«Μέχρι να πάρουμε πίσω τις ζωές μας ... »

Οι καθαρίστριες του υπουργείου Οικονομικών παραδίδουν μαθήματα ενότητας και αγώνα: «Θέλουν να τρωγόμαστε σαν τα σκυλιά για ένα ξεροκόμματο. Εμείς θα μείνουμε εδώ μέχρι να δικαιωθούμε όλες».

«Κυρίες μου, έχετε κάνει το καθήκον σας και με το παραπάνω. Εμείς γιατί δεν το κάνουμε δεν ξέρω». Ο καφετζής δίπλα στο υπουργείο Οικονομικών παρακολουθεί τις καθαρίστριες που έχουν κατασκηνώσει στην Καραγιώργη Σερβίας 8 μέρες τώρα. Οπως αυτός, εκατοντάδες συμπολίτες περνούν από εδώ, για να τους σφίξουν τα χέρια. Πολλοί είναι επίσης οι άνθρωποι του Τύπου, παρ’ όλο που τις τελευταίες μέρες όλο και λιγότερο τα Μέσα προβάλλουν το θέμα. «Εχουμε εκλογές και τίποτα δεν πρέπει να γκριζάρει τη λαμπερή εικόνα του πλεονάσματος», λέει η συνάδελφος που προσπερνά βιαστικά.



«Δεν αντέχω ούτε να βλέπω τα διαφημιστικά της κυβέρνησης. Μας κοροϊδεύουν με ηλιοβασιλέματα και χαμογελαστά πρόσωπα», λέει η 58χρονη Κατερίνα Καποδίστρια. «Mας διαμηνύουν να μην ανησυχούμε, γιατί… θα προκηρύξουν μερικές δεκάδες θέσεις για τους χιλιάδες που έβγαλαν στη διαθεσιμότητα. Θέλουν να τρωγόμαστε σαν τα σκυλιά για ένα ξεροκόμματο. Εμείς θα μείνουμε εδώ μέχρι να δικαιωθούμε όλες».



Η 45χρονη Πελαγία Μουτζούρη είναι πιθανότατα μία από εκείνες που θα εξαιρεθούν και θα διασωθούν στη δουλειά. Παρ’ όλα αυτά, είναι καθημερινά στον δρόμο με τις συναδέλφισσές της. «Οταν έπεσε το μαύρο στην ΕΡΤ και μέσα σε λίγες ώρες απέλυσαν χιλιάδες ανθρώπους, κατάλαβα πως είμαστε όλοι ένα τίποτα, μπορούν να διαγράψουν τις ζωές μας με μια μονοκοντυλιά», μας λέει. «Τι να το κάνω, αν διασώζομαι εγώ και καταστρέφονται οι άλλες; Το μόνο μας όπλο είναι η αλληλεγγύη».



«Ο κόσμος μάς συμπαραστέκεται με κάθε μέσο. Ομως δεν κάνουν το πιο σημαντικό, δεν βγαίνουν έξω στον δρόμο μαζί μας. Γιατί;», αναρωτιέται η 47χρονη Γιάννα Μαστροκώστα. «Οι υπουργοί μάς βλέπουν σαν μυρμήγκια, αλλά δεν θα τους επιτρέψουμε να μας τσαλαπατήσουν. Μας λένε συστηματικά ψέματα, μας υπόσχονται κάτι μόνο και μόνο για να μας μαζέψουν από τον δρόμο, για να μη φαινόμαστε».



«Γεράσαμε μέσα σε λίγους μήνες. Αντί να στηρίζουμε τα παιδιά μας, μας στηρίζουν αυτά. Γυρίζω σπίτι και μου λένε ‘’μάνα, μην κλαις’’. Κι εγώ σκουπίζω τα δάκρυα και συνεχίζω», λέει η 43χρονη Ευαγγελία Λέζη. «Θα παλέψουμε μέχρι την ανατροπή. Δηλαδή το αυτονόητο: να γυρίσουμε στη δουλειά μας και να πάρουμε πίσω τις ζωές μας».

( πηγή : Εφημερίδα των Συντακτών )

*** www.skepsouepam,gr #skepsouEPAM ***