.

ΓΛΗΝΟΣ


Ν’ αγαπάς την ευθύνη να λες εγώ, εγώ μονάχος μου θα σώσω τον κόσμο. Αν χαθεί, εγώ θα φταίω - Έχεις ευθύνη. Δεν κυβερνάς πια μονάχα τη μικρή ασήμαντη ύπαρξή σου. Είσαι μια ζαριά όπου για μια στιγμή παίζεται η μοίρα του σογιού σου. - Μην καταδέχεσαι να ρωτάς: "Θα νικήσουμε; Θα νικηθούμε;" Πολέμα! Όταν πολεμάς για την λευτεριά, είσαι κι όλας λεύτερος (Νίκος Καζαντζάκης)




Δ. Καζάκης: Η νομική δέσμευση του Ε.ΠΑ.Μ. στον ελληνικό λαό


Η νομική δέσμευση του Ε.ΠΑ.Μ. στον ελληνικό λαό




ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΔΙΑΒΑΣΤΕ : Αποφασεις και ψηφισματα του 5ου Συνεδριου του Ενιαιου Παλλαϊκου Μετωπου.


ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟ ΛΟΓΟΤΥΠΟ...

Ανάποδα
Ακούστε στο e-roi.gr Ειδήσεις που αποκρύπτονται από τα συστημικά ΜΜΕ, θα σχολιάζονται θα αναλύονται και θα αντιπαρατίθενται στην κατασκευή πλαστών ειδήσεων που σερβίρονται στο πλαίσιο της πιο ξετσίπωτης προπαγάνδας. Την προπαγάνδα του φόβου και της εξαπάτησης. Είναι για εμάς κοινός τόπος, η προσπάθεια αντίληψης της ελληνικής και διεθνούς πραγματικότητας αλλά και η αποκάλυψη του μέλλοντος που ετοιμάζουν στον λαό μας..


synedrio











ΓΙΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΠΑΤΗΣΤΕ ΚΑΙ ΕΔΩ : http://www.nationaldebtclocks.org/debtclock/greece


ΓΙΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΠΙΟ ΑΜΕΣΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΣΤΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΣ ΣΤΟ FACEBOOK
(ΠΑΤΗΣΤΕ ΣΤΟ ΕΙΚΟΝΙΔΙΟ ΔΕΞΙΑ)

Σάββατο, 13 Ιανουαρίου 2018

ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΟΥ ΕΠΑΜ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΙΝΗΤΟΠΟΙΗΣΕΙΣ ΤΗΣ 15ΗΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ

Φωτογραφία του χρήστη ΕΠΑΜ - Ενιαίο Παλλαικό Μέτωπο.
Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 2018 ΟΛΟΙ στο Σύνταγμα!
Κάλεσμα
ΕΔΩ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ
Να δυναμώσουμε το πιο πλατύ Μέτωπο Κοινωνικών Δυνάμεων απέναντι στην πιο προδοτική κυβέρνηση που είχαμε ποτέ…
Με πραξικοπηματικό τρόπο, η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ ψηφίζει ένα ακόμη πολυνομοσχέδιο που αποτελειώνει το σύνολο του Λαού μας.
Τώρα δεν χρειάζονται λόγια. Η παρουσία και μόνο του κόσμου που βρίσκεται σε απόγνωση, που είναι εξαντλημένος, που έχει προδοθεί και ζει φτωχοποιημένος είναι από μόνη της δυνατή και ικανή για να κουρελιάσει το συνονθύλευμα που λέγεται κυβέρνηση.
Αν δεν τους τελειώσουμε τώρα, θα βρούμε μπροστά μας και πολλά άλλα νομοσχέδια και αποφάσεις, που θα καταληστεύουν ασύστολα τις περιουσίες της πατρίδας μας και των πολιτών της.
Τώρα τελειώνουν με τις περιουσίες και αμέσως μετά οριστικοποιούν το εδαφικό ξεκλήρισμα και επέρχεται ο διαμελισμός της Χώρας.
Αν δεν θέλουμε να αισθανόμαστε δούλοι στην ίδια την Πατρίδα μας, αν δεν θέλουμε να χάσουμε εκτός από την όποια περιουσία μας, την ίδια τη ζωή μας, ακόμη και την πατρίδα μας, τότε οφείλουμε ΤΩΡΑ την ύστατη αυτή ώρα να αντισταθούμε και να τους αναγκάσουμε σε φυγή!
Συνέλληνες , Πατριώτες, Συναγωνίστριες και Συναγωνιστές,
Τώρα ο Λαός μας χτυπημένος περισσότερο από ποτέ, έχει καταλάβει και περιμένει να δει ενωμένους και αποφασισμένους όλους όσους ενεργά αντιστάθηκαν στην καταστροφή της Πατρίδας, αυτά τα 8 μαύρα χρόνια των Μνημονίων και της υποτέλειας!
Ας δώσουμε ΤΩΡΑ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ένα δυναμικό και ενωτικό παρόν στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας τη Δευτέρα 15 /1/2018 στην πλατεία Συντάγματος, δείχνοντας την πλήρη αντίθεσή μας στο καθεστώς.
Το Ε.ΠΑ.Μ. καλεί τα μέλη και τους φίλους του σε προσυγκέντρωση τη Δευτέρα 15 Ιανουαρίου 2018 στις 5.30 μμ στη διασταύρωση οδών Κοραή και Σταδίου.
Αθήνα 12-1-2018
Τομέας Κοινωνικών Δράσεων του Ε.ΠΑ.Μ.

Πέμπτη, 11 Ιανουαρίου 2018

Το Ε.ΠΑ.Μ. για το Σκοπιανό πρόβλημα

Αποτέλεσμα εικόνας για ΣΚΟΠΙΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ


Αποτέλεσμα εικόνας για ΕΠΑΜ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ Π.Γ. Ε.ΠΑ.Μ.

Ιστορικά είναι αποδεδειγμένο ότι δεν υπάρχει καμία σχέση των Σλάβων με το χώρο και τον πολιτισμό της μιας και μοναδικής  Μακεδονίας,  της Ελληνικής.  Η εμμονή σε όνομα που ούτε τους ανήκει και ούτε σχέση έχει ακόμα και με την αρχαία Δαρδανία στο χώρο της οποίας τα Σκόπια ήταν μια εκ των τριών βασικών πόλεων, η εμμονή αυτή είναι τουλάχιστον ύποπτη[1].
Αφού λοιπόν, έτσι έχουν τα πράγματα, ποιός λόγος υφίσταται να γίνει και μάλιστα υπό την αιγίδα του διεθνή παράγοντα η ονοματοθεσία του κρατιδίου αυτού με το όνομα Μακεδονία;; Απολύτως κανένας!!!.
Η πολιτική της δημιουργίας κράτους στα βόρεια σύνορά μας μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, ήταν προϊόν της παγκόσμιας διευθυντικής ελίτ στο πλαίσιο πολυδιάσπασης κρατών και της δημιουργίας μικρών προτεκτοράτων που θα εξυπηρετούσαν την πολιτική της παγκοσμιοποίησης, αλλά και την ασφάλεια τους  με την προσχώρησή τους στο ΝΑΤΟ, απέναντι σε κάθε εξ ανατολών κίνδυνο. Ενόψει του κινδύνου όμως να μην μπορεί να σταθεί,  ένεκα εσωτερικών κεντρόφυγων τάσεων εκ

της ιδιομορφίας του πληθυσμού του, το κρατίδιο  αυτό - και προκειμένου να μπορεί να παίξει το ρόλο του ως προτεκτοράτο-  το πριμοδότησαν με το όνομα Μακεδονία . Έτσι, και το στόχο τους πετυχαίνουν και σε διαρκή τριβή βάζουν το κρατικό αυτό μόρφωμα  με την Ελλάδα, ώστε η Ελλάδα,  ως αναπτυσσόμενη δύναμη των Βαλκανίων,  να μην γίνει ποτέ δυνατή  και να μην μπορεί να παίξει τον ιστορικό της ρόλο. Οι συνθήκες κατοχής που της  επέβαλαν ακόλουθα, που την αναγκάζουν να αποδεχτεί τετελεσμένα γεγονότα de jure ή defacto, προσφέρουν  επιχειρήματα στο ενδοτικό πολιτικό σύστημα εξουσίας  στην Ελλάδα, που κόπτεται για λύση με σύνθετη ονομασία με τον όρο Μακεδονία erga omnes ( έναντι όλων).
Κατά τούτο λοιπόν, από τη μεριά των Ελλήνων και του Ελληνισμού, κάθε παραχώρηση, με όποια "erga omnes" σύνθετη ονομασία, με τη λέξη Μακεδονία, είναι ελληνική πολιτική αυτοκτονία, διότι πέρα από το σφετερισμό της ελληνικής πολιτιστικής περιουσίας, αν δοθεί το όνομα Μακεδονία με γεωγραφικό  ή άλλον προσδιορισμό, ανοίγει πλέον ο δρόμος για τη συνάντηση της άλλης Μακεδονίας,  της ελληνικής.  Ας μην ξεχνά δε το ενδοτικό πολιτικό σύστημα εξουσίας της χώρας μας  ότι τα κράτη, διεκδικούν τα συμφέροντά τους εις το διηνεκές! Και η επιδίωξη του κρατιδίου των Σκοπίων είναι, απροκάλυπτα, εδαφικές διεκδικήσεις εις βάρος της χώρας μας.
Τα Σκόπια έχουν υποχρέωση  να εγκαταλείψουν ελληνικά σύμβολα και αλυτρωτικές ιδεολογίες σε βάρος του Ελληνισμού και της Ιστορίας των Ελλήνων. 
Το Ε.ΠΑ.Μ., από την αρχή της ίδρυσής του, έχει σταθερή και εκπεφρασμένη θέση για το ζήτημα της Π.Γ.Δ.Μ. 
Εθνική Πάγια γραμμή των Ελλήνων είναι  και παραμένει:
Δεν αναγνωρίζουμε στα βόρεια σύνορά μας κανένα κράτος που η ονομασία  του περιέχει  τον όρο  ”Μακεδονία “ !
Δεν διαπραγματευόμαστε σε ποιόν  βαθμό θα επιτρέψουμε  στα Σκόπια να καπηλευθούν  την Ιστορία μας!
Δεν διαπραγματευόμαστε για τις διεκδικήσεις που εγείρουν άλλα κράτη  εις βάρος των ελληνικών  εδαφών!
Το Ε.ΠΑ.Μ., ως πολιτικός και κομματικός φορέας, δεν αναγνωρίζει κανένα υβριδικό κράτος, καμία κρατική οντότητα που κατασκευάζουν τα ξένα θεσμικά κέντρα “κατακερματίζοντας” κράτη και  παραχαράσσοντας, μάλιστα, την Ιστορία.
Το Ε.ΠΑ.Μ., ως πατριωτικό δημοκρατικό Μέτωπο, καταγγέλλει τα κόμματα και τους βουλευτές του Κοινοβουλίου που σπεύδουν ασμένως να αποδεχθούν τις εντολές των ευρωατλαντιστών, της παγκόσμιας ολιγαρχικής πολιτικής ελιτ και  ξένων κέντρων, αναγνωρίζοντας το κράτος των  Σκοπίων  με την ανιστόρητη ονομασία της “Μακεδονίας”, προκειμένου να καταστούν “χρήσιμοι”.
Οι  πράττοντες κατ’ αυτόν τον τρόπο  μόνο μειοδότες και πολιτικοί παραχαράκτες της ιστορίας μπορούν να χαρακτηριστούν, η οποία τους περιμένει προς λογοδοσία !!
Το Ε.ΠΑ.Μ., ως σοβαρή, ρεαλιστική, πατριωτική, πολιτική δύναμη, ζητά την ανατροπή  αυτής της εθελόδουλης κυβέρνησης και τη διενέργεια άμεσων εκλογών, προκειμένου ο ελληνικός λαός να δώσει την δική του μοναδική ετυμηγορία και να βάλει τέλος στον κατήφορο, πριν είναι πολύ αργά για την ίδια την Πατρίδα μας.

                                                            Αθήνα, 11 Ιανουαρίου 2018

            Η Πολιτική Γραμματεία του Ε.ΠΑ.Μ.




[1].  Για την ιστορική αλήθεια   βλ. Στράβων Βιβλ. 7 κεφ. 5 : «Δρίλων ποταμός ανάπλουν έχων προς έω μέχρι της Δαρδανικής, η συνάπτει τοις Μακεδονικοίς έθνεσι και τοις Παιονικοίς προς μεσημβρίαν», όπου διακρίνονται και πάλι οι Δαρδάνιοι από τα «Μακεδονικά έθνη». Ο Κλαύδιος Πτολεμαίος στη Γεωγραφία του (βιβλ.3 κ.9) την προσδιορίζει δε την περιοχή ως εξής: «Κατέχουσι δε της επαρχίας… τα προς τη Μακεδονία Δάρδανοι» «της Δαρδανίας δ΄ πόλεις : Ναϊσσός, Αρριβάντιον, Ουλπιανόν, Σκούποι (τα σημερ. Σκόπια)». Επίσης ο Αππιανός στο βιβλ.5, κεφ. 8 είναι ξεκάθαρος: «τους δ΄ επί Δαρδανέας, έτερον Ιλλυριών γένος, αεί Μακεδονίαν επιτρέχοντας». Το ίδιο και ο Κωνσταντίνος ο Πορφυρογέννητος (10ος αι. μ. Χ) στο «περί θεμάτων» έργο του. (P.G. τ.113 στ.145) 8. , όπως και ο Ι. Ζωναράς στην επιτομή της ιστορίας (τ. 2 σ.294.).

ΤΑ ΝΕΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ ΣΤΟ ΑΙΓΑΙΟ ΠΟΥ ΔΡΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΦΑΛΟΚΡΗΠΙΔΑ

Αποτέλεσμα εικόνας για υφαλοκρηπίδα αιγαίο
(Ανασκόπηση της επίσκεψης Ερντογάν στις 7/12/2017: Μέρος 3ο)

Της Ελένης Γούλα*

Όπως είδαμε και στο προηγούμενο άρθρο, ο Ερντογάν, σε αυτή την ιστορική επίσκεψη του στην Αθήνα, φαίνεται πως κέρδισε αρκετά. Η Τουρκία, καταρχήν, διασφάλισε οικονομικά κέρδη ενισχύοντας την εμπορική  κι επιχειρηματική της δραστηριότητα. Παράλληλα, φαίνεται ότι γίνεται αποδεκτή και παγιώνεται η στρατιωτική παρουσία της  στο Αιγαίο. Παρενθετικά, να σημειώσουμε ότι προκαλεί εντύπωση  η απουσία αναφορών στο αίτημα αποστρατικοποίησης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, βασικό επιχείρημα της τουρκικής ρητορικής διεκδικήσεων. Άραγε προσπεράστηκε και γιατί; ή μήπως τελικά επιλύθηκε και πώς; Θα μπορούσε να συσχετιστεί με το ευρωπαϊκό σώμα συνοριοφυλακής κι ακτοφυλακής, η σύσταση του οποίου αποφασίστηκε το Δεκέμβρη του 2015; Η σύσταση αυτού του ειδικού σώματος, που θα λειτουργεί παντελώς αυτόνομα από τα κράτη μέλη υπακούοντας μόνο στις εντολές των Βρυξελών, αποφασίστηκε προκειμένου να ενισχυθεί η προστασία των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε. (πρώην ελληνικών) σε συνεργασία με αντίστοιχες δυνάμεις της Τουρκίας.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι κατά την επίσκεψη Ερντογάν ανακοινώθηκε ότι θα ξεκινήσουν πάλι οι διαπραγματεύσεις μεταξύ των δύο χωρών για την υφαλοκρηπίδα, παρότι η Τουρκία φαίνεται να εμμένει στις πάγιες θέσεις της. Επιπλέον, φαίνεται πως εγκαταλείπουμε την μέχρι τώρα πολιτική μας ότι  αυτά είναι θέματα που θα επιλύσει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης. Απ’ την άλλη, μπαίνουμε στις διαπραγματεύσεις χωρίς να έχει προηγηθεί – ή έστω απαιτηθεί-επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν.μ., που κάποιοι το θεωρούν προαπαιτούμενο για την έναρξη των διαπραγματεύσεων.
Αντίθετα, ακούμε  τον Τσίπρα να δηλώνει ότι το Αιγαίο είναι θάλασσα Ειρήνης και Διαλόγου. Δεν μας διευκρινίζει όμως, διαλόγου επί ποιου θέματος και μεταξύ ποιων;
Παράλληλα, ο Τούρκος πρωθυπουργός, διεκδικώντας 132 βραχονησίδες, δηλώνει ότι το καθεστώς στο Αιγαίο τελεί υπό αμφισβήτηση και δεν είναι πεδίο αντιπαράθεσης. Κάποιοι θεωρούν τις δηλώσεις αυτές προκλητικές εις βάρος της Ελλάδας. Όμως, στην ουσία ο Τούρκος πρωθυπουργός απλά επαναλαμβάνει, με πιο καθαρά λόγια, τα όσα συμφωνήθηκαν στην Αθήνα μεταξύ Ερντογάν και Τσίπρα: ότι το Αιγαίο είναι θάλασσα Διαλόγου, δηλαδή υπό αμφισβήτηση, κι ότι είναι θάλασσα Ειρήνης, δηλαδή όχι αντιπαραθέσεων. Δε  δήλωσε ούτε ο Έλληνας πρωθυπουργός, ούτε ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ότι το Αιγαίο είναι θάλασσα ελληνική!
Είναι σαφές ότι το κύριο ζητούμενο είναι η εξόρυξη υδρογονανθράκων και η άμεση εξεύρεση λύσης. Γι’ αυτό και το κάλεσμα σε συνεργασία με την Τουρκία, καθώς είναι ο παράγοντας που έχει μπλοκάρει κάθε διαδικασία. Όμως, το γεγονός ότι όχι μόνο δεν προβλήθηκαν τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας, αλλά και στα προκλητικά αιτήματα του Τούρκου προέδρου καμιά διπλωματική διαμαρτυρία κι ένσταση δεν εκφράστηκε, δηλώνει την πρόθεση της ελληνικής κυβέρνησης για παραίτηση από αυτά, συμμορφούμενη απόλυτα με τις επιταγές των μνημονίων που επιβάλλουν ρητά παραίτηση δικαιωμάτων εθνικής κυριαρχίας (επισήμανση του συνταγματολόγου Γ. Κασσιμάτη 13/1/2015).
Απ’ την άλλη, οι κοινές αποφάσεις για την οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας, σε σχέση με τη σύσταση μικτής οικονομικής επιτροπής -  χωρίς να διευκρινίζεται ο λόγος σύστασής της-  και την προώθηση έργων υποδομής παραπέμπουν  προφανώς σε συνεργασία στο Αιγαίο, που, όπως φαίνεται, αφορά κυρίως τη συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων. Συνεπώς, όλα συναινούν πως η Τουρκία κέρδισε τουλάχιστον τη συνδιαχείριση του Αιγαίου και δικαιώματα στη συνεκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου. Σε ποια έκταση αυτό θα φανεί στο προσεχές μέλλον και θα εξαρτηθεί και από τη συνέχιση των συνομιλιών, την αναγκαιότητα των οποίων και οι δύο ηγέτες τόνισαν.
Σε αυτό το πλαίσιο το σενάριο που προβλέπει πιθανή ελληνοτουρκική σύγκρουση για τους υδρογονάνθρακες του Αιγαίου φαίνεται ότι όχι μόνο δεν είναι δεδομένο, αλλά ούτε και πιθανό. Στις παρούσες συνθήκες οι απειλές Ερντογάν για casus belli μοιάζουν περισσότερο να κινούνται στο επίπεδο της επικοινωνιακής πολιτικής, προκειμένου να κάμψει τις όποιες τυχόν αντιδράσεις της ελληνικής κυβέρνησης και να κερδίσει όσα περισσότερα μπορεί από τις διεκδικήσεις του. Ο Ερντογάν γνωρίζει ουσιαστικά ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα αναγκαστεί να συγκρουστεί με  ισχυρούς γίγαντες που διεκδικούν τον έλεγχο των υδρογονανθράκων του Αιγαίου. Και τη δεδομένη στιγμή δε φαίνεται να είναι έτοιμος γι’ αυτό. Με την απειλή του casus belli μπλοφάρει με όρους πόκερ, κάνει το παζάρεμά του. Παράλληλα όμως «τα λέει στη νύφη για να τ΄ ακούει η πεθερά» στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Έτσι δικαιολογείται και η μομφή κατά του Τραμπ για την αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ.
Οι συζητήσεις, όμως, που έγιναν στην Αθήνα με τον Ερντογάν μάλλον άνοιξαν την όρεξη της Τουρκίας πυροδοτώντας νέο κύμα απειλών. Οι πρόσφατες συζητήσεις στην τουρκική βουλή  επικεντρώνονται στις διεκδικήσεις νησιών του Αιγαίου και στον τρόπο που αυτές θα κατοχυρωθούν. Τουρκική κυβέρνηση κι αντιπολίτευση κάνουν λόγο για 18 «τουρκικά» νησιά στο Αιγαίο που βρίσκονται «υπό κατοχή» και 132 βραχονησίδες των οποίων δεν αναγνωρίζουν την εδαφική κυριαρχία της Ελλάδας. Σύμφωνα με τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών η Τουρκία μπορεί να διεκδικήσει τα νησιά αυτά είτε με διαπραγματεύσεις, είτε με προσφυγή στη Χάγη, είτε με πόλεμο, ενώ κατά ορισμένους βουλευτές της αντιπολίτευσης ενδείκνυται μόνο ο τρίτος τρόπος, ο πόλεμος. Σε αυτές τις απειλές ο Α αρχηγός ΓΕΕΘΑ, ναύαρχος Αποστολάκης, δηλώνει ότι είμαστε έτοιμοι για πόλεμο κι έχουμε ισχυρές συμμαχίες. Όλα συναινούν λοιπόν στη διαμόρφωση ενός εκρηκτικού κλίματος, το οποίο όμως είναι μάλλον  ευρύτερου βεληνεκούς και δεν περιορίζεται μόνο μεταξύ Ελλάδας - Τουρκίας.  Η Τουρκία είναι αμφίβολο ότι θα τολμήσει να υλοποιήσει τις απειλές της κατά της Ελλάδας υπό τις παρούσες συνθήκες και μάλιστα όταν πρόσφατες δηλώσεις του Λευκού Οίκου την υποβιβάζουν στη λίστα των αντιπάλων των ΗΠΑ με την κατηγορία της χρηματοδότησης και προώθησης του εξτρεμιστικού Ισλάμ, κατηγορώντας τη, δηλαδή, σχεδόν για στήριξη της διεθνούς τρομοκρατίας.
Αυτό που προσπαθεί η Τουρκία είναι να γκριζάρει όσο μεγαλύτερες εκτάσεις του Αιγαίου γίνεται και, εκμεταλλευόμενη το ότι  στη διεθνή συζήτηση εισάγεται ο όρος «διαπερατά» ή «κινητά» σύνορα, διεκδικεί  μαχητικά να πάρει όσα περισσότερα μπορέσει από τη μοιρασιά. Αυτό βέβαια δεν αποκλείει το ενδεχόμενο, προκειμένου να μην απειληθούν οι πρόσφατες συμφωνίες συνεκμετάλλευσης και συνδιαχείρισης, που φαίνεται ότι της παραχώρησε η κυβέρνηση Τσίπρα, και για να παγιώσει ένα καθεστώς συνεγγύησης στο Αιγαίο, να επιχειρήσει απόβαση σε ορισμένα νησιά, κατά το μοντέλο της Κύπρου, εκμεταλλευόμενη συνθήκες εσωτερικής αναταραχής ή εκλογών στην Ελλάδα που θα μπορούσαν να αναιρέσουν τα συμφωνηθέντα. Εξάλλου, για ένα τέτοιο εγχείρημα η Τουρκία έχει εδώ και καιρό  προετοιμάσει τα κατάλληλα ερείσματα με τη δράση Τούρκων πρακτόρων στα νησιά, την επίσημη παρουσία και δράση Τούρκων αξιωματικών που υποτίθεται θα επόπτευαν τις επαναπροωθήσεις, αλλά και την διόλου απίθανη ύπαρξη στρατιωτών, που ως «πρόσφυγες» ανακατεμένους με χιλιάδες άλλους μετανάστες μάς έχει στείλει πεσκέσι ο Ερντογάν, αναμένοντας το κατάλληλο σινιάλο για να αναλάβουν δράση.
 Δεδομένου του εκρηκτικού κλίματος που καλλιεργείται, τίθεται, όμως,  ένα εύλογο ερώτημα: πώς μπορούν να γίνουν συνομιλίες για τον ορισμό της υφαλοκρηπίδας εφόσον η Τουρκία δεν έχει κυρώσει τις Διεθνείς Συμβάσεις; Κι απ΄ ότι φαίνεται από τις δηλώσεις  Ερντογάν δεν είναι και τόσο πρόθυμη να τις κυρώσει, κι ούτε δίνει καμία εγγύηση για την ειρηνική συνύπαρξη.
Σε αυτή την περίπτωση, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο, εφόσον οι διεργασίες μεταξύ των ενδιαφερόμενων μερών για τον ορισμό της υφαλοκρηπίδας δεν τελεσφορήσουν, τότε το επόμενο βήμα είναι η Διαιτησία.  Δηλαδή η διεθνοποίηση του Αιγαίου. Η μετατροπή του σε ελεύθερη ζώνη εμπορίου. Εξάλλου την προοπτική αυτή διευκολύνουν μια σειρά από παράγοντες:  το γεγονός ότι ήδη υπάρχουν γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο αμφιβόλου κυριότητας η πώληση νησιών σε ιδιώτες, όπως τα Τοκμάκια μεταξύ Λέσβου – Τουρκίας, που πρόσφατα δημοσιεύτηκε ότι πουλήθηκε σε Τούρκο επιχειρηματία οι διεκδικήσεις πλήθους βραχονησίδων εκ μέρους της Τουρκίας, στις οποίες δεν αναγνωρίζεται υφαλοκρηπίδα
Κι αυτό είναι το ευκταίο για πολλούς:  το Αιγαίο ελεύθερη ζώνη υπό διεθνή διαιτησία, προκειμένου να διασφαλιστεί η ασφαλής εξόρυξη αλλά και η απρόσκοπτη μεταφορά του πετρελαίου και του αερίου των κοιτασμάτων της Μέσης Ανατολής και της Ανατολικής Μεσογείου.
 Γι’ αυτό το Αιγαίο είναι θάλασσα ειρήνης και διαλόγου! Ειρήνης γιατί είναι απαραίτητη προϋπόθεση να προχωρήσουν οι εξορύξεις. Και διαλόγου γιατί είναι πολλά τα λεφτά και μεγάλα τα συμφέροντα.
Ποιοι όμως είναι κερδισμένοι από μια τέτοια προοπτική ;
Η προοπτική της διεθνοποίησης του Αιγαίου σαφέστατα εξυπηρετεί την Γερμανία, η οποία ήδη κατέχει και διαχειρίζεται την τουριστική βιομηχανία της Τουρκίας, ιδίως στις παράκτιες περιοχές του Αιγαίου. Η Γερμανία όμως επιδιώκει να πάρει τον πλήρη έλεγχο και του ελληνικού τουρισμού διαμορφώνοντας έτσι ένα ενιαίο πλέγμα τουριστικής βιομηχανίας με τις απέναντι τουρκικές ακτές και αποκομίζοντας τεράστια κέρδη. Πρόσφατα δημοσιεύματα αναφέρουν ότι τα κέρδη της Fraport από τα ελληνικά αεροδρόμια που της παραδώσαμε  ανήλθαν στο 1/8 των παγκόσμιων συνολικών κερδών της Γερμανίας! Όμως η Γερμανία ενδιαφέρεται και για τον ορυκτό πλούτο του Αιγαίου. Χαρακτηριστική είναι μια παλιά δήλωση της Μέρκελ ότι ενδιαφέρεται μόνο για κάτι ασήμαντα νησάκια του Αιγαίου, τους Φούρνους, που όμως τυχαίνει να έχουν όσμιο, αέριο, ουράνιο!
Ο κύριος διεθνής παράγοντας, όμως, που έχει πάγιες βλέψεις στην περιοχή εδώ και δεκαετίες είναι οι ΗΠΑ. Είναι γνωστή επίσης η συνταύτιση των ελληνικών κυβερνήσεων, και ιδίως της κυβέρνησης Τσίπρα, με τα αμερικανικά συμφέροντα.
Είναι επίσης γενικώς παραδεκτό ότι αν η Ελλάδα βρίσκεται υπό την οικονομική κατοχή των Θεσμών των Βρυξελών, και κυρίως της Γερμανίας, η εξωτερική της πολιτική ελέγχεται και κατευθύνεται από τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της.
Δεν φαίνεται να είναι τυχαίο λοιπόν ότι η πρόσκληση προς τον Ερντογάν έγινε αμέσως μετά την επίσκεψη του Τσίπρα στις ΗΠΑ, όπου ασμένως παραχώρησε ό,τι του ζητήθηκε από τους Αμερικάνους. Κάποιες ειδησεογραφικές πηγές αναφέρουν μάλιστα  ότι σε εκείνο το ταξίδι αποφασίστηκε να ενταχτεί στην ομάδα  συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου και η Τουρκία και ν΄ αποχωρήσει το Ισραήλ, το οποίο διαμαρτυρήθηκε έντονα.  Η ίδια πηγή αναφέρει ότι συμφωνήθηκε διχοτόμηση του Αιγαίου στον 25ο μεσημβρινό (δηλαδή ως τις Κυκλάδες!), συνεκμετάλλευση 50 χρόνων και η ίδρυση Ελληνοτουρικής Εταιρείας εξόρυξης, στην οποία θα συμμετέχουν κι Αμερικάνοι. Τη σύσταση της εταιρείας αυτής ανακοίνωσε και τουρκική εφημερίδα παραμονές της επίσκεψης Ερτντογάν στην Αθήνα. Μήπως με αυτή την εταιρεία σχετίζεται το κοινό οικονομικό ταμείο που συμφωνήθηκε;
Το δυστύχημα για τα εθνικά συμφέροντα της Ελλάδας είναι ότι έχουμε μια κυβέρνηση «στο χώμα», όχι απλά αδύναμη να αντιδράσει στις απαιτήσεις των γιγάντων της παγκόσμιας Αγοράς, αλλά απόλυτα πρόθυμη να τους παραδώσει ό,τι επιθυμούν. Η μνημονιακή Ελλάδα είναι υπό εκποίηση και ξεπουλιούνται όλα της τα ασημικά! Ξεπουλιέται η δημόσια κι η ιδιωτική περιουσία, κινητή κι ακίνητη. Κι όπως πρόσφατα δήλωσε κι ο Όλι Ρεν αυτός είναι ο τελικός στόχος τους! Παραχωρήσαμε λιμάνια, σιδηρόδρομους, ΟΤΕ, ΔΕΗ. Αναφέρεται πως  (ήδη επί κυβέρνησης ΝΔ), έχουν δοθεί οικόπεδα στο Αιγαίο προς εξόρυξη σε μεγάλες ιδιωτικές εταιρείες αμερικανικού κυρίως ενδιαφέροντος, παρότι δεν έχει οριστεί ούτε υφαλοκρηπίδα, ούτε ΑΟΖ. Επίσης αναφέρεται ότι ήδη έχουν πουληθεί λιμάνια και μαρίνες σε ιδιώτες χωρίς καν τη γνωμοδότηση του ΓΕΣ (πάλι επί ΝΔ).
Δώσαμε όχι μόνο γη και ύδωρ, αλλά και ήλιο και αέρα! Τώρα παραδίδουμε και το υπέδαφος, τον ορυκτό πλούτο αυτής της χώρας  μαζί με τα κυριαρχικά δικαιώματα της!
ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ
Κερδισμένος όμως μάλλον βγήκε ο Ερντογάν και στο μεταναστευτικό. Απ’ τη μεριά του εξέφρασε  παράπονα, γιατί η χώρα του (80 εκ. κατοίκων κι αχανούς έκτασης)  φιλοξενεί 3 εκ. πρόσφυγες, κι ότι  δεν αρκεί η  βοήθεια που λαμβάνει από την ΕΕ, μόνο 850 εκ., η οποία δεν δίνεται στον προϋπολογισμό της Τουρκίας αλλά στην Ερυθρά Ημισέληνο. Φαίνεται πως με τη διατύπωση αυτών των παραπόνων ο Ερντογάν ή απευθυνόταν  στην Ε.Ε. ζητώντας αύξηση κονδυλίων, είτε απευθυνόταν στην Ελλάδα ζητώντας  να μοιραστούν τους πρόσφυγες. Ο Τσίπρας απ’ τη δική του μεριά επεσήμανε ότι η συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας έχει οδηγήσει στη δραστική μείωση ροών και θανάτων.  Ανακοίνωσε επίσης ότι συμφωνήθηκαν μέτρα (χωρίς να αναφέρονται ποια), συνεργασίας των 2 χωρών στον τομέα της ασφάλειας κι αποσυμφόρηση των νησιών στο πλαίσιο πάντοτε της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας.
Η Ελληνική κυβέρνηση, προφανώς δεν έχει ενημερωθεί για την αύξηση των μεταναστευτικών ροών που σημειώθηκε το 2017 κι εκθειάζει μια συμφωνία που καταστρατηγεί το Διεθνές Δίκαιο για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες, όπως αυτό ορίστηκε μετά το τέλος το Β’ παγκοσμίου Πολέμου.  Μάλιστα συμπαραστέκεται στην Τουρκία για τον όγκο των προσφύγων που αναγκάζεται να φιλοξενήσει, γιατί το ίδιο πρόβλημα αντιμετωπίζουμε κι εμείς.  Δηλώνεται λοιπόν συμπαράσταση σε μια χώρα που είχε ενεργό ανάμιξη στους πολέμους της Μέσης Ανατολής συνεργαζόμενη με τους Τζιχαντιστές, επιδιώκοντας τη διάλυση της Συρίας, βομβαρδίζοντας Κούρδους! Για να προωθηθεί μάλιστα αυτή η συνεργασία συναντήθηκε και ο Αβραμόπουλος με τον Τούρκο πρόεδρο.
Εννοείται καμία νύξη δεν έγινε για τις δουλεμπορικές πρακτικές της Τουρκίας που ελέγχει τις προσφυγικές  και τις  μεταναστευτικές ροές από χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής κατευθύνοντάς τες  προς την Ελλάδα, κι ειδικότερα τα ακριτικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου καμιά καταγγελία για τους εκατοντάδες μετανάστες και  πρόσφυγες που φτάνουν καθημερινά στα νησιά καμιά αναφορά στο εμπόριο οργάνων και στην εκμετάλλευση παιδιών ως φτηνό εργατικό δυναμικό στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Τουρκίας καμιά καταγγελία για τη δράση Τούρκων πρακτόρων στα νησιά και στη Θράκη καμιά αναφορά ότι το τελευταίο διάστημα έχει αυξηθεί ο αριθμός των Τούρκων πολιτών που φτάνουν ως πρόσφυγες στην Ελλάδα προκειμένου να σωθούν από τις διώξεις και τους βομβαρδισμούς του καθεστώτος Ερντογάν.  Καμιά αναφορά στην καταστρατήγηση του Διεθνούς Δικαίου της θάλασσας από τις παράνομες μεταφορές, με παράνομα σκάφη και χωρίς καμιά εγγύηση ασφάλειας, ανθρώπων χωρίς χαρτιά, που κατά τη διεθνή νομοθεσία χαρακτηρίζονται «ανιθαγενείς», δηλαδή χωρίς ιθαγένεια, σαν να μην φαίνονται, σαν να μην υπάρχουν επισήμως και χωρίς πρόσβαση σε δικαιώματα.
Αντ’ αυτού συμφωνήθηκε συνεργασία!  Μήπως αυτό μεταφράζεται σε συνεργασία στα παγκόσμια δουλεμπορικά δίκτυα και στα κέρδη απ’ αυτά ; ή μήπως αύξηση των μεταναστευτικών ροών στην Ελλάδα με τις ευλογίες της κυβέρνησης προκειμένου ν’ ανακουφιστεί η Τουρκία; 
Πάντως αμέσως μετά την αναχώρηση του Ερντογάν από τη χώρα μας ξεκίνησε πράγματι η αποσυμφόρηση των ακριτικών νησιών του Αν. Αιγαίου. Έγιναν για αρκετές μέρες ειδικά δρομολόγια πλοίων, εκτός της κανονικής γραμμής, μεταφέροντας χιλιάδες μετανάστες-πρόσφυγες από τα νησιά Χίος, Λέσβος και Σάμος, με προορισμό, όπως λέγεται, την Κρήτη, την επόμενη γκρίζα ζώνη που ετοιμάζεται.
Ωστόσο, κατά τη γνώμη μου, η αποσυμφόρηση αυτή θα είναι παροδική. Αυτό υποδηλώνεται από το γεγονός ότι παράλληλα με τις επιχειρήσεις αποσυμφόρησης, στα νησιά έφταναν προκάτ οικίσκοι που προορίζονταν για τα  hotspot. Επίσης, καμιά δέσμευση δεν έχει πάρει η κυβέρνηση για την κατάργηση, σε εύλογο βάθος χρόνου, των hotspot ή των ΠΡΟΚΕΚΑ στα νησιά αυτά, όπως θα ήταν αναμενόμενο. Αντιθέτως, τόσο στα νησιά αυτά, όπως και σε πολλές άλλες περιοχές της Ελλάδας αποφασίστηκε η δημιουργία τμημάτων υποδοχής των ανήλικων μεταναστών και προσφύγων στα ελληνικά σχολεία. Συνεπώς, το πιο λογικό να υποθέσουμε είναι  ότι  αδειάζουν οι θέσεις για να υποδεχτούν νέους μετανάστες, που θα στείλει ο Ερντογάν. Επίσης, με την αναθέρμανση των εχθροπραξιών στην Εγγύς και Μέση Ανατολή αναμένεται νέο κύμα προσφύγων.
Αν πράγματι αυτά συμφωνήθηκαν τότε η κερδισμένη ήταν η Τουρκία, ενώ η θέση της Ελλάδας φαίνεται να επιβαρύνεται επικίνδυνα, ιδίως αν υιοθετηθεί η πρόσφατη πρόταση του Τουσκ. Ο Τουσκ ζητά να καταργηθεί η κατανομή προσφύγων στα κράτη μέλη της Ε.Ε. με βάση τις υποχρεωτικές ποσοστώσεις, που είχαν συμφωνηθεί, γιατί το μέτρο αυτό της Ε.Ε. υπήρξε διχαστικό κι αναποτελεσματικό. Δηλώνοντας ότι «Μόνο τα κράτη-μέλη μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά τη μεταναστευτική κρίση» ζητά μεταρρυθμίσεις του ευρωπαϊκού συστήματος ασύλου, μεταθέτοντας ουσιαστικά τη διαχείριση του προβλήματος στα κράτη-μέλη.
Δεδομένου ότι η Ελληνική κυβέρνηση  δεν έχει εθνική πολιτική και σχέδιο αντιμετώπισης του προβλήματος, στηρίζεται αποκλειστικά στη συμφωνία ΕΕ- Τουρκίας, που θέλει την Ελλάδα αποθήκη ψυχών και τάφρο των απορριμμάτων της ευρωπαϊκής πολιτικής, μεταξύ των οποίων κι ανθρώπων. Υπό αυτές τις προοπτικές μπορούμε να φανταστούμε την κατάσταση που θα επικρατήσει αν εφαρμοστούν όσα προαναφέρθηκαν. Η Ελλάδα, και κυρίως τα νησιά του Αιγαίου, θα μετατραπούν σε πολυπολιτισμικές και πολυφυλετικές άναρχες κοινωνίες, όπου οι άθλιες συνθήκες διαβίωσης αυτοχθόνων και ετεροχθόνων, σε συνδυασμό με την απουσία συνεκτικού κοινωνικού δεσμού, θα οδηγούν σε κοινωνικές εντάσεις, διαμορφώνοντας ένα εκρηκτικό μίγμα. Με συμμορίες παντός είδους και κάθε παράνομης δραστηριότητας (ναρκεμπόρων, δουλεμπόρων, σωματεμπόρων κλπ.) να αλωνίζουν, όπως είδαμε να συμβαίνει και σε άλλα κράτη που διαλύθηκαν με την παρέμβαση των Δυτικών, όπως το Ιράκ, το Αφγανιστάν, η Λιβύη. Κυρίαρχο ρόλο σε αυτό το άναρχο πλαίσιο, υποκαθιστώντας κάθε κυβερνητική αρμοδιότητα, να έχουν οι ΜΚΟ, μεταφέροντας παράνομους μετανάστες, υποκινώντας εξεγέρσεις, παρεμβαίνοντας με κάθε τρόπο και σε κάθε τομέα, ελέγχοντας την όλη κατάσταση κι αποκομίζοντας τεράστια κέρδη για τους αδιαφανείς χρηματοδότες τους.
Βέβαια σε μια ζώνη υπό διεθνή έλεγχο, μια διεθνή περιοχή ελεύθερης ζώνης εμπορίου, όπως σχεδιάζεται να μετατραπεί το Αιγαίο, είναι αναμενόμενο και οι κάτοικοι να είναι διεθνούς προέλευσης! Όμως, σε αυτό το νέο τύπο κοινωνίας, χωρίς ανθρώπινα δικαιώματα, όπου θα υπερισχύει το δίκαιο της πυγμής, ο εκμαυλισμός, η εξαχρείωση και η εξαθλίωση, θα αυξάνεται συνεχώς ο αριθμός των ανιθαγενών, των ανθρώπων χωρίς ταυτότητα, των σύγχρονων δούλων, που θα επανδρώσουν τις αναπτυξιακές επιχειρησιακές δραστηριότητες των Αγορών!
Γιατί, όμως, η «ελληνική» κυβέρνηση να θυσιάζει κατ’ αυτόν τον τρόπο τα εθνικά συμφέροντα στο βωμό των αγορών της παγκοσμιοποίησης ; Η απάντηση συσχετίζεται με το τρίτο βασικό θέμα της ατζέντας που συζήτησαν Τσίπρας κι Ερντογάν, την Κύπρο και τις σχεδιαζόμενες εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο.

(η συνέχεια στο επόμενο άρθρο με τίτλο : «Το Αιγαίο και η Κύπρος στο παζάρι του Ανατολικού ζητήματος», ανασκόπηση της επίσκεψης Ερντογάν μέρος 4ο)

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Σαμιακό Βήμα» (αρ. φύλλου 4110), στις 30/12/2017

 *Η Ελένη Γούλα ανήκει στην Τ.Ο. του ΕΠΑΜ Σάμου κι είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΕΠΑΜ


ΚΥΠΡΟΣ ΚΑΙ ΑΙΓΑΙΟ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΟΥ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ

Αποτέλεσμα εικόνας για κύπρος ανατολικό ζήτημα

(Ανασκόπηση της επίσκεψης Ερντογάν στις 7/12/2017: Μέρος 4ο)

Της Ελένης Γούλα*

ΚΥΠΡΟΣ

Ο Τσίπρας κάλεσε (7/12/2107) τον Τούρκο Πρόεδρο σε επανέναρξη των συνομιλιών για μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού στη βάση του πλαισίου Gutteres. Επί του θέματος αυτού, που φαίνεται να είναι το μόνο για το οποίο δεν κατέληξαν κάπου οι συνομιλίες, η ελληνική κυβέρνηση κατηγορήθηκε μάλιστα από το Ερντογάν  ότι αυτή ήταν η υπαίτιος που ναυάγησε το κυπριακό. Όμως δεν ανταπαντήθηκε η κατηγορία. Ίσως γιατί το θέμα αυτό, όπως εκτιμούν κάποιες αναλύσεις, να ήταν και ο κύριος λόγος της πρόσκλησης του Ερντογάν στην Ελλάδα. Ο Ερντογάν βέβαια, εμμένει στη λύση του κυπριακού βάσει του σχεδίου Ανάν, που του έδινε το δικαίωμα να είναι συνεγγυητής στην Κύπρο, γι΄ αυτό τονίζει «ότι η Τουρκία διαθέτει στρατό, όπως και η Ελλάδα. Αν είχε εφαρμοστεί το σχέδιο Ανάν θα είχε εξευρεθεί λύση.» και θεωρεί ως αιτία ματαίωσης των σχεδίων το δημοψήφισμα των Eλληνοκυπρίων.
Απ’ την άλλη ο Έλληνας πρωθυπουργός επιμένει στην λύση για το Κυπριακό που συζητήθηκε στη διάσκεψη της Γενεύης και ναυάγησε εξαιτίας των αντιδράσεων της Τουρκίας. Επεσήμανε ότι δεν επιτρέπεται να είναι υπό στρατιωτική κατοχή η Κύπρος, τονίζοντας στον Ερντογάν ότι πρέπει ν΄ αποσύρει τα στρατεύματά του, άρα να παραιτηθεί από το καθεστώς της συνεγγύησης. Κι αυτό αποτελεί ένα ακανθώδες ζήτημα που δυσχεραίνει την επίλυση του κυπριακού με βάση τα δρομολογούμενα σχέδια για τη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο.
Το σχέδιο για την Κύπρο που προωθείται από την Αμερική και συζητήθηκε στη Διάσκεψη της Γενεύης – μια χειρότερη εκδοχή του σχεδίου Ανάν- προβλέπει κατάλυση της κυπριακής δημοκρατίας, δημιουργία δύο ισότιμων κοινοτήτων (των ελληνοκυπρίων και των τουρκοκυπρίων), αφοπλισμό του νησιού, που θα βρίσκεται υπό την κυριαρχία διεθνούς αστυνομικής δύναμης, και Διεθνή διαιτησία (υπό επιτρόπων του ΟΗΕ και της ΕΕ), που θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα ΗΠΑ, Βρετανίας κι Ισραήλ. Δηλαδή τη μετατροπή της σε αποικία της νέας αυτοκρατορίας. Το σχέδιο αυτό ο Κύπριος πρόεδρος το έχει δεχτεί, η ελληνική κυβέρνηση το έχει δεχτεί. Ο Ερντογάν όμως προέβαλε ενστάσεις γιατί δεν ικανοποιούνταν οι αιτιάσεις του, αν και παράνομες κατά το Διεθνές Δίκαιο. Οι αντιρρήσεις της Τουρκίας θα πρέπει, λοιπόν, να καμφθούν προκειμένου να συγκατατεθεί σε μια φόρμουλα που να υποκαθιστά την συνθήκη εγγυήσεως.
Για τα διεθνή συμφέροντα των ισχυρών η Κύπρος  θα πρέπει να είναι υπό διεθνή διαιτησία, δηλαδή διεθνές προτεκτοράτο, κι αυτό γιατί από εκεί προβλέπεται να περάσουν οι αγωγοί μεταφοράς του πετρελαίου και του φυσικού αερίου της Μέσης Ανατολής. Ειδικότερα οι αγωγοί ενέργειας σχεδιάζεται να διασχίζουν  το υπό ίδρυση κουρδικό κράτος – για το οποίο η Τουρκία καλείται να θυσιάσει εδάφη της-, να περνάν στην Κύπρο κι από εκεί δια μέσου του Αιγαίου να κατευθύνονται προς την Ευρώπη.  
Γι’ αυτό η Κύπρος πρέπει να είναι διεθνές προτεκτοράτο, το Αιγαίο διεθνή ζώνη εμπορίου και θάλασσα ειρήνης! 
Με βάση τα σχέδια αυτά ο Ερντογάν μπορεί να χάνει πετρελαιοφόρα εδάφη για τη σύσταση του κουρδικού κράτους, όμως θ’ ανταμειφθεί με πετρέλαια του Αιγαίου.  Όχι εδάφη! Γι’ αυτό η αντίδραση των ΗΠΑ, της Γερμανίας και των Βρυξελών ήταν άμεση και τελεσίδικη επί των δηλώσεων του Ερντογάν για αναθεώρηση της Συνθήκης της Λοζάνης. Το υπάρχον διεθνές stautus quo είναι αδιαπραγμάτευτο. Αυτό εννοεί η δήλωση ότι η Συνθήκη Λοζάνης είναι διεθνής και δεν επιδέχεται αναθεώρηση. Μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας μπορεί όμως να γίνει επικαιροποίηση κι ερμηνεία της Συνθήκης σε   διμερή βάση, χωρίς τους περιορισμούς του Διεθνούς Δικαίου, και μόνο για ζητήματα εδαφικά που αφορούν τις δύο χώρες, την Ελλάδα και την Τουρκία.
Σ’ αυτή την περίπτωση η συνδιαχείριση της Θράκης και του Αιγαίου θα μπορούσαν να αποτελούν παραχωρήσεις έναντι  του τιμήματος της συνεργασίας του Ερντογάν στο Κυπριακό;
Η ερμηνεία αυτή δεν φαίνεται απίθανη δεδομένης της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα μας σήμερα. Το πρόβλημα της μνημονιακής Ελλάδας είναι ότι δεν υπάρχει Ελληνική κυβέρνηση που να υπηρετεί τα συμφέροντα του λαού, ούτε κι ελληνική εξωτερική πολιτική. Στον τομέα της οικονομίας τη χώρα διοικεί η Γερμανία, η ΕΕ, το ΔΝΤ, ο ESM. Υπό τις επιταγές των θεσμών η χώρα αλλάζει ιδιοκτησιακό καθεστώς και η δημόσια περιουσία της ρευστοποιείται έναντι πινακίου φακής. Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής διοικείται από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ, χωρίς να παραγνωρίζουμε το ρόλο του Ισραήλ. Αυτοί αποφασίζουν, η «Ελλάδα» εκτελεί. Η Αθήνα δεν κάνει τίποτα χωρίς την άδεια και την ενθάρρυνση των Αμερικανών.

ΜΕΣΗ ΑΝΑΤΟΛΗ

Η επίλυση του κυπριακού, όμως, επείγει κι ενόψει των νέων δρομολογούμενων εξελίξεων  στη Μέση Ανατολή. Ο άξονας ΗΠΑ – Ισραήλ- Σαουδική Αραβία επιθυμεί πάση θυσία την αποσταθεροποίηση της περιοχής της Μέσης Ανατολής προκειμένου ν’  ανακτήσει πάλι τον έλεγχο που βλέπει να χάνει  εξαιτίας της ανάμιξης της Ρωσίας και της ενίσχυσης του τόξου του Ιράν που είχαν ως αποτέλεσμα  την διάλυση του ισλαμικού κράτους, την ενδυνάμωση του καθεστώτος Άσάντ στη Συρία,  την ιρανική παρέμβαση στη Βαγδάτη, την κυβέρνηση Χεσμπολά στο Λίβανο. Εν όψει αυτών των εξελίξεων οι ΗΠΑ αναγνωρίζουν την Ιερουσαλήμ πρωτεύουσα του Ισραήλ και το ΝΑΤΟ σχεδιάζει αλλαγή συνόρων στην Εγγύς και Μέση Ανατολή, όπως αποκαλύπτει η θεματολογία της ημερίδας με τίτλο «Rethinking Borders in the middle East», που διοργάνωσε στις 12 Δεκεμβρίου 2017 το Ινστιτούτο Σπουδών για την Εθνική Ασφάλεια (Institute of National Security Studies – INSS).
Τα στρατόπεδα έχουν διαμορφωθεί, κι η «Ελληνική κυβέρνηση» – όχι όμως κι ο λαός- φαίνεται πως έχει επιλέξει με ποιους θα συνταχτεί! Η θέση της Τουρκίας παζαρεύεται ακόμη κι οι κυβερνώντες της Ελλάδας, ως τριτοκλασάτοι χωροφύλακες έχουν αναλάβει το ρόλο  του μπράβου και του μεσάζοντα!
Δεν είναι τυχαία η πώληση όπλων στη Σαουδική Αραβία, για να καταλήξουν κατά πάσα πιθανότητα στον ISIS, όταν αυτή η χώρα καταστρέφει αυτή τη στιγμή τον Λίβανο. Δεν είναι τυχαία η παράνομη διακίνηση πετρελαίου σε τζιχαντιστές από Έλληνες εφοπλιστές που παραμένουν στο απυρόβλητο η  παραχώρηση ζωτικού χώρου για στρατιωτικές ασκήσεις στην  Κάρπαθο η μετατροπή της Κρήτης σε «αβύθιστο αεροπλανοφόρο», κατά την έκφραση του Καμένου, και η  παραχώρηση  της  στο Ισραήλ , τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ για την τοποθέτηση πυραύλων  με εμβέλεια μέχρι Συρία, Ιράκ αλλά και Ρωσία, ελέγχοντας τη Μεσόγειο και τις διόδους προς Μέση Ανατολή και Βόρειο Αφρική, όπως οραματιζόταν η Αγγλία τον 19ο αι. Δεν είναι τυχαία η στήριξη του καθεστώτος Νετανιάχου που επιδίδεται στην εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων.
Ως πιστοί σύμμαχοι δεχόμαστε πυρηνικά στον Άραξο και την Κρήτη, μετατρέπουμε την Κρήτη και την Κάρπαθο σε πολεμικό ορμητήριο εναντίον του Ιράν και της Συρίας, μετατρέπουμε τη Βόρειο Ελλάδα σε πολεμικό ορμητήριο κατά των Ρώσων, δίνουμε στους Αμερικάνους το νεώριο της Σύρου για να μη το πάρουν οι Ρώσοι, τους δίνουμε και τη μερίδα του λέοντος των πετρελαίων του Αιγαίου.
Δεν είναι δύσκολο λοιπόν να μαντέψουμε ποιου  πρωτοβουλία ήταν να προσκληθεί ο Ερντογάν στην Ελλάδα και να μπουν στο τραπέζι του διαλόγου Κύπρος, Αιγαίο και Θράκη. Η «ελληνική κυβέρνηση» σαν το πρόθυμο παιδί θελημάτων δέχτηκε με χαρά να παίξει τον διαμεσολαβητή και να καλέσει σε συζητήσεις τον Ερντογάν τη στιγμή που οι σχέσεις του με Αμερικανούς, Ευρωπαίους και Ισραηλινούς έχουν διαταραχτεί. Και η χρονική στιγμή ήταν κατάλληλη: τώρα που η Τουρκία είναι διπλωματικά απομονωμένη κι ο Ερντογάν αντιμετωπίζει σοβαρά  προβλήματα τόσο στο εσωτερικό της χώρας με το κεμαλικό κράτος και τις συνεχείς στάσεις στο στρατό, όσο και προσωπικά  με την  πολύκροτη δίκη στην Αμερική και τις κατηγορίες για διαφθορά μελών της οικογένειάς του.
Από την πλευρά του ο Ερτνογάν δεν άφησε βέβαια την ευκαιρία να πάει χαμένη! Μάλιστα μια βδομάδα πριν του επιδοθεί επίσημα η πρόσκληση, τουρκικές εφημερίδες ανέφεραν δηλώσεις κυβερνητικών αξιωματούχων της Τουρκίας που παρουσίαζαν ως δεδομένο το ταξίδι του Ερντογάν στην Αθήνα,  εκβιάζοντας ουσιαστικά για την πρόσκληση. Κι είναι λογικό γιατί τέτοια ευκαιρία ίσως να μην ξαναδινόταν. Ο Ερντογάν χρειάζεται ένα success story για να σπάσει την διπλωματική  απομόνωση της Τουρκίας. Χρειάζεται όμως και νέο ζωτικό χώρο καθώς το μέτωπο με Συρία και Ιράκ φαίνεται ότι κλείνει.
Ο Ερντογάν κλήθηκε να συμμετάσχει σε ένα πολύ κρίσιμο παζάρι, όπου αποφασιζόταν το μέλλον της Ανατολικής Μεσογείου. Το Ανατολικό Ζήτημα του 21ου αιώνα δεν διαφοροποιείται και πολύ από τα δεδομένα του 19ου και του 20ου αιώνα: βασικό ζητούμενο παραμένει πάντα ο έλεγχος των ενεργειακών πηγών της περιοχής από τις δυνάμεις της Δύσης και  συζητιέται  ο ρόλος της Τουρκίας σε αυτό το παιχνίδι συσχετισμών. Όπως συμβαίνει πάντοτε, οι ισχυροί δε σχεδιάζουν μόνο τις ζώνες επικράτησής τους, αλλά εκ των προτέρων υπολογίζουν και πως θα μοιραστούν τα μελλοντικά κέρδη. Ο Ερντογάν  ήρθε, λοιπόν, σε αυτό το παζάρι προετοιμασμένος να κερδίσει όσα περισσότερα μπορούσε.
Το κύριο ζητούμενο ήταν η συναίνεση της Τουρκίας στην επίλυση του κυπριακού, με τη δημιουργία ενός προτεκτοράτου υπό διεθνή προστασία, όπου όμως η Τουρκία – και η Ελλάδα εννοείται- δεν θα συμμετέχει. Το δεύτερο ζητούμενο ήταν να απομακρυνθεί ο Ερντογάν από τη ρωσική σφαίρα επιρροής και να ενταχτεί στο άξονα ΗΠΑ – Ισραήλ – Ε.Ε. Για να καμφθούν οι αντιστάσεις του Ερντογάν, τα ανταλλάγματα θα έπρεπε να είναι αναλόγως δελεαστικά και γενναιόδωρα. Παραδίδεται ότι στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο οι «σύμμαχοι» Άγγλοι,  προκειμένου να σπάσει την ουδετερότητά της η Τουρκία, τής παραχωρούσαν τη Σάμο και τη Ρόδο, αλλά το σχέδιο δεν είχε τη συναίνεση των Αμερικάνων. Τώρα τα προτεινόμενα ανταλλάγματα φαίνεται ότι είναι ακόμη πιο γενναιόδωρα κι έχουν τη συναίνεση όλων! Συνδιαχείριση στο Αιγαίο και στη Θράκη, συμμετοχή στη συνεκμετάλλευση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου. Σε αυτό το παζάρεμα το Ισραήλ αποκτά βάσεις στο Αιγαίο, αναβαθμίζοντας τον στρατιωτικό του ρόλο στην περιοχή, και κερδίζει από τα πετρέλαια της Κύπρου.  Στην Ελλάδα απομένει, στην καλύτερη περίπτωση, ένα 20% από τη συνδιαχείριση των υδρογονανθράκων του Αιγαίου και η ψευδαίσθηση ότι με τη στήριξη των Αμερικάνων αναβαθμίζεται ο γεωστρατηγικός της ρόλος στην περιοχή. Ως αντάλλαγμα παραχωρεί στη συμμαχία στρατιωτικές θέσεις κλειδιά, όπως η Κρήτη, η Κάρπαθος, η Θράκη κι αποδέχεται να λειτουργήσει ως αποθήκη ανθρώπινων ψυχών για τα εκατομμύρια προσφύγων, που θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν τις πατρίδες τους από τις νέες εχθροπραξίες που ετοιμάζονται να ξεκινήσουν στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, αλλά και για μετανάστες από άλλες οικονομικά διαλυμένες χώρες. Ο κ. Αβραμόπουλος εξάλλου το δήλωσε (ιστοσελίδα Politico): ότι οι μετανάστες είναι εδώ για να μείνουν, τονίζοντας: «είναι αφελές να σκεφτόμαστε ότι οι κοινωνίες μας θα παραμείνουν ομοιογενείς  και απρόσβλητες από τη μετανάστευση εάν  κάποιος υψώσει φράχτες […] όλοι πρέπει να είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε τη μετανάστευση, την κινητικότητα και την ποικιλομορφία ως το νέο πρότυπο και να προσαρμόσουμε τις πολιτικές μας αναλόγως.». Εννοείται βέβαια ότι στην αντιμετώπιση του μεταναστευτικού – προσφυγικού  προβλήματος θα έχουμε τη συνεργασία της Τουρκίας και της Ε.Ε., κατά πως εξυπηρετούνται τα συμφέροντά τους!
Αν αυτά συμφωνήθηκαν στο πλαίσιο της αγαστής  ελληνοτουρκικής συνεργασίας  που ξεκίνησε να χτίζεται σε «γερές βάσεις», αφήνοντας πίσω το παρελθόν, είναι κατανοητός ο συμβολισμός της επαίσχυντης  κατάθεσης  της τούρκικης σημαίας με τη μορφή στεφάνου στο μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, για να τρίζουν τα κόκκαλα όσων θυσίασαν τη ζωή τους για την Ελευθερία και την Ανεξαρτησία αυτού του τόπου!
Με βάση τα παραπάνω, η ατζέντα των θεμάτων δεν φαίνεται να είχε προετοιμαστεί τόσο πρόχειρα, όσο κάποιοι υποστηρίζουν. Προετοιμαζόταν από τον Οκτώβριο με αλλεπάλληλες ανταλλαγές επισκέψεων της  Ελληνοτουρκικής ηγεσίας. Ήταν σαφής ο κύριος στόχος, όπως και οι ανταμοιβές. Μόνο που ο Ερντογάν ήρθε στην Αθήνα ως κυρίαρχος του παιχνιδιού κάνοντας επίδειξη ηγεμόνα: πήρε αυτά που ήθελε από Θράκη κι Αιγαίο και φαίνεται ν΄ άφησε σ’ εκκρεμότητα το ζήτημα της Κύπρου, να διευθετηθεί στην πορεία.

ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ,

Βλέπουμε λοιπόν ότι ο Ερντογάν ήρθε στην Ελλάδα μετά από πρόσκληση της ελληνικής κυβέρνησης την οποία επέβαλαν τα συμφέροντα υπερεθνικών κέντρων, των ΗΠΑ, του Ισραήλ, της ΕΕ, και τα συμφέροντα των παγκόσμιων αγορών που αυτά τα κέντρα εξυπηρετούν. Ο λόγος της επίσκεψης ήταν για να ερμηνευτούν διμερώς, και πέρα από τους περιορισμούς που θέτει το Διεθνές Δίκαιο, βασικές διατάξεις της Συνθήκης της Λοζάνης που αφορούν θέματα εδαφικής επικράτειας μεταξύ Ελλάδας – Τουρκίας.  Κυρίως θέματα του εδαφικού status quo στη Θράκη και στο Αιγαίο, καθώς σε αυτές τις δύο περιοχές η Συνθήκη ορίζει τα διακρατικά σύνορα Ελλάδας - Τουρκίας. Οι αλλαγές αυτές επιβάλλονται προκειμένου να επικαιροποιηθεί η Συνθήκη της Λοζάνης και να προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα της σύγχρονης πραγματικότητας, όπως αυτή διαμορφώνεται από τους πολέμους στη Μέση Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο για τον έλεγχο των πηγών ενέργειας. Σ΄ αυτό το πλαίσιο στόχος φαίνεται ότι είναι η διεθνοποίηση τόσο της Θράκης, όσο και του Αιγαίου, δηλαδή η υπαγωγή τους σε διεθνές καθεστώς συγκυριαρχίας και συνεκμετάλλευσης. Σε αυτό το καθεστώς κλήθηκε να συμμετάσχει και η Τουρκία, ενώ η Ελλάδα φαίνεται ότι παραιτήθηκε βασικών της κυριαρχικών δικαιωμάτων. Η αναγνώριση σε διμερή βάση των δύο αυτών περιοχών σε ζώνες αμφισβητούμενης κυριότητας επιτρέπει την εμπλοκή και τρίτων, είτε κρατών, είτε υπερεθνικών εταιρειών, που αποκτούν δικαιώματα επί των εδαφών και της αξιοποίησης του ορυκτού τους πλούτου. Σε αυτό το παζάρι, η Τουρκία προσπάθησε και φαίνεται πως τελικά κέρδισε όσα περισσότερα μπορούσε. Απ’ την άλλη η Ελλάδα απλά ρευστοποιείται κι ακρωτηριάζεται.
Η πολιτική της κατοχικής κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι μόνο υποτελής, δουλοπρεπής και ταπεινωτική για τον ελληνικό λαό. Όπως κάθε δοσιλογική πολιτική είναι άκρως επικίνδυνη καθώς εμπορευματοποιούνται τα εθνικά συμφέροντα, μπαίνει στο τραπέζι του Προκρούστη  η εθνική επικράτεια,  μεθοδεύεται η στρατηγική απομόνωση της Ελλάδας και κυρίως  η χώρα τοποθετείται στο στόχαστρο πολεμικών αναμετρήσεων. Τη στιγμή που όλος ο πλανήτης αντιλαμβάνεται ότι κλονίζεται επικίνδυνα η ηγεμονία της Δύσης σε οικονομικό και γεωπολιτικό επίπεδο όταν όλες οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν με περίσκεψη τις, φανερές ή συγκαλυμμένες, απειλές  των ΗΠΑ - Ισραήλ για εξαπόλυση πυρηνικών κατά της Κορέας και κατά του Ιράν, ως αντίδραση στη διαφαινόμενη απώλεια της ηγεμονίας, και παίρνουν τα μέτρα τους να προφυλαχτούν, οι κυβερνώντες την Ελλάδα, αλλά κι οι αντιπολιτευόμενοι, βάζουν τη χώρα στο μάτι του κυκλώνα. Τη στριμώχνουν ανάμεσα σε συμπληγάδες! Όπως κάποιες αναλύσεις επισημαίνουν,  αν ο άξονας ΗΠΑ – Ισραήλ τα ξαναβρεί με την Τουρκία, θα βάλουν εμάς να πληρώσουμε τη νύφη. Αν πάνε σε σύγκρουση με την Τουρκία κινδυνεύουμε να μας βάλουν να τους κάνουμε εμείς τη βρώμικη δουλειά ανοίγοντας το προς Δυσμάς μέτωπο στον Ερντογάν!
Και το θέμα είναι αν ο Ελληνικός λαός συναινεί κι αποδέχεται αυτές τις αποφάσεις!
Ας προσέξουμε την  παρακάτω επισήμανση του Δ. Γληνού, που είναι τόσο επίκαιρη:
«Αληθινά ο φριχτότερος εχθρός μας τούτη τη στιγμή θα ήταν η παθητική αποδοχή της μοίρας μας, θα ήταν η αποκαρδίωση, η απελπισία και η μοιρολατρεία. Η μοιρολατρεία με τις δυο τις μορφές. Τη μια που λέει: “Ο,τι έγινε, έγινε. Είμαστε πολύ αδύνατοι, δεν μπορούμε να αντισταθούμε στα θεριά που μας κατασπαράζουνε. Ας σκύψουμε το κεφάλι, ας συμβιβαστούμε με τη μοίρα μας κι έχει ο Θεός! Ας παραδοθούμε στη μεγαλοψυχία των τυράννων μας”. Είναι η φωνή της προδοσίας που τα λέει αυτά. Η φωνή του Τσολάκογλου και των καθαρμάτων σαν κι αυτόν. Κάθε συμβιβασμός, κάθε αποδοχή του μοιραίου είναι προδοσία. Ο λαός που τσακίζεται από την υπέρτερη βία για μια στιγμή, δεν είναι ακόμα σκλάβος. Σκλάβος γίνεται από τη στιγμή που ψυχικά δέχεται τη σκλαβιά. Κι αυτό κοιτάζουνε να πετύχουν οι εχθροί μας με τη φωνή των προδοτών. Και η άλλη μορφή της μοιρολατρείας είναι το ίδιο ολέθρια όταν λέει: “Ας σταυρώσουμε τα χέρια κι ας περιμένουμε να μας ελευθερώσουν άλλοι”! Γιατί και τούτη η μορφή της μοιρολατρείας είναι αποδοχή της σκλαβιάς. Όποιος δέχεται να του χαρίσουν άλλοι τη λευτεριά του, αυτός ομολογεί κιόλας πως είναι σκλάβος και το πολύ – πολύ πρόκειται ν’ αλλάξει αφέντη. [ …] Αυτός που αρνείται να οργανωθεί και να παλέψει όταν η χώρα του βρίσκεται υπό τέτοιες συνθήκες, έχει κάνει ήδη το πρώτο βήμα προς την προδοσία»
Ως  Λαός οφείλουμε ν’ αντιδράσουμε! Ν΄αγωνιστούμε για τη ανάκτηση της κυριαρχίας της Πατρίδας μας. Για τη Λευτεριά από τα δεσμά που μας έχουν επιβληθεί. Για τη διασφάλιση της Ειρήνης! Για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στη χώρα μας!
Σ΄ αυτόν το αγώνα θα πρέπει να ενωθούν όλες οι πατριωτικές δυνάμεις!

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Σαμιακό Βήμα» (αρ. φύλλου 4111), στις 6/01/2018


*Η Ελένη Γούλα ανήκει στην Τ.Ο. του ΕΠΑΜ Σάμου κι είναι μέλος του Εθνικού Συμβουλίου του ΕΠΑΜ