ο Γιάννης Σταράκης ρωτά και ο Δημ. Καζάκης απαντά, στην ''Συμμορία της Δραχμής'' ...
John Starakis: κάποιοι θεωρούν ότι αν η Ελλάδα δεν προχωρήσει σε μονομερή διαγραφή χρέους αλλά σε πιο ήπιες μορφές αντιμετώπισης του (όπως για παράδειγμα η αντιμετώπιση από την κυβέρνηση του Ραφαέλ Κορέα στον Ισημερινό) ίσως τα πράγματα για αυτήν να είναι πιο εύκολα στο επίπεδο της διπλωματίας με τις χώρες δανειστές μας (και όχι μόνο)... Εσείς τι απαντάτε σε αυτό;
Dimitris Kazakis : Καταρχάς, θα πρέπει να γνωρίζουμε για τι πράγμα μιλάμε. Μπορεί να μου πει κανείς πώς γίνεται να ακολουθήσουμε την τακτική Κορέα τώρα που τα ¾ του δημόσιου χρέους της χώρας είναι προς το ευρωσύστημα; Κατανοούμε τι σημαίνει αυτό; Προσωπικά από την αρχή της κρίσης προσπάθησα να εξηγήσω ότι η τακτική Κορέα δεν έχει καμιά εφαρμογή στην περίπτωση της Ελλάδας λόγω σύνθεσης του δημόσιου χρέους. Στην αρχή της κρίσης το 90% του δημόσιου χρέους είναι ελεύθερα διαπραγματεύσιμα ομόλογα και αυτά δεν μπορείς να τα «ψάξεις» προκειμένου να δεις τι μίζες, ή άλλες παρανομίες κρύβουν. Αυτό που μπορείς να ψάξεις είναι το σύνολο της κίνησης του δημόσιου ταμείου. Κι αυτό οφείλεις να το κάνεις όταν ο λαός πάρει την εξουσία και θα έχει πρόσβαση στα κιτάπια όχι μόνο του δημόσιου χρέους, αλλά γενικά του δημόσιου ταμείου.
Όμως ακόμη κι αν κάποιος θεωρούσε ότι κάτι τέτοιο μπορούσε να γίνει διαμέσου της ΕΛΕ τότε, τώρα τι μπορεί να γίνει; Το χρέος της Ελλάδας προς το ευρωσύστημα είναι τουλάχιστον 240 δις ευρώ από τα 340 δις ευρώ συνολικό δημόσιο χρέος. Πρόκειται για τα δάνεια του μηχανισμού στήριξης. Τι ακριβώς κάνουμε μ’ αυτά; Εδώ υπάρχουν δυο εναλλακτικές: Ή διαπραγματευόμαστε για να περικόψουμε κάποιο μέρος, αλλά αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τις δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην χώρα προκειμένου να πάρει τα δάνεια αυτά. Ή μονομερώς καταγγέλλουμε ως απεχθείς τις συμβάσεις και τις δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην χώρα και επομένως διαγράφουμε μονομερώς το προϊόν αυτών των δανείων. Μέσος δρόμος δεν υπάρχει. Πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί η τακτική Κορέα στην περίπτωση αυτή; Δεν υπάρχει καμιά τέτοια δυνατότητα.
Αν μάλιστα ισχύει αυτό που είπε ο Στουρνάρας μόλις πρόσφατα ότι η Ελλάδα έχει δανειστεί έως σήμερα 550 δις ευρώ και επομένως τα χρωστά στο ευρωσύστημα, τότε τι μπορούμε να κάνουμε; Προφανώς ο Στουρνάρας αναφέρεται όχι μόνο στα 240 δις ευρώ των επίσημων δανείων από το μηχανισμό στήριξης, αλλά και για άλλα 310 που το κράτος έχει εγγυηθεί, ή έχει αναλάβει για την ενίσχυση των εγχώριων τραπεζών από το ευρωσύστημα. Πώς ξεφορτωνόμαστε αυτό το δυσθεώρητο όγκο νέου χρέους; Διαπραγμάτευση; Πολύ θα ήθελα να μου εξηγήσει κάποιος πώς θα μπορέσει να διαπραγματευθεί νέο χρέος τέτοιου ύψους. Αυτό το χρέος μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με έναν τρόπο: μονομερή διαγραφή μετά από καταγγελία του δημόσιου χρέους, έξοδο από το ευρωσύστημα και χρεοκοπία των εγχώριων τραπεζών υπό δημόσιο έλεγχο και εκκαθάριση. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει, εκτός κι αν θέλουμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.
*** ΕΠΑΜ www.facebook.com/metopo ***
John Starakis: κάποιοι θεωρούν ότι αν η Ελλάδα δεν προχωρήσει σε μονομερή διαγραφή χρέους αλλά σε πιο ήπιες μορφές αντιμετώπισης του (όπως για παράδειγμα η αντιμετώπιση από την κυβέρνηση του Ραφαέλ Κορέα στον Ισημερινό) ίσως τα πράγματα για αυτήν να είναι πιο εύκολα στο επίπεδο της διπλωματίας με τις χώρες δανειστές μας (και όχι μόνο)... Εσείς τι απαντάτε σε αυτό;
Dimitris Kazakis : Καταρχάς, θα πρέπει να γνωρίζουμε για τι πράγμα μιλάμε. Μπορεί να μου πει κανείς πώς γίνεται να ακολουθήσουμε την τακτική Κορέα τώρα που τα ¾ του δημόσιου χρέους της χώρας είναι προς το ευρωσύστημα; Κατανοούμε τι σημαίνει αυτό; Προσωπικά από την αρχή της κρίσης προσπάθησα να εξηγήσω ότι η τακτική Κορέα δεν έχει καμιά εφαρμογή στην περίπτωση της Ελλάδας λόγω σύνθεσης του δημόσιου χρέους. Στην αρχή της κρίσης το 90% του δημόσιου χρέους είναι ελεύθερα διαπραγματεύσιμα ομόλογα και αυτά δεν μπορείς να τα «ψάξεις» προκειμένου να δεις τι μίζες, ή άλλες παρανομίες κρύβουν. Αυτό που μπορείς να ψάξεις είναι το σύνολο της κίνησης του δημόσιου ταμείου. Κι αυτό οφείλεις να το κάνεις όταν ο λαός πάρει την εξουσία και θα έχει πρόσβαση στα κιτάπια όχι μόνο του δημόσιου χρέους, αλλά γενικά του δημόσιου ταμείου.
Όμως ακόμη κι αν κάποιος θεωρούσε ότι κάτι τέτοιο μπορούσε να γίνει διαμέσου της ΕΛΕ τότε, τώρα τι μπορεί να γίνει; Το χρέος της Ελλάδας προς το ευρωσύστημα είναι τουλάχιστον 240 δις ευρώ από τα 340 δις ευρώ συνολικό δημόσιο χρέος. Πρόκειται για τα δάνεια του μηχανισμού στήριξης. Τι ακριβώς κάνουμε μ’ αυτά; Εδώ υπάρχουν δυο εναλλακτικές: Ή διαπραγματευόμαστε για να περικόψουμε κάποιο μέρος, αλλά αυτό σημαίνει ότι αναγνωρίζουμε τις δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην χώρα προκειμένου να πάρει τα δάνεια αυτά. Ή μονομερώς καταγγέλλουμε ως απεχθείς τις συμβάσεις και τις δεσμεύσεις που έχουν επιβληθεί στην χώρα και επομένως διαγράφουμε μονομερώς το προϊόν αυτών των δανείων. Μέσος δρόμος δεν υπάρχει. Πώς θα μπορούσε να εφαρμοστεί η τακτική Κορέα στην περίπτωση αυτή; Δεν υπάρχει καμιά τέτοια δυνατότητα.
Αν μάλιστα ισχύει αυτό που είπε ο Στουρνάρας μόλις πρόσφατα ότι η Ελλάδα έχει δανειστεί έως σήμερα 550 δις ευρώ και επομένως τα χρωστά στο ευρωσύστημα, τότε τι μπορούμε να κάνουμε; Προφανώς ο Στουρνάρας αναφέρεται όχι μόνο στα 240 δις ευρώ των επίσημων δανείων από το μηχανισμό στήριξης, αλλά και για άλλα 310 που το κράτος έχει εγγυηθεί, ή έχει αναλάβει για την ενίσχυση των εγχώριων τραπεζών από το ευρωσύστημα. Πώς ξεφορτωνόμαστε αυτό το δυσθεώρητο όγκο νέου χρέους; Διαπραγμάτευση; Πολύ θα ήθελα να μου εξηγήσει κάποιος πώς θα μπορέσει να διαπραγματευθεί νέο χρέος τέτοιου ύψους. Αυτό το χρέος μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με έναν τρόπο: μονομερή διαγραφή μετά από καταγγελία του δημόσιου χρέους, έξοδο από το ευρωσύστημα και χρεοκοπία των εγχώριων τραπεζών υπό δημόσιο έλεγχο και εκκαθάριση. Άλλος τρόπος δεν υπάρχει, εκτός κι αν θέλουμε να κοροϊδεύουμε τον εαυτό μας και τους άλλους.
*** ΕΠΑΜ www.facebook.com/metopo ***
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου