"Η ζωή και η ιστορία σε δικαιώνει ή σε ατιμάζει γι αυτά που λες και πράττεις. Πάρε θέση!"

κείμενο του Δ. Γεωργιτσόπουλου* που ανάρτησε  φίλη του Μετώπου στο facebook."epamsamou"

Κάνοντας μια προσπάθεια να ερμηνεύσω τον άκρατο φιλελευθερισμό του κέρδους και της βαρβαρότητας που επικρατεί σήμερα, δεν μπορώ παρά να κάνω μια προσέγγιση στο ιστορικό παρελθόν με μαρξιστικούς όρους κι όχι μόνο. Όσον αφορά το κέρδος που ανέφερα παραπάνω, θεωρώ ότι στις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων πάντα υπήρχε και υπάρχει η λογική του. Βέβαια το κέρδος δεν είναι μόνο υλικό αλλά και άυλο, όπως η γνώση, η φιλία, η άμυλα κτλ. Έτσι λοιπόν δεν πρέπει η έννοια του να είναι αυτοσκοπός, αλλά το αυτονόητο.
Κατά τον Μάρξ η δουλοκτητική κοινωνία είναι γεωγραφικά, κυρίως, ο ασιατικός κόσμος, η Αίγυπτος κτλ. Βασιλείες, μοναρχίες, δούλοι, υπήκοοι. Σε αυτό τον κόσμο μια ελάχιστη κάστα ελέγχει και έχει στην ιδιοκτησία της τεράστιος πλούτο και δύναμη ισχύος. Παρατηρούμε μέσα από την γνώση της ιστορίας ότι αυτές οι κοινωνίες δεν παρήγαγαν πολιτισμό όπως παιδαγωγικές σχολές, έρευνα, απόδειξη, άθληση, θέατρο κτλ. Αυτά τα παρήγαγε ένας μικρός λαός, η Ελλάδα, και τα χάρισε πλουσιοπάροχα σε όλους τους ανθρώπους της γης. Σύμφωνα με τον Μάρξ ο ελληνικός κόσμος χρειάζεται ιδιαίτερη μελέτη και ανάλυση, κάτι που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα ελεύθερα, επιστημονικά, χωρίς σκοπιμότητες. Γνωρίζοντας ότι έθιξα ένα τεράστιο θέμα χωρίς να θέλω να το αναλύσω (ίσως στο μέλλον), συνεχίζω. Κάνω, επί της ευκαιρίας, μια κριτική εστίαση ψάχνοντας λύσεις στα οικονομικά, πολιτιστικά, οικολογικά προβλήματα του σήμερα και του αύριο.
Οι ιδεολογίες στο σύνολο τους υπηρετούνται από πληθώρα κομμάτων και είναι δόγματα. Παράλληλα, οι άνθρωποι που ταυτίζονται με αυτά, μέσω των κομμάτων, δεν είναι ελεύθεροι άνθρωποι. Γι αυτό τον λόγο νομίζω ότι σε παγκόσμιο επίπεδο ένας βασικός λόγος που δεν παράγεται πολιτισμός είναι κι αυτός. Ο φανατισμός, το δόγμα, το συμφέρον δεν έχουν σχέση με τις ιδέες, δεν παράγουν πολιτισμό και δεν ελευθερώνουν τον άνθρωπο. Κλείνοντας το θέμα αυτό, θεωρώ ότι η προσέγγιση στις ιδέες που έχουν εμπνευστεί και έχουν δημιουργήσει σπουδαίοι άνθρωποι θα πρέπει να αποτελούν βασική πηγή για την δημιουργία πραγματικά δημοκρατικών κοινωνιών και ελεύθερων ανθρώπων. Η αρχαία ελληνική γραμματεία, η ελεύθερη οικονομία (κυρίως του Κέυνς), οι θεωρίες των αναρχικών, σίγουρα ο μαρξισμός κτλ. είναι εργαλεία στις εργαλειοθήκες των εθνών προς χρήση για ευημερία, δίκαιο και πολιτισμό. Δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στην Ευρώπη και την εμφάνιση της στην ιστορία.
Έμαθε γραφή από την παλαιά διαθήκη, κατανόησε την ύπαρξη του κόσμου από τις μεταφράσεις της αρχαίας ελληνικής γραμματείας (αυτή που διεσώθη) κι έπειτα, μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης, από λόγιους που αναγκάστηκαν να φύγουν προς τις ευρωπαϊκές πόλεις. Δηλαδή, έτοιμη γνώση προς αξιοποίηση και φυσικά, χωρίς να υφίσταται ο φορέας της, η Ελλάδα που από το 200 π.Χ. ως και το 1821 είναι απαγορευμένη και υπό διωγμό και λεηλασία. Γνώση χωρίς κόπο δηλαδή, η συνέχεια γνωστή, πειρατείες, λεηλασίες, γενοκτονίες της υφηλίου από ολόκληρη την Αμερική, Αφρική, Ασία, Ειρ. Ωκεανό κτλ. και φυσικά την Ελλάδα. Δεν υπάρχει λαός της Ευρώπης που να μην πήρε μερτικό από τον φορέα της δημιουργίας του παγκόσμιου πολιτισμού, Νορβηγία, Φινλανδία, Δανία κτλ., παντού μουσεία. Αν πάτε στην πόλη της Γένοβας είναι εξ ολοκλήρου φτιαγμένη από τα μάρμαρα κατεστραμμένων ναών και πολιτειών της Ελλάδας. Ας είναι καλά όλοι τους και να τα χαίρονται. Και ρωτάω, πως θα προκύψει ανθρωπισμός, πολιτισμός, δημοκρατία κτλ. στο μέλλον, με τέτοια πορεία προόδου του κόσμου; Θα δείξει…
Από το 200 π.χ. μέχρι το 1821 υπάρχει η Ελλάδα των τριών ηπείρων και των πέντε θαλασσών χωρίς να υπάρχει χώρα με πρωτοποριακή οικονομία, πολιτισμό, επιστήμες κτλ. Περιουσία των Ελλήνων παντού, αραβικές χώρες, Μ. Ασία, Πόντος, Κάτω Ιταλία κτλ. με σπουδαίους διανοητές και επιστήμονες. Να συνδέσω, τελειώνοντας το ταξίδι στον χρόνο, θυμίζοντας και τις σταυροφορίες που λεηλάτησαν την αραβική χερσόνησο και βέβαια, στην Κωνσταντινούπολη το 1453 ήταν τέτοια η καταστροφή που από 800.000 κατοίκους, κατά την διάρκεια της άλωσης έμειναν μόλις 88.000. Αυτά για τα τεκταινόμενα στην Ευρώπη. Η ιστορική γνώση είναι επαναστατική διαδικασία και χρειάζεται μελέτη και σύνδεση των κομματιών του παρελθόντος με το σήμερα, γιατί χωρίς το χθες δεν υπάρχει σήμερα και χωρίς το σήμερα δεν υπάρχει αύριο.
Η δημιουργία μεγάλων κρατών έδωσε την δυνατότητα στους έχοντες την δύναμη της ισχύος, και βγάζοντας στο περιθώριο τους λαούς, από τις αποφάσεις, να κάνουν τον άνθρωπο μάζα. Στην χώρα μας, από τους δήμους, τους συνεταιρισμούς και τις εθνοσυνελεύσεις (δημογέροντες) δεν έμεινε τίποτα. Οι ελληνικές παροικίες λειτουργούσαν συλλογικά, δημοκρατικά, συνεταιριστικά, ουσιαστικά, η Ευρώπη φεουδαρχικά και μοναρχικά. Δυστυχώς, μετά την επανάσταση του 1821 και την επικράτηση των συμφερόντων και τον ιδιοτελών ανθρώπων και με την παρέμβαση των μοναρχιών της Ευρώπης δημιουργήθηκε το παρλαμέντο. Από εκεί και πέρα δημιουργήθηκε το ρωσόφιλο κόμμα, το αγγλόφιλο, το γαλλόφιλο και ο λαός ιδιώτευσε μέχρι τις μέρες μας. Κοινωνία κατακερματισμένη σε κάστες ιδεολογικών, συνδικαλιστικών, κομματικών συμφερόντων, λαμόγια, δωσίλογοι, παρτάκηδες κτλ., κόμματα, συνδικαλιστές, εκπρόσωποι πάσης φύσεως όλα για τον αιώνιο ύπνο του λαού.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες μας προέκυψε η παράδοση της χώρας, της συνολικής ιδιοκτησίας μας, της δουλειάς μας, της ζωής μας σε ξένα κέντρα ισχύος που λέγονται δανειστές. Μας πουλήσανε και μας παίρνουν τις υλικές αξίες, παραγωγικές. Και ερωτώ. Μας αφορά όλους το τεράστιο πρόβλημα; Ποιοι θα αφανιστούν; Ποιοι θα φτάσουν στην εξαθλίωση; Οι αριστεροί μόνο, ή μόνο οι δεξιοί, η μήπως οι κεντροαριστεροδεξιοί, ή οι αδιάφοροι; Πάντως, σίγουρα όχι οι κομματικοί ηγέτες, ούτε οι κυβερνητικοί παράγοντες, ούτε οι επαγγελματίες πολιτικοί. Τι πρέπει να κάνουμε όλοι εμείς που αφανιζόμαστε; Κοινό μέτωπο χωρίς ιδεολογικούς προσδιορισμούς, Το μέτωπο ήδη υπάρχει, τα αναγκαία για την επιβίωση μας έχουν προταθεί και είναι: εθνικό νόμισμα, μονομερή διαγραφή του χρέους, τιμωρία των ενόχων, εθνικοποίηση της τράπεζας της Ελλάδος και τριών ακόμα τραπεζών,, συντακτική εθνοσυνέλευση – νέο σύνταγμα, σεισάχθεια.
Πως θα γίνουν πράξη; Σε αυτές τις συνθήκες πρέπει να ξεκαθαρίσουμε τι κάνουμε, τι θέλουμε, τι δεν κάνουμε, τι δεν θέλουμε και βέβαια, τι θέλει και τι δεν θέλει ο λαός. Ο λαός δεν θέλει στην πλειοψηφία του το μπουρδέλο αυτό που οι αλήτες της διαπλοκής και του ανθελληνισμού το λένε, δυστυχώς, «κοινοβούλιο». Δεν θέλει θέλει πια κανένα κόμμα και καμία ιδεολογία τους (δόγμα). Δεν εμπιστεύεται κανέναν και τίποτα. Άρα δεν θέλουμε και δεν συμμετέχουμε σε κάτι που ο λαός έχει απαξιώσει και με όλη την δύναμη της ψυχής μας, φωνάζουμε: Όχι στο αστικό κοινοβούλιο και την κομματοκρατία! Φωνάζουμε και λέμε «όχι στα κομματικά ιδεολογήματα (δόγματα) – μαγαζιά, ναι στις ιδέες, φορείς προόδου, εργαλεία στην εργαλειοθήκη μας προς χρήση κατά περίπτωση των συνθηκών. Γενική πολιτική απεργία όλοι μαζί, ανατροπή και εφαρμογή των θέσεων του ΕΠΑΜ, οργάνωση πυρήνων σε όλη την Ελλάδα, λειτουργικών και να πάμε σε γενική πολιτική απεργία διαρκείας και καλή λευτεριά! Η ζωή και η ιστορία σε δικαιώνει ή σε ατιμάζει γι αυτά που λες και πράττεις. Πάρε θέση.

Δημητρης Γεωργιτσοπουλος. Συντονιστης πυρηνα Κορωπιου «Γ. Καραισκακης»