1963. Μια δολοφονία εντελώς συμβολική, μιας και το «παρακράτος» δολοφονούσε στο πρόσωπο του Λαμπράκη, ο οποίος αν και βουλευτής της ΕΔΑ δεν ήταν αριστερός, τη αναδυόμενη ενότητα στους δρόμους των μαζών του κέντρου και της αριστεράς.

Οι εξελίξεις αυτές είχαν τον αντίχτυπό τους και στο πρώτο κράτος. Σημαντικό μέρος της δικαιοσύνης, αλλά και των ενόπλων δυνάμεων έβλεπαν ότι η πρόσδεσή τους στο κράτος του «προνομίου της εξουσίας», του «παρακράτους», της ξενοδουλείας και της ξενοκρατίας δεν μπορούσε να συνεχιστεί. Η δικαιοσύνη κάνει τη δική της θεσμική «επανάσταση» με την αποκάλυψη – παρ’ όλες τις πιέσεις και τις απειλές από το πανίσχυρο «παρακράτος» κι εντός της δικαιοσύνης – των παρασκηνίων της δολοφονίας Λαμπράκη.

Στις ένοπλες δυνάμεις είχε αρχίσει να αναπτύσσεται μια έντονη Νασερική τάση, ειδικά ανάμεσα στα μεσαία στελέχη. Η υπόθεση ΑΣΠΙΔΑ ήταν ένα πολιτικό και στρατιωτικό σκάνδαλο που στήθηκε στα μέσα Μαΐου του 1965 με βαθύτερο σκοπό να στοχοποιήσει ως «συνωμότη» οποιοδήποτε στέλεχος των ενόπλων δυνάμεων αγανακτούσε με το καθεστώς ελέγχου και υποτέλειας του στρατεύματος από το παλάτι και το «παρακράτος» των μυστικών υπηρεσιών και εμφυλιοπολεμικών μυστικών οργανώσεων τύπου ΙΔΕΑ, μέσω των οποίων αλώνιζαν οι Αμερικανοί και οι πράκτορές τους.

Όταν τελικά η Ένωση Κέντρου επικρατούν στις εκλογές της 16ης Φεβρουαρίου 1964 με ποσοστό 52,72%, ο Γεώργιος Παπανδρέου ούτε που φανταζόταν τις κοινωνικές δυνάμεις που είχε απελευθερώσει. Φανταζόταν ότι ήταν κυρίαρχος του παιχνιδιού, ενώ στην ουσία ήταν αναγκασμένος να δώσει τη χαριστική βολή στο σύστημα του «διττού κράτους», που υπηρετούσε από την εποχή του εμφυλίου.

Στις μάζες υπήρχε ήδη ένας αέρας «λαϊκού μετώπου», ή αλλιώς ενός νέου ΕΑΜ. Όμως ούτε η ηγεσία της Ένωσης Κέντρου και πιο συγκεκριμένα ο Γεώργιος Παπανδρέου ήθελε κάτι τέτοιο. Ούτε η ηγεσία του παράνομου τότε ΚΚΕ και της ΕΔΑ ήξερε τι σημαίνει κάτι τέτοιο. Είχε χαθεί από την ηγεσία της ΕΔΑ η κουλτούρα της από τα κάτω οργάνωσης του λαού σε «λαϊκό μέτωπο», ή νέο ΕΑΜ. Ήξερε μόνο να λειτουργεί ως κοινοβουλευτική αριστερά και να προσδοκά μάταια τη συνεργασία με την ηγεσία της Ένωσης Κέντρου.Το μόνο αντίδοτο σ' αυτόν τον "κοινοβουλευτικό κρετινισμό", που γνώριζαν οι δυνάμεις της, ήταν το καταφύγιο της κομματικής καθαρότητας, δηλαδή της σέχτας.

Κι έτσι ανάμεσα στον κρατούντα "κοινοβουλευτικό κρετινισμό" της ηγεσίας της ΕΔΑ, αλλά και τον κομματικό σεχταρισμό, συνεθλίβει κάθε ελπίδα δημιουργία ενός νέου ΕΑΜ. Κάτι που θα το πληρώσει πολύ ακριβά ο λαός μας, τόσο στη διάρκεια της χούντας, όσο και στην μεταπολίτευση.

Από την άλλη, η Ελλάδα καθυστερούσε πολύ. Καθυστερούσε να ανοιχτεί στο μεγάλο κεφάλαιο με βάση τους νέους όρους υποτέλειας, που προέβλεπε η συμφωνία με την Ευρωπαϊκή Κοινή Αγορά και η οποία αποφασίζεται αυθαίρετα από την ΕΡΕ το 1961. Παρά το γεγονός ότι σύσσωμη η αντιπολίτευση, τα εργατικά συνδικάτα, τα εργοδοτικά σωματεία, αλλά και η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος, ήταν ενάντια για τους δικούς τους λόγους ο καθένας.

Το αδιέξοδο αυτό για την ιθύνουσα τάξη της χώρας, αλλά και τον ξένο παράγοντα, έπρεπε πάση θυσία να λυθεί. Ο τρόμος ενός νέου ΕΑΜ, ή «λαϊκού μετώπου», όπως το ονόμαζαν τότε τα κατηχητικά της ασφάλειας, είχε συγκλονίσει τους ιθύνοντες κύκλους εντός και εκτός Ελλάδας.

Άλλοι διαλέγουν να φύγουν όπως-όπως από τη χώρα. Ο Καραμανλής φοβούμενος την πλήρη κατάρρευση του μετεμφυλιακού καθεστώτος, που αναγκαστικά θα τον έφερνε αντιμέτωπο με τη δικαιοσύνη για το σκάνδαλο του Μέρτεν το 1957, όπου η κυβέρνησή του απελευθέρωσε έναν σεσημασμένο εγκληματία πολέμου γιατί απειλούσε να καταδώσει τους εν Ελλάδι συνεργάτες του –ανάμεσά στους οποίους είχε κατονομάσει και τον ίδιο τον Καραμανλή – το σκάνδαλο των οικοπέδων, όπου ο ίδιος ο Καραμανλής εμπλεκόταν σε παράνομες αγορές τεράστιων εκτάσεων παράλιων και τουριστικών, καθώς και το σκάνδαλο των μεγάλων έργων και της ΔΕΗ, όπου ο Καραμανλής και η κυβέρνησή του είχε αποκαλυφθεί ότι είχαν λεηλατήσει το δημόσιο ταμείο, κοκ.

Ο φόβος του εισαγγελέα ήταν που έκανε τον Καραμανλή να φύγει σαν δραπέτης από την Ελλάδα, κι όχι η δήθεν διαφωνία του με τον θρόνο. Δείγμα πανικού, που λίγο ως πολύ είχε τότε καταλάβει τις κορυφές του καθεστώτος.

Άλλοι πάλι όπως ο Γεώργιος Παπανδρέου, με την πολιτική αλαζονεία που τον διακατείχε, πίστευε ότι μπορεί να κατευνάσει το πλήθος, αλλά και να το ελέγξει. Έτσι όταν τον Ιούλιο του 1965 τίθεται θέμα από το παλάτι του ποιος θα έχει πολιτικά τον έλεγχο των ενόπλων δυνάμεων, ο Γεώργιος Παπανδρέου παραιτείται και ξεκινά η κάθοδος προς την κόλαση της χούντας.

Η επιβολή της χούντας δεν ήταν τίποτε περισσότερο από την ανοικτή επικράτηση του δεύτερου κράτους, του κράτους του «προνομίου της εξουσίας», που είχε οικοδομηθεί από την εποχή του εμφυλίου, πάνω στο πρώτο, δηλαδή στο κράτος του κοινοβουλευτικού προσωπείου. Κι έγινε με στόχο πρώτα και κύρια για να διασωθεί το «διττό κράτος», να ανασυνταχθεί και να ξεπλυθεί το πολιτικό προσωπικό προκειμένου να αναδυθεί ολόφρεσκο και ανανεωμένο. Ήταν ένα Reset για την ιθύνουσα τάξη, από κάθε άποψη.

Και το πέτυχε. Μετά από 7 ολόκληρα χρόνια, όπου κυριάρχησε η πιο απόλυτη διαφθορά και ασυδοσία εντός και εκτός, φτιάχτηκαν κυριολεκτικά περιουσίες με το δημόσιο ταμείο. Η χούντα γέννησε όλα τα μεγάλα τζάκια της μεταπολίτευσης. Αυτοί που πρωταγωνιστούν στην οικονομία, την πολιτική και τα ΜΜΕ ακόμη και σήμερα, αντλούν την καταγωγή των περιουσιών τους από την εποχή της χούντας.

Σμιλεύτηκαν νέες πρωτόγνωρες σχέσεις εξαγορά και εξάρτησης, οι οποίες δεν περιορίσθηκαν μόνο ή απλά σ' όσους ταυτίζονταν με το "κράτος της δεξιάς". Όποιος δεν είχε συνείδηση και ήθελε να πλουτίσει, δεν είχε παρά να δώσει γη και ύδωρ στη χούντα. Και η χούντα ούτε που νοιαζόταν για το αν ήταν κάποτε αριστερός ή δεξιός. Ήταν η πρώτη κοινωνικοποίηση της διαφθοράς σε δεξιά και αριστερά, που έμαθε να την εφαρμόζει αργότερα το ΠΑΣΟΚ σε ακόμη μεγαλύτερη έκταση και σε πρωτοφανή ένταση.

Οι σχέσεις εξαγοράς και εξάρτησης έγιναν ακόμη πιο στενές και ασφυκτικές για την ελληνική κοινωνία. Το λίκνο της σημερινής χρεοκοπίας, όχι μόνο στο επίπεδο της οικονομίας, αλλά επίσης στο επίπεδο της πολιτικής και του πολιτισμού, βρίσκεται στη δικτατορία.

Η μεταπολίτευση του υπόδικου για πρωτοφανή σκάνδαλα Καραμανλή, αυτοχαρακτηρίστηκε ως «επιστροφή στη δημοκρατία». Έστω κι αν δεν υπήρχε δημοκρατία πριν τη χούντα για να επιστρέψουμε. Στην ουσία με την μεταπολίτευση είχαμε επιστροφή στον κάλπικο περιορισμένο κοινοβουλευτισμό προ της χούντας, ο οποίος μπορούσε να γεννήσει ανά πάσα στιγμή την αναίρεσή του. Όπως άλλωστε ζούμε στις μέρες μας.

Η σχέση αυτή εξαγοράς και εξάρτησης όχι μόνο ανανεώθηκε, αλλά και απέκτησε φαινομενικά ευγενή σκοπό, επί δικτατορίας. Η Γερμανία έπαιξε σε διπλό ταμπλό. Το ίδιο και η Γαλλία. Από τη μια αξιοποίησε τις στενές σχέσεις της με τον παλιό ταγματασφαλίτη και πρωτύτερα εθελοντή του Παπαδόγγονα την εποχή της ναζιστικής κατοχής, δικτάτορα Παπαδόπουλο, ο οποίος διέπρεψε ως στρατοδίκης την εποχή του εμφυλίου στέλνοντας εκατοντάδες πατριώτες στο απόσπασμα. Όσους δεν μπόρεσε να δολοφονήσει ο ίδιος όταν εξορμούσε ως ταγματασφαλίτης, ή γερμανοτσολιάς. Κι έτσι η Γερμανία κατόρθωσε να βάλει για πρώτη φορά την επίσημη Ελλάδα να δανείζεται σε γερμανικά μάρκα για τα «μεγάλα έργα» της χούντας. Με ότι αυτό σήμαινε για την εκτίναξη του εξωτερικού δημόσιου χρέους και τις κομπίνες με εργολάβους σαν την ΕΔΟΚ-ΕΤΕΡ, την Αρχιρόδον, τον Σκαπανέα, κοκ, πού διέπρεψαν επί επταετίας. Κι όχι μόνο.

Την ίδια ακριβώς περίοδο και με αντάλλαγμα τη γνωστή αντιδικτατορική εκπομπή στην Deutsche Welle, το βαθύ κράτος της Γερμανίας με την κάλυψη των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών, στρατολόγησαν αβέρτα-κουβέρτα αγωνιστές του αντιδικτατορικού αγώνα, που βρέθηκαν τότε στη Γερμανία. Τις στρατολογίες έκανε ως επί το πλείστον η Γερμανική ομοσπονδιακή μυστική υπηρεσία, Bundesnachrichtendienst, η οποία υπάγεται απευθείας στο γραφείο του Καγκελάριου και η οποία συγκροτήθηκε από πρώην Ες Ες και άλλους χιτλερικούς πράκτορες, που τους διέσωσαν οι Αμερικανοί από τις δίκες των ναζί και το εκτελεστικό απόσπασμα, ή την ισόβια φυλάκιση, για να τους χρησιμοποιήσουν όχι μόνο για την καταστολή κάθε δημοκρατικής ικμάδας ή προσδοκίας του Γερμανικού λαού, αλλά και στον ψυχρό πόλεμο εναντίον του υπαρκτού σοσιαλισμού.

Η στρατολόγηση γινόταν για «καλό σκοπό», εναντίον της δικτατορίας στην Ελλάδα. Αυτό ήταν το πρόσχημα. Και τι πρόσχημα! Ικανό να κερδίσει οιονδήποτε με αρκετά χαλαρή συνείδηση, που στην υπηρεσία ξένων συμφερόντων – χωρίς να στιγματίζεται ως δωσίλογος ή προδότης – μπορούσε να κερδίσει χρήματα, προβολή, οφίτσια, ακαδημαϊκούς τίτλους σκοπιμότητας, κοκ. Κι όλα αυτά με πρόσχημα τον αγώνα για τη δημοκρατία στην Ελλάδα. Υπάρχει κάτι καλύτερο για ένα φιλόδοξο κάθαρμα χωρίς αρχές;

Οι Γερμανικές μυστικές υπηρεσίες, σε συνεργασία με τους αμερικανικούς και την ελληνική ΚΥΠ, επέλεγαν – όπως ήταν φυσικό – τους πιο επιρρεπείς για εξαγορά ανάμεσα στους συμμετέχοντες του αντιδικτατορικού αγώνα. Εκείνους με τις μεγαλύτερες προσωπικές φιλοδοξίες, τη λαιμαργία για τίτλους, προβολή, οφίτσια και εύκολο χρήμα. Εκείνους που λάτρευαν τη ζωή του bon viveur ως μποέμ διανοούμενοι, ή κυνηγώντας τον ποδόγυρο και τις διατροφές από πλούσιες συζύγους για να ζήσουν χωρίς να εργάζονται. Και μάλιστα με τους σκληρούς όρους ενός gastarbeiter, όπως ήταν καταδικασμένοι να ζουν και να δουλεύουν όσοι βρέθηκαν εκείνη την εποχή στη Γερμανία.

Με τον τρόπο αυτό οι Γερμανικές μυστικές υπηρεσίες, αλλά και οι Αμερικανοί που βρίσκονταν πίσω τους, κυριολεκτικά άλωσαν το αντιδικτατορικό κίνημα στο έδαφος της Γερμανίας. Κι όχι μόνο.

Τσάκισαν κινήματα σαν το ΠΑΚ, αλλά κατόρθωσαν να διεισδύσουν ακόμη και σε καλά περιφρουρημένους χώρους, όπως ήταν το ΚΚΕ εκείνη την εποχή. Η στρατολόγηση αυτή από τον «ξένο παράγοντα» την εποχή εκείνη – με πρόσχημα τον αγώνα για εναντίον της δικτατορίας στην Ελλάδα – είναι ένας από τους βασικούς λόγους που το αντιδικτατορικό κίνημα στην Ελλάδα στάθηκε τόσο αδύναμο, ανήμπορο και κομματιασμένο την κρίσιμη στιγμή ώστε να επιτρέψει ουσιαστικά τη ομαλή διαδοχή της χούντας με τη στημένη μεταπολίτευση του Καραμανλή, για να μην θιγούν τα «κακώς κείμενα» που γέννησαν την επταετία και την κακοδαιμονία της χώρα. Έτσι επίσης εξηγείται σε μεγάλο βαθμό και η μετέπειτα εξέλιξη όσων επώνυμων «διέπρεψαν» κατά τον αντιδικτατορικό αγώνα από το έδαφος κυρίως της Γερμανίας. Ιδίως όταν βρέθηκαν σε υπουργικές θέσεις στις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ.

Για να καταλάβουμε την έκταση διαπλοκής πολιτικών δυνάμεων της μεταπολίτευσης και μυστικών υπηρεσιών, αρκεί νομίζουμε να αναφέρουμε ότι ο «σύντροφος Α-25» στον οποίο αναφέρεται ο Μίμης Ανδρουλάκης σ’ ένα βιβλίο του – το οποίο, ας μου επιτραπεί να πω, θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν και αυτοβιογραφικό του – ως πράκτορα της ΚΥΠ και ανερχόμενο στέλεχος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ, είναι αληθινό γεγονός και γνωστό στα στελέχη του κόμματος της δεκαετίας του 1980. Και ήταν κάθε άλλο παρά μεμονωμένη περίπτωση. Αν και η μεγάλη μάστιγα μέσα στο κομματικό μηχανισμό του ΚΚΕ ήταν οι στρατολογημένοι από την KGB είτε την Στάζι, πού διαγκωνίζονταν προκειμένου να παράσχουν τις καλές υπηρεσίες τους και στο αντίπαλο στρατόπεδο.

Ο συγκεκριμένος «σύντροφος Α-25» στρατολογήθηκε – όπως ο ίδιος αποκάλυψε – κατά τη διάρκεια της δικτατορίας στη Γερμανία. Τον συγκεκριμένο «έδωσε» η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ ως ένδειξη «καλής θέλησης», ή προειδοποίηση για περεταίρω αποκαλύψεις – δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα - προκειμένου σαν αντάλλαγμα η ηγεσία του ΚΚΕ να χαμηλώσει τους τόνους της και να μην σηκώσει το λάβαρο του ΕΑΜ, την εποχή ακριβώς που ακόμη και στα λόγια το ΠΑΣΟΚ εγκατέλειπε τα συνθήματα της εθνικής ανεξαρτησίας, της λαϊκής κυριαρχίας και της κοινωνικής δικαιοσύνης, τα οποία συγκλόνιζαν ακόμη το λαό και βοήθησαν το συγκεκριμένο κόμμα να ανέβει στην εξουσία.

Ήταν η νέα εποχή του ΠΑΣΟΚ, που ξεκινούσε με τσάρο της οικονομίας τον Σημίτη – εκ Γερμανίας, αν αυτό σημαίνει κάτι – με άγρια λιτότητα για να πάρει πίσω ότι δίκαια είχε αναγκαστεί να δώσει στους εργαζόμενους το 1982-83, με Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα για να εκμαυλιστεί ο αγρότης, αλλά και με ξέφρενο κρατικό δανεισμό για να εθιστούν πλατιά στρώματα του λαού στην αρπαχτή, την κομπίνα και το βόλεμα με το δημόσιο.

Κατά την προσωπική μου άποψη, ήθελαν επίσης να αποσπάσουν την προσοχή του ΚΚΕ της εποχής από άλλα ανερχόμενα στελέχη, διπλούς και τριπλούς πράκτορες, που έπαιζαν σ’ όλα τα ταμπλό, μαζί και σ’ αυτό της KGB. Και οφείλουμε να ομολογήσουμε ότι τα κατάφεραν πολύ πιο εύκολα απ’ ότι και οι ίδιοι περίμεναν. Βλέπετε ήταν η εποχή της περεστρόικα και οι διπλοί πράκτορες μέσα στις γραμμές των πολιτικών δυνάμεων της Ελλάδας και του ΚΚΕ, εκείνοι δηλαδή που δούλευαν για τις δυτικές μυστικές υπηρεσίες και τις ανατολικές (KGB, Στάζι, κοκ), ήταν στα φόρτε τους. Αργότερα τους είδαμε να αναδεικνύονται τόσο ως ηγεσία του ΚΚΕ, αλλά και του ενιαίου πάλαι ποτέ Συνασπισμού, ως πρωτοκλασάτα στελέχη του ΠΑΣΟΚ, κυρίως επί εποχής Σημίτη, αλλά και σημερινοί υπουργοί, υφυπουργοί, γραμματείς και φαρισαίοι.

Ποτέ ξανά το πολιτικό σύστημα της χώρας δεν ήταν τόσο πολύ δεμένο και εξαρτώμενο από τον «ξένο παράγοντα» και τις υπηρεσίες του, όσο κατά τη διάρκεια της χούντας και της μεταπολίτευσης. Μέχρι τότε η προδοσία, ο δοσιλογισμός, η εξάρτηση από τις μυστικές υπηρεσίες του «ξένου παράγοντα» ήταν προνομιακό πεδίο του «κράτους της δεξιάς» και του οικείου παρακράτους. Ο πατριωτισμός όσων είχαν χύσει το αίμα τους για τούτο τον τόπο και το λαό του, δεν τους επέτρεπε τέτοιου είδους σχέσεις. Κι όντως έτσι ήταν.

Με την χούντα και κυρίως την μεταπολίτευση όλα άλλαξαν. Στο όνομα του αντιδικτατορικού αγώνα, πήγαν περίπατο όλες οι αναστολές για τις διασυνδέσεις με τον «ξένο παράγοντα» που μέχρι τότε χαρακτήριζαν το «κράτος της δεξιάς». Το δόγμα ο σκοπός αγιάζει τα μέσα, αλλά και τα ιδεολογικά σοφίσματα ήταν αρκετά για να οδηγήσουν τον πατριωτισμό της εθνικής αντίστασης και του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα στα αζήτητα. Ο σοσιαλισμός της σοσιαλδημοκρατίας, του ευρωκομουνισμού, αλλά και του υπαρκτού σοσιαλισμού της εποχής, ήταν υπεραρκετός για να δικαιολογήσει την ηθική κατάπτωση, αλλά και την υιοθέτηση από τους κομματικούς σχηματισμούς της «δημοκρατικής παράταξης», αλλά και της αριστεράς, του ήθους και των πρακτικών του «κράτους της δεξιάς». Εκείνων δηλαδή που με τη βία της κατοχής, του εμφύλιου σπαραγμού και της χούντας ήθελαν την Ελλάδα να παραμένει κυριολεκτικά κτήμα της Δύσης.

Η διάβρωση από τις μυστικές υπηρεσίες και το βαθύ κράτος εντός και εκτός Ελλάδας, αγκάλιασαν όλες τις επίσημες πολιτικές παρατάξεις της μεταπολίτευσης. Της δεξιάς, αλλά και της αριστεράς. Ο λαϊκός δημοκρατικός πατριωτισμός του Ρήγα, που μεστά περιγράφεται στην στροφή του Θούριου «κάλλιο για την πατρίδα, κανένας να χαθεί ή να κρεμάσει φούντα, για ξένον στο σπαθί» και συγκλόνιζε έως τότε τις γενιές της εθνικής αντίστασης, μετατράπηκε σε μαγική εικόνα από τις ηγεσίες των λεγόμενων αντιδεξιών κομμάτων. Ναι, βεβαίως να μην κρεμάσει κανείς φούντα για ξένον στο σπαθί, εκτός κι αν αυτό θεωρεί ότι βοηθά την πατρίδα, το λαό, ή την εργατική τάξη. Και κυρίως το σοσιαλισμό, που οι ηγεσίες είχαν αναδείξει, στη δική τους φυσικά εκδοχή, σε αξία ανώτερη της πατρίδας και της αφοσίωσης στη δημοκρατία για το λαό.

Κι έτσι εκτός από το δόγμα «ανήκομεν εις την Δύσιν», το οποίο αποτέλεσε το λάβαρο του παλιού δωσιλογισμού, των δοσίλογων της ναζιστικής κατοχής, που βρήκαν καταφύγιο στα κόμματα της δεξιάς, στη χούντα και μετά στη μεταπολίτευση τέθηκαν οι βάσεις για ένα νέο είδος δωσιλογισμού. Το δωσιλογισμό στο όνομα του σοσιαλισμού και του κόμματος.

Οι κομματικές ηγεσίες – από το ΠΑΣΟΚ μέχρι την αριστερά – μπόρεσαν να αντικαταστήσουν τον αγνό πατριωτισμό του αγωνιστή της εποχής του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα με τον κομματικό πατριωτισμό. Την άδολη αγάπη για την πατρίδα και το λαό μας, πού γέννησε το έπος της εθνικής αντίστασης, με το δόγμα του σοσιαλισμού. Ένα δόγμα που στην καλύτερη περίπτωση είναι το ίδιο με την προσμονή μιας «άλλης ζωής», όπως την φαντασιώνεται κάθε λογής θρησκόληπτος. Ικανή να ευλογήσει την παραίτηση, τη συνθηκολόγηση, την ανοχή, ή και την ενεργή συμμετοχή σε κάθε λογής ατιμία, παλιανθρωπιά και έγκλημα.

Αρκεί να γίνεται στο όνομα και για το καλό της ορθής πίστης. Bonum Fidei, όπως την ονόμαζαν οι Ιησουίτες, οι οποίοι αποτέλεσαν το αρχέτυπο για όλα τα μαχόμενα κόμματα στη θεολογική και πολιτική παράδοση της δυτικής Ευρώπης. Και επιτέλους ο «ξένος παράγοντας» κατόρθωσε για πρώτη φορά μετά την βαυαροκρατία να επιβάλει την κουλτούρα του Ιησουιτισμού και στα κόμματα της «δημοκρατικής παράταξης», τα οποία είχαν γεννηθεί μέσα από τη θύελλα του εθνικοαπελευθερωτικού αγώνα.

Έτσι, ότι εξυπηρετούσε το δόγμα και το κόμμα, ήταν πλέον επιτρεπτό. Ακόμη και η στρατολογία από τις μυστικές υπηρεσίες, ή το βαθύ κράτος εντός και εκτός Ελλάδας. Γι’ αυτό και δεν πρέπει να ξαφνιάζεστε, ή να σας φαίνονται απίστευτες οι οβιδιακές μεταμορφώσεις της αριστεράς όλων των αποχρώσεων σήμερα.

Όπως επίσης και η πολιτική θρησκοληψία του σημερινού ΚΚΕ. Δεν οφείλεται σε ιδεολογικούς λόγους, ούτε έχει ιδεολογικά κίνητρα. Όσο κι αν κάτι τέτοιο αρέσκονται να πιστεύουν οι αφελείς. Έχει πρωτίστως υλικά κίνητρα και συμφέροντα, μιας και η διάβρωση δια του χρήματος και του βαθέως κράτους έχει φτάσει μέχρι το μεδούλι όλων αυτών των σχηματισμών και των ηγεσιών τους. Προτιμούν να χαθεί η χώρα, να πεθάνει ο λαός στο σύνολό του, παρά να φανερωθούν οι ύποπτες διαπλοκές και οι σκελετοί που κρύβουν επιμελώς και με τη βοήθεια του επίσημου κράτους επί δεκαετίες, στους κομματικούς φωριαμούς τους.

Και πώς μπορούν να φανερωθούν, δηλαδή να βγουν τα άπλυτά τους στη φόρα; Μόνο με την ανατροπή του καθεστώτος κατοχής από τον ίδιο το λαό και τη θεμελίωση μιας αληθινής δημοκρατίας για τους όλους Έλληνες πολίτες. Μπορεί λοιπόν να μην είναι όλοι τους ταγμένοι εχθροί μιας τέτοιας άμεσης προοπτικής; Είναι δυνατόν να μην είναι οι πιο αισχροί υποστηρικτές του τίποτε άλλο δεν γίνεται; Άλλοι στο όνομα της Ενωμένης Ευρώπης κι άλλοι στο όνομα ενός μελλοντικού σοσιαλισμού, όπου ως δια μαγείας το Κόμμα θα λύσει όλα τα προβλήματα που κάνουν δυστυχισμένη την ανθρωπότητα.

Να γιατί τους είναι παντελώς αδύνατο να δουν το οφθαλμοφανές. Ακόμη και σήμερα 7 χρόνια μετά το πρώτο μνημόνιο. Να δουν δηλαδή ότι η χώρα μας βρίσκεται υπό κατοχή. Κι επομένως πρέπει να κινηθούμε, όσοι αγαπάμε αυτή την πατρίδα, με όρους πατριωτισμού αντάξιου του κινήματος της εθνικής αντίστασης την εποχή της ναζιστικής κατοχής. Με την ίδια παλλαϊκή και εθνική ενότητα σε βάθος και πλάτος. Πάνω από κομματικούς πατριωτισμούς και δόγματα κάθε λογής και είδους.

πηγή : Dimitris kazakis facebook.com,  , 23/4/2017